Ο Μάριος Καζασίδης μας συστήθηκε πρόσφατα με την ποιητική συλλογή του «Ποιήματα μέσα στη νύχτα» (εκδ. Βακχικόν).
Επιμέλεια: Book Press
Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας ποιητής; Τι το καινούργιο φέρνει;
Νομίζω ότι δεν έχουμε πλεόνασμα σε ποιητές. Δε ξέρω αν συγκεκριμένη συλλογή φέρνει κάποια καινοτομία, ίσως μια κάποια ειλικρίνεια, η οποία τείνει να εκλείψει.
Με ποιους στίχους από τη συλλογή σας θα την συστήνατε σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε γι’ αυτήν;
Από τους στίχους του οπισθόφυλλου:
Γι’ αυτούς που χάσανε
απ’ την ίδια μεριά
πόδι και χέρι
και συνέχισαν να κάνουν ποδήλατο
ως το τέλος του χωματόδρομου,
μέχρι που φύτρωσαν χλωρά κλωνάρια
με ρίζες κάτω από τους ιστούς.
Πώς κατανοείτε τον περίφημο στίχο του Γιώργου Σεφέρη «Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας»
Ο καλλιτέχνης -ποιητής, στη συγκεκριμένη περίπτωση- «ψαρεύει» στη θάλασσα του συλλογικού ασυνείδητου. Προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τη συνείδηση και τις εμπειρίες του για να συνδεθεί ή να εκφράσει τόσο τον εαυτό του όσο και άλλους ανθρώπους.
Ελληνική ποίηση, μεταφρασμένη ποίηση. Ποιο είναι το δικό σας «αναγνωστικό ισοζύγιο»;
Η ελληνική ποίηση είναι διαχρονικά πολύ υψηλού επιπέδου και δεν μπορώ να ξεφύγω από αυτή γιατί με ενδιαφέρει τόσο η γλωσσική της εκφραστικότητα, όσο και το ιστορικό πλαίσιο δημιουργίας της. Η μεταφρασμένη μπήκε στην ζωή μου μεταγενέστερα, αν και θεωρώ ότι το κείμενο αξίζει να διαβάζεται στην αυθεντική του γλώσσα. Προσπαθώ να το κάνω όταν μπορώ.
Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες -εικαστικά, μουσική, κινηματογράφος κ.ά.- το ποιητικό σας έργο;
Μπορώ να αναγνωρίσω επιρροές από τον σουρεαλισμό στη ζωγραφική. Υπάρχουν τέτοιες αναφορές μέσα στα ποιήματα.
