Από τον «Φιλόξενο Καρδινάλιο» στην «Καρδιά του σκότους» και από τα «Γράμματα σε ένα νέο ποιητή» στον «Μιχαήλ Στρογκόφ», αυτά είναι ορισμένα από τα βιβλία της ζωής του Χρήστου Αστέριου.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Το πρώτο βιβλίο που θυμάμαι
Ο Μιχαήλ Στρογκόφ σε εικονογραφημένη έκδοση της εποχής, πιθανότατα συντομευμένη για παιδιά.
Το αγαπημένο μου βιβλίο ως παιδί
Ως παιδί διάβαζα κυρίως κόμικς και κάποια δυσεύρετα παιδικά που έπεφταν σποραδικά στα χέρια μου απ’ τα οποία δεν θυμάμαι πλέον κανένα.
Το βιβλίο που σημάδεψε την εφηβεία μου
Τα Γράμματα σ’ έναν νέο ποιητή του Ράινερ Μαρία Ρίλκε που αγόρασα, μαθητής Γυμνασίου, από το Βιβλιοπωλείον της Εστίας επί της Σόλωνος.
Το βιβλίο που επηρέασε τη σκέψη μου
Τα «παρισινά» κείμενα του Βάλτερ Μπένγιαμιν, ό,τι αφορά δηλαδή τις στοές, τον Μποντλέρ, την φιγούρα του πλάνη.
Το βιβλίο που με έκανε να θέλω να γίνω συγγραφέας
Όταν γνώρισα τον Ε. Χ. Γονατά και διάβασα τα βιβλία του άρχισα να σκέφτομαι ότι θέλω κι εγώ να γράψω πεζά κείμενα.
Αν έπρεπε να διαλέξω ένα απ’ τα βιβλία του θα έλεγα τον Φιλόξενο Καρδινάλιο.
Το βιβλίο που ξαναδιαβάζω
Σπάνια ξαναδιαβάζω βιβλία με εξαίρεση την Καρδιά του Σκότους του Τζόζεφ Κόνραντ.
Το βιβλίο που χαρίζω
Τα Ποιήματα του Γιώργη Παυλόπουλου με τον οποίο είχα κάποτε μια σύντομη αλληλογραφία.
Το βιβλίο που άργησα να ανακαλύψω
Τη βιογραφία του Γιώργου Σεφέρη που διάβασα μέσα σε λίγες μέρες λες και ήταν ευπώλητο μπεστ σέλερ μυθιστόρημα. Συναρπαστικό ανάγνωσμα που εύχομαι να επανακυκλοφορήσει σύντομα.
Το βιβλίο που ντρέπομαι να λέω ότι έχω διαβάσει
Δεν ντρέπομαι για κανένα καθότι εγκαταλείπω εγκαίρως την ανάγνωση βιβλίων που υποπτεύομαι πως θα είναι χάσιμο χρόνου.
Το βιβλίο που διαβάζω τώρα
Οι σκλάβοι στα δεσμά τους του Κωνσταντίνου Θεοτόκη στη νέα έκδοση των Αντιπόδων.
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Χρήστος Αστερίου γεννήθηκε το 1971 στην Αθήνα. Σπούδασε γερμανική και ελληνική φιλολογία στην Αθήνα και το Βύρτσμπουργκ. Υπεύθυνος του γερμανικού τμήματος του Ευρωπαϊκού Κέντρου Μετάφρασης Λογοτεχνίας (2001-2005), καθηγητής γερμανικών, συγγραφέας και μεταφραστής. Υπότροφος λογοτεχνίας στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Βερολίνου, υπότροφος του Ιδρύματος Fulbright στο Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης. Μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Συγγραφέων από το 2008. Από 2017 διδάσκει στην Έδρα Νεοελληνικών Σπουδών του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου. Μέλος της Ελληνογερμανικής Κριτικής Επιτροπής στο Πρόγραμμα επιχορήγησης μεταφράσεων Litrix.de του Ινστιτούτου Γκαίτε (2019-2021). Έχει δημοσιεύσει μυθιστορήματα, διηγήματα και νουβέλες. Επιμελήθηκε τις επιστολές του Δ. Π. Παπαδίτσα προς τον Ε. Χ. Γονατά Να μου γράφεις έστω και βαδίζοντας (Εκδόσεις Πατάκη, 2001) και μετέφρασε βιβλία λογοτεχνίας από τα γερμανικά (Κρίστα Βoλφ, Χανς-Γκέοργκ Γκάνταμερ, Κλέμενς Ζετς κ.ά.). Τελευταίο του βιβλίο, ο τόμος –με μια νουβέλα και τα έξι διηγήματα– Η εγγαστρίμυθη φάλαινα (2025).
