Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 ήταν η πρώτη επιτυχημένη προσπάθεια ενός υπόδουλου λαού στο έδαφος της σημερινής Ευρώπης να κατακτήσει την πλήρη ελευθερία και ανεξαρτησία από μια ιμπεριαλιστική δύναμη εκείνης της εποχής, την Οθωμανική αυτοκρατορία. Είχαν προηγηθεί οι δύο ένοπλες εξεγέρσεις των Σέρβων κατά τον 19ο αιώνα, οι οποίες όμως δικαιώθηκαν μερικά χρόνια αργότερα, καθότι δεν υποστηρίχτηκαν τότε από τις Μεγάλες Δυνάμεις. Αντιθέτως, η ανταγωνιστική γεωπολιτική εμπλοκή Ρωσίας. Αγγλίας και Γαλλίας στον ένοπλο αγώνα των Ελλήνων υπήρξε αποφασιστικής σημασίας παράγοντας για την αίσια έκβαση της πλέον θεμελιώδους στιγμής στη νεότερη ιστορία μας. Η Ελληνική Επανάσταση, μια πολύπλευρη διαδικασία η οποία προετοιμάστηκε και αναπτύχθηκε μέσα σε ένα σύνθετο και δυναμικό υπόστρωμα, κοινωνικό, πολιτισμικό και ιδεολογικό, όχι μόνο μετεξελίχθηκε σε οικουμενικό γεγονός αλλά και αμφισβήτησε σε μεγάλο βαθμό τη συντηρητική διεθνή τάξη πραγμάτων που είχε προκόψει από το Συνέδριο της Βιέννης το 1815. Σε τούτη τη συναρπαστική μελέτη, ο Ντούσαν Σπασόγιεβιτς, ένας από τους σημαντικότερους φιλέλληνες του καιρού μας, αναδέχεται τον ρόλο του αξιόπιστου εκείνου παρατηρητή ο οποίος, προερχόμενος από μια "σύνοικη" και αδελφική χώρα, στήνει μπροστά στα μάτια μας έναν χρήσιμο καθρέφτη μέσα στον οποίο μπορούμε να κοιτάξουμε, δύο αιώνες μετά, την ιστορική μας κληρονομιά. Ο Σπασόγιεβιτς καταδύεται στο παρελθόν με ακρίβεια, πάθος και αφηγηματική ευχέρεια ενώ, παράλληλα, αποκαλύπτει σε κάθε σελίδα τον κεντρικό πυρήνα του εγχειρήματός του, να κατανοήσει, όσο πιο συνολικά και δίκαια γίνεται, τον εθνικό χαρακτήρα και τη συλλογική ταυτότητα των σύγχρονων Ελλήνων. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Πολυτεχνείο 1973. Πενήντα χρόνια μετά, 23 συγγενείς νεκρών, 133 τραυματίες, 2 συγγενείς τραυματιών και 25 αυτόπτες μάρτυρες δολοφονιών και τραυματισμών παίρνουν ξανά τον λόγο. Οι ξεχασμένες καταθέσεις τους στα δικαστήρια ζωντανεύουν το μεγαλείο της εξέγερσης μέρα τη μέρα, ώρα την ώρα, δρόμο τον δρόμο, αλλά και τη δολοφονική καταστολή της από την αστυνομία και τον στρατό, η οποία είχε όλα τα χαρακτηριστικά ατιμώρητων καθεστωτικών εγκλημάτων πολέμου.
Μέσα από την πολυφωνική αφήγηση προσωπικών βιωμάτων, αναδεικνύονται όλες οι συνισταμένες της διαλεκτικής ενός λαϊκού ξεσηκωμού, από τη συνειδητή μάχιμη συμμετοχή μέχρι τη συμπτωματική παρουσία στα διαρκώς μετατοπιζόμενα πεδία των ταυτόχρονων συγκρούσεων. Αποτυπώνονται λεπτομέρειες και στιγμιότυπα, πολύτιμες ψηφίδες της εξέγερσης, αναγκαίες για μια κατά το δυνατόν ολιστική εξιστόρηση της ενιαίας και αδιαίρετης δράσης των «εντός» και των «εκτός» του Πολυτεχνείου εξεγερμένων.
Μέσα από τη φωτιά των φραγμάτων πυρός ξεπροβάλλουν το μέγα πάθος, η επίμονη μαχητικότητα και η συντροφική αλληλεγγύη των ανθρώπων που βρέθηκαν να διαδηλώνουν δίπλα δίπλα, να σώζουν τραυματίες και τελικά να πεθαίνουν ή να τραυματίζονται και οι ίδιοι, χωρίς να ξέρει ο ένας το όνομα του άλλου: στοιχεία που προσέδωσαν στην αυθόρμητη εκκίνηση της φοιτητικής κατάληψης τον χαρακτήρα γνήσιας λαϊκής εξέγερσης.
Η έκταση της φονικής καταστολής επιπλέον τεκμηριώνεται με άκρως απόρρητα αστυνομικά και άλλα έγγραφα από τον «Φάκελο 650» του Γραφείου Εθνικής Ασφάλειας τα οποία αναφέρονται:
- στους «αναγνωρισμένους» από την αστυνομία νεκρούς,
- σε 320 τραυματίες που καταγράφτηκαν σε καταστάσεις νοσοκομείων και κλινικών,
- σε 510 τραυματίες που περιλαμβάνονταν σε καταστάσεις της Ασφάλειας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Σε αυτό το σύντομο μυθιστόρημα, όπου ελάχιστα συμβαίνουν στην πραγματικότητα, όπου οι εντάσεις δεν προκύπτουν μέσα από πολλά λόγια αλλά αναδύονται μέσα από αινιγματικές σιωπές, παρακολουθούμε τον ομώνυμο πρωταγωνιστή και τα άτομα του κύκλου του μέσα στην καθημερινότητα. Ο Αρμάν συζεί με τη Ζαν, μια χήρα μεγαλύτερή του, η οποία τον στηρίζει οικονομικά και τον αγαπά, αφήνοντάς του συγχρόνως μεγάλη ελευθερία κινήσεων. Ο Αρμάν δεν εργάζεται και βολτάρει συχνά, πρωί και βράδυ. Κάποια στιγμή συναντά έναν παλιό φίλο, τον Λουσιέν. Αυτός δεν είχε την τύχη του Αρμάν, παρέμεινε φτωχός, ντροπαλός, άγαρμπος σε κάθε του χειρονομία και κοινωνικά αμήχανος, πλην όμως, για τον κεντρικό ήρωα αποτελεί τον «μάρτυρα ενός επώδυνου παρελθόντος». Ωστόσο, πώς ακριβώς εμπλέκεται στη συγκεκριμένη ιστορία η Μαργκερίτ, η μικρότερη αδελφή του Λουσιέν; Η ευαίσθητη, ιδιόρρυθμη, αναλυτική γραφή με την οποία ο συγγραφέας αναδεικνύει τις πλέον λεπτές αποχρώσεις των ανθρώπων, από τη ρευστή επιφάνειά τους ως το απώτατο βάθος των ψυχών τους, έχει συγκριθεί με εκείνη του Μαρσέλ Προυστ. Ο Εμμανουέλ Μποβ είναι ένας δεινός, σπάνιος, διαχρονικός παρατηρητής της ζωής, των σχέσεων, του κόσμου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Γκάμπριελ Όουκ είναι βαθιά ερωτευμένος με τη δυναμική Μπαθσίμπα Έβερντιν. Και ίσως να κέρδιζε την αγάπη της, αν μια αναποδιά της τύχης δεν τον υποχρέωνε να καταλήξει ένας απλός βοσκός στη φάρμα της. Εξάλλου, ο συνετός Γκάμπριελ έχει να ανταγωνιστεί δυο ακόμη άντρες που τη διεκδικούν: τον γοητευτικό αλλά επικίνδυνο λοχία Τρόι, έναν νεαρό στρατιώτη χωρίς ηθικούς φραγμούς, και τον αξιοσέβαστο μεσήλικα κτηματία Μπόλντγουντ, στην κοιμισμένη ως τότε καρδιά του οποίου η όμορφη κοπέλα αφυπνίζει ένα άσβεστο πάθος. Κι ενώ η μοίρα των τριών επίδοξων μνηστήρων εξαρτάται από την επιλογή που θα κάνει εντέλει η Μπαθσίμπα, εκείνη ανακαλύπτει τις φοβερές συνέπειες της ανεξάρτητης μα παρορμητικής κι ευμετάβλητης φύσης της. Το "Μακριά απ' το αγριεμένο πλήθος" αναβάθμισε τη δημιουργική πορεία και εκτόξευσε τη φήμη του Τόμας Χάρντυ. Ο ίδιος στο συγκεκριμένο βιβλίο εισάγει επισήμως και την ιδέα του Ουέσεξ, ενός τόπου πραγματικού αλλά και μυθικού, όπου διαδραματίζονται οι ιστορίες του. Τούτο το μυθιστόρημα, που μεταφράζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά, παραμένει το πλέον δημοφιλές και πολυδιαβασμένο έργο του μεγάλου Βρετανού συγγραφέα. Ένα αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Τρεις γυναίκες στην Αριζόνα σχεδιάζουν μια σειρά από φόνους έπειτα από ένα σεξουαλικό όργιο που έχουν οργανώσει οι σύζυγοί τους μέσω Ίντερνετ. Μια φυλακισμένη ανήλικη υπηρέτρια εξιστορεί το έγκλημα που διέπραξε στη θαλαμηγό ενός εκατομμυριούχου στο Γιοχάνεσμπουργκ. Αποκαλύπτει έτσι ένα δίκτυο παιδοβιασμών από εξέχοντα μέλη της κοινωνίας. Μια ηθοποιός, θύμα απόπειρας βιασμού από τον σκηνοθέτη της, τον σκοτώνει και διαφεύγει σε εγκαταλειμμένα θέατρα της Νέας Υόρκης, ζώντας με φαντάσματα θεατρικών ηρώων. Μια συγγραφέας στην Ταϊλάνδη συναντάει ένα ladyboy εμπλεκόμενο σε μια υπόθεση φρικιαστικού θανάτου. Από τη γνωριμία τους εμπνέεται να γράψει μια τρομαχτική ιστορία, η οποία δημιουργεί περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις.
Γυναίκες, κορίτσια, τρανς άτομα αντιμέτωπα με σχέσεις κυριαρχίας. Το σεξ ενεργοποιεί μια έκρηξη ερωτικής απόλαυσης. Κάποιοι άνθρωποι μοιράζονται την απόλαυση, σπάνε τους ηθικούς περιορισμούς και τις αναστολές, προσφέρουν φιλήδονες στιγμές στους συντρόφους τους. Κάποιοι άλλοι αρπάζουν την απόλαυση για τον εαυτό τους, εκμεταλλεύονται την εξουσία, το χρήμα, την κοινωνική ανισότητα, παράγουν τραύματα και κολάσεις στους άλλους.
Αυτό το βιβλίο είναι μια βίαιη έξοδος από την πατριαρχία, μια εκδίκηση για το τραύμα, μια αντεπίθεση της καταπιεσμένης αξιοπρέπειας. (Από τον εκδότη)

Ο Κιαμίλμπεης, ο οθωμανός άρχοντας της Κορίνθου, ήταν πριν από την Επανάσταση ο πλουσιότερος και ισχυρότερος κάτοικος της Πελοποννήσου. Σύμβολο της δύναμής του το κάστρο του Ακροκορίνθου και του πλούτου του· το ανάκτορό του, το σεράι του, στην Κόρινθο. Είχε ισχυρές φιλίες που έφταναν μέχρι την Πύλη και ανάμεσα στους οθωμανούς και χριστιανούς προύχοντες του Μοριά, κοτζαμπάσηδες και επισκόπους. Από τον Μάρτιο του 1821 μέχρι τη δολοφονία του στον Ακροκόρινθο, τον Ιούλιο του 1822, υπήρξε από τα πιο προβεβλημένα και πιο τραγικά πρόσωπα της περιόδου. Αιχμάλωτος των Ελλήνων μετά την πτώση της Τριπολιτσάς, διέφευγε το θάνατο με την προσδοκία της παράδοσης του Ακροκορίνθου από τη μητέρα και τη σύζυγό του αλλά και της αποκάλυψης των αμύθητων θησαυρών του. Δεν υπέκυψε στις πιέσεις και όταν ακόμη οι επαναστάτες εκτέλεσαν μπροστά στα μάτια του συγγενείς και ακολούθους του.
Η ιστορία του Κιαμίλ διαπλέκεται με την Ιστορία της Επανάστασης στην Κορινθία, που στα τρία πρώτα χρόνια αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα θέατρα του πολέμου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η αυγή της δεκαετίας του '90 βρίσκει την οικογένεια Πεχλιβανίδη, όπως εκατομμύρια κατοίκους της Γεωργίας, μετέωρη πάνω από τα συντρίμμια που προκάλεσε η εκκωφαντική κατάρρευση του παλιού καθεστώτος. Κι όταν, πολύ γρήγορα, νιώθουν ηττημένοι στη μάχη της επιβίωσης, παίρνουν τον δύσκολο δρόμο της προσφυγιάς, αναζητώντας καταφύγιο σε μια ουσιαστικά άγνωστη πατρίδα.
Το βιβλίο ακολουθεί τις πατημασιές του Λεβάν, του γιου της οικογένειας, καθώς μεγαλώνει στις φτωχογειτονιές της Αθήνας. Προσπαθώντας να αποτινάξει τη ρετσινιά του "Ρωσοπόντιου", καταλήγει στη Σχολή Πυγμαχίας του Ερμή Σαραντάκου, τη σκοτεινή μήτρα που θα του χαρίσει μια δεύτερη ζωή. Σε αυτό το άντρο του φόβου θα αναζητήσει τη νέα του ταυτότητα και θα βρεθεί αντιμέτωπος με τα πιο βίαια ένστικτά του.
Τι σπρώχνει ένα αποσυνάγωγο παιδί στη σκοτεινιά του μίσους, κάτω από τη σκιά μιας τοξικής ιδεολογίας που γεννά τη βία; Σε αυτό το ερώτημα πασχίζει να απαντήσει το Μαύρο φλαμίνγκο. Ένα βιβλίο για τα ματαιωμένα όνειρα και τις υποθηκευμένες ζωές. (Από τον εκδότη)