Ο Ελάδιο Μονρόι δεν είναι ούτε αστυνομικός, ούτε ντετέκτιβ, ούτε καν δημοσιογράφος. Είναι παλιός ναυτικός που συμπληρώνει το πενιχρό εισόδημά του με δουλειές του ποδαριού. Κυνικός αλλά και συναισθηματικός, καλλιεργημένος αλλά και αγενής, ο Μονρόι αντιμετωπίζει κάθε υπόθεση με πονηριά, επινοητικότητα και μεγάλες δόσεις ξεροκεφαλιάς. Το μόνο που θέλει είναι να περνάει ήσυχα τον καιρό του στην πόλη όπου γεννήθηκε κι έζησε όλη του τη ζωή. Όμως, κάθε τόσο αναγκάζεται να κάνει πράγματα που κανείς άλλος δεν θα ήθελε να κάνει.
Τα μυθιστορήματα της σειράς «Ελάδιο Μονρόι» ακολουθούν τους κανόνες των κλασικών «hard boiled» αστυνομικών και ταυτόχρονα ξεχωρίζουν για την πρωτοτυπία και το ύφος τους. Διαδραματίζονται στην πόλη Λας Πάλμας ντε Γκραν Κανάρια, εμβαθύνουν στις αντιφάσεις της ισπανικής κοινωνίας και τις φέρνουν στην επιφάνεια μέσα από ιστορίες που αλληλοσυμπληρώνονταν και με μια πλοκή γεμάτη ανατροπές, χιούμορ και βία.

Ο Έκτορ Φουέντες πήρε την πτήση για Γκραν Κανάρια. Έπειτα άνοιξε η γη και τον κατάπιε. Ο Ελάδιο Μονρόι είναι ο μόνος που μπορεί να τον εντοπίσει, καθώς γνωρίζει απέξω κι ανακατωτά τους δρόμους της Λας Πάλμας, πρωτεύουσας του νησιού. Ο βίαιος, σαρκαστικός, αλλά και συναισθηματικός πρώην ναυτικός βρίσκεται πάλι μπλεγμένος σε μια υπόθεση που αποδεικνύεται πιο σοβαρή απ' ό,τι έμοιαζε αρχικά. Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε. Όμως θα αναγκαστεί να βάλει τα δυνατά του ώστε να μην είναι και η τελευταία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένα παράξενο σημειωματάριο απορροφά τις ώρες του Χάρη καθώς επιδίδεται με μανία στην ανάγνωσηήτου στο υπόγειο του σπιτιού του. Αναζητώντας τον εαυτό του στις σελίδες του, ο Χάρης πασχίζει να διακρίνει τα όρια μεταξύ της πραγματικότητας που ζει και των αφηγηματικών κόσμων που εντός τους εγκλωβίζεται. Είναι πράγματι ο μεσήλικας πατέρας τριών κοριτσιών ή μήπως ο Γάλλος ορνιθολόγος Κονστάν Λεφέβρ; Καθώς προχωρά η ανάγνωση, ο Χάρης έρχεται αναπόφευκτα αντιμέτωπος με μια σειρά τραυματικών γεγονότων, όπως τον άδικο θάνατο του αδερφού του και την εξαφάνιση της μεγάλης κόρης του. Τα κείμενα και η ζωή του Χάρη εισβάλλουν στη ζωή της εκκεντρικής αφηγήτριας του βιβλίου, στη διάρκεια του σεμιναρίου δημιουργικής γραφής που συντονίζει. Καθώς βιώνει κι εκείνη μια παράλληλη εσωτερική αναζήτηση, παραδίδει τα αλλόκοτα γραπτά του και μαζί παραδίδεται στις σκέψεις του Χάρη που απλώνονται σαν πλοκάμια στις δικές της σκέψεις και επιθυμίες.
Οι ήρωες αυτού του βιβλίου θέλουν όσο τίποτε άλλο να αυτοσυστηθούν, να μιλήσουν για τον εαυτό τους και κυρίως να μιλήσουν στον εαυτό τους για τον εαυτό τους. Το "Λίγα λόγια για μένα" συγκροτεί έτσι ένα γοητευτικό παράθυρο προς τις δαιδαλώδεις διαδρομές του μυαλού: τις εικόνες, τα κείμενα, τις αντιφάσεις, τα γεγονότα που συνθέτουν το περίπλοκο οικοδόμημα που ονομάζεται Παρελθόν, μνήμη και εντέλει πραγματικότητα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Μέσα από τον διάλογο ενός πατέρα με τα παιδιά του το βιβλίο αυτό επιχειρεί να μιλήσει στους νέους για τη χούντα και το Πολυτεχνείο με τρόπο απλό και κατανοητό. Αναδεικνύει την εγκληματική φύση της δικτατορίας 1967-1974, η οποία φυλάκιζε, έδερνε, βασάνιζε, εξόριζε και ενίοτε δολοφονούσε κάθε άνθρωπο που διαφωνούσε μαζί της ή που νόμιζε ότι διαφωνεί. Προβάλλει, επίσης, την ειρηνική αντίσταση των φοιτητών εναντίον του βίαιου και απάνθρωπου αυτού καθεστώτος και την κορύφωσή της, που ήταν η εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Η αντίσταση εναντίον ενός καταστροφικού και ολοκληρωτικού καθεστώτος, το οποίο καταργεί τη δημοκρατία και στερεί την ελευθερία από τους πολίτες του, θέλει τόλμη, αξιοπρέπεια και ανιδιοτέλεια. Είναι μια ηθική στάση που απαιτεί κοινωνική ευαισθησία και διαπνέεται από αίσθηση ελευθερίας. Οι φοιτητές πάλεψαν για τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των πολιτών της πατρίδας μας. Πάλεψαν για ένα καλύτερο μέλλον.
Ανάμεσα σε αυτούς και ο συγγραφέας του βιβλίου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένα πολιτικό και δικαστικό θρίλερ, βασισμένο σε πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα.
Η ιστορία του Παύλου Φύσσα και της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, μια αφήγηση που εκδιπλώνεται ακολουθώντας τις μαρτυρίες των πρωταγωνιστών της. Μία ιστορία που πηγαίνει πίσω στον χρόνο, φτάνοντας μέχρι τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη από το ακροδεξιό παρακράτος, ακριβώς πενήντα χρόνια νωρίτερα.
Εκείνο το βράδυ του Μαΐου 1963 στη Θεσσαλονίκη και η νύχτα στην Αμφιάλη τον Σεπτέμβριο του 2013 όπως τις έζησαν τα θύματα και οι θύτες. Ο σχεδιασμός των δολοφονιών, ο εκφοβισμός, οι θανατηφόρες επιθέσεις εναντίον μεταναστών και συνδικαλιστών, οι απόπειρες συγκάλυψης, το παιχνίδι με το βαθύ κράτος, η σπαρακτική κραυγή της Μάγδας Φύσσα «Γιε μου, τα κατάφερες», η νίκη απέναντι στον φόβο, η αγωνία για την επόμενη μέρα. (Από τον εκδότη)

Κάλι, Κολομβία, στο γύρισμα της δεκαετίας του '50. Κλειδαμπαρωμένοι στο σπίτι, εξαιτίας της βίας που εξαπλώνεται στην πόλη, μια μητέρα με τα μικρά παιδιά της, τον Ελίψιο και τον Φρανσίσκο, περιμένουν με αγωνία τον πατέρα να επιστρέψει από τη δουλειά. Επιβάλλεται συσκότιση, οι δρόμοι γεμίζουν νεκρούς. Η αιματηρή περίοδος γνωστή και ως «Λα Βιολένσια» έχει ξεκινήσει.
Χρόνια μετά, ο φοιτητής Ελίψιο διώκεται από την αστυνομία και τον στρατό και καταφεύγει στο διαμέρισμα της κοπέλας του. Ανήκει στους ναδαϊστές, μια ομάδα καλλιτεχνικής πρωτοπορίας που στοχεύει να αφυπνίσει συνειδήσεις με τη βία και να δώσει μια κλοτσιά «στον κώλο της κοινωνίας». Ο Ελίψιο τελικά συλλαμβάνεται, φυλακίζεται, καταφέρνει να δραπετεύσει.
Τρεις μέρες, τρεις διαφορετικές δεκαετίες σε ένα μυθιστόρημα που κινείται ανάμεσα στη μυθοπλασία, την ιστορία και την ποίηση και εξερευνά μια αποσιωπημένη περίοδο εμφυλίου πολέμου στην ιστορία της Κολομβίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Μία από τις συγκινητικότερες και απέλπιδες παρελάσεις της Βαριάς μοίρας που έχει σημαδέψει πολλές γενιές της Λατινικής Αμερικής μας. Είναι η μαρτυρία μιας αποτυχίας, αλλά ταυτόχρονα η κραυγή μιας ελπίδας που δεν σβήνει. Ένα έργο διαρκείας, γραμμένο με την αθωότητα ενός οραματιστή, που θα συντροφεύει τους αναγνώστες πολύ καιρό αφότου έχουν κλείσει το βιβλίο. (Άλβαρο Μούτις)

Σε τούτο το παράδοξο αφήγημα, το οποίο διαδραματίζεται στην αμερικανική Άγρια Δύση, συναντάμε ένα σύνολο περιβόητων χαρακτήρων: το Δακρυσμένο Πιστόλι, που βάζει τα κλάματα στη θέα των αντιπάλων του, τον Παπά, ο οποίος μόλις αρχίζει το πιστολίδι δίνει τελευταία μετάληψη στους εχθρούς του, και τον γνωστό και μη εξαιρετέο Κιμ Κάρσονς, έναν ομοφυλόφιλο πιστολά ο οποίος, με συμπαραστάτες μια σειρά από όμορφα αγόρια, βάζει σκοπό να θέσει υπό αμφισβήτηση την ηθική της αμερικανικής επαρχίας ενώ μάχεται για τη διαγαλαξιακή ελευθερία.
Φαντασιώδης και αστείος, ο "Τόπος των Νεκρών Δρόμων" του Μπάροουζ συνεχίζει την εξερεύνηση των δυνάμεων ελέγχου της κοινωνίας -δια του κράτους, της Εκκλησίας, των γυναικών, του γραπτού λόγου, των ναρκωτικών- με ένα ύφος μοναδικό και πρωτόγνωρο στη λογοτεχνία του εικοστού αιώνα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)