sakos nazismos 01

Ο ιχνηλάτης βιβλιοπωλείων και βιβλιοθηκών Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης έρχεται και πάλι με τον Σάκο Εκστρατείας του, μιλώντας μας για βιβλία σαν να αφηγείται ιστορίες. Σήμερα, στο πρώτο μέρος, τρία βιβλία για ιδιαίτερες κι εν πολλοίς άγνωστες πλευρές του ναζισμού, που αποκαλύπτουν τη βαθύτερη φύση του. Στην κεντρική εικόνα, ο Hermann Göring στο ναζιστικό «τζουράσικ παρκ». 

Του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη

Τα σπουδαία βιβλία σε οδηγούν αναπόδραστα (και ευπρόσδεκτα) στην ανάγνωση άλλων βιβλίων που με άμεσο τρόπο σχετίζονται με αυτά. Έτσι, μετά την περιπλάνηση στο Τούνελ του Γουίλιαμ Χ. Γκας, οδηγηθήκαμε σε μια σχεδόν εμμονική μελέτη έργων που συμβάλλουν στην εξιχνίαση όχι μόνον όσων θίγει μυθιστορηματικά το κορυφαίο αυτό έργο αλλά και στη διαύγαση του Αδιανόητου, της ανόδου του ναζισμού, και κάποιων ιδιαίτερων πτυχών του αποτρόπαιου αυτού μορφώματος. Έτσι, ο Σάκος Εκστρατείας του Επίμονου Αναγνώστη γέμισε και άδειασε και ξαναγέμισε τους τελευταίους δύο μήνες. Κατόπιν, κάμποσα βιβλία στοιβάχτηκαν σε ντάνες, διαβάστηκαν, ταξινομήθηκαν, και θα παρουσιαστούν εδώ σε δύο μέρη.

Για τη ναζιστική φρίκη, και την ανάδυσή της, τις απαρχές της, τις αιτίες της, και τις συνέπειές της έχουν γραφτεί εξαντλητικά και (σχεδόν) τα πάντα. Και, συνάμα, το ζήτημα μοιάζει (και είναι) ανεξάντλητο. Αυτή την αποτρόπαιη μαζική νόσο την έχουν εξετάσει, και εξακολουθούν να την εξετάζουν, φιλόσοφοι, στοχαστές, δημοσιολόγοι, κοινωνιολόγοι, ιατροί, αλλά και μυθιστοριογράφοι, ποιητές, δραματουργοί, κινηματογραφιστές, εικαστικοί. Η πρόσφατη βιβλιογραφία (μόνο στη γλώσσα μας κυκλοφόρησαν μόλις τα τελευταία λίγα χρόνια κάμποσα διεισδυτικά πονήματα για τη μαζική ναζιστική παράνοια) εμπλουτίστηκε με έργα που συμβάλλουν στη διαύγαση του νοσηρού φαινομένου.

gutenberg monhaupt zoa ston ethnikososialismoΟ Γερμανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Γιαν Μόνχαουπτ [Jan Monhaupt, 1983] αποδομεί, με ιδιαίτερη ενάργεια και ενέργεια τον μύθο των φιλόζωων ναζί και μας ξεναγεί σε σκοτεινά τοπία της αντιμετώπισης του ζωικού βασιλείου από τους αξιωματούχους του Τρίτου Ράιχ και τον ίδιο τον Αδόλφο Χίτλερ. Στο βιβλίο Ζώα στον Εθνικοσοσιαλισμό (μτφρ. Γιάννης Κέλογλου, εκδ. Gutenberg) διαβάζουμε (φρικιώντας – ιδίως εμείς που λατρεύουμε τις γάτες!) πώς οι ναζί κήρυξαν και διά νόμου τον πόλεμο στο υπέροχο αιλουροειδές, θεωρώντας το «ξένη, ανεξέλεγκτη φυλή από την Ανατολή». Η γάτα αντιμετωπίζεται ως σύμβολο μαγείας και ως ύποπτη συμμαχίας με τον διάβολο, ως ζωντανό που ενσαρκώνει οτιδήποτε έκλυτο και ανήθικο! Ιδιαίτερα κτηνώδης προς τις γάτες υπήρξε ένας ελεεινός χιτλερικός φανφαρόνος (χείριστο εθνικιστικό μασκαρά τον χαρακτηρίζει ο Τόμας Μαν σε επιστολή του προς τον Χέρμαν Έσε), ο Βιλ Φέσπερ, ο οποίος όχι μόνο διατεινόταν γραπτώς ότι οι γάτες είναι ζώα της πόλης (οι αγροτολάτρες ναζί μισούσαν τις περιπλοκές του άστεως), πανούργες, ύπουλες, αντικοινωνικές, οι Εβραίοι μεταξύ των ζώων, αλλά συχνά έβγαινε με τις καραμπίνες του και δολοφονούσε αδέσποτα γατιά.

Όσο για τα άλογα, που οι Γερμανοί υποκριτικά τα τίμησαν με αγάλματα και μνημεία, όταν πλέον δεν ήταν χρήσιμα, έβρισκαν φριχτό θάνατο. Κάθε μέρα του πολέμου χάνουν τη ζωή τους κατά μέσο όρο 865 άλογα της Βέρμαχτ – συνολικά 1,8 εκατομμύρια ίπποι θα σκοτωθούν στα πεδία των μαχών. Τον Δεκέμβριο του 1942, με εντολή του Χίτλερ, 4.000 άλογα του συμμαχικού ρουμανικού στρατού θα γίνουν κρεατόσουπα: οι στρατιώτες χώνουν χειροβομβίδες σε κουφάρια αλόγων και στη συνέχεια μαγειρεύουν σε νερό από χιόνι τα κομμάτια του κρέατος που πετάγονται.

Ο Χέρμαν Γκαίρινγκ, τιμώμενος με τον τίτλο Μάγιστρος του Ράιχ για τα Δάση και το Κυνήγι, θα στείλει στον θάνατο πανέμορφα ελάφια· λίγο έλλειψε μάλιστα να προκαλέσει τριγμούς στις καλές σχέσεις της ναζιστικής Γερμανίας με την Ουγγαρία όταν, σε ένα οργανωμένο κυνήγι, ο Ούγγρος πρωθυπουργός Γκιούλα Γκόμπος, πρόλαβε να σκοτώσει ένα ελάφι που είχε βάλει στο στόχαστρο ο Μάγιστρος, ο οποίος έγινε έξαλλος.

Η γάτα αντιμετωπίζεται ως σύμβολο μαγείας και ως ύποπτη συμμαχίας με τον διάβολο, ως ζωντανό που ενσαρκώνει οτιδήποτε έκλυτο και ανήθικο!

Οι ναζί θεωρούν τα λεγόμενα σκαθάρια της πατάτας, που ζημιώνουν την πατατοπαραγωγή, δολιοφθορείς εισαγώμενους από τη Γαλλία, συστήνουν μάλιστα την Υπηρεσία Αντικατασκοπείας Σκαθαριού της Πατάτας (!), τυπώνουν και διανέμουν προπαγανδιστικά φυλλάδια όπου τα σκαθάρια φορούν γαλλικά ναπολεόντεια καπέλα, πετούν με ελικοφόρα αεροπλάνα πάνω από χωράφια και πυροβολούν με κανόνα τις πατάτες· επιστρατεύουν μάλιστα γυμνασιόπαιδες ως σκαθαροκυνηγούς!

Κατά τα άλλα, στήνουν ζωολογικούς κήπους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης, προς τέρψη των αξιωματικών του Ράιχ αλλά και ως «παραβάν» που απομόνωναν τον χώρο των φρουρών από εκείνον των κρατουμένων. Θρυλείται ότι στο Μπούχεβαλντ υπήρχε ως κι ένας ρινόκερος (ας θυμηθούμε, συνειρμικά, ότι ο Πάμπλο Εσκομπάρ διατηρούσες τέσσερις ιπποπόταμους στο προσωπικό ζωολογικό του πάρκο!), ενώ στο εργοστάσιο θανάτου της Τρεμπλίνκα υπήρχαν, προς διασκέδαση των ανθρωποφυλάκων Ες Ες, κλουβιά με αλεπούδες και άλλα άγρια ζώα, καθώς και ένας περιστερώνας.

Πολλά φριχτά, ευτράπελα και τραγικά διαβάσαμε στο βιβλίο του Γιαν Μόνχαουπτ, τα οποία αποκαλύπτουν το πώς φέρθηκαν στα ζώα οι εθνικοσοσιαλιστές.

metaixmio ohler yperdiaigersiΕπίσης πολλά φριχτά, ευτράπελα και τραγικά στεγάζονται σε ένα πόνημα για τον ρόλο των ναρκωτικών ουσιών στο Τρίτο Ράιχ. Ο Νόρμαν Όλερ [Norman Ohler, 1970], δεν είναι ιστορικός αλλά μεταπάνκ συγγραφέας και σεναριογράφος. Με κοφτούς ρυθμούς, προσεγμένο χιούμορ, και ξεσπάσματα ψυχεδελικής έμπνευσης (τα οποία επέκριναν κάποιοι ιστορικοί και μελετητές) συνθέτει το έργο Υπερδιέγερση – Τα Ναρκωτικά στο Τρίτο Ράιχ (μτφρ. Χρήστος Κοκκολάτος & Βασίλης Τσαλής, εκδ. Μεταίχμιο).

Ο Όλερ μιλάει επί μακρόν και διά μακρών για το σκεύασμα με την εμπορική ονομασία Pervitin, μια «ιδιαίτερα ισχυρή, ιδιαίτερα εξαρτησιογόνο, ιδιαίτερη ύπουλη ουσία», η οποία έφτασε να γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής στο Τρίτο Ράιχ και να χορηγείται ακόμα και με τη μορφή πραλίνας (!!) σε νοικοκυρές για την τόνωσή τους. Καθε κομμάτι πραλίνας περιείχε δεκατέσσερα χιλιοστόγραμμα μεθαμφεταμίνης, η προπαγάνδα συνιστούσε ανεπιφύλακτα την κατανάλωση τριών έως εννέα κομματιών ημερησίως, τονίζοντας μάλιστα ότι «οι δουλειές του σπιτιού γίνονταν παιχνιδάκι» και, όπως σημειώνει ο Όλερ, «τρώγοντας αυτή την ασυνήθιστη λιχουδιά έχανες κιλά, καθώς το Pervitin μειώνει την όρεξη». Παράλληλα, και ταχέως, το σκεύασμα κατέστη, και με επίσημα έγγραφα, απαραίτητο εφόδιο στους γυλιούς των στρατιωτών της Βέρμαχτ στο Ανατολικό Μέτωπο.

Το Τρίτο Ράιχ μετατρέπεται σε μηχανισμό διακίνησης διεγερτικών και ναρκωτικών ουσιών. Ο βασικός λόγος είναι η ανάγκη αποδοτικότητας – τάχιστης αποτελεσματικότητας λόγω του πολέμου, χωρίς φυσικά να επισημαίνονται οι δυσάρεστες παρενέργειες. Αυτό που προέχει είναι η υπερθέρμανση των νευρώνων, η καταπολέμηση (έστω και πρόσκαιρη) της κόπωσης, η απομάκρυνση του ύπνου πάση θυσία. Το σκεύασμα παράγεται βιομηχανικά με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Για λογαριασμό της Βέρμαχτ, στις εγκαταστάσεις της εταιρείας Temmler και στη διάρκεια μιας εργάσιμης ημέρας «μπορούσαν να παραχθούν μέχρι και 833.000 χάπια»!

Ο εν λόγω Μορέλ, σύμφωνα με δικές του ημερολογιακές εγγραφές, χορήγησε με ενδοφλέβιες ενέσεις στον Χίτλερ πάνω από ογδόντα (80!) παρασκευάσματα ορμονών, στεροειδών, και φαρμάκων, διανθισμένα με ψυχοτρόπες ουσίες...

Ο ίδιος ο Χίτλερ είχε διακηρύξει ότι «ο ναζισμός είναι εφαρμοσμένη βιολογία», όπως επισημαίνει ο ιστορικός Γιοάν Σαπουτό [Johann Chapoutot, 1978], στο σημαντικό πόνημά του Η πολιτιστική επανάσταση του ναζισμού (μτφρ. Γιώργος Καράμπελας, εκδ. Πόλις), το οποίο θα παρουσιάσω στην επόμενη ανάρτηση της στήλης. Σε προσωπικό επίπεδο, ο αρχιβιολόγος του δικτάτορα, και πριβέ ντίλερ του, ήταν ο Τέοντορ Μορέλ [Theodor Gilbert Morell, 22 Ιουλίου 1886 – 26 Μαΐου 1948]. Επρόκειτο για μια αλλόκοτη, τυχοδιωκτική, ημιδιεστραμμένη μορφή. Ο εν λόγω Μορέλ, σύμφωνα με δικές του ημερολογιακές εγγραφές, χορήγησε με ενδοφλέβιες ενέσεις στον Χίτλερ πάνω από ογδόντα (80!) παρασκευάσματα ορμονών, στεροειδών, και φαρμάκων, διανθισμένα με ψυχοτρόπες ουσίες, με εκχυλίσματα από καρδιά χοίρου μέσα σε φωσφορικό οξύ, με διαλύματα αδρεναλίνης, και με ναρκωτικά και οπιοειδή όπως το Eukodal και το Oxycodon – και μάλιστα σε συνθέσεις που κομπογιαννίτικα άλλαζαν μέρα με τη μέρα, ανάλογα με την περίσταση. Γίνεται λόγος για βιοχημικό προφυλακτήρα ανάμεσα στον Φύρερ και στον κόσμο, για βιοχημική περιχαράκωση, για ολική αυτοαναφορά, για μεγαλομανές τριπ, για μηχάνημα Φύρερ, για πολυτοξικομανία: ο Αδόλφος, όπως λογοπαίζει ο Όρελ, διολίσθησε σταδιακά από το Χάιλ στο Χάι!

agra chapoutot eleutheros na ypakousΣτο βιβλίο του Γιοάν Σαπουτό Ελεύθερος να υπακούς – Το μάνατζμεντ από το ναζισμό μέχρι σήμερα (μτφρ. Γιάννης Σιδέρης, εκδ. Άγρα) μαθαίνουμε πώς έδρασαν κάποιες όχι και τόσο γνωστές εθνικοσοσιαλιστικές φυσιογνωμίες, επιφορτισμένες με καθήκοντα οργάνωσης, διοίκησης, σχεδιασμών, και συντονισμού. Ανάμεσά τους ο αγρονόμος Χέρμπερτ Μπάκε [Herbert Backe, 1896 – 1947], ο νομικός, ειδικός της διοικητικής οργάνωσης και στοχαστής του Μείζονος Χώρου [Grossraum], Βίλχελμ Στούκαρτ [Wilhelm Stuckart, 1902 – 1953], και ο νομικός του δημοσίου δικαίου Ράινχαρντ Χεν [Reinhard Höhn, 1904 – 2000].

Ο εν λόγω Χεν καταπιάστηκε δραστήρια, ως τεχνοκράτης διανοούμενος, με το ζήτημα του κράτους, μάλιστα εμβρόντητοι (αρχικά!, εν συνεχεία αντιλαμβανόμαστε πού οδήγησε το πράγμα) διαβάζουμε ότι προβαίνει σε μια διαφορετική σύλληψη του κράτους, απαξιώνοντάς το, υποβιβάζοντάς το σε απλή υπηρεσία, προκρίνοντας ακόμα και την σταδιακή εξάλειψη και κατάργησή του. Ο Χεν θα εξάρει την κοινότητα και το κίνημα – αλλά, βέβαια, δεν θα εναντιωθεί στην εξουσία, απεναντίας θα θεωρήσει το κράτος «εξάρτημα» στην υπηρεσία της. Θα εκπονήσει ριζοσπαστικές μελέτες που υποστηρίζουν ότι η λαϊκή κοινότητα είναι υπέρτερη του κράτους, άλλες που σκοπούν στην αναδιοργάνωση του Μεγάλου Ζωτικού Χώρου της Ανατολής, θα εναντιωθεί στον πανίσχυρο Καρλ Σμιτ [Carl Schmitt, 1888 – 1985], και, όντας πρώτης τάξεως ραδιούργος, θα αναρριχηθεί στην ιεραρχία των ναζί και της ελίτ των Ες Ες.

Μετά την πτώση του Τρίτου Ράιχ, ο δαιμόνιος Χεν όχι μόνο θα τη «σκαπουλάρει» μια χαρά –απλώς πέρασε μια πενταετία με πλαστογραφημένα χαρτιά ως Ρούντολφ Χέμπερλαϊν και εργαζόμενος ως θεραπευτής εναλλακτικής ιατρικής(!)– αλλά και θα διαπρέψει: αναλαμβάνει τη θέση του διευθυντή της Γερμανικής Εταιρείας Πολιτικής Οικονομίας, και το 1957 ιδρύει (και διευθύνει έως τον θάνατό του, το 2000) την Ακαδημία Διοικητικών Στελεχών στο campus της μικρής και γραφικής πόλης Μπαντ Χάρτσμπουργκ.

Συνεργασία και όχι υποταγή στη διοίκηση, προσωπική βελτίωση (χάριν της αποδοτικότητας, φυσικά), ευελιξία, εναντίωση στη ρουτίνα, αύξηση της δημιουργικότητας, και πάει λέγοντας. Με μια φράση: ο μάνατζερ γίνεται μάνατζερ του εαυτού του.

Ο Χεν, εμφορούμενος πάντα από το εθνικοσοσιαλιστικό ιδεώδες, θα προτείνει ένα νέο μοντέλο διοίκησης, θα γράψει πυρετωδώς ογκώδη πονήματα (πάνω από σαράντα τίτλους ανάμεσα στα 1956 και 1995), με κεντρικό σύνθημα το «ελεύθερος να υπακούς». Πολλά από όσα ισχύουν σήμερα στην οργάνωση της εργασίας και στις τεχνικές του μάνατζμεντ προέρχονται από τις εμπνεύσεις του Χεν: συνεργασία και όχι υποταγή στη διοίκηση, προσωπική βελτίωση (χάριν της αποδοτικότητας, φυσικά), ευελιξία, εναντίωση στη ρουτίνα, αύξηση της δημιουργικότητας, και πάει λέγοντας. Με μια φράση: ο μάνατζερ γίνεται μάνατζερ του εαυτού του.

Σημαντικό σημείο, και τροφή για σκέψη, του έργου που μας προσφέρει ο Γιοάν Σαπουτό είναι ακριβώς το πώς ο ναζισμός, αυτή η μοντερνικότητα που παραφρόνησε σπέρνοντας αδιανόητους ολέθρους, λειτούργησε σαν «εκκολαπτήριο της θεωρίας και της πρακτικής της μεταπολεμικής διοίκησης επιχειρήσεων».


* Ο ΓΙΩΡΓΟΣ-ΙΚΑΡΟΣ ΜΠΑΜΠΑΣΑΚΗΣ είναι συγγραφέας και μεταφραστής. Τελευταίο του βιβλίο, το αφήγημα «Η Κοκό στην Κοπεγχάγη – Το μυθιστόρημα της μεταπολίευσης» (εκδ. Νήσος).

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Με δύναμη από την Πολωνία – Καταβύθιση σε «τούβλα» θερινά [II]

Με δύναμη από την Πολωνία – Καταβύθιση σε «τούβλα» θερινά [II]

Σήμερα, στο δεύτερο αυτό μέρος, ο Σάκος περιλαμβάνει μεταξύ άλλων το πολυσέλιδο μυθιστόρημα του Στσέπαν Τβάρντοχ «Ο βασιλιάς» (μτφρ. Ναταλία Σκανδάλη, εκδ. Καστανιώτη). Κεντρική εικόνα: © Kroshka Nastya (Freepik).

Γράφει ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης ...

Ο Ιταλός και ο Αμερικανός – Καταβύθιση σε «τούβλα» θερινά [I]

Ο Ιταλός και ο Αμερικανός – Καταβύθιση σε «τούβλα» θερινά [I]

Ο ιχνηλάτης βιβλιοπωλείων και βιβλιοθηκών Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης έρχεται και πάλι με τον Σάκο Εκστρατείας του, μιλώντας μας για βιβλία σαν να αφηγείται ιστορίες. Σήμερα, στο πρώτο μέρος, ο σάκος του περιλαμβάνει δύο πολυσέλιδα μυθιστορήματα – ή αλλιώς «τούβλα». Κεντρική εικόνα: © Siora Photography...

Αλέξης Πανσέληνος - Γιον Φόσε: Λέξεις στον (και για τον) καμβά

Αλέξης Πανσέληνος - Γιον Φόσε: Λέξεις στον (και για τον) καμβά

Ο ιχνηλάτης βιβλιοπωλείων και βιβλιοθηκών Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης έρχεται και πάλι με τον Σάκο Εκστρατείας του, μιλώντας μας για βιβλία σαν να αφηγείται ιστορίες. Σήμερα, ο σάκος του περιλαμβάνει βιβλία και καμβάδες, μολύβια και πινέλα, ιστορίες και χρώματα.

Γράφει ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Άπαντα τα ποιήματα» του Πέτερ Χάντκε (προδημοσίευση)

«Άπαντα τα ποιήματα» του Πέτερ Χάντκε (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός ποιήματος του Πέτερ Χάντκε [Peter Handke] από τον τόμο «Άπαντα τα ποιήματα» (μτφρ. Ιωάννα Διαμαντοπούλου-Νότντουρφτ), ο οποίος θα κυκλοφορήσει την επόμενη εβδομάδα από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ, ΤΙ ...

«Οι χαμένες μας καρδιές» της Σελέστ Ινγκ – Μια δυστοπία που θυμίζει σε πολλά την εποχή μας

«Οι χαμένες μας καρδιές» της Σελέστ Ινγκ – Μια δυστοπία που θυμίζει σε πολλά την εποχή μας

Για το μυθιστόρημα της Σελέστ Ινγκ [Celeste Ng] «Οι χαμένες μας καρδιές» (μτφρ. Μαρτίνα Ασκητοπούλου, εκδ. Μεταίχμιο). Kεντρική εικόνα, από διαμαρτυρία ασιατών για διακρίσεις απέναντί τους, ειδικά στην περίοδο του κορωνοϊού. Η ενίσχυση του μίσους ενάντια στους Ασιάτες είναι ένα από τα θέματα του μυθιστορήματος της Σ...

The Athens Prize for Literature 2022: Οι λίστες με τους υποψήφιους, σε ελληνικό και ξένο μυθιστόρημα

The Athens Prize for Literature 2022: Οι λίστες με τους υποψήφιους, σε ελληνικό και ξένο μυθιστόρημα

Στην Αίθουσα Τελετών του Δημαρχιακού Μεγάρου στην Πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως (πρώην Πλατεία Κοτζιά), θα απονεμηθούν εφέτος, για δέκατη έβδομη χρονιά, τα βραβεία μυθιστορήματος «The Athens Prize for Literature» του περιοδικού (δε)κατα για το 2022. Η ανακοίνωση των νικητών και ταυτόχρονα η απονομή θα γίνουν την Πέμπτ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Τρότζαν» του Θανάση Χειμωνά (προδημοσίευση)

«Τρότζαν» του Θανάση Χειμωνά (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Θανάση Χειμωνά «Τρότζαν, που κυκλοφορεί στις 8 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Άνοιξα τα μάτια μου. Το μυαλό μου, αδειανό. Γύρω μου, φως. Έντονο. Εκτυφλωτικό. Συνειδητοπο...

«Αχ, Ευρώπη! Κείμενα για το μέλλον της Ευρώπης και την δημόσια σφαίρα» του Γιούργκεν Χάμπερμας (προδημοσίευση)

«Αχ, Ευρώπη! Κείμενα για το μέλλον της Ευρώπης και την δημόσια σφαίρα» του Γιούργκεν Χάμπερμας (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από βιβλίο του Γιούργκεν Χάμπερμας [Jürgen Habermas] «Αχ Ευρώπη! – Κείμενα για το Μέλλον της Ευρώπης και την δημόσια σφαίρα» (μτφρ. – προλεγόμενα – σχόλια: Δημήτρης Υφαντής), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 15 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Printa / Ροές.

Επιμέλεια: Κώστας Αγορα...

«Πολύ αργά πια» της Κλερ Κίγκαν (προδημοσίευση)

«Πολύ αργά πια» της Κλερ Κίγκαν (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Κλερ Κίγκαν [Claire Keegan] «Πολύ αργά πια» (μτφρ. Μαρτίνα Ασκητοπούλου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 7 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Την Παρασκευή, 29 Ιουλίου, το...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα δέκα καλύτερα βιβλία του 2023 σύμφωνα με τους New York Times

Τα δέκα καλύτερα βιβλία του 2023 σύμφωνα με τους New York Times

Η συντακτική ομάδα των New York Times ξεχώρισε τα καλύτερα βιβλία που κυκλοφόρησαν το 2023, επιλέγοντας πέντε έργα μυθοπλασίας και πέντε δοκίμια. Στην κεντρική εικόνα, η Ζέιντι Σμιθ [Zadie Smith], συγγραφέας του «The fraud», το οποίο αναφέρεται στη λίστα ως ένα από τα πέντε σημαντικότερα μυθιστορήματα του έτους που ...

«Ο βίος βραχύς, η δε τέχνη μακρή» – Αυτοβιογραφίες και βιογραφίες, 15+1 επιλογές από τις πρόσφατες εκδόσεις

«Ο βίος βραχύς, η δε τέχνη μακρή» – Αυτοβιογραφίες και βιογραφίες, 15+1 επιλογές από τις πρόσφατες εκδόσεις

Τι κοινό μπορεί να έχει η Μαρινέλλα με τον Έλον Μάσκ; Η Μαρία Κάλλας με τον Ανδρέα Παπανδρέου και ο Πρίγκιπας Χάρι με τον Διονύση Σιμόπουλο; Οι βιογραφίες όλων αυτών, και μερικές ακόμη, κυκλοφόρησαν τους προηγούμενους μήνες και σας τις παρουσιάζουμε.

Γράφει ο Κώστας Αγοραστό...

Όταν η ελληνική ιστορία γίνεται μυθιστόρημα: 4 συγγραφείς ξανακοιτάζουν μυθοπλαστικά το παρελθόν

Όταν η ελληνική ιστορία γίνεται μυθιστόρημα: 4 συγγραφείς ξανακοιτάζουν μυθοπλαστικά το παρελθόν

Από τη Θεσσαλονίκη των τελών του 19ου αιώνα στην Αθήνα του Όθωνα και στη Σέριφο του 1916. Επιλέγουμε τέσσερα ιστορικά μυθιστορήματα Ελλήνων συγγραφέων που παίρνουν έμπνευση από πραγματικά ιστορικά γεγονότα για να «χτίσουν» τις ιστορίες τους. Κεντρική εικόνα: Μια όψη της Θεσσαλονίκης των αρχών του 20ου αιώνα (© Ευθύμ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

13 Δεκεμβρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2022

Έφτασε η στιγμή και φέτος για την καθιερωμένη εδώ και χρόνια επιλογή των εκατό από τα καλύτερα βιβλία λογοτεχνίας της χρονιάς που φτάνει σε λίγες μέρες στο τέλος της. Ε

ΦΑΚΕΛΟΙ