H απελευθερωτική εκπαίδευση αποτελεί ένα διαρκές αίτημα της εκπαιδευτικής κοινότητας. Παρά τις προσπάθειες ανάπτυξης εκπαιδευτικών συστημάτων που υποστηρίζουν την ολοκληρωμένη ανάπτυξη των εκπαιδευόμενων, οι μαθησιακές διεργασίες σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες παραμένουν εργαλειακές, προάγουν αξίες που εμποδίζουν την κριτική σκέψη, αναστέλλουν τη διαμόρφωση συλλογικής συνείδησης και αναπαράγουν κοινωνικές ανισότητες. Ο Paulo Freire στην Αγωγή των καταπιεσμένων ασχολήθηκε με αυτό το αίτημα, παρουσιάζοντας ένα πλαίσιο εκπαίδευσης με μέλημα τη χειραφέτηση.
Στο βιβλίο αυτό, η Antonia Darder, από τις κορυφαίες μελετήτριες της κριτικής εκπαίδευσης, διευκολύνει την κατανόηση του πυκνού σε νοήματα εμβληματικού βιβλίου του Freire. Η συγγραφέας εξετάζει διεξοδικά τις ιδέες του Βραζιλιάνου στοχαστή, ξεκινώντας με την περιεκτική παρουσίαση της ζωής του και τη συστηματική ανάλυση των φιλοσοφικών-ιδεολογικών αρχών που τον ενέπνευσαν. Στο βιβλίο παρουσιάζονται αναλυτικά τα κεφάλαια της Αγωγής των καταπιεσμένων, τα οποία συνδέονται με τις επιρροές του Freire, ενώ στο τέλος κάθε κεφαλαίου υπάρχουν αναστοχαστικές ερωτήσεις κατανόησης. Επιπλέον το βιβλίο περιλαμβάνει ένα εξαιρετικό κεφαλαίο με μαρτυρίες για τη διδασκαλία της Αγωγής των καταπιεσμένων στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. (Από τον εκδότη)

Το "Βασικό εγχειρίδιο των διαταραχών της μνήμης για κλινικούς επιστήμονες" αποτελεί μια προσπάθεια ενημέρωσης των κλινικών επιστημόνων που μελετούν τα ελλείμματα της μνήμης. Περιλαμβάνει τις πιο σύγχρονες ερευνητικές εξελίξεις στον χώρο και είναι γραμμένο με τρόπο που δεν αποκλείει τους μη κλινικούς επιστήμονες, αλλά ούτε τους νέους ερευνητές. Αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για τη διδασκαλία των διαταραχών της μνήμης σε πανεπιστημιακό επίπεδο και των ποικίλων προσεγγίσεων σε αυτές. Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη εργασία, καθώς περιλαμβάνει εμπειρικά δεδομένα, ερευνητικές παρατηρήσεις και πρακτικές προτάσεις για την αντιμετώπιση και τη θεραπεία των μνημονικών διαταραχών.
Στα κεφάλαια του βιβλίου γίνεται μια επισταμένη επισκόπηση των κυριότερων διαταραχών της μνήμης, οι οποίες οδηγούν σε έκπτωση των μνημονικών διεργασιών. Η προσέγγιση είναι βασισμένη σε ερευνητικά δεδομένα, με ιδιαίτερη έμφαση στην ανάλυση και όχι απλώς στην περιγραφή των διαταραχών. Σκοπός του βιβλίου είναι να διευρύνει την κατανόηση των βασικών λειτουργιών της μνήμης και των ελλειμμάτων της. Ευελπιστούμε να αποτελέσει ένα χρήσιμο εγχειρίδιο για όσους μελετούν την ανθρώπινη μνήμη. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο είναι να ζήσεις μονάχα μια φορά». Ο Χάι, δεκαεννιάχρονος Αμερικανο-βιετναμέζος, κάτοικος της Ανατολικής Χαράς του Κονέκτικατ, ετοιμάζεται να αυτοκτονήσει πέφτοντας από μια γέφυρα. Τον σταματά μια ηλικιωμένη από τη Λιθουανία με αρχικά συμπτώματα άνοιας. Οι δυο τους γίνονται αχώριστοι και η ζωή τους αλλάζει. Ο πολυβραβευμένος συγγραφέας του "Στη γη είμαστε πρόσκαιρα υπέροχοι" Όσιαν Βουόνγκ (γενν. Βιετνάμ, 1988) επιστρέφει μ' ένα βαθιά συγκινητικό μυθιστόρημα για όσα μας στοιχειώνουν, για τη ζωή στο περιθώριο, για τους ανθρώπους που επιλέγουμε να γίνουν η οικογένειά μας και για το πώς πείθουμε τον εαυτό μας για μια δεύτερη ευκαιρία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Στο παρόν βιβλίο εξετάζεται η εξέλιξη του εκπαιδευτικού συστήματος στη χώρα μας από τα μέσα του 20ού αιώνα (δεκαετία του 1950) έως σήμερα σε σχέση με τις κοινωνικοοικονομικές και ιδεολογικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν κάθε φορά. Βάσει των εκπαιδευτικών, κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών μετασχηματισμών, η περίοδος αυτή διακρίνεται σε δύο επιμέρους περιόδους: (α) αρχές μεταπολεμικής περιόδου έως τέλη της δεκαετίας του 1970, και (β) αρχές δεκαετίας του 1980 έως σήμερα. Παρουσιάζονται οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις και το ιστορικό τους πλαίσιο, με έμφαση στην πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση και στη μετάβαση στην αγορά εργασίας. Παρά το γεγονός ότι όλες οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις της εξεταζόμενης περιόδου έχουν ως βασικό σκοπό την ισότητα των εκπαιδευτικών ευκαιριών σε όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες ανεξάρτητα από τα κοινωνικοπολιτισμικά τους χαρακτηριστικά, το εκπαιδευτικό σύστημα αναπαράγει τις κοινωνικές ανισότητες, επιτελώντας με συνέπεια την αναπαραγωγική του λειτουργία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η έμφυλη βία κατά των γυναικών δεν αφορά αποκλειστικά μεμονωμένα περιστατικά αλλά συνιστά ένα σύνθετο, παγκόσμιο κοινωνικό φαινόμενο, ενσωματωμένο στις υφιστάμενες δομές εξουσίας, τις έμφυλες ανισότητες και τις προκαταλήψεις που διαμορφώνουν τη ζωή των γυναικών. Εκδηλώνεται με ποικίλες μορφές -από σωματική και ψυχολογική κακοποίηση έως σεξουαλική παρενόχληση, διαδικτυακή βία και κακοποίηση σε συνθήκες κρίσης- προκαλώντας σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία, την ασφάλεια και τα θεμελιώδη δικαιώματα εκατομμυρίων γυναικών, διεθνώς. Οι συνέπειες της έμφυλης βίας είναι βαθιές, διαρκείς και πολυδιάστατες: τραύματα με ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ψυχική και σωματική υγεία, κοινωνικός αποκλεισμός, απώλεια αυτονομίας και σημαντική επιβάρυνση των θεσμικών συστημάτων.
Το βιβλίο αυτό επιχειρεί μια συστηματική ανάλυση του φαινομένου, φωτίζοντας τις ηθικές, δεοντολογικές και διαθεματικές του προεκτάσεις, με επιστημονική συνέπεια και κοινωνική ευαισθησία. Αναδεικνύει τις αθέατες πτυχές της βίας και τις «σιωπές» που τη διαιωνίζουν, τονίζοντας την ανάγκη για θεσμική υπευθυνότητα, εργασιακή ηθική και συντονισμένες πολιτικές πρόληψης, προστασίας και αλλαγής.
Με την επίγνωση ότι η κατανόηση αποτελεί το πρώτο βήμα προς την αλλαγή. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η περίοδος της Εθνικής Αντίστασης υπήρξε για τον Δημήτρη Τσατήρη η σημαντικότερη σε όλη του τη ζωή. Τα ιστορούμενα γεγονότα και η προσπάθεια να τα επαναπροσεγγίσει, περίπου 30 χρόνια μετά -από τις αρχές της δεκαετίας του '80-, είτε από μνήμης είτε μέσω συνεντεύξεων από τους συναγωνιστές του, αλλά και με όσα πραγματολογικά στοιχεία είχε στη διάθεσή του -όπως ψηφοδέλτια από τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1944 στην Άνδρο- καταδεικνύουν την ένταση και την εσωτερική βιωματική διάσταση που αυτά είχαν στη γενικότερη πολιτική και κοινωνική του συγκρότηση.
Στο ανά χείρας βιβλίο επιχειρείται η συγγραφή της ιστορίας της Εθνικής Αντίστασης στην Άνδρο, ήτοι ιστοριογραφικά παρακολουθούμε τη μετακίνηση από την ανάλυση του κεντρικού αφηγήματος για την Αντίσταση και των πρωταγωνιστών του στη μελέτη ατομικών ή συλλογικών υποκειμένων, που δεν θεωρούνται καθοριστικοί παράγοντες ή σημαντικοί παίκτες. Η όλη προσπάθεια μελέτης σε τοπικό επίπεδο συνιστά μετατόπιση του βλέμματος από την κεντρική πολιτική σκηνή στις περιφερειακές ελίτ, και από την πολιτική ιστορία στην κοινωνική ιστορία. Άλλωστε η ιστορία και η σχέση ανάμεσα στα προσωπικά βιώματα των ιστορικών υποκειμένων και στα γεγονότα στα οποία αυτά λαμβάνουν μέρος αποτελούν ίσως τη γοητευτικότερη πλευρά των θεωρητικών μας αναζητήσεων. (Από τον εκδότη)

Το 1917 υπήρξε μια χρονιά-σταθμός που σφράγισε την παγκόσμια ιστορία: η Ρωσική Επανάσταση υπό το φως των επιδιώξεών της και στη σκιά της υλοποίησής τους, οι πολλαπλοί κοινωνικοί μετασχηματισμοί που υπέθαλπε ο Μεγάλος Πόλεμος, η πολιτιστική διείσδυση που συνόδευσε την πολεμική εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ευρώπη, οι εθνικές ανακατατάξεις στα Βαλκάνια. Στον παρόντα τόμο συγκεντρώνονται πρωτότυπες μελέτες που εξετάζουν το 1917 ως ένα ορόσημο για τη Ρωσία, την Ευρώπη και την Ελλάδα, και αναλύουν τις ιδεολογικές ζυμώσεις και τη συγκυρία, την ιστοριογραφία και την τέχνη, την προπαγάνδα και το πολιτικό και πολιτισμικό υπόβαθρο μιας κατεξοχήν πολεμικής χρονιάς. Όλες οι συμβολές, από την Οκτωβριανή Επανάσταση και τον αντικομμουνισμό μέχρι τον ρόλο της αμερικανικής κουλτούρας και τις τοπικές ιστορίες, επιχειρούν να συνομιλήσουν με το σήμερα, αναρωτιούνται για το κυκλικό αφήγημα της ιστορίας, αναγνωρίζοντας πως το 1917 συνεχίζει να εμπνέει, να διχάζει και να σημασιοδοτεί, με διαφορετικούς τρόπους σε κάθε εποχή, τα θύματα και τους δήμιους. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Το σοκ συνηθίζεται. Το σοκ ξεθωριάζει». Mε αυτά τα λόγια, η Σούζαν Σόνταγκ αναλύει σε βάθος τι σημαίνει να κοιτάζεις τη φρίκη από μακριά. Πώς επιδρούν μέσα μας οι σκηνές βίας, πολέμου, πόνου που βλέπουμε σε φωτογραφίες και βίντεο; Μας βοηθούν να νιώσουμε τον πόνο των άλλων ή μας κάνουν όλο και πιο απαθείς; Ζούμε «σε έναν κόσμο όπου η φωτογραφία εξυπηρετεί την καταναλωτική χειραγώγηση», λέει η Σόνταγκ.
Στο εξαιρετικά επίκαιρο δοκίμιό της αντλεί παραδείγματα από την πολιτική και την Ιστορία. Αναλύει την πολιτική διάσταση των έργων του Γκόγια, ντοκουμέντα από τους δύο Παγκόσμιους πολέμους και φωτογραφίες από τη Ρουάντα, τη Βοσνία, την Παλαιστίνη και την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, καταδεικνύοντας την τεράστια δύναμη που ασκούν οι εικόνες πάνω μας. Στο Αντιμέτωποι με τον πόνο των άλλων, η Σόνταγκ μάς προειδοποιεί για την ευθύνη που έχουμε οι ίδιοι ως θεατές. (Από τον εκδότη)

Μια συγκλονιστική καταγγελία για τη φτώχεια και την κοινωνική αδικία, αλλά και ένας ύμνος στη δύναμη της αγάπης και της ανθρωπιάς. Μέσα από τις περιπέτειες του περίφημου Γιάννη Αγιάννη, ο Ουγκό περιγράφει τη Γαλλία των εξαθλιωμένων και το εξεγέρσεων. Ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας στην πλήρη εκδοχή του. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)