Ιστορικά και βιβλιογραφικά, η Κριστίν ντε Πιζάν έχει θεωρηθεί ως «η μητέρα του φεμινισμού». Γεννημένη στη Βενετία το 1365, η συγγραφέας του Βιβλίου της Πολιτείας των Κυριών είναι η πρώτη γυναίκα των γραμμάτων που έζησε από την πένα της. Φιλόσοφος, χρονικογράφος και ποιήτρια, κατέλειπε ένα εκτεταμένο έργο από συλλογές ποιημάτων, πολιτικές πραγματείες και φιλοσοφικά δοκίμια που γνώρισε ποικίλες αναγνωστικές, εκδοτικές και μεταφραστικές τύχες, άλλοτε ακολουθώντας και άλλοτε αντιβαίνοντας τα στερεότυπα που συνοδεύουν τις, σε μεγάλο βαθμό προκατασκευασμένες, ιδέες μας για τη θέση των γυναικών στον καιρό της.
Πρόσωπο μίας άλλης εποχής, η Κριστίν ντε Πιζάν εξακολουθεί ωστόσο να συνομιλεί με τη σημερινή αναγνώστρια και τον σημερινό αναγνώστη. Αυτό τουλάχιστον μαρτυρούν οι πολυάριθμες «επιβιώσεις» και «αναβιώσεις» της.
Χρονολογημένο μεταξύ 1405 και 1407, "Το Βιβλίο της Πολιτείας των Κυριών" είναι μια αλληγορική αφήγηση στην οποία παρελαύνουν περισσότερες από 160 γυναικείες μορφές (ιστορικές, μυθικές και βιβλικές) με στόχο να συγκροτηθεί μια αντιρρητική επιχειρηματολογία απέναντι στα αρνητικά στερεότυπα που είχε κατασκευάσει η, μισογυνική θα λέγαμε σήμερα, μέχρι τότε λογοθεσία αιώνων. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το βιβλίο αυτό είναι μια συναδελφική χειρονομία απόδοσης τιμής στην Oμότιμη Kαθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας του ΕΚΠΑ Χριστίνα Ντουνιά. Το πολύπτυχο και καταξιωμένο έργο της στο πεδίο των Νεοελληνικών Σπουδών και της Συγκριτικής Γραμματολογίας καλύπτει ποικίλες θεματικές και κατευθύνσεις: ιστορία λογοτεχνίας, περιοδικός τύπος, φιλολογικές εκδόσεις, διαδρομές της κριτικής και της πρόσληψης, υποδοχή των ευρωπαϊκών ρευμάτων, επιστολογραφία, έμφυλες ταυτότητες κ.ά. Οι μείζονες μελέτες της για τη σχέση λογοτεχνίας και πολιτικής, το έργο του Καρυωτάκη και επιφανών εκπροσώπων της γενιάς του τριάντα, σε συνδυασμό με σημαντικές φιλολογικές επιμέλειες και εισαγωγές σε εκδόσεις έργων (Μαρία Πολυδούρη, Πέτρος Πικρός, Μ. Καραγάτσης, Νίκος Καζαντζάκης, Ντόρα Ρωζέττη) έχουν συμβάλει σε καίριες και τολμηρές αναθεωρήσεις της ιστορίας της λογοτεχνίας. Η ερμηνευτική μεθοδολογία της, η συνεξέταση, δηλαδή, των λογοτεχνικών κειμένων με τα ιστορικά και ιδεολογικά συμφραζόμενά τους αποτέλεσε βάση διαλόγου αλλά και αφορμή μαθητείας στο έργο της. Ο ανά χείρας αφιερωματικός τόμος είναι η απόδειξη αυτής της συνομιλίας. Το βιβλίο περιλαμβάνει 43 κείμενα συναδέλφων, μαθητών και συνεργατών της από την ακαδημαϊκή-φιλολογική κοινότητα. Το υλικό διαρθρώνεται με χρονική σειρά καλύπτοντας ολόκληρο τον 20ό αιώνα: από τις πρώτες δεκαετίες και τα μεσοπολεμικά χρόνια μέχρι τη μεταπολεμική περίοδο και τη Μεταπολίτευση. Είναι ο αιώνας που κυρίως «επισκέφτηκε» η Χριστίνα Ντουνιά, αφήνοντας τα ίχνη της στους ανθρώπους που περπάτησαν μαζί της. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Τρεις ηθογραφίες με άξονα το νησί του, τη Λέσβο ("Η χτικιάρα", "Το Μίζερο", "Μια παλιά ιστορία"), δύο πολεμικά αφηγήματα ("Το εθελοντικό", "Κιλκίς") και δύο αλληγορικοί μύθοι ("Δυο μύθοι: I, II") απαρτίζουν τα περιεχόμενα της συλλογής διηγημάτων Κόκκινες ιστορίες, του πρώτου λογοτεχνικού βιβλίου του Στράτη Μυριβήλη (1915).
Ο έγχρωμος τίτλος του βιβλίου, με την αναφορά στο χρώμα του αίματος, συνδέει και συνέχει όλες τις "ιστορίες" ως προς το τραγικό τέλος και τον θάνατο των ηρώων πρωταγωνιστών τους.
Αντί άλλου σχολίου, αξίζει να παρατεθεί ο απολύτως επιβεβαιωτικός κριτικός λόγος του Αντρέα Καραντώνη για τις Κόκκινες ιστορίες και τον συγγραφέα τους:
Ανήκει [ο Μυριβήλης] στην τάξη των δημιουργών που το έργο τους δίνεται από μιας αρχής ώριμο ουσιαστικά [...]. Ο Μυριβήλης αποκαλύφτηκε μονομιάς με όλα του σχεδόν τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Από τις πρώτες του κιόλας διηγηματογραφικές δοκιμές, τις σκληρές, τις πλασμένες από πυκνή σάρκα, τις αιματόβρεχτες Κόκκινες ιστορίες [...] το γράψιμό του το ρύθμισε και το κατεργάστηκε με φανατισμό αισθητικής ιδεοληψίας η βαθύτατη καλλιτεχνική ανάγκη τής όσο το δυνατό πιο μεστής έκφρασης, αναζητημένης πάντα μέσα στα ορθόδοξα γραμματικά πλαίσια, τα ψυχαρικά, της δημοτικής γλώσσας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Μα τι χαρά, να προλάβουμε να σε δούμε τουλάχιστον σήμερα και μ' αυτή την ευκαιρία! πριν φύγεις, και να σε δούμε μάλιστα γερό. Αχ, τι χαρά! -Υπήρχε βέβαια κι ένας που δεν χαιρόταν καθόλου μα καθόλου, ιδίως μ' αυτόν εκεί που προοριζόταν να γίνει νονός του. Κι αυτός ήταν ο κοντορεβιθούλης, το βαφτιστήρι, φασκιωμένο μέσα σε ολόλευκα πανιά, απ' όπου πρόβαλλε μόνο το πρόσωπό του. Αλλά τι φοβερό βλέμμα που έριχνε, με τα μεγάλα απλανή μάτια του προσηλωμένα μόνο στον νονό, και τις αρτηρίες της οργής φουσκωμένες στους κροτάφους, και στους δυο παιδικούς κροτάφους του, αρτηρίες που δεν ήταν ή δεν ήταν απλώς κληρονομικές, πράγμα που μάλλον δεν έλεγε τίποτα, ή τίποτα σημαντικό: όχι, ήταν οι αρτηρίες μιας οργής που κατευθυνόταν σ' αυτόν, στον Γκρέγκορ, μιας οργής εν δράσει, αρτηρίες που άφριζαν από θυμό εναντίον του, εδώ και τώρα".
Ο Γκρέγκορ Βέρφερ επιστρέφει από το εξωτερικό για λίγες μέρες στο χωριό του, που έχει ενσωματωθεί στο μεταξύ στη μεγαλούπολη. Ξαναβρίσκει ό,τι άφησε ανεπανόρθωτα παραλλαγμένο. Εκεί είναι πάντα και ο πατέρας, η μητέρα, η αδερφή με το νεογέννητο μωρό της. Αυτός όμως κουβαλάει μια είδηση που δεν θέλει με τίποτα να τους αποκαλύψει. Ο μικρός αδερφός, ο Χανς, μέλος της Λεγεώνας των Ξένων, έχει σκοτωθεί σε κάποιο άγνωστο πεδίο μάχης. Οι σύντομες διακοπές του Γκρέγκορ μετατρέπονται σε μια αδυσώπητη αναδρομή ζωής. Το παρόν καθρεφτίζεται στο παρελθόν και το αντίστροφο, εσωτερικές φωνές αναδύονται από τις κρύπτες της ψυχής του, έχει έρθει η ώρα ενός διακανονισμού. Ο Γκρέγκορ καταφεύγει τα βράδια στις ταβέρνες του πρώην χωριού και μένει εκεί μέχρι να κλείσουν. Γίνεται ο τελευταίος θαμώνας δοκιμάζοντας μέσα στην ανωνυμία μιαν αναπάντεχη θαλπωρή.
Η περιπέτεια ενός νόστου, με τη διεισδυτική ματιά του Πέτερ Χάντκε. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Μια ιστορία σωτηρίας του κόσμου στην άθλια εποχή της κατασπατάλησης της γλώσσας και της αδυσώπητης έκπτωσης του ιδιωτικού. Ωραίες εικόνες μακριά από την τύρβη του κόσμου, αλλά και μικρές, καμιά φορά εύθυμες ουτοπίες". (Hilmar Klute, Suddeutsche Zeitung)