Συνέντευξη με την Ισπανίδα συγγραφέα Μόνικα Γκουτιέρες [Monica Gutierrez], με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία στα ελληνικά του βιβλίου της «Η σκηνή των μεγάλων ονείρων» από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, σε μετάφραση της Κάλλιας Ταβουλάρη. «Ήθελα να μετατρέψω ένα αιματοβαμμένο έργο σε κωμωδία», σημειώνει, μεταξύ άλλων.
Συνέντευξη στην Ευλαλία Πάνου
Η Μόνικα Γκουτιέρες [Monica Gutierrez] είναι γνωστή για το βιβλίο της «Το βιβλιοπωλείο των μικρών θαυμάτων» (μτφρ. Κάλλια Ταβουλάρη, εκδ. Μεταίχμιο), ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησε στα ελληνικά κι άλλο ένα βιβλίο της, «Η σκηνή των μεγάλων ονείρων» (μτφρ. Κάλλια Ταβουλάρη, εκδ. Μεταίχμιο).
Φυσικά στην Ισπανία έχει βγάλει κι άλλα έργα, τα οποία όμως δεν έχουν ακόμη κυκλοφορήσει στην Ελλάδα.
Το τελευταίο της βιβλίο, «Η λέσχη ανάγνωσης των αφηρημένων», κυκλοφόρησε τον Γενάρη στην Ισπανία. Το 2024 θα κυκλοφορήσει στη χώρα μας ένα ακόμα βιβλίο της, πάλι από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.
Με αφορμή τη Σκηνή των μεγάλων ονείρων, τη συνάντησα μια μέρα πριν φύγει από την Αθήνα και επιστρέψει στη Βαρκελώνη, και μιλήσαμε για τον Σαίξπηρ, τη feelgood λογοτεχνία και την αγάπη της για τα Χριστούγεννα.
Αρχικά, θα ήθελα να μάθω ποια ήταν η έμπνευση πίσω από την ιστορία. Πώς σας ήρθε η ιδέα;
Είμαι μεγάλη θαυμάστρια του Σαίξπηρ, οπότε ήθελα να μετατρέψω το πιο σκοτεινό του έργο, τον «Μάκβεθ», σε μια κωμωδία, έτσι για να παίξω – και γιατί, τι μπορεί να πάει λάθος;
Και γιατί διαλέξατε τον «Μάκβεθ» ως το θεατρικό έργο στο βιβλίο σας; Πώς εξυπηρετεί την πλοκή;
Ήθελα να μετατρέψω ένα αιματοβαμμένο έργο σε κωμωδία. Και επίσης να περάσω στους αναγνώστες το πώς είναι να βλέπεις το θέατρο όχι πια ως θεατής, αλλά στα παρασκήνια, πώς είναι το θέατρο από το παρασκήνιο.
Ο Σαίξπηρ έχει γράψει: «Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή, γυναίκες και άντρες είναι απλά ηθοποιοί που μπαίνουν και φεύγουν από τη σκηνή [...]». Είναι η παράσταση στο βιβλίο σας μια αφορμή για να μιλήσετε για τη ζωή εν γένει, για να μιλήσετε για μεγαλύτερα πράγματα;
Το μήνυμα που ουσιαστικά θέλω να περάσω είναι η αφοσίωση. Γενικά μου αρέσει να γράφω για την αγάπη, αλλά για το κάθε είδος αγάπης, όχι μόνο για τη ρομαντική αγάπη. Οπότε μέσα στην ιστορία αυτή θα βρεις και την αφοσίωση, και τη φιλία, και την ομαδική δουλειά, επειδή είναι μια ομάδα θεάτρου που πρέπει να συνεργαστούν όλοι μαζί για να βγει ουσιαστικά το έργο.
Πόσο σημαντικό είναι για εσάς να δώσετε στους χαρακτήρες σας χαρούμενο τέλος; Το βλέπετε ως ένα αντίβαρο στην πραγματικότητα, στην πραγματική ζωή;
Η feelgood λογοτεχνία γενικά χρειάζεται ένα ευτυχισμένο τέλος. Αν δεν είχε ευτυχισμένο τέλος, δεν θα ήταν feelgood. Θα ήτανε δράμα, θα ήταν κάτι άλλο. Ουσιαστικά αυτό το είδος λογοτεχνίας αποτελεί καταφύγιο για τον αναγνώστη προκειμένου να ξεφύγει από τη σκληρή πραγματικότητα που μπορεί να βιώνει.
Έχετε στα σκαριά κάποιο καινούργιο βιβλίο;
Πάντα! (γέλια) Μόλις τώρα τελείωσα να γράφω μια νουβέλα που λέγεται «Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία». Μου αρέσει πάρα πολύ γιατί είμαι άνθρωπος που τρελαίνεται για τα Χριστούγεννα.
Κι εγώ!
(Γέλια) Κι η Δέσποινα (η διερμηνέας) επίσης. Τα αγαπάμε. Είναι πολύ feelgood. Τα Χριστούγεννα είναι feelgood, είναι «ζεστά» και χουχουλιάρικα. Πάντως, το βιβλίο αυτό θα κυκλοφορήσει πριν τα Χριστούγεννα στην Ισπανία και μετά τις διακοπές του Πάσχα θα ξεκινήσω να γράφω ένα καινούργιο μυθιστόρημα.
＊ Η ΕΥΛΑΛΙΑ ΠΑΝΟΥ είναι δημοσιογράφος.
