Ο Ισραηλινός διηγηματογράφος Έτγκαρ Κέρετ (Etgar Keret) μίλησε στον Guardian για την πρόσφατη συλλογή διηγημάτων του με τίτλο «Αναποδιά στην άκρη του γαλαξία». Το βιβλίο κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Καστανιώτη, σε μετάφραση Χρυσούλας Παπαδοπούλου.
Επιμέλεια: Book Press
Στη συνέντευξη, ο Έτγκαρ Κέρετ μίλησε για τη σχέση του με το διήγημα, τη μικρή φόρμα, την αγαπημένη του μορφή λογοτεχνική έκφρασης:
«Τα τελευταία τριάντα τρία χρόνια γράφω διηγήματα, σχεδόν αδιάκοπα. Πραγματικά, μοιάζει περισσότερο με ένα ανεξέλεγκτο αντανακλαστικό, παρά με μια συνειδητή επιλογή για τη λογοτεχνική καριέρα μου. Είναι ένας τρόπος ώστε να διαχειρίζομαι την πραγματικότητα.«
»Οι ιστορίες μου προέρχονται από το ασυνείδητο. Δεν τις προσχεδιάζω, δεν ξέρω τι θα συμβεί. Η συγγραφή διηγημάτων, η σύνθεση μιας συλλογής με διηγήματα, είναι μια μορφή ψυχολογικής θεραπείας, καταλαβαίνω καλύτερα ποια είναι η θέση μου στον κόσμο, καταλαβαίνω τι με προβληματίζει, τις εμπειρίες μου.
»Καθώς έγραφα την Αναποδιά στην άκρη του γαλαξία, αυτό που με προβλημάτιζε ήταν ένα ατύχημα που μου συνέβη πριν από τρία περίπου χρόνια. Ήμουν σε ένα αυτοκίνητο και ταξίδευα από το Κονέκτικατ στη Βοστώνη, στο πλαίσιο μιας αναγνωστικής περιοδείας στις ΗΠΑ. Ο οδηγός χτύπησε ένα άλλο αυτοκίνητο που πήγαινε με ταχύτητα 120 χλμ/ώρα. Τα πρώτα δύο λεπτά νόμιζα ότι αργοπέθαινα και ήταν σαν να κοιτούσα τον εαυτό μου από απόσταση, έχοντας απογοητευτεί που δεν έβλεπα τη ζωή μου σε επανάληψη, όπως ισχυρίζονται όλοι πως συμβαίνει καθώς πεθαίνεις».
Πολλές από τις ιστορίες στην Αναποδιά στην άκρη του γαλαξία «παίζουν» με μελλοντολογικά σενάρια:
«Νομίζω πως οι ιστορίες που γράφω για, παραδείγματος χάριν, την κλωνοποίηση ή την τεχνητή νοημοσύνη, είναι ένας παραμυθένιος τρόπος ώστε να μιλήσω για τον ρατσισμό και την ξενοφοβία• για το ανθρώπινο ένστικτο του να προσπαθείς να βρεις τις οντότητες που έχουν λιγότερα δικαιώματα από εσένα και να τις εκμεταλλευτείς. Ξέρετε, ίσως κατά κάποιον τρόπο να είναι ευκολότερο να γράψεις μια ιστορία για έναν κλώνο, παρά να γράψεις μια ιστορία για έναν πρόσφυγα που φτάνει σε μια ευρωπαϊκή χώρα».
Η πολιτική κατάσταση στο Ισραήλ απασχολεί ιδιαίτερα τον Έτγκαρ Κέρετ. Πολλές από τις ιστορίες του έχουν να κάνουν με τη σύγκρουση του ισραηλινού στρατού με τους Παλαιστίνιους.
«Τις βλακείες που κάνουν ο Τραμπ και ο Τζόνσον στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο, τις κάνει ο Νετανιάχου τα τελευταία είκοσι χρόνια. Νομίζω πως είχε καταλάβει από νωρίς πως δεν χρειάζεται να ελέγξεις τη χώρα, πως αρκεί να ελέγχεις τον δημόσιο λόγο. Στο παρελθόν, ηγέτης ήταν κάποιος ανιδιοτελής άνθρωπος που έβαζε τη χώρα πάνω από το προσωπικό του συμφέρον, ενώ πλέον ηγέτες μας είναι άνθρωποι που θα μπορούσαν να ‘χουν κερδίσει στο ριάλιτι του Big Brother. Όλοι ξέρουν το όνομά του, είναι εντελώς μαλάκας, αλλά τουλάχιστον δεν είναι βαρετός. Αυτό απαιτούμε πλέον από τους ηγέτες μας, το φαίνεσθαι.
