Ο Αβραάμ Γεωργιάδης μας συστήθηκε πρόσφατα με την ποιητική συλλογή του «Μετέωρη πόλη» (εκδ. Βακχικόν).
Επιμέλεια: Book Press
Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας ποιητής; Τι το καινούργιο φέρνει;
Απαντώ ότι ο προβληματισμός είναι απολύτως δόκιμος και λογικός. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να πείσω κάποιον με δύο λόγια, αλλά η ποιητική συλλογή Μετέωρη πόλη φέρνει μια αυθεντική προσέγγιση σε μια σειρά προαιώνιων υπαρξιακών ερωτημάτων αλλά και των σύγχρονων ανθρώπινων σχέσεων.
Φέρνει την προσωπική οπτική, την κατάθεση της ευαίσθητης ματιάς ενός δρώντος υποκειμένου και όχι απλώς ενός παρατηρητή ή αφ’ υψηλού σχολιαστή των τεκταινομένων.
Με ποιους στίχους από τη συλλογή σας θα την συστήνατε σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε γι’ αυτήν;
Υπάρχουν αρκετοί στίχοι που ξεχωρίζω, αλλά ενδεικτικά θα αναφέρω εδώ ένα τετράστιχο από το ποίημα «Σκουριά και Χρυσάφι», το οποίο απηχεί σε μεγάλο βαθμό το πνεύμα του βιβλίου:
(…) όσο χρυσάφι στις χούφτες κι αν μέτρησες
σκουριά παραμένει το χρώμα του χρόνου
στον κόσμο τουλάχιστον να μείνουν οι μέλισσες
με το κεντρί να απαλύνουν τον πόνο.
Πώς κατανοείτε τον περίφημο στίχο του Γιώργου Σεφέρη «Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας»;
Τον κατανοώ ως μια εξαιρετική απόδοση της εξέλιξης και της πολιτισμικής συνέχειας μέσα και από την ασυνέχεια. Κατ’ αρχάς, η γλώσσα. Η ομιλούμενη γλώσσα, είναι τέκνο γενεών επί γενεών και ανθρώπων επί ανθρώπων τόσο από τον Όμηρο ως τον Καβάφη, αλλά και από τους απλούς κυρίως ανθρώπους. Από την άλλη και τα λόγια των ποιητών, όπως άλλωστε και του ίδιου του Σεφέρη, είναι παιδιά πολλών ανθρώπων. Είναι η μετουσίωση των επιρροών και η δημιουργία μιας νέας ποιητικής φωνής που εμπεριέχει τις προηγούμενες αλλά ταυτόχρονα είναι μοναδική και ξεχωρίζει. Ο Σεφέρης ήταν από τους ποιητές που ευτυχήσαν αυτό να το πετύχουν, διότι δεν είναι διόλου απλό.
Και ως ένα βαθμό σε μένα προσωπικά, η ποίηση και η μουσική λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία με κάποιες επιρροές από κινηματογράφο.
Ελληνική ποίηση, μεταφρασμένη ποίηση. Ποιο είναι το δικό σας «αναγνωστικό ισοζύγιο»;
Θα έλεγα πως δεν έχω ακριβή εικόνα με όρους αριθμητικούς. Προσπαθώ να παρακολουθώ και να διαβάζω και τα δύο, αλλά έχω την αίσθηση ότι έως τώρα η μεταφρασμένη, ξένη ποίηση έχει σαφώς μεγαλύτερο μερίδιο στις αναγνωστικές μου προτιμήσεις σε ποσοστό περίπου στα δύο τρίτα των βιβλίων. Από δε τις ξένες ποιητικές παραδόσεις, αλλά και σύγχρονες δημιουργίες, έχω μια σαφή προτίμηση στην ισπανόφωνη ποίηση και πεζογραφία.
Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες -εικαστικά, μουσική, κινηματογράφος κ.ά.- το ποιητικό σας έργο;
Σαφώς. Θα έλεγα περισσότερο η μουσική και ο κινηματογράφος και σε πολύ μικρότερο βαθμό τα εικαστικά. Αν και στην νεότητά μου ήθελα περισσότερο να ασχοληθώ με τη ζωγραφική, εντούτοις στράφηκα τελικά στην μουσική. Και ως ένα βαθμό σε μένα προσωπικά, η ποίηση και η μουσική λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία με κάποιες επιρροές από κινηματογράφο.
