Δυο άνθρωποι είναι ?αζί και ?ετά δεν είναι πια. Ένας χωρισ?ός στην Αθήνα γίνεται η αιτία για δύο ξεχωριστές πορείες ?έσα στον κόσ?ο. Ό,τι και να κάνουν ό?ως παρα?ένουν φαντασιακά συνδεδε?ένοι. Κατοικούν ο ένας στον άλλον και είναι ο ένας του άλλου. Ακό?η ερ?ηνεύουν τα πάντα ?έσα από το πρίσ?α της σχέσης, χωρίς να το θέλουν, ζουν και αναπνέουν σε ένα εδώ και τώρα που δεν έχει κα?ία σχέση ?ε το πριν. Όλα ό?ως τους ?οιάζουν τόσο ίδια.
Μέσα από ?ια εναλλαγή τόπων οι ήρωες έρχονται αντι?έτωποι ?ε την απώλεια και χωρίς να το αντιλα?βάνονται αλλάζουν κάθε στιγ?ή.
Ο Φώτης Μανίκας γράφει πάνω στα αισθητήρια όργανα των πρωταγωνιστών του. Με ?ια προσεκτική και αρκετές στιγ?ές ιλιγγιώδη τριτοπρόσωπη αφήγηση φτάνει κοντά στα όρια για να εξερευνήσει πώς συ?βαίνει το «δύο» όταν είναι «ένα» και πώς από "ένα" γίνεται "δύο".
"Να δουλεύου?ε ?αζί στο Αττικό. Να φορά?ε ρό?πες. Να κατεβαίνου?ε στο διάλει??α για τσιγάρο. Να ?ας λένε γεια ασθενείς ?ε ?άσκες και ορούς. Να σκάει το φως στο πάτω?α και ?ετά στα ?άτια ?ας και ?ετά. Ας το κόψου?ε ?ετά. Γά?α το «?ετά»! Βαρέθηκα. Να γίνου?ε γέροι που κόβουνε το τσιγάρο. Να γίνου?ε. Να φύγου?ε ?ακριά. Να πετάξου?ε. Να πετύχου?ε πουλιά. Να γίνου?ε να φύγου?ε ?ακριά. Πολύ ?ακριά. Να ?η φαινό?αστε. Να ?ην". (Από τον εκδότη)

H Μπιάνκα, ?ια νεαρή υφάντρα, το σκάει από τον βάναυσο σύζυγό της χωρίς σχέδιο ή καταφύγιο. Ένας εκκεντρικός ξένος, ο κύριος Τέιλορ, τη βρίσκει να περιφέρεται ?όνη της και της προσφέρει κάτι που ?οιάζει ?ε σωτηρία - για κείνον είναι ?ια απλή χειρονο?ία, για κείνην είναι τα πάντα.
Όταν χρόνια αργότερα η γυναίκα του κυρίου Τέιλορ αρρωσταίνει βαριά, η Μπιάνκα, για να ανταποδώσει τη χάρη που της έγινε, θα επικαλεστεί για τη θεραπεία της έναν θρύλο που περνάει από ?άνα σε κόρη και εγγονή εδώ και γενεές ολόκληρες - χωρίς να ξέρει ότι συχνά, χειρότερη από ?ια αναπάντητη προσευχή είναι η εκπλήρωσή της.
Mια ιστορία για γυναίκες που ξέρουν να υφαίνουν κόσ?ους αλλά δεν ξέρουν πώς να υπάρξουν στον κόσ?ο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Άνθρωποι-δεντράκια, που προσπαθούν να κρατηθούν όρθιοι στην ισόβια διάρκεια του κόντρα καιρού.
Άνδρες που έρχονται αντιμέτωποι με την ανασφάλεια, τη ματαίωση και την απώλεια.
Γυναίκες που βιώνουν τη μοναξιά και την απόγνωση κι άλλες που κυνηγούν την ουτοπία.
Μητέρες υπερπροστατευτικές κι άλλες αμήχανες ή κλεισμένες στον εαυτό τους.
Γιαγιάδες τρυφερές και αγαπησιάρηκες κι άλλες κάπως παρεξηγημένες.
Γιοι και κόρες που υφίστανται τις συνέπειες της γονεϊκής συμπεριφοράς ή που προσπαθούν να ξεφύγουν με όχημα την κατανόηση και τη συγχώρεση.
Δεκαεννιά διηγήματα, που διανύουν τριάντα και κάτι χρόνια, γραμμένα το καθένα με διαφορετική τεχνοτροπία, γλώσσα και δομή. Με το κωμικό ή σουρεαλιστικό στοιχείο να εναλλάσσεται με το δραματικό και κάποιες φορές με τη συγκίνηση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Λίβανος βρίσκεται συχνά στην κορυφή της διεθνούς ειδησεογραφίας για αρνητικούς πάντα λόγους: για σφαγές και βομβαρδισμούς, για απαγωγές και αεροπειρατείες, για χρεοκοπία και εκρήξεις. Αν αναλογιστούμε τα όσα έχουν συμβεί στη χώρα των κέδρων τα τελευταία πενήντα χρόνια δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι ο Λίβανος είναι εφτάψυχος.
Πώς εξηγείται το παράδοξο, μια χώρα με τόσο αρνητική εικόνα να προσελκύει τόση προσοχή και τόση συμπάθεια; Είναι ένα ερώτημα που θέτω στον εαυτό μου από τότε που έζησα πέντε έντονα χρόνια στη Βηρυτό και κατάλαβα ότι έχω αγαπήσει τη χώρα και κυρίως τους ανθρώπους της.
- Πώς ξεκίνησε ο δεκαπενταετής εμφύλιος;
- Γιατί το πολιτικό σύστημα της χώρας συνεχίζει να βασίζεται σε ένα αρχαϊκό σύστημα των 18 αναγνωρισμένων θρησκειών;
- Ποιος είναι ο ρόλος των Ελληνορθόδοξων;
- Τι είναι (και τι δεν είναι) η Χεζμπολάχ;
- Ποιος σκότωσε τον δισεκατομμυριούχο πρωθυπουργό Ραφίκ Χαρίρι;
- Τι είναι ο γάμος "προσωρινής απόλαυσης";
- Μπορεί να υπάρξει συμφιλίωση ανάμεσα στον Λίβανο και το Ισραήλ;
- Ποια είναι η γεωπολιτική διάσταση της λιβανέζικης κουζίνας;
Σε αυτά και άλλα καίρια ερωτήματα προκειμένου να καταλάβουμε μια τόσο περίπλοκη χώρα προσπαθώ να δώσω απλές απαντήσεις. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο συγγραφέας Πολ Όλερον ζει σε ένα θλιβερό διαμέρισμα και αναζητά -όπως κάνουν οι συγγραφείς- έναν τρόπο να μην ασχοληθεί με το έργο που γράφει. Τότε βλέπει ένα τεράστιο και όμορφο παλιό σπίτι προς ενοικίαση και αποφασίζει να μετακομίσει στον πρώτο όροφο. Όταν η φίλη του Έλσι Μπένγκαου τον επισκέπτεται, αρχίζουν να συμβαίνουν παράξενα πράγματα. Φαίνεται ότι το σπίτι δεν συμπαθεί την Έλσι και της καταφέρει μικρά αλλά πολλά τραύματα. Η ίδια διαισθάνεται την παρουσία του κακού και προειδοποιεί τον Όλερον ότι δεν θα μπορέσει ποτέ να δουλέψει εκεί. Αλλά ο Όλερον γοητεύεται... και μετά ερωτεύεται... και σύντομα αφήνεται στις εμμονές του...
"Το κάλεσμα της Οπτασίας" θεωρείται συχνά η καλύτερη ιστορία φαντασμάτων στην αγγλική γλώσσα - και ίσως να είναι. Σίγουρα είναι μια από τις πιο συναρπαστικές και όμορφες υπερφυσικές ιστορίες που έχουν γραφτεί ποτέ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)