Το βιβλίο πραγματεύεται τη μακρά διαδρομή έρευνας και της θεωρίας για τη συλλογική δράση και τα κοινωνικά κινήματα στις κοινωνικές επιστήμες. Αφετηριακά, ανατέμνονται οι προσλήψεις των συλλογικά δρώντων στις προνεωτερικές κοινωνίες από τους οργανικούς διανοούμενους της εποχής και στη συνέχεια τα εγχειρήματα μιας κοινωνιολογικής κατανόησης των κοινωνικών και πολιτικών κινημάτων στις αρχές του 20ού αιώνα. Ακολούθως, με ορόσημο την εκρηκτική δεκαετία του 1960, ανασυγκροτούνται οι εστιασμένες στα νέα κοινωνικά κινήματα προσεγγίσεις, όπως διαμορφώνονται στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Ο εντατικός διάλογος ανάμεσα σε σχολές σκέψης που εκκινούν από διαφορετικές επιστημολογικές και μεθοδολογικές θέσεις προσανατολίζει τον αναγνώστη σε έναν κριτικό αναστοχασμό για τη συμβολή των επιμέρους θεωριών στην κατανόηση της συλλογικής δράσης στον ορίζοντα των αλλεπάλληλων σύγχρονων κοινωνικο-πολιτικών κρίσεων. Υποστηρίζεται ότι η σύγχρονη έρευνα για τη συλλογική δράση, στις συνθήκες κατίσχυσης του νεοφιλελευθερισμού και της μεταδημοκρατικής διακυβέρνησης, οφείλει να επικεντρώνεται στις επιπτώσεις του κοινωνικού μετασχηματισμού στην καθημερινή ζωή των κυριαρχούμενων κοινωνικών ομάδων, ως όρο για την κατανόηση των μορφών και των περιεχομένων της κινηματικής δυναμικής τους. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Μπορείς να εφαρμόσεις οποιοδήποτε ερμηνευτικό κλειδί στον Σαίξπηρ, και θα δεις ότι τα "έργα" θα φωτίσουν την ερμηνεία σου - όχι το αντίστροφο. Μολονότι οι επαγγελματίες μνησίκακοι επιμένουν πως η αισθητική στάση συνιστά από μόνη της άλλη μιαν «ιδεολογία», εγώ διαφωνώ, ασχολούμενος στο παρόν βιβλίο αποκλειστικά με το αισθητικό μέρος του Σαίξπηρ...
Ο Χάρολντ Μπλουμ, διεισδυτικός και κριτικός, χαρίζει στο αναγνωστικό κοινό του δραματουργού λεπτομερείς αναλύσεις όλων των σαιξπηρικών έργων, συνθέτοντας ένα βιβλίο-σταθμό για τη μελέτη του αγγλικού και του παγκόσμιου Θεάτρου, μα και της Λογοτεχνίας εν γένει.
Άπειρες αντιρρήσεις και συζητήσεις σηκώνουν οι απόψεις και τα συμπεράσματά του, ωστόσο έτσι είναι ο γόνιμος διάλογος, καθώς μας τον έμαθε η αρχαία ελληνική επαγωγική Σκέψη. Η κλασσική όσο και πολυπρισματική Οπτική του Αμερικανού κριτικού, διαποτισμένη από νιτσεϊκούς τόνους και πνεύμα, αλλά και από την πλούσια παράδοση του νεώτερου αγγλικού ιδεαλισμού, μας οδηγεί βήμα-βήμα, μες απ' τους Άμλετ, τους Ιάγους και τους Φάλσταφ, τις Κλεοπάτρες, τις Ρόζαλιντ και τις Ιουλιέττες, μες απ' "Όνειρα θερινής νυκτός" και "Τρικυμίες", Ερρίκους και Ριχάρδους, στους θαυμαστούς κόσμους του Σαίξπηρ, αναζητώντας την πεμπτουσία της δημιουργίας του. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Είναι μάλλον παράδοξο ότι ο Εζέν Γκιλβίκ -ή απλώς «Γκιλβίκ», όπως υπέγραφε τα έργα του- παραμένει επί της ουσίας άγνωστος στην Ελλάδα. Τιμημένος με τα σημαντικότερα λογοτεχνικά βραβεία της χώρας του -Μεγάλο Βραβείο Ποίησης της Γαλλικής Ακαδημίας (1976), Μεγάλο Εθνικό Βραβείο Ποίησης (1984), Βραβείο Γκονκούρ Ποίησης (1988)- και μεταφρασμένος σε περισσότερες από πενήντα γλώσσες, ο Γκιλβίκ (1907-1997) υπήρξε ένας από τους κορυφαίους Γάλλους ποιητές του 20ού αιώνα. Παρότι ποιήματά του έχουν κατά καιρούς αποδοθεί στα ελληνικά και περιληφθεί σε ανθολογίες, η φωνή του, η φωνή ενός ποιητή πού, μολονότι σύγχρονος των υπερρεαλιστών και φίλος του Ελιάρ και του Αραγκόν, καλλιέργησε ένα ιδιότυπο ποιητικό ιδίωμα στον αντίποδα του υπερρεαλισμού, παραμένει προς ανακάλυψη από τον Έλληνα αναγνώστη. Η ανά χείρας έκδοση της «Θάλασσας» (1987), ενός από τα εκτενέστερα και πιο αντιπροσωπευτικά ποιήματά του, δεν καλύπτει, ασφαλώς, το κενό· φιλοδοξεί, ωστόσο, να συμβάλει σε μια καλύτερη πρώτη γνωριμία με τον ποιητή, με την ελπίδα να ακολουθήσει μια ευρεία ανθολόγησή του ή, ιδανικά, η απόδοση κάποιου από τα εμβληματικά του έργα, όπως της Υδρογείου (Terraque, 1942) ή του Καρνάκ (Carnac, 1961). «Λιτή», «αυστηρή», «μινιμαλιστική», «χοϊκή», «σμιλεμένη στη σιωπή», «ιεροπρεπής» - ξανά και ξανά, διαβάζοντας κανείς μελετήματα για την ποίηση του Γκιλβίκ, συναντά τους ίδιους χαρακτηρισμούς. [...] Είναι λες και το τοπίο, το κλίμα και η ανθρωπογεωγραφία της Βρετάνης [...] λειτούργησαν ως η πρώτη ύλη μιας ποίησης δίχως καλολογικά στοιχεία, γραμμένης με απλότητα και οικονομία μέσων, συγκρατημένης συναισθηματικά και χωρίς τίποτε το εξομολογητικό, μιας ποίησης όπου σε πρώτο πλάνο τίθενται όχι οι άνθρωποι αλλά η φύση και τα αντικείμενα - η «ανησυχητική ξενότητά» τους. [...] (Γιάννης Παλαβός, "Χώμα και νερό: για την ποίηση του Γκιλβίκ")

Τα παιδιά και ο σύζυγος της ετοιμοθάνατης Άντι εκπληρώνουν την επιθυμία της να ταφεί στον τόπο όπου γεννήθηκε στον Αμερικανικό Νότο. Κωμικοτραγικά επεισόδια συνθέτουν μια συγκλονιστική αφήγηση για τα πάθη της ανθρώπινης ψυχής με στοιχεία σκοτεινής κωμωδίας και σκληρού ρεαλισμού. Από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα του 20ού αιώνα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Από τη στιγμή της δημοσίευσης της "Ηθικής" το 1677, οι ιδέες του Σπινόζα προκάλεσαν, σύμφωνα με τους πιο ποικίλους προσανατολισμούς, ένα ενδιαφέρον, που έκτοτε παραμένει αμείωτο. Οι ιδέες αυτές, όμως, εξετάστηκαν τις περισσότερες φορές μεμονωμένα, ανεξάρτητα από το αποδεικτικό πλαίσιο που υποβαστάζει την έκθεσή τους, εξαιτίας του ιδιαίτερα τεχνικού χαρακτήρα και της δυσκολίας του πλαισίου αυτού. Στο παρόν βιβλίο, που στόχο έχει να χρησιμεύσει ως εργαλείο εργασίας για όσους επιδιώκουν μια πιο άμεση πρόσβαση στο κείμενο, προτείνονται οι εξηγήσεις οι οποίες θεωρούνται εντελώς απαραίτητες για μια συνεχή ανάγνωση του πρώτου μέρους της Ηθικής, όπου επιχειρείται, υπό τον τίτλο «Περί Θεού», η εμπεριστατωμένη μελέτη του συνόλου της πραγματικότητας με βάση την ορθολογική και αιτιώδη αρχή, που της προσδίδει συγχρόνως την εσωτερική ενότητά της και τον απολύτως αναγκαίο χαρακτήρα της. Αυτό το μέρος του βιβλίου του Σπινόζα, το οποίο είναι ιδιαίτερα δύσκολο και αινιγματικό λόγω της σχετικής συντομίας του, διαδραματίζει ουσιώδη ρόλο στη συνολική οικονομία του έργου: παρέχει στο σχέδιο της ηθικής απελευθέρωσης τις αντικειμενικές βάσεις του, ριζώνοντάς το βαθιά στη φύση των πραγμάτων. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Σρι Λάνκα, 1990. Η χώρα σπαράσσεται από εμφύλιο πόλεμο. Ο Μάαλι Αλμέιντα, πολεμικός φωτογράφος και τζογαδόρος, ξυπνάει και συνειδητοποιεί ότι είναι νεκρός. Η ψυχή του έχει μεταφερθεί στον προθάλαμο του άλλου κόσμου κι εμείς ακούμε τη φωνή του. Του μένουν μόλις επτά νύχτες για να βρει ποιος τον σκότωσε, ενώ η κυβέρνηση αλλά και οι αντάρτες αναζητούν ένα κουτί με φωτογραφίες, αποδείξεις μάλλον για το έγκλημα.
"Μεταφυσικό θρίλερ, που καταλύει τα όρια όχι μόνο μεταξύ διαφορετικών λογοτεχνικών ειδών, αλλά και τα όρια ζωής και θανάτου, σώματος και πνεύματος, Ανατολής και Δύσης" (δήλωση του Προέδρου της Επιτροπής Booker 2022).
Ο Σέχαν Καρουνατίλακα (γενν. 1975), από τους σημαντικότερους συγγραφείς της Σρι Λάνκα, έχει τιμηθεί και με το βραβείο Commonwealth. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Την εποχή που εκδόθηκε λειτούργησε σαν πρόταση για το τι σημαίνει να είναι κανείς Αμερικανός. Διατύπωσε δηλαδή ένα αισθητικό/ιδεολογικό σχήμα που ενίσχυε την έννοια της εθνικής ταυτότητας, συνδέοντάς την όμως ταυτόχρονα με έναν ορίζοντα πανανθρώπινο. Η διαρκής προέκταση του τοπικού στο καθολικό, όπως και η σαρωτική παρουσία του "εγώ" στη σταθερή οθόνη του "εμείς", συγκροτούν τον πυρήνα του ποιήματος. Άλλοι θεματικοί άξονες αναφέρονται στη δημοκρατία, στον έρωτα, στη φιλία, στη φύση και στην τέχνη. (Απόσπασμα από την εισαγωγή της έκδοσης)

Αυτή η έκδοση της Πάπισσας Ιωάννας του Εμμανουήλ Ροΐδη δεν μοιάζει με καμία άλλη που εκδόθηκε έως σήμερα ή είναι, εν κυκλοφορία. Και αυτό γιατί:
- Έχει, ελεγχθεί και έχει αποκατασταθεί το κείμενο της πρώτης έκδοσης του 1866· σύμφωνα με τη βούληση του συγγραφέα.
- Έχουν διορθωθεί τα τυπογραφικά λάθη και έχουν ενσωματωθεί τα παροράματα, καθώς και οι ιδιόχειρες διορθώσεις του Ροΐδη.
- Έχουν εξομαλυνθεί οι πολυτυπίες, οι ασυνέπειες και οι ανακρίβειες.
- Συμπληρώθηκαν βιβλιογραφικά οι συντομογραφίες και συνδέθηκαν οι Σημειώσεις με το κείμενο του μυθιστορήματος.
- Σχολιάζεται το κείμενο (με γλωσσικές και πραγματολογικές πληροφορίες) υποσελιδίως.
- Έχουν προστεθεί δύο Παραρτήματα: το πρώτο περιέχει κορυφαία κείμενα του Ροΐδη στην αντιπαράθεσή του με την Εκκλησία και την Πολιτεία, ενώ στο δεύτερο ανακοινώνονται καινούρια σημαντικά ευρήματα για την καταδίωξη και τον αφορισμό του.
- Η έκδοση συνοδεύεται από Χρονολόγιο και Βιβλιογραφία καθώς και από λεπτομερές Γλωσσάρι για να διευκολύνεται η ανάγνωση.
- Μια τέτοια έκδοση συνοδεύεται επίσης από συστηματικά Προλεγόμενα που καλύπτουν τόσο το ιστορικό δίλημμα «υπήρξε όντως η Πάπισσα;» όσο και τις πιο σημαντικές πλευρές του μυθιστορήματος του Ροΐδη.
Υπ' αυτή την έννοια η παρούσα έκδοση μπορεί τεκμηριωμένα να ισχυριστεί ότι είναι: νέα, πλήρης, αναθεωρημένη, σχολιασμένη, βελτιωμένη και φιλολογικά αποκατεστημένη. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Τρεις αδελφές πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Μια θηλυκή οικογένεια που δεν νιώθει οικογένεια. Μια μητέρα με ένα φοβερό μυστικό το οποίο μια ζωή προσπαθεί να κρύψει από τις κόρες της. Ένα ατύχημα θα αποκαλύψει το μυστικό και θα τις κάνει να βρουν τη δύναμη να αναμετρηθούν με το αιματηρό παρελθόν της οικογένειας, καθώς και με τις γυναικοκτονίες που τόσα χρόνια τις αντιμετώπιζαν σαν να μη συνέβαιναν.
Ένα μυθιστόρημα όπου συμπλέκονται ο μαγικός ρεαλισμός, η έμφυλη συνείδηση, τα οικογενειακά μυστικά, κομμάτια της προσωπικής ιστορίας του συγγραφέα και οι γυναικοκτονίες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Τσαρλς Άροουμπαϊ, πασίγνωστος θεατράνθρωπος, γοητευτικός και ναρκισσιστής, αποφασίζει ξαφνικά να αποσυρθεί σ' ένα σπίτι ερημικό κοντά στη θάλασσα. Με τρόπο μελοδραματικό δηλώνει πως έχει φτάσει η ώρα να ζήσει ως «σοφός γέρων», μακριά από το πλήθος, και να γράψει τα απομνημονεύματα και τους στοχασμούς του. Τα σχέδιά του, ωστόσο, ανατρέπονται, όταν τυχαία συναντά τον εφηβικό του έρωτα. Παρόλο που ο χρόνος δεν έχει φερθεί καθόλου ευγενικά στην παλιά του αγαπημένη, ο Τσαρλς τυφλώνεται από το πάθος και πολεμώντας να την ξανακερδίσει γίνεται επικίνδυνος και για τον εαυτό του και για τον περίγυρό του.
Πρόκειται για το διασημότερο μυθιστόρημα της Άιρις Μέρντοχ (1919-1999), μιας από «τις πέντε καλύτερες αγγλόφωνες συγγραφείς» (The Times). Eίναι το έργο που της χάρισε το 1978 το βραβείο Booker. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)