Αθήνα, άνοιξη του 2016, και η χώρα παλεύει ακόμη με την οικονομική κρίση. Πυρκαγιές καταστρέφουν παλαιά σπίτια του κέντρου και εγκαταλειμμένα βιομηχανικά κτίρια, ενώ στους δρόμους του Μεταξουργείου βρίσκονται δολοφονημένες αλλοδαπές σεξεργάτριες. Λόγω των πολλών ανοιχτών μετώπων, όταν στο παλιό εργοστάσιο της Columbia θα βρεθούν δύο σκελετοί κι ένα κεχριμπαρένιο κομπολόι, σαν επιθανάτιο στολίδι, μόνο η αστυνόμος Αΐντα Μητροπούλου θα θελήσει να ερευνήσει αυτή την ανεξιχνίαστη υπόθεση.
Με τη βοήθεια ενός Ρομά αστυφύλακα, ενός αστυνομικού νερντ της τεχνολογίας και μιας ομάδας γκραφιτάδων, κυρίως όμως με τη βοήθεια του παλιού της φίλου, του Χάρη Νικολόπουλου, η Αΐντα θα περιπλανηθεί στις γειτονιές του υποβαθμισμένου κέντρου, στα προσφυγικά της Καλλιθέας και στο ερειπωμένο παλιό εργοστάσιο της Columbia, αναζητώντας τον μίτο που συνδέει παλιές και καινούργιες δολοφονίες, εξαφανισμένους μουσικούς και παλαίμαχους δημοσιογράφους, ανθρώπους της νύχτας και επαγγελματίες κακοποιούς.
Γιατί όπως λέει συχνά ο Χάρης Νικολόπουλος, ποτέ τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται· αλλά ούτε φαίνονται όπως είναι. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η ιστορία της διάλυσης μιας οικογένειας, της απάνθρωπης μεταχείρισης ενός λαού, της αποσύνθεσης μιας χώρας, και μιας χερσονήσου με άδεια σπίτια.
Η ιστορία ενός στρατιώτη που σκίζει το δέρμα του για να αφήσει τη συσσωρευμένη στάχτη να βγει, ενός ποιητή που ράβει τη σκιά ενός κοριτσιού μετά από έναν βομβαρδισμό, και ενός δασκάλου που μαθαίνει στους μαθητές του πώς να παριστάνουν τους νεκρούς. Ενός στρατηγού που κοιμάται δίπλα στο κομμένο χέρι μιας αγίας, ενός τυφλού παιδιού που ανακτά την όρασή του κατά τη διάρκεια μιας συσκότισης, και μιας χωρικής που βάφει μαύρα όλα τα δέντρα του κήπου της. Ενός ξένου φωτογράφου που πατάει μια νάρκη κοντά στο Μπρουνέτε και δεν σηκώνει το πόδι του για σαράντα χρόνια, ενός κατοίκου της Γκερνίκας που οδηγεί μέχρι το κέντρο του Παρισιού ένα φορτηγάκι με τα καπνισμένα συντρίμμια μιας αεροπορικής επίθεσης, και ενός πληγωμένου σκύλου που το αίμα του θα βάψει την τελευταία λωρίδα μιας εγκαταλειμμένης σημαίας του Μπαδαχόθ.
Ιδού, λοιπόν, η ιστορία του ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου και μιας ετοιμοθάνατης Ιβηρικής, όπου το φανταστικό καθρεφτίζει τη σκληρότητα του πραγματικού· όπου τα πεπρωμένα μιας ολόκληρης γενιάς ελαιοπαραγωγών από τη Χάντουλα διασταυρώνονται με εκείνα των Αλμπέρτι, Λόρκα και Ουναμούνο των Ροδορέδα, Θαμπράνο και Κεντ' των Χέμινγουει, Όργουελ και Μπερνανός· του Πικάσο και του Ορτέγκα ι Γκασέτ' του Αθάνια και του Φράνκο· όπου το επικό και το ηθογραφικό πλέκονται και δημιουργούν μια μεγαλειώδη ταπισερί, ποιητική και γκροτέσκα, όμορφη και παραληρηματική. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Μερικές φορές οι πιο δυνατοί δεσμοί δημιουργούνται στα πιο απίθανα μέρη. Μια τρυφερή ιστορία ενηλικίωσης για την οικογένεια, τη φιλία και την κοινότητα.
Γιόρκσαιρ, 1979. Η Μάργκαρετ Θάτσερ είναι Πρωθυπουργός, τα τζιν σωλήνες είναι στη μόδα και η Μιν είναι σίγουρη ότι ο μπαμπάς της θέλει να μετακομίσουν. Εξαιτίας των φόνων. Το να φύγει μακριά από το Γιόρκσαιρ και την κολλητή της τη Σάρον απλώς δεν παίζει, παρά τους κινδύνους που παραμονεύουν - και πόσο παράξενα είναι τα πράγματα σπίτι απ’ όταν η μαμά της Μιν σταμάτησε να μιλάει. Ίσως αν εξιχνιάσει την υπόθεση των εξαφανισμένων γυναικών, να μπορέσουν να μείνουν στο Γιόρκσαιρ;
Η Μιν και η Σάρον αποφασίζουν να φτιάξουν μια λίστα με όλους τους ύποπτους ανθρώπους και όλα τα ύποπτα πράγματα στη γειτονιά τους. Ανθρώπους που ξέρουν. Ανθρώπους που δεν ξέρουν. Η αναζήτηση όμως της αλήθειας αποκαλύπτει κι άλλα μυστικά - στη γειτονιά, στις οικογένειές τους, ακόμα και μεταξύ τους. Πολύ περισσότερα απ’ όσα μπορούσαν να φανταστούν.
Κι αν η λύση του μυστηρίου είναι τελικά πολύ πιο κοντά τους; (Από τον εκδότη)

Ένα ψυχολογικό πορτρέτο του πιο διάσημου Γερμανού συγγραφέα και ένα διασκεδαστικό πανόραμα του τελευταίου καλοκαιριού του Πολέμου.
Το καλοκαίρι του 1918, ο Thomas Mann και η οικογένειά του αναχωρούν για διακοπές στη λίμνη Tegernsee. Η ξενοιασιά των διακοπών όμως επισκιάζεται από έναν κόσμο που αλλάζει δραματικά. Σύντομα, θα αλλάξει και ο συγγραφέας.
Τα παιδιά κολυμπούν και ψαρεύουν, ο πατέρας κωπηλατεί, περπατάει και ανεβαίνει για πρώτη φορά ένα βουνό, ενώ η μητέρα φροντίζει το μωρό, και το σκυλί κοιμάται στον ίσκιο την ίδια ώρα που ο Mann το μετατρέπει σε λογοτεχνικό ήρωα.
Ο τόπος είναι ειδυλλιακός, όμως ο συγγραφέας κατατρύχεται από έγνοιες. Με τη διαφαινόμενη ήττα της Γερμανίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι εμφανές ότι στους Στοχασμούς ενός απολιτικού ο Mann έπεσε έξω στις εκτιμήσεις του και εξαιτίας αυτού συγκρούστηκε και με τον αδερφό του.
Στο τέλος του καλοκαιριού και με τον παλιό κόσμο γύρω του να καταρρέει, ο Mann θα έχει μάθει πολλά για τους σκύλους και την κωπηλασία, θα έχει ανακαλύψει την έκσταση της πατρικής αγάπης - κυρίως όμως θα βρίσκεται στον δρόμο που θα τον οδηγήσει στο αριστούργημά του, το Μαγικό βουνό.
Ένα πολύ ιδιαίτερο καλοκαίρι της ζωής του νομπελίστα, μια ανάλαφρη ιστορία για το κουράγιο να αλλάζεις και τη δύναμη να αγαπάς. (Από τον εκδότη)

Οι ιστορίες του βιβλίου δεν προέκυψαν κατά τύχη. Πριν από χρόνια άρχισα να γράφω πορτρέτα των πηγών μου.
Καλύπτουν ορισμένα μεγάλα κομμάτια της επαγγελματικής μου διαδρομής και δύο «προυποθέσεις» της: Τη γενεαλογία μου και την περίοδο της Μεταπολίτευσης που διαμόρφωσε την προσωπικότητά μου.
Γενικά, η ελληνική πατριδογνωσία έχει πλάκα, συχνά είναι γλυκόπικρη, μπορείς να την απολαμβάνεις με την απόσταση που σου δίνουν τα χρόνια και οι πυκνές συναντήσεις με χαρακτήρες που έχεις πρωτογνωρίσει πριν από δύο και τρεις δεκαετίες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Σε εξακόσια αφηγήματα που αναπτύσσονται χρονολογικά αλλά και θεματικά, ο Galeano μιλά για τον αγώνα του ανθρώπου για ζωή, για τον πόλεμο, τη φτώχεια, τις κοινωνικές ανισότητες και τον ρατσισμό, για τον επεκτατισμό και την αδηφαγία της Δύσης, για τη φύση και την καταστροφή της, για το ποδόσφαιρο και τα ΜΜΕ.
Ο Galeano επισκέπτεται τη συμβατική ιστορία για να την καταρρίψει, και ανασυνθέτει τα κομμάτια σε ένα νέο μοτίβο, αποκαλύπτοντας το παρελθόν σε μια ριζικά διαφορετική μορφή. Από τον Κήπο της Εδέμ έως τα αστικά τοπία του 21ου αιώνα, διακρίνουμε θραύσματα από τις ζωές εκείνων που η επίσημη ιστορία παραμέλησε: τους καλλιτέχνες, τους υπηρέτες, τους θεούς και τους οραματιστές, τους μαύρους σκλάβους που έχτισαν τον Λευκό Οίκο, και τις γυναίκες που υποτάχθηκαν για τα συμφέροντα δυναστών.
Μια ποιητική όσο και πολιτική επαναφήγηση της ιστορίας της ανθρωπότητας από την προιστορία έως σήμερα, μέσα από εκατοντάδες ξεχασμένες και παραγνωρισμένες φωνές. Οι καλειδοσκοπικές βινιέτες του φωτίζουν την ιστορία όπως την έγραψαν σιωπηλά αλλά έμπρακτα οι ελάσσονες και οι ηττημένοι. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Στους Ολυμπιακούς Αγώνες που οργάνωσε ο Χίτλερ για να αποθεωθεί η ανώτερη φυλή του, το μεγαλύτερο αστέρι ήταν ένας μαύρος γεννημένος στην Αλαμπάμα, που οι παππούδες του ήταν σκλάβοι. Ο Χίτλερ αναγκάστηκε να καταπιεί τέσσερις προσβολές: τα τέσσερα χρυσά μετάλλια που κέρδισε ο Όουενς στο τρέξιμο και στο άλμα εις μήκος. Όλος ο κόσμος γιόρτασε τις νίκες εκείνες της δημοκρατίας εναντίον του ρατσισμού. Όταν ο πρωταθλητής επέστρεψε στη χώρα του, δεν τον συνεχάρη ο πρόεδρος, ούτε δέχτηκε καμιά πρόσκληση από τον Λευκό Οίκο. Ξαναγύρισε στη ζωή του: έμπαινε στα λεωφορεία από την πίσω πόρτα, έτρωγε σε εστιατόρια για μαύρους, χρησιμοποιούσε τις τουαλέτες για μαύρους, έμενε σε ξενοδοχεία για μαύρους.» (Από την έκδοση)

Να αγαπάς τον άλλον τόσο πολύ σημαίνει να χάνεις ή να βρίσκεις τον εαυτό σου;

Ένας άντρας που ονομάζεται Ομάρ γράφει και στέλνει γράμματα στη μελλοντική του σύζυγο, την οποία δεν έχει γνωρίσει ακόμη και την οποία δεν ξέρει. Δεν ξέρει πότε και πού θα εμφανιστεί στη ζωή του, δεν ξέρει πώς μοιάζει και αν έχει γεννηθεί. Τότε πού ακριβώς στέλνει αυτά τα γράμματα; Τα λαμβάνει κανείς; Θα λάβει απάντηση; Αυτά είναι ερωτήματα που χάνουν το νόημά τους μέσα στα βάθη στα οποία μας βυθίζει η Karabash, και αθόρυβα αρχίζουμε να μεταμορφωνόμαστε στον Ομάρ.
Αυτά τα οδυνηρά ειλικρινή ερωτικά γράμματα μας κάνουν να αναρωτιόμαστε αν μόλις αγαπήσουμε πραγματικά τον εαυτό μας θα συναντήσουμε τον τόσο πολυπόθητο έρωτα, που αυτή τη φορά θα κρατήσει...
Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα κρύβονται στα δέκα γράμματα του βιβλίου. Ποιος όμως γράφει το ενδέκατο; (Από τον εκδότη)