Η φλόγα τρέμει. Η καρδιά καίγεται. Η πείρα, κατακαθίζει ντελβές του καφέ. Βουτάνε οι μέρες τα δάχτυλά τους και βάφουνε καφεδιά τα γαμψά τους νύχια. Κι η μοίρα δεν τοιχοκολλά αγγελίες. Μένει παράμερα, στρογγυλή και λεία. Ένας βόλος μεταλλικός που κατρακυλά στο επίπεδο της μοναξιάς. Γκρεμίζεται ο βόλος. Άκουε, λοιπόν. Όχι μην ακούς. Κοίταζε καλύτερα. Το θέαμα παρέχει παρηγοριά και σχετική γνώση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)





















