Γουατεμάλα, 1954. Το στρατιωτικό πραξικόπημα που χρηματοδοτήθηκε και οργανώθηκε από τις Ηνωμένες μέσω της CIA, με τη συνδρομή του Χασάπη της Ελλάδας, πρέσβη Τζον Έμιλ Πιουριφόι, ανατρέπει τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση του Χακόμπο Άρμπενς. Πίσω από αυτό το βίαιο γεγονός κρύβεται ένα ψέμα που παρουσιάστηκε ως αλήθεια και έκτοτε άλλαξε τη μοίρα της Λατινικής Αμερικής: η ανυπόστατη κατηγορία, εκ μέρους της κυβέρνησης Αϊζενχάουερ, σύσσωμου σχεδόν του αμερικανικού Τύπου και της πανίσχυρης εταιρείας United Fruit, ότι ο Άρμπενς ενθάρρυνε τον σοβιετικό κομμουνισμό. Το Άγριοι καιροί είναι ένας κυνικός και αιματοβαμμένος καμβάς διεθνών συνωμοσιών, προδοτικών καταστάσεων και αντικρουόμενων συμφερόντων κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Σε αυτό το συναρπαστικό μυθιστόρημα, που συνδέεται άμεσα με την περίφημη Γιορτή του Τράγου, ο νομπελίστας Μάριο Βάργκας Λιόσα αναπλάθει την πραγματικότητα βασιζόμενος σε δύο ειδών μυθοπλασίες: εκείνην του αφηγητή, που αναδημιουργεί ελεύθερα χαρακτήρες και συνθήκες, και εκείνην των ταγών της εξουσίας, που ανερυθρίαστα θέλησαν να ελέγξουν την πολιτική και την οικονομία μιας ηπείρου, χειραγωγώντας την ιστορία της.
(Από την παρουσίαση στο οπισθοφυλλο του βιβλίου)

Στα καλά μυθιστορήματα, κυρίως τα αστυνομικά, δεν εμφανίζεται μόνο ένας κεντρικός χαρακτήρας, πρωταγωνιστεί συνήθως και η πόλη μέσα στην οποία διαδραματίζονται τα γεγονότα. Γι' αυτό και δεν υπάρχει καλύτερος οδηγός για να γνωρίσει κανείς την Αβάνα από τον Λεονάρδο Παδούρα, τον άνθρωπο που στα μυθιστορήματά του ξέρει πώς να πιάνει τον σφυγμό της σε διαφορετικές εποχές. Αυτό το βιβλίο, δοσμένο σαν μια ιδιότυπη, παράλληλη αυτοβιογραφία του ίδιου του συγγραφέα, αποτελεί μια μοναδική περιήγηση στις γειτονιές της κουβανικής πρωτεύουσας, από τη Μαντίγια μέχρι τη Ράμπα. Οι ιστορίες που περιλαμβάνονται εδώ πλαισιώνονται, αντιστοίχως, με σχετικά αποσπάσματα μυθιστορημάτων του Παδούρα. Επίσης, στο δεύτερο μέρος συγκεντρώνονται κείμενα για τις πλέον άγνωστες και εκπληκτικές πλευρές πολλών περιοχών της Αβάνας, καθώς και για την πορεία ενός εμβληματικού ήρωα: δεν είναι καθόλου δύσκολο να δούμε τα προπλάσματα των υποθέσεων του Μάριο Κόντε. Ο Παδούρα, δεινός παρατηρητής, ευαίσθητος για τα περασμένα, διαθέτει την ξεχωριστή ικανότητα να μας κάνει να ζούμε στην πόλη του παρόντος και, την ίδια στιγμή, να μας επιτρέπει να ταξιδεύουμε στον χρόνο για να αγγίξουμε το λαμπερό παρελθόν της. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Νότια Κορέα, Μάιος 1980. Στην πόλη Γκουάνγκτζου, όταν η δημοκρατική κοινωνία αντιδρά, κατά τη διάρκεια μιας εξέγερσης πολιτών, φοιτητών και εργατών, την οποία καταπνίγει βάναυσα η στρατιωτική χούντα που έχει επιβληθεί στη χώρα, σκοτώνεται με φριχτό τρόπο και ένα αγόρι, ένας έφηβος, ο δεκαπεντάχρονος ΝτόνγκΧο. Με επίκεντρο τη δική του περίπτωση οργανώνεται αυτό το πολυφωνικό μυθιστόρημα που ξετυλίγεται μέσα από αλληλένδετα κεφάλαια προκειμένου να συλλάβει και να εκφράσει τη συλλογική οδύνη, τα θύματα και τους συγγενείς τους, νεκρούς και ζωντανούς. Δεν είναι μόνο ο καλύτερος φίλος του, αδικοχαμένος επίσης, αλλά και η μητέρα του ΝτόνγκΧο που πενθεί για το παιδί της. Δεν είναι μόνο μια επιμελήτρια που παλεύει ενάντια στη λογοκρισία του καθεστώτος, αλλά και ένας φυλακισμένος, συντετριμμένος μες στα βιώματά του, στις σκέψεις του. Όλοι εδώ, άντρες και γυναίκες, είναι τραυματισμένοι από τις αναμνήσεις τους. Στις Ανθρώπινες πράξεις, έργο βίαιο και ποιητικό εξίσου, έργο συνταρακτικό και τρυφερό συνάμα, παρακολουθούμε ψυχές που αναζητούν τη γαλήνη. Η νομπελίστρια Χαν Γκανγκ, βασισμένη σε ένα ιστορικό γεγονός που σημάδεψε την πατρίδα της, εξυμνεί το σθένος και την ελπίδα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένας άντρας προσπαθεί να αναστήσει τη γυναίκα του, χρησιμοποιώντας διαδικτυακές εφαρμογές γνωριμιών. Κάποιος άλλος βρίσκει τη μητέρα του μισοθαμμένη σε βάλτο. Ένας τρίτος συνειδητοποιεί ότι η σύζυγός του έχει τελικά το ταλέντο που ο ίδιος θεωρούσε δικό του. Ένας ηλικιωμένος σε σύγχυση κάνει τον οφειλόμενο απολογισμό ζωής, ενώ ένας πατέρας παίρνει τον νόμο στα χέρια του για ένα βίντεο. Ένας συγγραφέας αποφασίζει να αντιμετωπίσει δραστικά τον ανταγωνιστή του στην αρένα της φήμης.
Διηγήματα για άντρες που πέφτουν, που είναι ήδη πεσμένοι, ή που ετοιμάζονται για την πτώση. Αφηγήσεις που μπορεί να τις δει κανείς ως τραγικές, ως κωμικές, ή -ακριβέστερα- ως κωμικοτραγικές.
Ιστορίες αντρών από το θέατρο των σχέσεων του σήμερα, σ’ έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.
Ιστορίες που μοιάζουν με μελαγχολικό γέλιο στο σκοτάδι. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η τεχνητή νοημοσύνη είναι η πρώτη τεχνολογία που υποκαθιστά ταυτόχρονα νοητική και φυσική εργασία. Εισβάλλοντας στη ζωή μας, μαζί με ρομπότ, drones και αυτοκινούμενα οχήματα, πυροδοτεί μια -χωρίς προηγούμενο- επανάσταση. Ξεκινά μια νέα εποχή, βαθιά αντιφατική. Με πρωτοφανή δημιουργία πλούτου αλλά και εκρήξεις ανισότητας. Με εκτόξευση της παραγωγικότητας, που απειλεί όμως τους εργαζόμενους στις υπηρεσίες γνώσης με χαμηλή ελαστικότητα ζήτησης, όπως νομικά, λογιστικά, συμβουλευτικές υπηρεσίες κ.λπ.
Με πτώση τιμών αλλά και ασφυκτική πίεση στο εμπόριο. Με τεχνολογικά άλματα και ταυτόχρονη εκτόπιση της ανθρώπινης εργασίας. Ο Θόδωρος Σκυλακάκης συνδυάζει οικονομική ανάλυση, πολιτική φιλοσοφία και ιστορική εμπειρία για να χαρτογραφήσει αυτή τη μετάβαση. Προτείνει πολιτικές για να αποτραπεί η μαζική απαξίωση ανθρώπων και οι κοινωνικές εκρήξεις. Και διατυπώνει μια ρηξικέλευθη πρόταση: τη μετάβαση από μια κοινωνία μισθωτών σε μια κοινωνία ιδιοκτητών, όπου όλοι διαθέτουν ένα Καθολικό Βασικό Κεφάλαιο. Ταυτόχρονα, υπερασπίζεται τις ευρωπαϊκού τύπου δημοκρατίες ως τελευταία ελπίδα απέναντι στον αυταρχισμό και θέτει το καίριο ερώτημα: πώς δεν θα δημιουργήσουμε μια νέα οντότητα που δεν θα μπορούμε να ελέγξουμε; Ένα βιβλίο πυξίδα για την εποχή της μεγάλης ανατροπής. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το βιβλίο αυτό του Ζοζέ Σαραμάγκου, που δημοσιεύτηκε το 1980 και εκδίδεται για πρώτη φορά στα ελληνικά, εξεικονίζει τον αγώνα ενός λαού να ξεπεράσει αιώνες καταπίεσης, εκμετάλλευσης και κοινωνικής ανισότητας. Η περίτεχνη αφήγηση, προσωπική και αυτοβιογραφική, παρακολουθεί την πορεία της οικογένειας Μάου-Τέμπο. Πρόκειται για φτωχούς αγρότες που μοιάζουν αρκετά με τους προγόνους του ίδιου του συγγραφέα. Η ζωή αυτών των ανθρώπων, γεμάτη κόπο και ιδρώτα, εκτυλίσσεται σε μια μαρτυρική περιοχή της νότιας Πορτογαλίας. Στο φόντο εξελίσσονται σημαντικά γεγονότα, εθνικά και διεθνή, όπως η έλευση της δημοκρατίας στη χώρα, οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι, καθώς επίσης η απόπειρα δολοφονίας κατά του δικτάτορα Σαλαζάρ. Όμως τίποτα δεν επηρεάζει πιο πολύ τους χαρακτήρες από την προοπτική να υπάρξουν αλλιώς, τίποτα δεν ανακινεί μέσα τους την ελπίδα περισσότερο από την ανατρεπτική ιδέα της δικαιοσύνης. Το μυθιστόρημα "Αυτοί που σηκώθηκαν απ’ τη γη" είναι ένας σημαντικός σταθμός στη δημιουργική πορεία του μετέπειτα νομπελίστα. Βιβλίο οδύνης αλλά και μεγάλης αγάπης, ένας συγκινητικός φόρος τιμής στους άντρες και στις γυναίκες που τον διαμόρφωσαν. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Όλα ξεκίνησαν τη μέρα που πέθανε ο Ντέιβιντ Μπόουι και χιλιάδες μικρόκοσμοι κατέρρευσαν.
Το Αδελφικό, ένα χωριό των Σερρών, θα γίνει ο τόπος συνάντησης δύο ανθρώπων που αναζητούν απεγνωσμένα μια καινούργια αρχή: ο Γιώργος Μελισσινός, χειρουργός από τη Θεσσαλονίκη, προσπαθεί να ξεπεράσει τον θάνατο ενός ασθενή του και η Μάρω Αμπατζή, διορθώτρια σε εφημερίδα και ανύπαντρη μητέρα, αναγκάζεται να επιστρέψει στον τόπο καταγωγής της όταν το διαμέρισμά της στην Αθήνα καταστρέφεται από πυρκαγιά.
Μπορεί το Αδελφικό να κρύβει τη λύση στις αγωνίες τους ή μήπως το ερημικό χωριό θα δοκιμάσει την πίστη τους στον εαυτό τους; Λίγο πριν τα σαράντα, κι ενώ ο απόηχος της δεκαετίας του ’90 και της εφηβείας τους δεν έχει σβήσει ακόμη, η Μάρω κι ο Μελισσινός θα αναγκαστούν να ενηλικιωθούν, να σταθούν στα πόδια τους, να ξεχάσουν και να θυμηθούν.
Ένα μυθιστόρημα για τον τόπο, τη μνήμη, τα όνειρα και τις ματαιώσεις μιας ολόκληρης γενιάς. Μια ελεγεία για την αδελφική αγάπη, ένας φόρος τιμής στις κρυφές συγγένειες που συνδέουν όσους υπήρξαν κοινωνοί της κουλτούρας μιας εποχής. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Σταματήστε τώρα ό,τι κάνετε. Μην εξελίσσεστε άλλο, δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Χρησιμοποιήστε τα μάτια, τα αυτιά, τα χέρια, το μυαλό σας. Κοιτάξτε επιτέλους, κοιτάξτε ο ένας τον άλλο. Ο χρόνος σας τελειώνει, ανατέλλει πια η εποχή όπου θα είστε περιττοί και αναλώσιμοι.»
Μοναξιά, η νόσος της εποχής. Αν και «συνδεδεμένοι» με πολλούς τρόπους, οι άνθρωποι μοιάζουν πιο μόνοι από ποτέ, μέχρι που το κράτος ιδρύει το Υπουργείο Μοναξιάς: μια υπηρεσία με επαγγελματίες εκπαιδευμένους να ακούνε τις ιστορίες μοναχικών ανθρώπων.
Όταν όμως ο κύριος Κ. αυτοκτονεί, η φήμη του Υπουργείου κλονίζεται. Ποιος ευθύνεται για τον θάνατό του; Σίγουρα όχι η Ελπίδα, που, ενώ μοιάζει εξωφρενικά με την κόρη του, δεν είναι παρά μια έξυπνη μηχανή.
Μια γυναίκα παγιδευμένη στη μυστική της σχέση, μια επιστήμονας που δημιουργεί το τέλειο ανθρώπινο ομοίωμα κι ένας άνδρας που αγαπά την ομορφιά περισσότερο από το παιδί του. Γρανάζια όλοι του ίδιου συστήματος και απέναντί τους φροντιστές, ψηφιακοί ακροατές, ένας θάλαμος εξομολογήσεων κι ένας ολόκληρος κόσμος που καλπάζει, θυμίζοντας άλλοτε μια μακρινή δυστοπία και άλλοτε τον κόσμο που ξέρουμε καλά. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το βιβλίο "Αλέξανδρος Παναγούλης. Απείθεια στο θάνατο" φωτίζει τη ζωή και τις πράξεις ενός νέου που τόλμησε τη μεγαλύτερη αντιστασιακή πράξη κατά της δικτατορίας. Η δράση του Αλέξανδρου Παναγούλη είναι η ίδια η ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας, όπου το θάρρος και η θυσία καθορίζουν την πορεία ενός λαού. Ο Παναγούλης υπήρξε η ενσάρκωση του αντιδικτατορικού αγώνα.
Έφυγε για πάντα την Πρωτομαγιά του 1976, στα τριάντα έξι του χρόνια. Άφησε πίσω του μια φλόγα που δεν σβήνει, μια αυτοθυσία που φωτίζει τον δρόμο της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας. Ο αγώνας του έγινε σύμβολο αντίστασης ενάντια στη δικτατορία που επιβλήθηκε στην Ελλάδα αλλά και φάρος για τους λαούς, που με τις πράξεις του κατανόησαν ότι η Δημοκρατία απαιτεί τόλμη, αφοσίωση και αδιαπραγμάτευτο ηθικό σθένος.
Η αφιερωματική αυτή έκδοση έχει κορμό τις συγκλονιστικές φωτογραφίες του μέσα στην αίθουσα του Στρατοδικείου -οι οποίες αναδεικνύουν τον περήφανο και αγέρωχο Έλληνα- και τα κείμενα Ελλήνων και ξένων ιστορικών, ποιητών, μουσικών, ζωγράφων, σκηνοθετών, αθλητών, που αναφέρονται στον αγωνιστή και στην προσωπικότητά του. Επίσης περιλαμβάνονται ιστορικά ντοκουμέντα και καταγγελίες του ίδιου του Παναγούλη μέσα από τις φυλακές Μπογιατίου.
Πενήντα χρόνια από τον θάνατό του, η πρωτοβουλία των επιμελητών αυτής της έκδοσης στοχεύει στο να γνωρίσουν οι νεότεροι ποιος ακριβώς υπήρξε ο παράτολμος στρατευμένος φοιτητής του ΕΜΠ -που το 1968 πραγματοποίησε τη μέγιστη αντιστασιακή πράξη- αλλά και να αναστοχαστούν οι παλαιότεροι. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Την πλειοψηφία των κειμένων του βιβλίου αποτελούν 69 συνομιλίες και συνεντεύξεις του Αντώνη Φωστιέρη που είδαν κατά καιρούς το φως σε λογοτεχνικά έντυπα ή εφημερίδες και πραγματεύονται πολυάριθμα ζητήματα που αναφέρονται τόσο στην Ποίηση (ως έννοια αφηρημένη ή ενσαρκωμένη στη γραφή) όσο και στην Ποιητική (ως ποικιλόμορφη διαδικασία αυτής της ενσάρκωσης): από εκείνα που ανάγονται στη λειτουργία του ποιητικού λόγου έως εκείνα που αναφέρονται στις σχέσεις με την παράδοση, το βιωματικό υπόστρωμα, τον παιγνιώδη, τον κρυπτικό ή τον κοινωνικό του χαρακτήρα· από γλωσσικά, υφολογικά και μεθοδολογικά έως θέματα συγγένειας με τις άλλες τέχνες, τη φιλοσοφία και την επιστήμη· από προβλήματα γύρω από την εξωγλωσσική του εμβέλεια ή τη δραστικότητα των εκφραστικών σχημάτων και της διακειμενικότητας έως τον ρόλο της έμπνευσης, του αναγνώστη, του διαδικτύου, της κριτικής. Και άλλα πολλά.
Εκτός από το κύριο σώμα των Συνομιλιών, που συνιστούν ένα είδος "δοκιμιακών διαλόγων", το βιβλίο περιλαμβάνει και μια ενότητα με "Μονολόγους", κείμενα ομόλογης θεματικής, που εξακτινώνονται και σε παράπλευρους χώρους, όπως στη γλώσσα, στη μετάφραση, στα λογοτεχνικά ρεύματα, στη Γενιά του '70 κλπ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)