Ξαφνικά του φάνηκε να είδε στον αέρα μέσα και πολύ πολύ κοντά του ένα καράβι, ένα παράδοξο καράβι, που ανεβοκατέβαινε γρήγορα, τρελά, μ' έναν πίνακα άσπρο πάνω του στημένο, γεμάτο γράμματα μαύρα!
Αυτό ήταν για μια στιγμή, μόνο για μια στιγμή, σα να 'χε ανοίξει ο αέρας που το 'κρυβε ή να μπόρεσε αυτός να δει κάτι αόρατο που τριγύριζε κει και που είχε έρθει με το χρώμα του αέρα ή του νερού!
Πετάχτηκε με τον νου να σαλεύει απ' τον τρόμο: Το καράβι, το καράβι!... έκανε. Κείνο το καράβι! Α, κακό... κακό!... Τι άλλο σημαίνει από κακό που έρχεται;... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Τέσσερις Έλληνες και τέσσερις Νορβηγοί διασταυρώνονται με απρόσμενα εχθρικές διαθέσεις στο νησί της Δήλου. Ένας από τους πρώτους ακολουθεί μια Αμερικανίδα φωτογράφο μόδας (και παγετώνων) στη Νέα Υόρκη, όπου, εκ παραλλήλου με τον θυελλώδη έρωτα, βιώνει μια ανυπόφορη μοναξιά. Φωτογραφίες της φωτογράφου "διαβάζουν" σε περιοδικό με το ίδιο τρομερό ενδιαφέρον ένας μανάβης λαϊκής αγοράς κι ένας συνταξιούχος δάσκαλος, χειμερινός κολυμβητής. Όλοι οι παραπάνω, συν κάποιοι Αιγύπτιοι ναυπηγοί, ένας διανοούμενος αρχιτέκτονας, μια Τουρκάλα πολιτική πρόσφυγας, ένας μετανάστης από το Σουδάν, μια προσφάτως δραπέτης σεξεργάτρια μοιράζονται τη ζωή τους σ' ένα ιδιόρρυθμο κοινόβιο.
Γύρω τους ο κόσμος καίγεται, γκρεμίζεται, δια ψεύδεται, ανδραποδίζεται. Ωστόσο η καθημερινότητα συνεχίζει ανελέητη την κανονικότητά της με μικρο-βάσανα, μικρο-έρωτες, μικρο-διεκδικήσεις.
Η Απάρνηση συγκροτεί την αρχαιολογία του φευγαλέου παρόντος. Με την έννοια ότι οι εδώ κατακερματισμένες ιστορίες όλων των παραπάνω ηρώων προσομοιάζουν σπαράγματα ζωφόρων και αγγείων ή μισοσβησμένα αρχεία άγνωστων λαών - ίχνη μιας Ατλαντίδας που τη νιώθουμε πολύ οικεία, αν και το μόνο που γνωρίζουμε γι' αυτήν είναι η μυθολογία που την περιβάλλει. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η Πολιτισμική Εγκληματολογία αναδύθηκε στα μέσα της δεκαετίας του '90 ως απάντηση στους περιορισμούς των παραδοσιακών εγκληματολογικών θεωριών, ιδίως εκείνων που υποβαθμίζουν τις συμβολικές, συναισθηματικές και πολιτισμικές διαστάσεις του εγκλήματος. Ως επιμέρους επιστημονικό ρεύμα της Κριτικής Εγκληματολογίας, εξετάζει το εγκληματικό φαινόμενο ως κοινωνικό και πολιτικό πρόβλημα στο πλαίσιο συγκεκριμένης συγκυρίας και σχέσεων εξουσίας, αναδεικνύοντας τις πολιτισμικές διαδικασίες που το περιβάλλουν. Ταυτόχρονα, στο εστιακό της πεδίο εντάσσονται και ποικίλες άλλες πτυχές που συμβάλλουν στη διαμόρφωση των κοινωνικών αντιλήψεων γύρω από το έγκλημα, την παρέκκλιση και τον κοινωνικό έλεγχο, όπως είναι η αναπαράσταση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η λαϊκή κουλτούρα, οι υποπολιτισμοί, οι καθημερινές πρακτικές και η βιωμένη εμπειρία του εγκλήματος από τη μεριά του δράστη και του θύματος.
Όλα αυτά τα ζητήματα διερευνώνται μέσα από τη φαινομενολογία της καθημερινής ζωής στην ύστερη νεωτερικότητα, αναγνωρίζοντας τη μεταβαλλόμενη πολιτισμική σημασία της σύγχρονης καταναλωτικής κουλτούρας και την ιδιαίτερη επίδρασή της στην ανθρώπινη δράση. Ο τρόπος που βιώνεται η φτώχεια σε μια κοινωνία αφθονίας, η πρόσληψη της κατανάλωσης ως μορφή απόδρασης, η οντολογική ανασφάλεια, οι ολοένα αυξανόμενες κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες σε συνδυασμό με τους απεχθείς τρόπους που ασκείται η εξουσία και ο έλεγχος του εγκλήματος, βρίσκονται, μεταξύ άλλων, στο ερευνητικό επίκεντρο της Πολιτισμικής Εγκληματολογίας. Πρόκειται για ζητήματα που προϋποθέτουν θεωρητικά και μεθοδολογικά εργαλεία στραμμένα στην αποκάλυψη του νοήματος της ανθρώπινης δράσης.
Η παρούσα μελέτη επιδιώκει να αποτυπώσει αυτούς ακριβώς τους θεωρητικούς και μεθοδολογικούς προσανατολισμούς, φιλοδοξώντας να ανοίξει ένα πεδίο διαλόγου για μια πιο συστηματική ενασχόληση με το επιστημονικό ρεύμα της Πολιτισμικής Εγκληματολογίας στην ελληνική βιβλιογραφία και έρευνα. (Από τον εκδότη)

[...] Δεν έχω συνηθίσει να βγάζω μεγάλους λόγους. Μια φορά κι ένα καιρό έβγαζα, τώρα θα σας πω μόνο δύο λόγια. [...] Ένα άλλο ζήτημα που θέλω να πω. Μη παίρνετε υπόψη ό,τι διαβάζετε στα βιβλία. Έχω, χιλιάδες μπορούσα να σας αναφέρω τόσα και τόσα παραδείγματα. Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι στα βιβλία τους με τοποθετούν ότι ήμουν στην τάδε μάχη, στη[ν] τάδε μάχη και είπα αυτό και έκανα τούτο και ... εγώ δεν ήμουν και τους λέω ότι δεν ήμουν εγώ παιδιά, κάνετε λάθος. Όχι ήσουν και μαζί και στο βιβλίο ότι ήμουν. Αυτά δεν είναι αστεία. Είναι πολύ σοβαρά πράγματα [...] Μην, λοιπόν, παίρνετε υπόψη αυτά που γράφουν στα βιβλία όλοι οι άνθρωποι. Ελέγξτε τα, όσο μπορείτε περισσότερο ελέγξτε τα [...] Λοιπόν, τελείωσα. Είπα άλλη μια φορά ευχαριστώ. Αν νομίζετε αυτά που είπα ότι έχουν κάποια αξία, πάρτε τα υπόψη. Εάν δεν νομίζετε πετάξτε τα στο καλάθι των αχρήστων. [...] (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Τι είναι η εναλλακτική Δεξιά, διεθνώς γνωστή ως alt right, και ποια χαρακτηριστικά λαμβάνει στο ελληνικό πλαίσια, Κάτω από ποιες συνθήκες αναδύθηκε, που διαφέρει και που συγκλίνει με παλιότερες μορφές της άκρας Δεξιάς στην Ελλάδα;
Συνεχίζοντας το έργο της μελέτης της άκρας Δεξιάς και του τρόπου που ο λόγος της κανονικοποιείται αυξητικά τα τελευταία χρόνια, η συγγραφική ομάδα του βιβλίου στρέφει το φακό τόσο στις μεταμορφώσεις που έχει γνωρίσει ο συγκεκριμένος πολιτικός χώρος που παρά τη δηλωμένη του «παραδοσιακότητα» δεν είναι διόλου στατικός- όσο και στους νέους δρώντες που ήλθαν στο προσκήνιο την τελευταία πενταετία.
Εστιάζοντας σε διαστάσεις του αντιεμβολιαστικού αντι-κινήματος, στη δυναμική πολιτικοποίηση της θρησκείας, στον ακροδεξιό κυβερνοχώρο και στις αντιδράσεις της άκρας Δεξιάς στη λεγόμενη woke ατζέντα αλλά και στη δημόσια ιστορία, ο συλλογικός αυτός τόμος αποπειράται να προσεγγίσει το φαινόμενο θέτοντας ως τομή την εμπειρία της πανδημίας και των πολλαπλών αντιδράσεων που δημιούργησε η διαχείρισή της. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Παρόλο που ο Μπάροουζ έγραψε το Queer το 1952, σε μια εποχή που ήδη απολάμβανε κάποιας φήμης, το έργο παρέμεινε ανέκδοτο για περισσότερες από τρεις δεκαετίες επειδή περιέγραφε ξεκάθαρα τον πόθο ενός ομοφυλόφιλου. Με φόντο τη σκοτεινή και βουτηγμένη στη διαφθορά πόλη του Μεξικού της δεκαετίας του '40, το μυθιστόρημα αφηγείται τη ζωή του Ουίλιαμ Λι, ενός άντρα που βασανίζεται στην προσπάθειά του να κόψει την ηρωίνη, αλλά και από τον ανεκπλήρωτο ερωτικό του πόθο για έναν άλλο χρήστη. Η αφήγηση είναι διάσπαρτη με ευφυείς κωμικούς μονολόγους που προετοιμάζουν το έδαφος για το Γυμνό Γεύμα - ωστόσο η ατμόσφαιρα παραμένει βαριά, δυσοίωνη, queer. Ένα τολμηρό αυτοβιογραφικό πορτρέτο με σαφείς πολιτικές προεκτάσεις, μια δυνατή ιστορία αγάπης αλλά και ένα μωσαϊκό κωμικών και τραγελαφικών φαντασιώσεων.
Η νέα, οριστική έκδοση, που κυκλοφόρησε στο εξωτερικό με αφορμή τα 25 χρόνια του μυθιστορήματος και που ο Τόπος παρουσιάζει σε νέα μετάφραση, περιλαμβάνει την εισαγωγή του επιμελητή Όλιβερ Χάρις και ένα εκτενές παράρτημα με σχόλια του επιμελητή και με την αποκαλυπτική εισαγωγή του Μπάροουζ στην έκδοση του 1985, όπου ο συγγραφέας αναλογίζεται τις συγκλονιστικές προσωπικές του εμπειρίες που τον οδήγησαν στη συγγραφή αυτού του προκλητικού αριστουργήματος. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το Ανοιχτό Μπαϊράκι του Ιωάννη Πανουτσόπουλου αποτελεί ένα ποίημα ιστορικής, κοινωνικής και ατομικής αυτογνωσίας. Σελιδοδείχτης που υποδεικνύει το σημείο από το οποίο ξαναδιαβάζουμε την ελληνική ιστορία και το συλλογικό μας μαρτυρολόγιο. Είναι ο τρόπος του Ποιητή να καταληστεύει το παρελθόν φευγατίζοντας τις λέξεις του στα μελλούμενα καθώς χαμηλώνουν τα σύννεφα και το σκότος ομοιάζει ψηλαφητό. Δασμός που επιβάλλει η ποίηση σε καινούργια εμπορεύματα που κοσμούν τις βιτρίνες των παλαιών εμπόρων. Οι ανάγκες που ορίζουν τα απαραίτητα και η ζωή που επιβάλλει τα περιττά.
Ο Ιωάννης Πανουτσόπουλος αντιγράφει κλεφτά την περηφάνια και την παράδοση. Κάποτε θυμίζει σκυθρωπό ταχυδρόμο που παραδίδει χαρμόσυνο άγγελμα. Στην ασυμφωνία των πάντων ο Ποιητής καταθέτει την καλή του προαίρεση. Επαινεί εκείνους που παραμερίζουν τον θόρυβο και επιμένουνε στον σκοπό. Καινούργιος επαναστατικός κόσμος διασώζει την ισορροπία του παλαιού. Οι ελεύθερες ψυχές φοβίζουν τη σκλάβα βούληση των αυτοκρατόρων. Πλήθος ρυπαρό και ρακένδυτο ο στρατός μας κατέχει το μεγαλείο της ένδειας. Κοπιάστε πολιτισμένα έθνη και διδάξτε μας την αλήθεια της ξιφολόγχης.
Από τη θερμοκοιτίδα της αιωνιότητας ο Ποιητής προδικάζει αναπόφευκτη την ευτυχία. Ημέρες χαράς και φωτεινές νύχτες προστίθενται σε προγονικό ημερολόγιο. (Από την έκδοση)