Η Σταυρούλα Δεμένεγα μας συστήθηκε πρόσφατα με τη συλλογή διηγημάτων της «Στιγμές αταξίας» (εκδ. Ιωλκός).
Επιμέλεια: Book Press
Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δε γνωρίζει τίποτε για εσάς;
Αν νομίζεις ότι σε έχουν κουράσει οι δεδομένες σου ευθείες, αν θες κάπως να λοξοδρομήσεις, αν μέσα σου ωριμάζει κρυφά μια φωνή που σε καλεί για μικρές αταξίες, ίσως η συλλογή μου να σου δώσει ένα κίνητρο.
Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη μια συγγραφέας; Τι το καινούριο φέρνει;
Τη δική της φωνή. Το δικό της τρόπο να βλέπει και να αποδίδει λεκτικά την κοινή μας πραγματικότητα. Μπορεί να μην είναι εντελώς καινούριος, είναι όμως ο δικός της και, πού ξέρεις, μπορεί να είναι και αυτός που θα σε αγγίξει, που θα σκοντάψει απρόβλεπτα στη δική σου αίσθηση, στις δικές σου σκέψεις.
Πείτε μας δύο λόγια για το νεότευκτο «συγγραφικό σας εργαστήρι».
Το «συγγραφικό μου εργαστήρι» είναι ένας χώρος κλειστός. Περιλαμβάνει εμένα και τις λέξεις μου. Τις προσκαλώ στην ησυχία του και εκείνες μου κάνουν πού και πού τη χάρη. Συνήθως παλεύω να τις φτάσω. Φεύγουν όταν τις πλησιάζω ή αλλάζουν φωνή όταν τις κατακτώ.
Η μουσική και η ζωγραφική αποτελούν πηγές έμπνευσης για τη γραφή μου. Εκτός αυτού, επιδιώκω να δώσω σε αυτήν την αρμονία της πρώτης και τη ζωντάνια της δεύτερης.
Συχνά γράφω νοερά. Ο τρόπος αυτός έχω την αίσθηση ότι τους ταιριάζει περισσότερο, μόνο που δεν συγκρατείται πάντα αυτή η νοερή γραφή από την περιορισμένη μνήμη μου.
Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες- κινηματογράφος, εικαστικά, κόμικς, μουσική κ.ά- τη συγγραφική σας δουλειά; Αν ναι με ποιους τρόπους;
Η μουσική και η ζωγραφική αποτελούν πηγές έμπνευσης για τη γραφή μου. Εκτός αυτού, επιδιώκω να δώσω σε αυτήν την αρμονία της πρώτης και τη ζωντάνια της δεύτερης.
Ο δρόμος προς την έκδοση για τους νέους συγγραφείς συνήθως δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα. Ποια είναι η δική σας ιστορία;
Μετά από κάποιες αποτυχημένες προσπάθειες και ενώ είχα αρχίσει να απογοητεύομαι που δεν είχα συναντήσει κανένα ροδοπέταλο στην αναζήτησή μου, ανακάλυψα τυχαία στο διαδίκτυο το βιβλίο της Λένας Κορομηλά Βρίσκεις πάντα αυτό που δεν ψάχνεις από τις εκδόσεις Ιωλκός, που ας σημειώσω ότι αν και παλαιός εκδοτικός οίκος, δεν μου ήταν γνωστός, ούτε τον είχα εντοπίσει στις αρχικές μου διερευνήσεις.
Το θεώρησα (εξαιτίας του τίτλου του) «συμπαντικό σημάδι» και ενώ σκεφτόμουν να τα παρατήσω και να κρατήσω το βιβλίο στο συρτάρι μου το έστειλα την ίδια στιγμή στον Ιωλκό για να λάβω σε σύντομο χρονικό διάστημα τη θετική τους ανταπόκριση. Εννοείται ότι αγόρασα και διάβασα το βιβλίο της κυρίας Κορομηλά την οποία και ευγνωμονώ γιατί τελικά βρήκα κι εγώ αυτό που έψαχνα όταν είχα σχεδόν σταματήσει πλέον να το ψάχνω.
