Ένα τηλεφώνημα αναστατώνει την ήρεμη ζωή της Σάρα στο Δουβλίνο. Είναι η Λέιλα, αχώριστη παιδική της φίλη, η οποία μετά από δώδεκα χρόνια που έχουν να μιλήσουν, της ζητάει πιεστικά να επιστρέψει στη Βοσνία για να πάνε να συναντήσουν μαζί τον εξαφανισμένο από χρόνια αδελφό της. Υποτίθεται ότι η Λέιλα γνωρίζει που βρίσκεται και η Σάρα αποφασίζει να κάνει αυτό το ταξίδι.
Ωστόσο, η επιστροφή στην πατρίδα την αναγκάζει να ξανασκεφτεί όσα νόμιζε ό,τι γνώριζε καλά: τον τόπο της, την παιδική της φίλη, τις κοινές τους εμπειρίες, τους λόγους για τους οποίους ακολούθησαν διαφορετικούς δρόμους.
Η βραβευμένη με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας Λάνα Μπάστασιτς (γενν. Ζάγκρεμπ, 1986) διηγείται την περίπλοκη πορεία της φιλίας δύο γυναικών στην «καρδιά του σκότους» των Βαλκανίων. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το βιβλίο αυτό διερευνά τις αχαρτογράφητες διεπιδράσεις μεταξύ τέχνης και ιατρικής κατά τον 18ο αιώνα στη Βρετανία, και ειδικά τον τρόπο με τον οποίο αυτές σηματοδοτούν μια νέα φάση ενίσχυσης των καλλιτεχνικών ερεθισμών και της οπτικής κουλτούρας. Αναζητά τη διεπιστημονική γενεαλογία της βασικής επιδίωξης της νεωτερικής τέχνης για περισσότερη πραγματικότητα, ενέργεια, δύναμη, νευρική ένταση και ζωή και βρίσκει τις ρίζες αυτής της ιστορίας στον ρηξικέλευθο επαναπροσδιορισμό του υψηλού από τον Edmund Burke. Αυτή η πλήρως ενσώματη και ιατρικώς βαρυσήμαντη εμπειρία που είναι το μπερκιανό υψηλό -το υπέροχο στο βιβλίο αυτό- βάζει στο κέντρο της πανίσχυρες συγκινήσεις και μια καινούργια μαξιμαλιστική οικονομία αισθήσεων, η οποία στηρίζεται στον πόνο, τον μόχθο, τη βία και τις ακραίες εντάσεις. Οι απαιτήσεις του μπερκιανού υψηλού για υψηλότερα επίπεδα διέγερσης και ζωτικότητας των αισθήσεων θα οδηγήσουν σε ένα νέο κάλεσμα για περισσότερη πραγματικότητα στην τέχνη, για αιχμηρότερες και πιο ρεαλιστικές μιμήσεις.
Το βιβλίο έτσι φέρνει μαζί δύο έννοιες που παραδοσιακά αντιμετωπίζονται ως ασυμβίβαστες και επαναπροσδιορίζει την ιστορία και των δύο - το δήθεν ασκητικό και αποστασιοποιημένο πραγματικό, από τη μία, και το υπέροχο που συχνά γίνεται αντιληπτό ως μια αποσωματοποιημένη, μη παραστάσιμη, εικονοκλαστική και αφηρημένη έννοια, από την άλλη. Με αυτόν τον τρόπο, εντοπίζει τις πληβειακές, ριζοσπαστικές και συγκινησιακές καταβολές των διάφορων ρεαλισμών της μοντέρνας τέχνης και φιλοδοξεί να συνεισφέρει στον επανακαθορισμό της γενεαλογίας της από τον 18ο αιώνα και μετά.
Το φαινόμενο αυτό που το βιβλίο ονομάζει το υπέροχο πραγματικό εξετάζεται σε μια σειρά από περιοχές -από την ανατομία, τη φυσιολογία, τη φιλοσοφία, την καλλιτεχνική κριτική και τη θεωρία της τέχνης μέχρι τη ζωγραφική, τη γλυπτική, την επιστημονική εικονογράφηση, τις ακαδημίες και την καλλιτεχνική εκπαίδευση- και απευθύνεται σε ιστορικούς της ιατρικής, της επιστήμης, της φιλοσοφίας και της τέχνης όπως επίσης και σε μελετητές και αναγνώστες που ενδιαφέρονται για τη θεωρία της τέχνης και την ιστορία του πολιτισμού και των ιδεών. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Μια πανέμορφη νεαρή γυναίκα με λαμπερά μαλλιά ζει στη σκιά του αυταρχικού συζύγου της. Μια μέρα φεύγει κρυφά για άγνωστο προορισμό. Ο ανώνυμος αφηγητής, ερωτευμένος μαζί της από παλιά, θα επιδιώξει να τη βρει. Μετά από επικίνδυνες περιπλανήσεις εντοπίζει το κορίτσι σ' ένα λαβυρινθώδες κτήριο, υπό την επίβλεψη ενός σαδιστή, χειριστικού "φύλακα".
Μια ιστορία μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας, ένα συνεχές παιχνίδι μεταμορφώσεων και αλλαγής ρόλων των πρωταγωνιστών, σ' ένα σκηνικό ακραίας κλιματικής αλλαγής στα πρόθυρα ενός νέου παγκοσμίου πολέμου.
Για πρώτη φορά στα ελληνικά το αριστούργημα της καινοτόμου Βρετανίδας συγγραφέως Άννας Καβάν (1901-1968), που επαινέθηκε με ενθουσιασμό από συγγραφείς όπως η Αναΐς Νιν, η Ντόρις Λέσινγκ, ο Τζόναθαν Λέθεμ, ο Τζ. Γκ. Μπάλαρντ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η εντεκάχρονη Αγγλίδα Ντόρις πέφτει θύμα απαγωγής στη χώρα της: την αρπάζουν μαύροι δουλέμποροι και την οδηγούν στον "Νέο Κόσμο" μαζί με πολλούς άλλους λευκούς για να δουλέψουν ως σκλάβοι στις φυτείες μαύρων μεγαλοκτηματιών. Στη φυτεία του αφέντη Μπουάνα ή Ντόρις θα ζήσει πολλά χρόνια κρατώντας άσβηστη την ελπίδα να δραπετεύσει.
Μια αντεστραμμένη ιστορία της δουλείας από την Μπερναρντίν Εβαρίστο (γενν. Λονδίνο, 1959), τη συγγραφέα του βραβευμένου με Booker Κορίτσι, γυναίκα, άλλο. Τι θα γινόταν αν οι λευκοί ήταν δούλοι των μαύρων; Πώς θα ένιωθαν;
Μια συγκλονιστική και συγκινητική αφήγηση για τις ανεκδιήγητες κακουχίες των ανθρώπων που έζησαν στη σκλαβιά -θύματα βασανιστηρίων και σκληρής εκμετάλλευσης- και για τα όνειρά τους να βρουν τον δρόμο προς την ελευθερία. Ένα δριμύ κατηγορώ για τον υφέρποντα ακόμα και σήμερα ρατσισμό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Αξιοποιώντας μεγάλο όγκο εμπειρικής και κριτικής θεωρητικής εργασίας και προσφεύγοντας σε μια καινούργια γλώσσα -η οποία επιτρέπει την παράθεση της θεωρητικής κατασκευής και των γεγονότων που αποκαλύπτει η ερευνητική διαδικασία-, η παρούσα έρευνα, η οποία πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία και χρηματοδότηση του ΟΣΔΕΛ, επαναδιατυπώνει τα βασικά παραδοσιακά ερωτήματα για την ανάγνωση, τα οποία συνδέονται οργανικά με την κατανόηση των κοινωνικών συνθηκών που γεννούν τη φιλαναγνωσία.
Παράλληλα αναλύει τους σύνθετους δεσμούς μεταξύ ανάγνωσης, κουλτούρας, κοινωνικών σχέσεων και εξουσίας στη σημερινή ελληνική κοινωνία. Η έρευνα οδηγήθηκε στην επεξεργασία και στη διατύπωση των βασικών, επιστημονικά θεμελιωμένων αρχών οι οποίες είναι σκόπιμο να διέπουν κάθε σχέδιο ισχυρής ενδυνάμωσης, πλατιάς διάχυσης και καθολικής νομιμοποίησης της πρακτικής της ανάγνωσης. Ειδικότερα, εξέτασε τους όρους ενός πραγματικού εκδημοκρατισμού μιας πρακτικής τόσο ασκητικής και τόσο σπάνιας όσο η εντατική ανάγνωση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις του βιβλίου, που εκδόθηκε με την ευγενική χορηγία των εκδόσεων Gutenberg, θα διατεθούν υπέρ των δημιουργών, μέσω του πολιτιστικού και κοινωνικού προγράμματος του ΟΣΔΕΛ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ ΣΦΑΓΜΕΝΟΥΣ
Όποτε βλέπω Μνημείο Άγνωστου Στρατιώτη
δεν μπορώ διόλου να το σεβαστώ,
πιό πολύ τρόμο μου προκαλεί,
όπως και κάθε παρέλαση με όπλα και τανκς
και αεροπλάνα
που φτιάχτηκαν να σκοτώνουν και να
τρομοκρατούν.
[...]
[Από την έκδοση]