Ο Γιώργος Βλάχος μας συστήθηκε πρόσφατα με την ποιητική συλλογή του «Το σώμα της νύχτας» (εκδ. Βακχικόν).
Επιμέλεια: Book Press
Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας ποιητής; Τι το καινούργιο φέρνει;
Εξαρτάται με το τι εννοούμε «καινούριο». Αν εννοούμε κάτι που δεν έχει ειπωθεί ποτέ στο παρελθόν ή ένα νέο ύφος γραφής που θα μπορούσε ενδεχομένως να δημιουργήσει κάποιο είδος σχολής ή κινήματος, πιστεύω πως σε αυτή την περίπτωση θα αποθάρρυνε αρκετούς/ές ποιητές/τριές, όχι μόνο από το να γράψουν ποίηση, πόσο μάλλον να εκδώσουν και τα ποιήματά τους.
Ο καθένας από εμάς γράφει σύμφωνα με τα βιώματα και τις εμπειρίες του, με βάση την καθημερινότητα του, το περιβάλλον του, την πραγματικότητα, τον κόσμο στον οποίο ζει. Με γνώμονα αυτά, ένας/μια ποιητής/τρία γράφει για το πώς αντιλαμβάνεται π.χ. τον έρωτα στο σήμερα, στο «τώρα» του/της, οπότε από μόνο του θεωρώ ότι αυτό είναι αρκετό για να αποτελέσει αφορμή για έκφραση, για δημιουργία.
Με ποιους στίχους από τη συλλογή σας θα την συστήνατε σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε γι’ αυτήν;
Δύο άνθρωποι που χορταίνουν αγάπη
σε ένα κρεβάτι
Μια τηλεόραση που παίζει αδιάφορα
Για να καλύπτει τους τριγμούς του έρωτα
Μια συνάντηση περιορισμένης διαμονής
Σε ένα δίκλινο βράδυ
Πώς κατανοείτε τον περίφημο στίχο του Γιώργου Σεφέρη «Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας»
Η συλλογικότητα της γλώσσας. Όλοι συνεισφέρουμε, ο καθένας με τον τρόπο του -άλλος περισσότερο, άλλος λίγο λιγότερο- έχοντας το ίδιο «υλικό», την ελληνική γλώσσα, δημιουργώντας κάθε φορά κάτι διαφορετικό, χωρίς αυτό αναγκαστικά να σημαίνει ότι είναι μοναδικό.
Ο κινηματογράφος, από την άλλη, είχε, έχει και θα έχει μεγάλο «μερίδιο» ευθύνης στον τρόπο με τον οποίο γράφω.
Ελληνική ποίηση, μεταφρασμένη ποίηση. Ποιο είναι το δικό σας «αναγνωστικό ισοζύγιο»;
Παρόλο που πάντα υπάρχει αυτή η φοβία, η ανησυχία, όσον αφορά στην ξένη ποίηση, ότι θα «χαθούμε στη μετάφραση», διαβάζω και ξένη ποίηση. Η ελληνική ποίηση σίγουρα έχει το «πλεονέκτημα» της οικειότητας με τη μητρική γλώσσα, από την άλλη, όμως, η μεταφρασμένη ίσως προσφέρει μια διαφορετική οπτική ως προς την ίδια θεματολογία από έναν/μια ποιητή/τρία με διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο.
Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες -εικαστικά, μουσική, κινηματογράφος κ.ά.- το ποιητικό σας έργο;
Σίγουρα η μουσική, ελληνική και ξένη, με λίγη περισσότερη «αδυναμία» στο λαϊκό και ρεμπέτικο, στη ροκ και την τζαζ. Ο κινηματογράφος, από την άλλη, είχε, έχει και θα έχει μεγάλο «μερίδιο» ευθύνης στον τρόπο με τον οποίο γράφω. Η φωτογραφία είναι μια εξίσου σημαντική ενασχόλησή μου. Βεβαίως, δεν θα μπορούσα να παραλείψω το διάβασμα βιβλίων, που σίγουρα καθόρισε τον τρόπο γραφής μου, αρχής γενομένης με την επιρροή της beatnik γενιάς.
