Το βιβλίο αυτό είναι ένας πλήρης οδηγός για αναγνώστες που θέλουν να γνωρίσουν τον κόσμο της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ), χωρίς εξειδικευμένη τεχνική ορολογία, και να ξεπεράσουν την αρχική δυσπιστία τους για αυτήν, να την κατανοήσουν και να την εντάξουν λειτουργικά στη ζωή τους. Με απλή, προσιτή γλώσσα και παραδείγματα από την πραγματική ζωή, το βιβλίο μετατρέπει ένα τεχνικό αντικείμενο σε εργαλείο προσωπικής και επαγγελματικής ενδυνάμωσης, καλλιεργώντας παράλληλα την κριτική σκέψη, τη δημιουργικότητα και την υπευθυνότητα απέναντι στην τεχνολογία.
Μέσα από μια σύγχρονη, πολυτροπική προσέγγιση μάθησης που περιλαμβάνει πρακτικές δραστηριότητες (learning by doing), βίντεο, χρήση διαφορετικών εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης και ερωτήματα αναστοχασμού, το βιβλίο θα σας οδηγήσει από τη γνώση στη δράση και από τη δράση στην κριτική κατανόηση. Στα πλεονεκτήματά του, που το καθιστούν ανταγωνιστικό και πρωτότυπο, είναι ο οδηγός για τη δημιουργία σωστών προτροπών (prompting) και μεταπροτροπών (metaprompting), ώστε να έχετε τα καλύτερα αποτελέσματα και να εξοικονομείτε χρόνο.
Μετά την επιτυχία του "Διδάσκοντας και μαθαίνοντας γλώσσα με το ChatGPT", η Καθηγήτρια Γλωσσολογίας Ζωή Γαβριηλίδου επανέρχεται με ένα ακόμα βιβλίο για μη ειδικούς. Η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει ήδη αλλάξει τον τρόπο που ζούμε, εργαζόμαστε και μαθαίνουμε. Εσείς θα την αφήσετε να σας προσπεράσει ή θα μάθετε να τη χρησιμοποιείτε ουσιαστικά; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Τρία αμετάφραστα κείμενα του κορυφαίου Αυστριακού συγγραφέα Stefan Zweig συνθέτουν ένα μελαγχολικό σκηνικό γεμάτο εικόνες και λυρικότητα. Ο Zweig, με λογοτεχνική δεινότητα και ποιητική διάθεση, καταπιάνεται με σημαντικά θέματα όπως η θρησκεία, η πίστη, ο έρωτας, η αγάπη και τα όριά της.

Το πρώτο κείμενο, «Στο χιόνι», ταξιδεύει τον αναγνώστη στα σύνορα της Γερμανίας και της Πολωνίας, όπου τα μέλη μιας εβραϊκής κοινότητας αιφνιδιάζονται από την επίθεση χριστιανών φονταμενταλιστών ενώ γιορτάζουν τη Χανουκά, την εβραϊκή γιορτή των Φώτων, και αναγκάζονται να τραπούν σε φυγή στην απέραντη χιονισμένη πεδιάδα.

Στο «Αστέρι πάνω από το δάσος», ο Φρανσουά, σερβιτόρος σε ένα μεγάλο ξενοδοχείο, ερωτεύεται την πανέμορφη Πολωνέζα κόμισσα Οστρόφσκα. Με αριστουργηματικές πινελιές αποδίδεται το πλήθος των αντιφάσεων ενός ανικανοποίητου έρωτα, ο οποίος, μοιραία, δεν έχει ευτυχή κατάληξη.

Στο τρίτο κείμενο, «Το θαύμα της ζωής», η ιστορία εκτυλίσσεται στα μέσα του 16ου αιώνα στην Αμβέρσα. Ένας πλούσιος, ευσεβής άντρας επιθυμεί να δωρίσει στην εκκλησία μια εικόνα από ευγνωμοσύνη για τη θαυματουργή ίαση της μητέρας του, ενώ μια απρόσμενη συνάντηση θα ενώσει δύο κόσμους ολότελα διαφορετικούς. Υπάρχουν άραγε θεϊκά σημάδια στον κόσμο ή μόνο τα μικρά, καθημερινά θαύματα της ζωής;

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Ναι, οπωσδήποτε, τώρα είμαστε καλύτερα, εξακολουθούμε να χαμογελάμε, να κάνουμε έρωτα και να ονειρευόμαστε, παρότι πολλά όνειρα άλλαξαν. Η κρίση του '90 μας έπεισε ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι και ότι ο κόσμος χωρίζεται σ' αυτούς που έχουν λεφτά και σ' αυτούς που δεν έχουν. Έτσι ήταν πάντα. Παντού. Έτσι δεν είναι;»
Κούβα, 1993. Η χώρα βιώνει συνθήκες οικονομικής κατάρρευσης και φτώχειας σε μια πρωτοφανή κρίση που οδηγεί σε κλίμα αγωνίας και ανασφάλειας. Σε αυτό το ζοφερό σκηνικό, η Χούλια, μια νεαρή μαθηματικός που ζει και εργάζεται στην Αβάνα, αναζητά διέξοδο στα προβλήματά της όταν ανακαλύπτει τυχαία κάποια έγγραφα που αποδεικνύουν ότι ο εφευρέτης του τηλεφώνου δεν είναι ο Γκράχαμ Μπελ αλλά ο Ιταλός Αντόνιο Μεούτσι, ο οποίος εργάστηκε ως τεχνικός στην Αβάνα τον 19ο αιώνα. Η Χούλια και οι φίλοι της αρχίζουν να ξετυλίγουν το κουβάρι της υπόθεσης Μεούτσι.
Η Κουβανή Κάρλα Σουάρες υφαίνει μια ιστορία αναζήτησης γεμάτη χιούμορ, αφοπλιστική αμεσότητα και γλυκόπικρη διάθεση, καταδεικνύοντας πώς οι άνθρωποι βρίσκουν τρόπους να επιβιώσουν και να αντλήσουν αισιοδοξία και δύναμη ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες.

Ο Γιούντεγιαν είχε την αίσθηση ότι η κοιμώμενη πόλη τον προκαλούσε. Η πόλη τον χλεύαζε. Δεν τον ενοχλούσαν οι υπναράδες τον Γιούντεγιαν, ας ξάπλωναν στο βρομερά κρεβάτια τους, ας ξάπλωναν στην αγκαλιά των λάγνων θηλυκών τους, αποκαρωμένοι θα έχαναν τις μάχες της ζωής· τον εξόργιζε η κοιμισμένη πόλη στο σύνολό της, κάθε κλειστό παράθυρο, κάθε μανταλωμένη πόρτα, κάθε κατεβασμένη περσίδα· τον εξόργιζε το γεγονός ότι δεν είχε δώσει αυτός την εντολή να κοιμηθεί η πόλη.
Το μυθιστόρημα "Θάνατος στη Ρώμη" είναι η ιστορία μιας χούφτας ανθρώπων που κουβαλούν την κληρονομιά του χιτλερικού καθεστώτος -ως θύματα και ως θύτες. Συναντιούνται στη Ρώμη -την πόλη του Καίσαρα, του Μουσολίνι, του πάπα- λίγα χρόνια μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αναβιώνοντας σε μια ατμόσφαιρα υποβλητική, στο σκηνικό της Αιώνιας Πόλης, το ζοφερό παρελθόν του γερμανικού φασισμού.
Με λόγο αιχμηρό και διεισδυτική ψυχολογική οξυδέρκεια, ο Κoeppen σκιαγραφεί το πολιτικά ένοχο ιστορικό του ολέθριου γερμανικού παρελθόντος, αναδεικνύοντας τον κούφιο εθνικισμό και τη χρεοκοπημένη ιδεολογία του ναζισμού, αλλά και τις καταστροφικές συνέπειές του στον ψυχισμό των ανθρώπων που βίωσαν τη φρίκη του. Ταυτόχρονα όμως φέρνει στο φως τη λαχτάρα για κάθαρση και αλλαγή, σε ένα έργο που αποτελεί ορόσημο στη γερμανική μεταπολεμική λογοτεχνία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)