Ο σπουδαίος Ιάπωνας συγγραφέας αποκαλύπτει τα πέντε αγαπημένα του βιβλία. Κάθε μία από τις επιλογές του είναι και ένα έργο-ορόσημο, κληρονομιά της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Επιμέλεια: Book Press
Ο Ιάπωνας Χαρούκι Μουρακάμι είναι πολυαγαπημένος και πολυδιαβασμένος και βέβαια πολυμεταφρασμένος με φανατικό κοινό σε όλο τον κόσμο. Στα ελληνικά τα βιβλία του, που έχουν εμπνεύσει βραβευμένες κινηματογραφικές διασκευές, όπως το φετινό Drive my car του Ριουσούκε Χαμαγκούτσι, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Το βρετανικό διαδυκτιακό πολιτιστικό περιοδικό Far Out Magazine έκανε μια πολύ ενδιαφέρουσα σταχυολόγηση των όσων έχει πει σε συνεντεύξεις του για τα αγαπημένα του βιβλία ξεχωρίζοντας πέντα από αυτά. Ποιοι είναι οι συγγραφείς τους; Τρεις Αμερικανοί, ένας Ρώσος κι ο Κάφκα που ο Μουρακάμι έχει τιμήσει στο μυθιστόρημά του Ο Κάφκα στην ακτή, βαφτίζοντας τον πρωταγωνιστή της ιστορίας του με το όνομα του μεγάλου Τσέχου λογοτέχνη του 20ου αιώνα.
Τα αγαπημένα του βιβλία με τα δικά του λόγια
Ο μεγάλος Γκάτσμπι (μτφρ. Άρης Μπερλής, εκδ. Άγρα) του Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ: «Αν ήμουν υποχρεωμένος να επιλέξω μόνο ένα βιβλίο, θα επέλεγα χωρίς δισταγμό τον Γκάτσμπι. Αν δεν υπήρχε το μυθιστόρημα του Φιτζέραλντ, δεν θα έγραφα τη λογοτεχνία που γράφω σήμερα (πράγματι, είναι πιθανό να μην έγραφα καθόλου, αν και αυτό δεν είναι της παρούσης)».
Ο μεγάλος αποχαιρετισμός (μτφρ. Αντώνης Καλοκύρης, εκδ. Κέδρος) του Ρέιμοντ Τσάντλερ: «Ο Φίλιπ Μάρλοου είναι μια φαντασίωση του Τσάντλερ, αλλά για εμένα είναι αληθινός». Κι επίσης: «Μεταφράζω ό,τι μου αρέσει να διαβάζω. Έχω μεταφράσει όλα τα μυθιστορήματα του Ρέιμοντ Τσάντλερ. Μου αρέσει πολύ το στυλ του. Έχω διαβάσει τον Μεγάλο αποχαιρετισμό πέντε ή έξι φορές».
Ο πύργος (μτφρ. Βασίλης Τομανάς, εκδ. Νησίδες) του Φραντς Κάφκα: «Πρωτοήρθα σε επαφή με το έργο του Κάφκα όταν ήμουν δεκαπέντε ετών, με το μυθιστόρημα Ο πύργος. Ήταν ένα μεγάλο, απίστευτο βιβλίο. Μου προκάλεσε τρομερό δέος. Ο κόσμος που περιέγραψε ο Κάφκα ήταν τόσο αληθινός και ταυτόχρονα τόσο εξωπραγματικός που η καρδιά και η ψυχή μου έμοιαζαν κομμένες σε δύο κομμάτια».
«Ο κόσμος που περιέγραψε ο Κάφκα ήταν τόσο αληθινός και ταυτόχρονα τόσο εξωπραγματικός που η καρδιά και η ψυχή μου έμοιαζαν κομμένες σε δύο κομμάτια».
Οι αδελφοί Καραμάζοφ (μτφρ. Άρης Αλεξάνδρου, εκδ. Γκοβόστη), του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι: «Οι περισσότεροι συγγραφείς γίνονται όλο και χειρότεροι όσο μεγαλώνουν. Αυτό δεν ισχύει για τον Ντοστογιέφσκι. Συνέχισε να γίνεται όλο και σπουδαιότερος. Έγραψε τους Αδελφούς Καραμάζοφ στα πενήντα του. Είναι ένα υπέροχο μυθιστόρημα».
Ο φύλακας στη σίκαλη (μτφρ. Αθηνά Δημητριάδου, εκδ. Πατάκη) του Τζ.Ντ. Σάλιντζερ: «Είναι μια σκοτεινή ιστορία, πολύ ανατριχιαστική. Την απόλαυσα στα δεκαεπτά μου, οπότε αποφάσισα να τη μεταφράσω. Τη θυμόμουν ως αστεία, αλλά είναι σκοτεινή και δυνατή. Πρέπει να με είχε αναστατώσει όταν ήμουν νέος».
Επιπλέον, στον ιστότοπό του, ο Μουρακάμι απαριθμεί τους Κερτ Βόνεγκατ και Ρίτσαρντ Μπρόντιγκαν ως τις κυριότερες συγγραφικές επιρροές του.
Τις παραπάνω σκέψεις για τα βιβλία που αγαπά ο Μουρακάμι τις διατύπωσε σε συνεντεύξεις του στους The New Yorker, The Guardian καθώς και στην ομιλία αποδοχής του για το Βραβείο Κάφκα, όπως και στις εισαγωγές μεταφράσεών του.
