Σε συνέντευξή της στο Kirkus Reviews, η Τάνα Φρεντς [Tana French], η «Πρώτη Κυρία του ιρλανδικού εγκλήματος», μίλησε για το μυθιστόρημά της «Ο ερευνητής», που κυκλοφορεί στη γλώσσα μας από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, σε μετάφραση Δέσποινας Δρακάκη.
Επιμέλεια: Book Press
Σε συνέντευξή της στο Kirkus Reviews, η Αμερικανίδα-Ιρλανδή συγγραφέας Τάνα Φρεντς μίλησε για το μυθιστόρημά της Ο ερευνητής (εκδ. Μεταίχμιο, μτφρ. Δέσποινα Δρακάκη).
Το βιβλίο παρουσιάζει μια ιστορία μυστηρίου με πρωταγωνιστή τον Καλ Χούπερ, πρώην ντεντέκτιβ που υπηρέτησε για είκοσι πέντε χρόνια στο αστυνομικό σώμα του Σικάγο, ο οποίος μετακομίζει στο Αρντνακέλτι, μια ήσυχη πολίχνη της Βόρειας Ιρλανδίας, μετά από ένα άσχημο διαζύγιο. Παρόλο που έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση, ο Καλ μπλέκεται στην υπόθεση της εξαφάνισης ενός νεαρού άντρα, όταν ένα δωδεκάχρονο παιδί της περιοχής τού ζητά βοήθεια.
Ο ερευνητής είναι ένα απ’ τα λίγα βιβλία της Φρεντς που δεν εκτυλίσσονται κατά κύριο λόγο στο Δουβλίνο, αλλά στην ιρλανδική επαρχία. Πέραν τούτου, είναι το πρώτο μυθιστόρημα της «Πρώτης Κυρίας του ιρλανδικού εγκλήματος» στο οποίο πρωταγωνιστεί ένας Αμερικανός. Στη συνέντευξη, η συγγραφέας σχολίασε αυτή την ιδιαιτερότητα:
«Εφόσον έγραφα ένα έργο με στοιχεία από γουέστερν, χρειάστηκε να χρησιμοποιήσω το αρχέτυπο του ξένου που φτάνει στην πόλη. Αυτού του είδους ο ήρωας εμφανίζεται σε πολλά γουέστερν, φτάνοντας σε κάποιο σαλούν, κρατώντας ένα δυο μυστικά. Κι εφόσον επρόκειτο για κάποιον ξένο, δεν θα μπορούσε να είναι Ιρλανδός, γιατί όλοι οι Ιρλανδοί συνδέονται μεταξύ τους κατά κάποιον τρόπο. Ας πούμε, λόγου χάριν, πως έφτιαχνα έναν ήρωα με καταγωγή από το Δουβλίνο. Εντάξει, μπορεί να μην ήξερε κανένα άτομο από το Αρντνακέλτι, όμως η μάνα του θα είχε δουλέψει με κάποιον ντόπιο, ή θα είχε βγει βόλτα με κάποια κοπέλα από εκεί, και μέσα σε μία ώρα, τα κουτσομπολιά θα διαδίδονταν στην πόλη, θα αποκαλυπτόταν η σύνδεση κι όλοι θα χρησιμοποιούσαν αυτή την πληροφορία για να τον χαρακτηρίσουν - αν μπορείς να χαρακτηρίσεις έναν ξένο, δεν πια έχει τη δύναμη να σε εκπλήξει τόσο».
Σύμφωνα με τη συγγραφέα, ο Καλ είναι ένας σύνθετος πρωταγωνιστής, ο οποίος δεν μπορεί να θεωρηθεί απαραιτήτως ως καλός ή κακός. Όπως εξήγησε στο Kirkus Reviews η Φρεντς, οι συγκεκριμένοι χαρακτηρισμοί είναι αρκετά απλοϊκοί:
«Κάτι που μου αρέσει στα γουέστερν είναι πως επικεντρώνονται στην ιδέα του σωστού και του λάθους και στην πολυπλοκότητα των δύο αυτών εννοιών. Στο γεγονός ότι οι ως επί το πλείστον καλοί άνθρωποι κάνουν μερικές φορές άσχημες πράξεις, κι αυτό δεν είναι εντάξει. Και στο ότι οι ως επί το πλείστον κακοί άνθρωποι μερικές φορές κάνουν καλές πράξεις, κι αυτό δεν τους εξιλεώνει απαραιτήτως. Με τον Καλ, στόχευσα σε αυτή την πολυπλοκότητα. Δεν είναι απλώς ένας καλός τύπος που κάνει τον κόσμο καλύτερο ή ένας κακός που κάνει τον κόσμο χειρότερο. Αυτή η επιθυμητή σαφήνεια δεν υφίσταται απαραιτήτως».
