Από το «Έγκλημα και τιμωρία» και τον «Ντέμιαν», μέχρι «Το στρίψιμο της βίδας» και την «Τζέιν Έιρ» έως και τη Μέλπω Αξιώτη, αυτά είναι κάποια από τα-βιβλία-της-ζωής της Λίλας Κονομάρα.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Το πρώτο βιβλίο που θυμάμαι
Η Οδύσσεια. Την άκουσα, δεν την διάβασα, όπως ακριβώς γινόταν και στην αρχαιότητα. Κάθε βράδυ, σε συνέχειες, από τη μητέρα μου. Ύστερα παίζαμε τις ραψωδίες με τον αδελφό μου.
Το αγαπημένο μου βιβλίο ως παιδί
Η Τζέιν Έυρ της Σ. Μπροντέ, σε συντομευμένη φυσικά έκδοση που κυκλοφορούσε από τις εκδόσεις Άγκυρα. Μου ασκούσε μεγάλη γοητεία και ταυτόχρονα έναν φόβο αδιευκρίνιστο τότε, που εκ των υστέρων θα έλεγα ότι σχετιζόταν με την έννοια της παράβασης, της πάλης ανάμεσα σε αντικρουόμενες τάξεις πραγμάτων και πεποιθήσεις.
Το βιβλίο που σημάδεψε την εφηβεία μου
Το Έγκλημα και τιμωρία του Ντοστογιέφσκι και ο Ντέμιαν του Έσσε. Με συνάρπαζε η αγωνιώδης αναζήτηση ταυτότητας, ο εσωτερικός πλούτος των ηρώων με όλο το φως και το σκοτάδι που έκρυβε ο καθένας, η δυνατότητα να υπάρχεις με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.
 |
 |
Το βιβλίο που επηρέασε τη σκέψη μου
Πολλά. Ανάμεσά τους, τα βιβλία του Καμύ και του Μπέκετ όσον αφορά το παράλογο, την προσωπική ευθύνη, την εξέγερση.
Το βιβλίο που με έκανε να θέλω να γίνω συγγραφέας
Το στρίψιμο της βίδας και Η εικόνα στο χαλί. Το απαράμιλλο ύφος και η διεισδυτικότητα όλων των βιβλίων του Χένρι Τζέιμς.
 |
 |
Το βιβλίο που ξαναδιαβάζω
Τα διηγήματα του Κάφκα και του Μπόρχες. Ένα διαρκές άνοιγμα προς άγνωστες κατευθύνσεις.
Το βιβλίο που χαρίζω
Βιβλία που απήλαυσα εγώ και που πιστεύω ότι θα απολαύσει και ο αποδέκτης του δώρου. Ανάμεσα σ’ αυτά, αρκετά έργα Ελλήνων συγγραφέων, προτρέποντας τους φίλους μου να ανακαλύψουν τη μεγάλη θεματική ευρύτητα και τα εξαιρετικά δείγματα γραφής που παρουσιάζει η σύγχρονη νεοελληνική λογοτεχνία.
Το βιβλίο που άργησα να ανακαλύψω
Τα βιβλία της Μέλπως Αξιώτη. Εντυπωσιακή μοντερνιστική γραφή που ξεφεύγει από τον κλασικό ρεαλισμό πολλών εκπροσώπων της γενιάς του ’30.
Το βιβλίο που ντρέπομαι να λέω ότι έχω διαβάσει
Δεν ντρέπομαι για κανένα από τα αναγνώσματά μου. Το καθένα κάτι εξυπηρετούσε τη συγκεκριμένη στιγμή. Ούτε και υπάρχουν «χαμένες ώρες», η χασούρα είναι εξίσου πολύτιμη με την αποδοτικότητα.
Το βιβλίο που διαβάζω τώρα
Τεχνητή Νοημοσύνη, Άνθρωπος, φύση και μηχανές του Αντώνη Μαυρόπουλου (εκδ. Τόπος). Συναρπαστικό βιβλίο, που αναλύει τις αλλαγές που θα επιφέρει η Τ.Ν. στη ζωή μας σε προσωπικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, τη σχέση της με την περιβαλλοντική κρίση που βιώνουμε, καθώς και τον άκρως επικίνδυνο ρόλο των μεγάλων εταιρειών στην ιδιωτικοποίηση της γνώσης.
Λίγα λόγια για τη συγγραφέα
Η Λίλα Κονομάρα γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε σύγχρονη λογοτεχνία στο Παρίσι και εργάστηκε ως καθηγήτρια στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 2002 με το βιβλίο Μακάο (Πόλις 2002, Μεταίχμιο 2005, Κέδρος 2018), για το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο του πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του περιοδικού Διαβάζω. Εξέδωσε τη συλλογή διηγημάτων Οι ανησυχίες του γεωμέτρη (Κέδρος 2014) καθώς και τα μυθιστορήματα Τέσσερις εποχές – Λεπτομέρεια (Μεταίχμιο 2004), Στις 11 και 11 ακριβώς! (παιδικό μυθιστόρημα, Παπαδόπουλος 2005), Η αναπαράσταση (Μεταίχμιο 2009), Το δείπνο (Κέδρος 2012), Ο χάρτης του κόσμου στο μυαλό σου (Κέδρος 2018), Ο μπόγος (Εκδόσεις Καστανιώτη 2022). Παράλληλα μεταφράζει γαλλική λογοτεχνία και αρθρογραφεί σε εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά.
