
Σε πρόσφατη συνέντευξή της στον Guardian, η Ασάκο Γιουζούκι (Asako Yuzuki) μίλησε για το μυθιστόρημά της «Βούτυρο» (μτφρ. Άννα Παπασταύρου, εκδ. Πατάκη). ©bookhive_blr
Επιμέλεια: Book Press
Το μυθιστόρημα Βούτυρο της Ασάκο Γιουζούκι, συγγραφέα από την Ιαπωνία, διέσχισε τα σύνορα της χώρας της και αναδείχθηκε σε διεθνές μπεστ σέλερ, ενώ πολύ πρόσφατα μεταφράστηκε στα ελληνικά από την Άννα Παπασταύρου για τις εκδόσεις Πατάκη.
Το βιβλίο, που αντλεί στοιχεία από την πραγματική και ανατριχιαστική υπόθεση της Κανάε Κιτζίμα, που καταδικάστηκε στην Ιαπωνία για τη δολοφονία τριών συντρόφων της, παρουσιάζει την ιστορία μιας δημοσιογράφου που προσεγγίζει μια φυλακισμένη κατά συρροή δολοφόνο, η οποία σκότωνε τα θύματά της αφού πρώτα τους σέρβιρε λαχταριστά γεύματα.
«Με την παρότρυνση της φίλης της Ρέικο, η [δημοσιογράφος] Ρίκα γράφει γράμμα στην Κατζιμάνα, ζητώντας τη συνταγή για το βραστό μοσχάρι που σέρβιρε σε ένα από τα θύματά της λίγο πριν πεθάνει. Έτσι ξεκινά μια σειρά συναντήσεων των δύο γυναικών ενώ παράλληλα ξετυλίγονται οι χαρακτήρες των εμπλεκομένων προσώπων, απεικονίζοντας την πατριαρχική ιαπωνική κοινωνία και τον μισογυνισμό που υφίστανται οι σύγχρονες Ιαπωνέζες» γράφει η Αγγελική Σπηλιοπούλου.
«Οι γυναίκες περιτριγυρίζονται από τον πειρασμό, αλλά ταυτόχρονα νιώθουν πίεση»
Παρότι η Γιουζούκι έχει γράψει περισσότερα από είκοσι μυθιστορήματα, το Βούτυρο είναι το πρώτο έργο της που σημειώνει τέτοια επιτυχία. Το παλαιότερο έργο της Hooked είναι το επόμενο στη σειρά που πρόκειται να κυκλοφορήσει στον αγγλόφωνο κόσμο και με αφορμή τη μετάφρασή του, η Γιουζούκι μίλησε στον Guardian για τις θεματικές που θίγει στα δυο της έργα, τα οποία χαρακτηρίστηκαν στη χώρα της ως «υπερβολικά φεμινιστικά»:
«Η Ιαπωνία είναι μια μισογυνική κοινωνία και αν γράψεις για την αντιπαλότητα μεταξύ των γυναικών, ο κόσμος εκμεταλλεύεται την ευκαιρία για να γράψει πως οι γυναίκες είναι τρομακτικές ή πως δεν μπορείς να τις εμπιστευτείς. (…) Την περίοδο που έγραφα το Βούτυρο και το Hooked, έγραφα όπως ήθελα. Αλλά από τότε, η κοινωνία έχει χειροτερεύσει και αν εξακολουθούσα να γράφω για γυναίκες που ξεγελούν η μια την άλλη, αυτό απλώς θα ενίσχυε τα αρνητικά στερεότυπα».
Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, η Γιουζούκι για χρόνια στράφηκε στη συγγραφή μυθιστορημάτων με θετικές ηρωίδες και περισσότερα feelgood στοιχεία. Χάρη στη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε το Βούτυρο, όμως, φαίνεται πως θα επιστρέψει στο ύφος των παλαιότερων έργων της.
«Θέλω να γράψω για γυναίκες που κάνουν ανεπανόρθωτα λάθη. Θέλω να γράψω για γυναίκες που μοιάζουν να είναι οι καλύτερες φίλες, αλλά προδίδουν η μία την άλλη και η σχέση τους καταρρέει. Το γράψιμο τέτοιου είδους βιβλίων θα είναι πολύ απολαυστικό. Για αυτό είμαι ευγνώμων στους αναγνώστες του Ηνωμένου Βασιλείου, που μου έδωσαν το θάρρος να προχωρήσω με αυτόν τον τρόπο».
Πιο συγκεκριμένα, στο Βούτυρο, η Γιουζούκι δεν διστάζει να μιλήσει με ωμότητα για τις στερεοτυπικές εικόνες του γυναικείου σώματος, που προωθεί η παγκόσμια κουλτούρα:
«Περπατώντας στο Τόκιο βλέπουμε παντού διαφημίσεις για την απώλεια βάρους και την πλαστική χειρουργική. (…) Οι γυναίκες αγωνίζονται να ελέγξουν το βάρος τους, αλλά ζούμε σε μια κοινωνίας της ευκολίας, όπου μπορείς να βρεις σε κάποιο κατάστημα νόστιμο φαγητό είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο. Οι γυναίκες περιτριγυρίζονται από τον πειρασμό, αλλά ταυτόχρονα νιώθουν πίεση».






















