serotonini kentriki

Μια συνολική αποτίμηση του συγγραφικού έργου του Μισέλ Ουελμπέκ με αφορμή το τελευταίο του μυθιστόρημα «Σεροτονίνη» (μτφρ. Γιώργος Καράμπελας, εκδ. Εστία).

Του Θόδωρου Σούμα

Όταν τελείωσα την ανάγνωση του μυθιστορήματος Σεροτονίνη, ενός ακόμη σημαντικού βιβλίου του απομυθοποιητικού, ρεαλιστή με τον τρόπο του, απεγνωσμένου υπαρξιακά, ερωτικά και κοινωνικά, «μισητού» και σκεπτικιστή, Γάλλου συγγραφέα Μισέλ Ουελμπέκ (Michel Houellebecq, 1956), μου δημιουργήθηκε μια έντονη δυσθυμία, συνοδευόμενη από πολλές σκέψεις. Η Σεροτονίνη, του στρυφνού, μισάνθρωπου, στραβομούτσουνου, τρελάρα, μα και αποκαλυπτικού κι οξυδερκούς Ουελμπέκ, εκδόθηκε όπως και τα προηγούμενα μυθιστορήματα και αφηγήματά του από την Εστία, στην καλή και σωστή μετάφραση του Γιώργου Καράμπελα (ο οποίος μετέφρασε και το δοκίμιο Ο Ουελμπέκ ως οικονομολόγος, πάλι στις εκδόσεις της Εστίας).

Θυμάμαι πως όταν διάβασα το πρώτο μυθιστόρημα του Μισέλ Ουελμπέκ Η επέκταση του πεδίου της πάλης (μτφρ. Αλέξης Εμμανουήλ, 1994) σκέφτηκα πως ο νέος Γάλλος πεζογράφος έχει πολύ ενδιαφέρον και θέτει νέα ζητήματα προβληματισμού, απωθημένα από τον «προοδευτικό» κομφορμισμό και την πολιτική ορθότητα. Όταν όμως διάβασα και το δεύτερο μυθιστόρημά του Τα στοιχειώδη σωματίδια (μτφρ. Αλέξης Εμμανουήλ, 1998), έμεινα κυριολεκτικά άναυδος από την ευστοχία, την ευθυκρισία του και το πόσο βαθιά έβαζε το νυστέρι – αναγνώρισα στους χαρακτήρες φίλους της γενιάς μου και εν μέρει τον εαυτό μου. Τα μυθιστορήματα του Ουελμπέκ που μου «μιλάνε» περισσότερο, λόγω της θεματικής και προβληματικής τους είναι Τα στοιχειώδη σωματίδια, με κυρίως θέμα τις αποτυχημένες σεξουαλικές και υπαρξιακές αναζητήσεις των παιδιών του Μάη '68, διαμέσου των υπαρξιακών διαδρομών κι αδιεξόδων δύο ετεροθαλών αδελφών, του Μπρούνο και του Μισέλ· η Πλατφόρμα (μτφρ. Κώστας Κατσουλάρης, 2001) με ανάλογο θέμα, με επέκταση της αναζήτησης της ερωτικής ικανοποίησης στις ασιατικές χώρες του σεξουαλικού τουρισμού, όπου ο ριζοσπαστικός ισλαμισμός επιτίθεται κατά των «διεφθαρμένων» δυτικών· και η Υποταγή (μτφρ. Λίνα Σιπητάνου, 2015), πάνω στο ενδεχόμενο αντιστροφής των υφιστάμενων πολιτικών δυνάμεων στη Γαλλία, μέσα από μια απίθανη –μα όχι παντελώς αδύνατη στο μέλλον(;)– συμμαχία, που έχει ως στόχο να αποσοβήσει τη νίκη της Λε Πεν στις προεδρικές εκλογές, συμμαχία ισλαμιστών (Αδελφοί Μουσουλμάνοι), αριστερών, σοσιαλιστών, αριστεροϊσλαμιστών και islamogauchistes (δηλαδή φιλοϊσλαμιστών ακροαριστερών). Οι δύο τελευταίες πολιτικές τάσεις βάζουν σήμερα πλάτη στον ισλαμισμό θεωρώντας πως μάχονται τον κοινό εχθρό, τον φιλελεύθερο καπιταλισμό...

Όταν όμως διάβασα και το δεύτερο μυθιστόρημά του Τα στοιχειώδη σωματίδια (μτφρ. Αλέξης Εμμανουήλ, 1998), έμεινα κυριολεκτικά άναυδος από την ευστοχία, την ευθυκρισία του και το πόσο βαθιά έβαζε το νυστέρι – αναγνώρισα στους χαρακτήρες, φίλους της γενιάς μου και εν μέρει τον εαυτό μου.

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν επίσης το πρώτο του μυθιστόρημα Η επέκταση του πεδίου της πάλης, το Η δυνατότητα ενός νησιού (μτφρ. Λίνα Σιπητάνου, 2005), πάνω στη μελλοντική κοινωνία των κλώνων και μιας νέας θρησκείας, και το Ο χάρτης και η επικράτεια (μτφρ. Λίνα Σιπητάνου, 2010), για τον κόσμο των τεχνών και των καλλιτεχνών (τα δύο τελευταία έχουν ένα χαρακτήρα μάλλον μεταμοντέρνο). Το έργο του αποτελεί κατά κάποιο τρόπο μια «αυτομυθοπλασία» (autofiction). Ο Ουελμπέκ είναι επίσης ποιητής –έχει γράψει και εκδώσει πολλά ποιήματα– και σεναριογράφος-κινηματογραφιστής (αν και όχι πετυχημένος· σπούδασε εικονολήπτης κινηματογράφου, διακόπτοντας τις σπουδές του).

Ένα βασικό πρόβλημα με τον αγγελιοφόρο δεινών Μισέλ Ουελμπέκ είναι πως δεν μπορείς να ορίσεις, ούτε να τοποθετήσεις με ακρίβεια τη δική του θέση και άποψη αναφορικά με τις απόψεις των ηρώων του. Η τοποθέτησή του είναι συνεχώς ρευστή, διαφεύγουσα, ομιχλώδης κι αμφιλεγόμενη ανάμεσα στους χαρακτήρες των μυθιστορημάτων, τα προσωπεία που υιοθετεί στις δηλώσεις και στα δοκίμιά του ή τα πρόσωπα που του αποδίδει ο τύπος στα πολλά και διάφορα άρθρα του. Ας μην παραβλέψουμε πως για τον συγγραφέα έχουν γραφτεί πλήθος σοβαρές μελέτες –ακαδημαϊκές και μη– και δημοσιογραφικά κείμενα, μα και πολλά επιδερμικά άρθρα.

serotonini kentriki

Η Σεροτονίνη είναι ένα καλογραμμένο, ελκυστικό, ζοφερό, μάλλον εφιαλτικό, απαισιόδοξο μυθιστόρημα, που μας παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, σε αδρές γραμμές, τη γενικευμένη πτώση των αντρών στη σύγχρονη εποχή, στον δυτικό κόσμο, το ξέφτισμα αυτών που έζησαν –με ελπίδες και προσδοκίες– την εποχή της σεξουαλικής απελευθέρωσης και κατόπιν διαψεύστηκαν (ο ειρωνικός μα και αυτοσαρκαζόμενος Ουελμπέκ ξετινάζει την υπερδιευρυμένη, ξεχειλωμένη σεξουαλική ελευθερία, τις ανταλλαγές συντρόφων, τις παρτούζες, τον σεξουαλικό τουρισμό, την πορνεία και δεν συμμαζεύεται)· των αντρών που τελικά κατανόησαν πως το συναίσθημα παίζει έντονο ρόλο στις σχέσεις των δύο φύλων (εξίσου με το κορμί και το σεξ), αλλά και στον τομέα αυτό επίσης απογοητεύτηκαν, δεν μπόρεσαν να παίξουν έναν ολοκληρωμένο, ουσιώδη ρόλο, τους πήρε η κατηφόρα λόγω αδράνειας, λόγω αδυναμίας προσαρμογής στις απαιτήσεις των σχέσεων των δύο φύλων και των γυναικών, στα δεδομένα της μοντέρνας, τεχνοκρατικής, στεγνής και κενής, άψυχης εποχής μας. Οι άντρες που πέφτουν, οι αντιήρωες του Ουελμπέκ, βιώνουν τις λογιών λογιών διαψεύσεις, την απώλεια του παραδοσιακού ρόλου τους, το υπαρξιακό κενό που δεν ξέρουν πώς να γεμίσουν παρά με τη χρήση του αλκοόλ, του πληρωμένου σεξ και των αντικαταθλιπτικών.

Michel Houellebecq 3 Michel Houellebecq 8 Michel Houellebecq 10
Το εξώφυλλο της αγγλικής έκδοσης

Το εξώφυλλο της κροατικής έκδοσης Το εξώφυλλο της τσεχικής έκδοσης

Ο ανατρεπτικός και αμφισβητίας των παραδεδεγμένων, Ουελμπέκ, ένας λυπημένος κλόουν, παρουσιάζει σκωπτικά τους άντρες της Δύσης να αποτυγχάνουν, επικαθοριζόμενοι από τα προσκόμματα και τα χάντικαπ στο ευρύτερο περιβάλλον τους: τη διάψευση της σεξουαλικής επανάστασης και της όποιας πολιτικής αριστερής επανάστασης (οι χωρισμένοι γονείς και η γιαγιά του, που τον μεγάλωσε, ήταν κομμουνιστές), την αίσθηση των αντρών ότι περιττεύουν στον κόσμο των γυναικών, τη συναισθηματική και ερωτική ανεπάρκεια και αστοχία τους ή την έλλειψη προσαρμοστικότητάς τους, τη συσσώρευση ζωτικών, βιοτικών και οικονομικών προβλημάτων στη ζωή των Γάλλων και των άλλων Ευρωπαίων, τη φθορά και χρεωκοπία των μεσαίων και αγροτικών στρωμάτων από τα σοβαρά οικονομικοκοινωνικά προβλήματα και την προβληματική και δυσκολοχώνευτη γραφειοκρατική λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την επίθεση του φονταμενταλιστικού, ριζοσπαστικού ισλαμισμού, τη μετατροπή του ανθρώπου στη φιλελεύθερη, παγκοσμιοποιημένη κοινωνία όπου κυριαρχεί ο ατομικισμός, σε καταναλωτή υλικών ή σεξουαλικών αγαθών.

Ένας Γάλλος κριτικός και συγγραφέας, ο Michel Crépu, χαρακτήρισε την τεχνοτροπία του Ουελμπέκ: «μεταφυσικό κοινωνικό ρεαλισμό».

Η υπαρξιακή κρίση και ματαίωση του δυτικού άντρα σχετίζεται όχι μόνο με την απώλεια ρόλου στις σύγχρονες σχέσεις των δύο φύλων αλλά και με τις κοινωνικές διαψεύσεις, ήττες και αποτυχίες μέσα στο περιβάλλον όπου εκδηλώνονται – γι' αυτό και είπαμε πως ο παρατηρητικός Ουελμπέκ είναι κατά κάποιον –υπονομευτικό και οξύ τρόπο–, ρεαλιστής. Δεν είναι τυχαίο πως έγραψε για διάφορες κοινωνικοπολιτικές καταστάσεις πριν αυτές συμβούν, στη Γαλλία ή αλλού στον κόσμο, ούτε ότι είναι θαυμαστής του μεγάλου ρεαλιστή Μπαλζάκ. Ένας Γάλλος κριτικός και συγγραφέας, ο Michel Crépu, χαρακτήρισε την τεχνοτροπία του Ουελμπέκ: «μεταφυσικό κοινωνικό ρεαλισμό». Το πεζογραφικό έργο του Ουελμπέκ έχει, κοντολογίς, κοινωνιολογικές, ανθρωπολογικές, πολιτικές και φιλοσοφικές προεκτάσεις, πέρα από την πιο εμφανή υπαρξιακή και ερωτολογική προβληματική του. Εκφέρει λόγο/ους περί οικογένειας, περί αγάπης και έρωτα καθώς και για την ανθρώπινη επικοινωνία και την απουσία της, για τη μοναξιά, την αγωνία και το υπαρξιακό κενό του ατόμου, για το μέλλον της κοινωνίας και της ανθρωπότητας, για τον χαρακτήρα της επιστήμης που ενδέχεται να επικρατήσει και την πολιτική κατάσταση στην οποία μπορεί να οδηγήσει, κατά τον συγγραφέα· ο οποίος κριτικάρει τον ακραίο φιλελευθερισμό κι ατομικισμό που έχουν κυριαρχήσει στην οικονομική και ερωτική ζωή και οδήγησαν στο βάλτωμα.

Ο Ουελμπέκ, πίσω από την απαισιοδοξία, τη σκληρότητα, τη μοχθηρία και τον μισανθρωπισμό του, κρύβει την αναζήτηση της αθώας, πρωτογενούς και γνήσιας, ζωοφόρου αγάπης και μιας παλαιότερης κοινωνίας παραδοσιακής, αγνότερης και πλέον χαμένης... Κατά βάθος μπορεί να είναι ένας ρομαντικός που επιθυμεί να αγαπηθεί και να αγαπήσει ουσιαστικά και γενναιόδωρα, μα ούτε μπορεί να το κάνει, ούτε να το δει στους γύρω του. Ο συγγραφέας επικρίνει, επίσης, τη μηχανική, αποξενωτική, τεχνοκρατική κοινωνία που αποσκοπεί μόνο στην οικονομική και σεξουαλική αξία και κέρδος. Ο τρόπος που εκφέρει αυτές τις κριτικές, όμως, είναι πλάγιος, χιουμοριστικός, διαβρωτικός, υπόγειος, σκωπτικός και κρυμμένος πίσω από τη μάσκα του κυνισμού, του σκεπτικισμού, της πρόκλησης και της ύβρεως.

Michel Houellebecq 9 Michel Houellebecq 7 Michel Houellebecq 6
Το εξώφυλλο της νορβηγικής έκδοσης

Το εξώφυλλο της ιαπωνικής έκδοσης Το εξώφυλλο της γερμανικής έκδοσης

Έχει επικριθεί ότι κρύβει μέσα του κάποιον «ποπουλισμό» έναντι του πλήθους των θαυμαστών του, μια λαϊκιστική αντισυστημική εχθρότητα προς τις ευρωπαϊκές και γαλλικές ελίτ. Η προκλητικότητα και ο κυνισμός των βιβλίων και των δηλώσεών του έχουν προκαλέσει πολλές, έντονες διαμάχες και διαφωνίες. Είναι γεγονός πως οι πολιτικές δηλώσεις και ιδέες του είναι συχνά συζητήσιμες ή αμφισβητήσιμες. Κατηγορήθηκε πως υιοθετεί στις δηλώσεις του την προβοκάτσια για να εντυπωσιάζει. Εδώ όμως δεν έχουμε τη δυνατότητα να τις συσχετίσουμε με το πεζογραφικό του έργο και να τις σχολιάσουμε – και είναι αμφίβολο αν αυτό θα είχε χρησιμότητα.

Επικρίθηκε, επίσης, πως προκειμένου να αρέσει, ενστερνίζεται ενίοτε ένα στυλ δημοσιογραφικό και επίπεδο. Ο Ουελμπέκ γράφει συνήθως με ένα στυλ άμεσο, απλό ή πεζό που παραπέμπει στην προφορική και τρέχουσα Γαλλική γλώσσα (δίχως τη χρήση πολλών μεταφορών – μερικές φορές τις χρησιμοποιεί με κλισέ τρόπο, όπως και άλλες στερεοτυπικές εκφράσεις). Ορισμένες φορές παρεμβάλλει σε ένα κείμενο στρωτό ή περιγραφικό, κάποιες κωμικές νότες που χλευάζουν ή ανατρέπουν ό,τι προηγήθηκε. Γενικά αναμιγνύει το σοβαρό με το ελαφρύ. Στα πεζογραφήματά του υπεισέρχονται κομμάτια που θυμίζουν σλόγκαν, επιστημονική εκλαΐκευση, κοινωνιολογικές προσεγγίσεις, εγκυκλοπαίδεια, δημοσιογραφικό ρεπορτάζ, διαφημίσεις, ακόμη και αποσπάσματα ή ολόκληρα ποιήματα. Οι περιγραφές γίνονται πότε πότε σαν ο παρατηρητής να είναι κάποιος απόμακρος ξένος. Ο τόνος του είναι άλλοτε σαρκαστικός, άλλοτε θλιμμένος και άλλοτε τρυφερός. Θα ήταν δύσκολο να του προσάψουμε στη Σεροτονίνη το δημοσιογραφικό ύφος (χώρια πως δεν είναι κάτι κακό αυτό καθαυτό, υπάρχει στο non fiction novel), όταν ο συγγραφέας δεν βάζει τελείες σε ολόκληρες παραγράφους, προσθέτοντας τη μία πρόταση μετά την άλλη σε ένα στυλ μακροπερίοδης γραφής. Η κριτική αυτή του έγινε στη Γαλλία άδικα, επειδή ασχολήθηκε με θέματα επίκαιρα. Εξήγησα προηγουμένως τη σχέση των επίκαιρων κοινωνικών θεμάτων του με τη διαγραφόμενη πορεία των προσώπων του.

Ο Ουελμπέκ προσεγγίζει με συμπάθεια τον κεντρικό ήρωά του, που νοιώθει λύπη και τύψεις για τον πρότερο βίο του, για την απομάκρυνσή του από τη ζωή, τον έρωτα και τον φίλο του Αιμερίκ.

Ο εγκαταλειμμένος από τους γονείς του Ουελμπέκ ανατράφηκε από τη γιαγιά του, το γένος Ουελμπέκ, από την οποία δανείστηκε, τιμής ένεκεν, το λογοτεχνικό του όνομα. Γνωρίζει τα προβλήματα των αγροτών, που βρίσκονται σε κατάσταση υποβάθμισης και παρακμής, για τα οποία εργάστηκε ως υπάλληλος του υπουργείου γεωργικής ανάπτυξης· και προαναγγέλλει στο μυθιστόρημά του την εμφάνιση του απεγνωσμένου κινήματος των κίτρινων γιλέκων. Στο τελευταίο μέρος του μυθιστορήματος, ο πρωταγωνιστής Φλοράν-Κλοντ, γεωργικός μηχανικός (επάγγελμα που άσκησε ο συγγραφέας) παίρνει, τελικά, απόφαση πως η ιστορία του με τη γυναίκα που αγάπησε και του ταίριαζε, την Καμίγ, έχει οριστικά καταστραφεί, συμπαρασύροντάς τον στην αυτοκαταστροφή. Και έτσι περιπίπτει σε μια κατάσταση πλήρους κι επώδυνου υπαρξιακού κενού. Ο αφηγητής/ήρωας, ένα διαλυμένο ανθρώπινο απόρριμμα, πέφτει σε κατάσταση πλήρους ερωτικής και υπαρξιακής νέκρωσης. Ο Ουελμπέκ προσεγγίζει με συμπάθεια τον κεντρικό ήρωά του, που νοιώθει λύπη και τύψεις για τον πρότερο βίο του, για την απομάκρυνσή του από τη ζωή, τον έρωτα και τον φίλο του Αιμερίκ. Συμπάσχει μαζί του, μέσα σε ένα κλίμα γλυκιάς μελαγχολίας, μέχρις ότου τον καταπλακώσουν τελικά τα σκοτάδια (μέχρις ότου, δηλαδή, ο συγγραφέας τον βυθίσει σαδιστικά (;) στα σκοτεινότερα ερέβη).

* Ο ΘΟΔΩΡΟΣ ΣΟΥΜΑΣ είναι συγγραφέας και κριτικός κινηματογράφου. Τελευταίο του βιβλίο, το μυθιστόρημα «Το ημερολόγιο ενός αδέξιου εραστή» (εκδ. Βακχικόν).


Σεροτονίνη
Μισέλ Ουελμπέκ
Μτφρ. Γιώργος Καράμπελας
Εστία 2019
Σελ. 318, τιμή εκδότη €17,00

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ MICHEL HOUELLEBECQ

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Ο τρελός του βασιλιά» του Μαχί Μπινμπίν (κριτική)

«Ο τρελός του βασιλιά» του Μαχί Μπινμπίν (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Mahi Binebine «Ο τρελός του βασιλιά» (μτφρ. Έλγκα Καββαδία, εκδ. Άγρα).

Της Χριστίνας Μουκούλη

Υπάρχει περίπτωση μια δουλεία να είναι συναινετική ή ένα βασιλικό παλάτι, να είναι τρομακτικό και ταυτόχρονα μαγευτικό;...

«Ο ταχυδρόμος του Νερούδα» του Αντόνιο Σκάρμετα (κριτική)

«Ο ταχυδρόμος του Νερούδα» του Αντόνιο Σκάρμετα (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Antonio Skarmeta «Ο ταχυδρόμος του Νερούδα» (μτφρ. Αγγελική Βασιλάκου, εκδ. Κλειδάριθμος), στο οποίο βασίστηκε και η εξαιρετικά επιτυχημένη ταινία «Ο ταχυδρόμος» (1994) του Μάικλ Ράντφορντ.

Της Λεύκης Σαραντινού

Μια καλή ματ...

«Λατρεία» της Χάνα Κεντ (κριτική)  – «Κραταιά ως θάνατος αγάπη»

«Λατρεία» της Χάνα Κεντ (κριτική)  – «Κραταιά ως θάνατος αγάπη»

Για το μυθιστόρημα της Hannah Kent «Λατρεία» (μτφρ. Άγγελος Αγγελίδης, Μαρία Αγγελίδου, εκδ. Ίκαρος). Κεντρική εικόνα: Πίνακας © Berthold Woltze.

Της Χριστίνας Μουκούλη

Πόσο πιθανό είναι, κατά τη διάρκεια της ζωής του, να συναντήσει κανείς το άλλο...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Ο Αντρέι Κούρκοφ στο Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων: «Χάρη στη δημοκρατία στην Ουκρανία μπορώ να γράφω τα βιβλία μου στα ρωσικά»

Ο Αντρέι Κούρκοφ στο Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων: «Χάρη στη δημοκρατία στην Ουκρανία μπορώ να γράφω τα βιβλία μου στα ρωσικά»

Μια σπάνια ευκαιρία δόθηκε στο πλαίσιο του 1ου Φεστιβάλ Βιβλίου που διεξάγεται στα Χανιά. Ο Ουκρανός συγγραφέας Αντρέι Κούρκoφ, συνομίλησε με τον συγγραφέα Σταύρο Ζουμπουλάκη. Ο διάλογος που ανέπτυξαν ήταν ουσιαστικός κι αποκαλυπτικός για το τι σημαίνει εθνική ταυτότητα για έναν ρωσόφωνο Ουκρανό και πώς εξηγεί τον δ...

Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων – κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ...

Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων – κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ...

Η τρίτη μέρα του Φεστιβάλ Βιβλίου εδώ στα Χανιά, η χθεσινή βραδιά δηλαδή, αποτέλεσε από μια άποψη και την κορύφωσή του, με τον Σταύρο Ζουμπουλάκη να συζητάει σε βάθος με τον Ουκρανό συγγραφέα Αντρέι Κούρκοφ (βλ. κεντρική φωτογραφία).

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

...
Δύο ποιήματα του Γεράσιμου Βουτσινά

Δύο ποιήματα του Γεράσιμου Βουτσινά

Σε αυτή τη στήλη αναρτώνται αδημοσίευτα ποιήματα σύγχρονων Ελλήνων ποιητών. Σήμερα, ο Γεράσιμος Βουτσινάς.

Επιμέλεια στήλης: Γιώργος Αλισάνογλου

Κενό μνήμης
            &n...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...
«Το μόνο της ζωής τους ταξίδι» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

«Το μόνο της ζωής τους ταξίδι» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αυτοβιογραφικό αφήγημα του Ηλία Μαγκλίνη «Το μόνο της ζωής τους ταξίδι – Μικρά Ασία. Οδοιπορικό σε πόλεμο και σε ειρήνη», που θα κυκλοφορήσει στις 23 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Άκουσέ με.

Σε όλη μας τη ...

«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα των Stephen King & Peter Straub «Το φυλαχτό» (μτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Ιουνίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

31+1 βιβλία πολιτικής, Ιστορίας & ιδεών: Για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

31+1 βιβλία πολιτικής, Ιστορίας & ιδεών: Για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

Επιλογή 31 βιβλίων non fiction, τα οποία κυκλοφόρησαν τους προηγούμενους μήνες: Ιστορία, φιλοσοφία, πολιτική και διανόηση, έμφυλη βία και δικαιώματα και, βέβαια, Μικρασιατική Καταστροφή. Και στο τέλος, μια ιδιαίτερη πρόταση μεταφρασμένης λογοτεχνίας.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...
Ανακαλύπτοντας τη σπουδαία μαύρη λογοτεχνία: 31 βιβλία που κυκλοφορούν στη χώρα μας

Ανακαλύπτοντας τη σπουδαία μαύρη λογοτεχνία: 31 βιβλία που κυκλοφορούν στη χώρα μας

To 2021 ήταν η χρονιά της μαύρης λογοτεχνίας. Το βραβείο Νόμπελ αλλά και το γαλλικό Γκονκούρ απονεμήθηκαν σε συγγραφείς που γεννήθηκαν στην Αφρική αλλά βρήκαν φωνή στις χώρες που μετανάστευσαν. Τα βραβεία επισφράγισαν μια ευρύτερη αύξηση του ενδιαφέροντος για έργα μαύρων συγγραφέων, κυρίως Αμερικανών, που τους ανακα...

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

Το μυθιστόρημα, ακόμη και την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, παραμένει το μεγάλο χωνευτήρι της πεζογραφικής φόρμας, ένας αφηγηματικός κόσμος ευρύχωρος και δεκτικός, που έχει τη μοναδική δύναμη να κινεί μεγάλους όγκους αφηγηματικού υλικού και να τους κατανέμει ομαλά μέσα στη διάρκεια μίας ή και πολλών δεκαετιών. ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ