vivliothikarios diermineas kentriki

Με αφορμή τα μυθιστορήματα των Antonio G. Iturbe «Η βιβλιοθηκάριος του Άουσβιτς» (μτφρ. Αγγελική Βασιλάκου, εκδ. Κλειδάριθμος) και Annette Hess «Η διερμηνέας» (μτφρ. Αλεξάνδρα Παύλου, εκδ. Ψυχογιός), για το πώς η εμπειρία των στρατοπέδων επιστρέφει διαρκώς στη λογοτεχνία.

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Η φωνή των Εβραίων, που επέζησαν από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ή των απογόνων των εξοντωμένων σ’ αυτά, έχει ακουστεί πολλές φορές, σε μαρτυρίες, άρθρα, βιβλία κ.λπ. Ωστόσο, κάθε πλευρά αυτού του πανανθρώπινου δράματος προσθέτει τη δική της πινελιά στο φρικιαστικό παζλ και ολοκληρώνει την εικόνα, μα πρώτιστα θυμίζει και μνημονεύει. Από την άλλη, η φωνή των Γερμανών των πρώτων δεκαετιών μετά τον πόλεμο συνδυάζει μνήμη και λήθη, ντροπή και εξιλέωση, ταπείνωση και διάθεση για να κοιτάξουν μόνο μπροστά.

«Στις 8 Μαρτίου του 1944, τρεις χιλιάδες επτακόσιοι ενενήντα δύο κρατούμενοι από το οικογενειακό στρατόπεδο BIIb δολοφονήθηκαν στους θαλάμους αερίων και αποτεφρώθηκαν στο κρεματόριο ΙΙΙ του Άουσβιτς-Μπίρκεναου». Και θα ήταν 3.793, αν ο Φρέντι Χιρς, επικεφαλής του Μπλοκ 31, δεν είχε αυτοκτονήσει λίγες ώρες προηγουμένως.

Ο πεζογράφος στηρίχτηκε στην ιστορία της επιζήσασας Ντίτα Κράους, που είχε αναλάβει να φυλάει και να διαχειρίζεται τα οκτώ παράνομα βιβλία των φυλακισμένων, και με κέντρο αυτήν μυθιστορηματοποιεί την ιστορία της και την Ιστορία, μετατρέποντας τα πραγματικά πρόσωπα σε μυθοπλαστικούς χαρακτήρες και επινοώντας άλλα. 

Αυτή η αληθινή ιστορία, η οποία αποδίδει τη φρίκη των ναζιστικών στρατοπέδων, είναι ο καμβάς του Ισπανού δημοσιογράφου και συγγραφέα Antonio G. Iturbe. Ο πεζογράφος στηρίχτηκε στην ιστορία της επιζήσασας Ντίτα Κράους, που είχε αναλάβει να φυλάει και να διαχειρίζεται τα οκτώ παράνομα βιβλία των φυλακισμένων, και με κέντρο αυτήν μυθιστορηματοποιεί την ιστορία της και την Ιστορία, μετατρέποντας τα πραγματικά πρόσωπα σε μυθοπλαστικούς χαρακτήρες και επινοώντας άλλα.

Κέντρο, λοιπόν, της υπόθεσης είναι η Ντίτα Αντλέροβα (στο κείμενο), αλλά πρωταγωνιστής είναι ο Φρέντι Χιρς. Εβραίος, γεννημένος στη Γερμανία, αθλητής κ.ά., είχε αναλάβει τα παιδιά ήδη από την πόλη Τερεζίν, η οποία είχε χρησιμοποιηθεί ως γκέτο συγκέντρωσης των Εβραίων της Τσεχοσλοβακίας. Έπειτα, κατάφερε να πείσει τους επικεφαλής του στρατοπέδου, ανάμεσα στους οποίους και ο Δρ. Θάνατος, ο πολύ γνωστός για τα γενετικά του πειράματα Μένγκελε, να δώσουν προνόμια στα μικρά εβραιόπουλα. Έτσι, στο Μπλοκ 31 αυτά απολάμβαναν μια κάπως ανεκτότερη ζωή, προφυλάσσονταν από τις κακουχίες και κρυφά διδάσκονταν, είτε μέσω βιβλίων είτε μέσω των ζωντανών βιβλίων, δηλαδή των δασκάλων τους, βασικές γνώσεις.

antonio iturbe

O Antonio González Iturbe (γεν. 1967) είναι Ισπανός συγγραφέας και δημοσιογράφος. Διευθύνει το πολιτιστικό περιοδικό Librújula. Είναι συγγραφέας πέντε μυθιστορημάτων και πολλών βιβλίων για παιδιά. 

 

Ο Antonio Iturbe βάζει μέσα στον πίνακα της οδύνης, του κρύου, της πείνας, του επικείμενου θανάτου, της αναξιοπρέπειας και της ταπείνωσης τη μικρή Ντίτα να είναι ατίθαση αλλά και ουσιαστική, καπάτσα αλλά και καχύποπτη. Αποκαλύπτει τον προδότη Τομάσεκ, αμφιβάλλει ακόμα και για τον αποδεκτό από όλους Χιρς, ώσπου ανακαλύπτει το μυστικό του, που δεν αφορά στη ζωή στο στρατόπεδο, φοβάται τον Μένγκελε, αλλά συνάμα ξεφεύγει με τα ταξίδια του νου, τόσο στο παρελθόν της στην Πράγα όσο και στα βιβλία. Το μαγικό βουνό του Τόμας Μαν, Ο καλός στρατιώτης Σβέικ του Γιάροσλαβ Χάσεκ κι ο Κόμης Μοντεχρίστος του Αλέξανδρου Δουμά (πατέρα) γίνονται οχήματα διαφυγής, γίνονται παράθυρα αποστασιοποίησης από τη σκληρή πραγματικότητα.

Η βιβλιοθηκάριος του Άουσβιτς εντάσσεται στο είδος της «λογοτεχνίας στρατοπέδων» κι ακόμα ευρύτερα στην πεζογραφία του εγκλεισμού, όπως υποδεικνύει και η σύνδεσή της με τα μυθιστορήματα που αναφέρονται από την Ντίτα. Σ’ αυτά διασταυρώνονται τα μοτίβα του στρατού, του εγκλεισμού σε σανατόριο ή φυλακή, της θέλησης με κάθε τρόπο για απόδραση κ.ά. Ο Γιάροσλαβ Χάσεκ παρωδεί το στρατοκρατικό πρότυπο, ο Τόμας Μαν σκιαγραφεί την ψυχολογία του έγκλειστου μελλοθάνατου κι ο Αλέξανδρος Δουμάς την απηνή ορμή για φυγή από τη φυλακή και εκδίκηση. Σε όλα αυτά, το βιβλίο, το διάβασμα, η φαντασία, η παιδεία, όπως και στο ελληνικό Κατεβαίνει ο Καμουζάς στους φούρνους (εκδ. Εστία) της Μαριλένας Παπαϊωάννου, λειτουργούν ως αντίβαρο στην κατάθλιψη και τη φρίκη του κελιού.

Ο συγγραφέας με τον χειρισμό της πραγματικότητας κατάφερε όχι μόνο να αναδείξει μυθιστορηματικά την Ιστορία, αλλά και να συγκινήσει τον αναγνώστη.

Ο συγγραφέας με τον χειρισμό της πραγματικότητας κατάφερε όχι μόνο να αναδείξει μυθιστορηματικά την Ιστορία, αλλά και να συγκινήσει τον αναγνώστη. Η αντίθεση θάνατος vs βιβλία, φρίκη vs ιδεαλισμός και εξόντωση μπορεί να μην οδήγησε στην εξέγερση, που μέλη της Αντίστασης οραματίζονταν, αλλά σε ένα σιωπηρό τέλος για τον Χιρς και μια λυτρωτική έξοδο για την Ντίτα.

Η δεύτερη Δίκη του Άουσβιτς

Από την άλλη, είναι αξιοσημείωτο να δούμε πώς αντιμετώπισε η ίδια η Γερμανία τις ευθύνες της για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, των κομμουνιστών, των Τσιγγάνων κ.λπ. Σε πρώτη φάση επιχείρησε να αποναζιστοποιηθεί και να καταδικάσει τους άμεσους υπεύθυνους με δύο μεγάλες δίκες: «Η πρώτη Δίκη του Άουσβιτς» έλαβε χώρα στην Πολωνία το 1947, όπου κατηγορούμενοι ήταν υψηλόβαθμα στελέχη του στρατοπέδου, όπως ο Arthur Liebehenschel, ένας από τους διοικητές του, η Maria Mandl, επικεφαλής των γυναικείων τμημάτων, κι ο γιατρός των SS Johann Paul Kremer. «Η δεύτερη Δίκη του Άουσβιτς» περιελάμβανε μια σειρά δικών (1963 μέχρι 1965) με κατηγορούμενους μεσαίους ή χαμηλόβαθμους αξιωματούχους, οι οποίοι είχαν ανάμιξη σε εγκληματικές ενέργειες στο ίδιο στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Από εκεί και πέρα, πώς αντιμετώπισαν το παρελθόν τους οι υπόλοιποι που στήριξαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τις ναζιστικές πολιτικές; Η αλήθεια είναι ότι η γερμανική κοινωνία προσπάθησε να γυρίσει σελίδα, να ανορθώσει την οικονομία της, να αποκαταστήσει τις κοινωνικές της συντεταγμένες και να ξεχάσει, σκόπιμα, όσα είχαν γίνει. Όμως η επόμενη γενιά, τα παιδιά των συμμετεχόντων και συνενόχων στα εγκλήματα του 1933-1945, οι άνθρωποι δηλαδή που κουβαλούν τη μετα-ενοχή ενός ολόκληρου έθνους, βρίσκονται σε τραγική θέση, καθώς είτε πρέπει να συνεχίσουν τη σιωπή και τη λήθη ή να μάθουν την αλήθεια και να μισήσουν τους προγόνους τους.

Η επόμενη γενιά, τα παιδιά των συμμετεχόντων και συνενόχων στα εγκλήματα του 1933-1945, οι άνθρωποι δηλαδή που κουβαλούν τη μετα-ενοχή ενός ολόκληρου έθνους, βρίσκονται σε τραγική θέση, καθώς είτε πρέπει να συνεχίσουν τη σιωπή και τη λήθη ή να μάθουν την αλήθεια και να μισήσουν τους προγόνους τους.

H Annette Hess, που γεννήθηκε το 1967, ανήκει στην επόμενη γενιά, στη γενιά των εγγονών ας πούμε, που έχει αποστασιοποιηθεί από όλα αυτά, κι έτσι μπορεί να ανοίξει τους φακέλους των γερμανικών ευθυνών από την πλευρά των απογόνων. Το ξανακοίταγμα της ιστορίας φέρνει τρομερές αποκαλύψεις και οδηγεί τους επιγόνους στο ακούσιο άγος μιας κληρονομημένης ενοχής.

Annette Hess

Η ΑΝΕΤ ΧΕΣ μεγάλωσε στο Ανόβερο και σήμερα ζει στην Κάτω Σαξονία. Σπούδασε ζωγραφική και εσωτερική διακόσμηση και αργότερα τεχνική σεναρίου. Δούλεψε ως δημοσιογράφος και βοηθός σκηνοθέτη, προτού αρχίσει την επιτυχημένη καριέρα της ως σεναριογράφος. Έχει αποσπάσει πολλά βραβεία, όπως το Grimme, το Βραβείο της Φρανκφούρτης και το Βραβείο της Γερμανικής Τηλεόρασης. Η Διερμηνέας είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.

 

Η πρωταγωνίστρια Εύα Μπρουνς κινείται ανάμεσα στην οικογενειακή ταβέρνα που λειτουργεί ο πατέρας της και στον μέλλοντα συντηρητικό αρραβωνιαστικό της, ώσπου αναλαμβάνει τον ρόλο της διερμηνέως στη δεύτερη Δίκη του Άουσβιτς το 1963. Ανήκει στη γενιά που ξέρει λίγα για το Ολοκαύτωμα, καθώς μεγαλώνει στην ανερχόμενη Γερμανία η οποία σκεπάζει στη λήθη το βεβαρημένο παρελθόν και προσπαθεί να ανορθωθεί οικονομικά. Στη δίκη όμως η πρωταγωνίστρια ανακαλύπτει με φρίκη όλα όσα έγιναν και τα κατέθεσαν Πολωνοεβραίοι επιζώντες, αλλά και τα θυμάται μέσω των παιδικών ζωγραφιών τις οποίες είχε κάνει μικρή η ίδια, σχέδια με ψηλά κτήρια και μαύρους καπνούς από τις τεράστιες καμινάδες τους.

Το θέμα του βιβλίου είναι πόσο συν-ένοχοι είναι όσοι βλέπουν ή οσμίζονται (κυριολεκτικά) τα εγκλήματα και σιωπούν. Ο πατέρας της πρωταγωνίστριας ήταν μάγειρας στο Άουσβιτς και συνεπώς δεν ήταν ένας από τους εκτελεστές, αλλά ούτε κι από τους λίγους αντιφρονούντες. Ήξερε κι ανεχόταν, ήξερε αλλά δεν μπορούσε να αντιδράσει, δεν ήταν βασανιστής αλλά ούτε και εναντιώθηκε στο καθεστώς. Αν ήταν άμεσα συμμέτοχος, η καταδίκη του από την κόρη του αλλά και τον αναγνώστη θα ήταν εύκολη. Η Annette Hess όμως ξεπερνά αυτόν τον σκόπελο, καθώς τον βάζει να έχει μεν ευθύνη, όχι όμως καθοριστική, δεν δικάστηκε επίσημα και δεν τιμωρήθηκε, όπως άλλοι, αλλά στη συνείδηση της νεότερης γενιάς είναι συνένοχος, έστω και σε μικρότερο βαθμό. Η παράλληλη ιστορία με τον συντηρητικό σύντροφο της Εύας και αυτή της αδελφής της, που ως νοσοκόμα παραβιάζει για ιδιοτελείς λόγους τον όρκο του Ιπποκράτη, δείχνουν ότι σε κάθε ατασθαλία υπάρχουν γύρω μας άτομα πρόσφορα να την συγκαλύψουν κι ότι το παρόν και το μέλλον κονταροχτυπιούνται με το παρελθόν, με άδηλο τέλος.

Ήξερε κι ανεχόταν, ήξερε αλλά δεν μπορούσε να αντιδράσει, δεν ήταν βασανιστής αλλά ούτε και εναντιώθηκε στο καθεστώς. Αν ήταν άμεσα συμμέτοχος, η καταδίκη του από την κόρη του αλλά και τον αναγνώστη θα ήταν εύκολη.

Τελικά, η ενοχή κληροδοτείται; Είναι συνυπεύθυνοι όσοι σιώπησαν αλλά και οι απόγονοί τους; Είναι τα έθνη δέσμια της ένδοξης ή της ντροπιαστικής ιστορίας τους ή μπορούν να ξεφύγουν από αυτήν; Τελικά η ιστορία μπορεί να γίνει τραγωδία όταν οι αποφάσεις του παρελθόντος βαραίνουν ακούσια τους παρόντες, και το Άουσβιτς, αυτή η ντροπή της ανθρωπότητας, δεν φύτρωσε από το πουθενά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το στίγμα του πρέπει να βαραίνει ες αεί τις επόμενες γενιές (βλέπε τον ίδιο προβληματισμό και στο Μπερλίν της Άντζης Σαλταμπάση).

Δυο βιβλία για το Άουσβιτς, από έναν Ισπανό και μια Γερμανίδα, δυο οπτικές γωνίες, από μια Εβραία και μια Γερμανίδα, δυο τρόποι να σκύψουμε πάνω από τη θηριωδία και να ξανασκεφτούμε την ενοχή των ναζιστών και δη την ενοχή όλου του κόσμου.

* Ο ΓΙΩΡΓΟΣ Ν. ΠΕΡΑΝΤΩΝΑΚΗΣ είναι διδάκτορας Νεοελληνικής Φιλολογίας και κριτικός βιβλίου. Τελευταίο του βιβλίο, το μυθιστόρημα «Πυθαγόρας» (Καστανιώτης 2020).


iturbe newΗ βιβλιοθηκάριος του Άουσβιτς
Antonio G. Iturbe
Μτφρ. Αγγελική Βασιλάκου
Κλειδάριθμος 2020
Σελ. 528, τιμή εκδότη €17,70

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ANTONIO G. ITURBO 

 

 

hessΗ διερμηνέας
Annette Hess
Μτφρ. Αλεξάνδρα Παύλου
Ψυχογιός 2020
Σελ. 352, τιμή εκδότη €16,60

 

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Αλλά ρύσαι ημάς από του Πονηρού» του Σαντιάγο Ρονκαλιόλο (κριτική)

«Αλλά ρύσαι ημάς από του Πονηρού» του Σαντιάγο Ρονκαλιόλο (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Santiago Roncagliolo «Αλλά ρύσαι ημάς από του Πονηρού» (μτφρ. Κώστας Αθανασίου, εκδ. Καστανιώτη).

Του Διονύση Μαρίνου

Το 2021, έπειτα από τρία χρόνια εργώδους προσπάθειας και αναγκαίας κατάδυσης στο σκότος, η περιβ...

«Ο τρελός του βασιλιά» του Μαχί Μπινμπίν (κριτική)

«Ο τρελός του βασιλιά» του Μαχί Μπινμπίν (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Mahi Binebine «Ο τρελός του βασιλιά» (μτφρ. Έλγκα Καββαδία, εκδ. Άγρα).

Της Χριστίνας Μουκούλη

Υπάρχει περίπτωση μια δουλεία να είναι συναινετική ή ένα βασιλικό παλάτι, να είναι τρομακτικό και ταυτόχρονα μαγευτικό;...

«Ο ταχυδρόμος του Νερούδα» του Αντόνιο Σκάρμετα (κριτική)

«Ο ταχυδρόμος του Νερούδα» του Αντόνιο Σκάρμετα (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Antonio Skarmeta «Ο ταχυδρόμος του Νερούδα» (μτφρ. Αγγελική Βασιλάκου, εκδ. Κλειδάριθμος), στο οποίο βασίστηκε και η εξαιρετικά επιτυχημένη ταινία «Ο ταχυδρόμος» (1994) του Μάικλ Ράντφορντ.

Της Λεύκης Σαραντινού

Μια καλή ματ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Θα χρειαστείτε ένα λεξικό και καλή επαφή με την πραγματικότητα»: οι δέκα συγγραφικές συμβουλές της Μάργκαρετ Άτγουντ

«Θα χρειαστείτε ένα λεξικό και καλή επαφή με την πραγματικότητα»: οι δέκα συγγραφικές συμβουλές της Μάργκαρετ Άτγουντ

Η Margaret Atwood είναι Καναδή συγγραφέας και ποιήτρια, ευρέως γνωστή για το μελλοντολογικό μυθιστόρημά της «Η ιστορία της θεραπαινίδας», το οποίο εκτυλίσσεται σε μια δυστοπική, πατριαρχική κοινωνία όπου οι γυναίκες έχουν χάσει τα περισσότερα δικαιώματά τους. Τόσο με το λογοτεχνικό της έργο, όσο και με τα δοκίμια, τ...

«Αλλά ρύσαι ημάς από του Πονηρού» του Σαντιάγο Ρονκαλιόλο (κριτική)

«Αλλά ρύσαι ημάς από του Πονηρού» του Σαντιάγο Ρονκαλιόλο (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Santiago Roncagliolo «Αλλά ρύσαι ημάς από του Πονηρού» (μτφρ. Κώστας Αθανασίου, εκδ. Καστανιώτη).

Του Διονύση Μαρίνου

Το 2021, έπειτα από τρία χρόνια εργώδους προσπάθειας και αναγκαίας κατάδυσης στο σκότος, η περιβ...

Τα Χανιά τίμησαν τη Μάρω Δούκα

Τα Χανιά τίμησαν τη Μάρω Δούκα

Σε μια σεμνή μα συγκινησιακά φορτισμένη εκδήλωση, ο Δήμος Χανίων τίμησε τη Χανιώτισσα συγγραφέα, Μάρω Δούκα, για την προσφορά της στις Τέχνες, τα Γράμματα και την ανάδειξη της Ιστορίας του τόπου. Στη φωτογραφία, ο Δήμαρχος Χανίων Παναγιώτης Σημανδηράκης καθώς αποδίδει το μετάλλιο της πόλης στη συγγραφέα.

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...
«Το μόνο της ζωής τους ταξίδι» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

«Το μόνο της ζωής τους ταξίδι» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αυτοβιογραφικό αφήγημα του Ηλία Μαγκλίνη «Το μόνο της ζωής τους ταξίδι – Μικρά Ασία. Οδοιπορικό σε πόλεμο και σε ειρήνη», που θα κυκλοφορήσει στις 23 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Άκουσέ με.

Σε όλη μας τη ...

«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα των Stephen King & Peter Straub «Το φυλαχτό» (μτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Ιουνίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Εννιά αστυνομικά που ξεχωρίζουν αυτό το καλοκαίρι

Εννιά αστυνομικά που ξεχωρίζουν αυτό το καλοκαίρι

Από την πληθώρα των νέων εκδόσεων μεταφρασμένων αστυνομικών βιβλίων ξεχωρίσαμε εννέα. Σας τα παρουσιάζουμε. 

Της Χίλντας Παπαδημητρίου

Μήπως το κατασκοπικό εξελίσσεται στο νέο συναρπαστικό θρίλερ; Εννέα –κλασικά και σύγχρονα– αστυνομικά μυθιστορήμ...

31+1 βιβλία πολιτικής, Ιστορίας & ιδεών: Για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

31+1 βιβλία πολιτικής, Ιστορίας & ιδεών: Για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

Επιλογή 31 βιβλίων non fiction, τα οποία κυκλοφόρησαν τους προηγούμενους μήνες: Ιστορία, φιλοσοφία, πολιτική και διανόηση, έμφυλη βία και δικαιώματα και, βέβαια, Μικρασιατική Καταστροφή. Και στο τέλος, μια ιδιαίτερη πρόταση μεταφρασμένης λογοτεχνίας.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...
Ανακαλύπτοντας τη σπουδαία μαύρη λογοτεχνία: 31 βιβλία που κυκλοφορούν στη χώρα μας

Ανακαλύπτοντας τη σπουδαία μαύρη λογοτεχνία: 31 βιβλία που κυκλοφορούν στη χώρα μας

To 2021 ήταν η χρονιά της μαύρης λογοτεχνίας. Το βραβείο Νόμπελ αλλά και το γαλλικό Γκονκούρ απονεμήθηκαν σε συγγραφείς που γεννήθηκαν στην Αφρική αλλά βρήκαν φωνή στις χώρες που μετανάστευσαν. Τα βραβεία επισφράγισαν μια ευρύτερη αύξηση του ενδιαφέροντος για έργα μαύρων συγγραφέων, κυρίως Αμερικανών, που τους ανακα...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ