Ο Χρήστος Κουκούτσης μας συστήθηκε πρόσφατα με τη συλλογή διηγημάτων του «Εκείνες οι όμορφες στιγμές» (εκδ. Γραφή).
Επιμέλεια: Book Press
Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέας; Τι το καινούργιο φέρνει;
Θα απαντούσα, ναι, ακόμη ένας, και μακάρι ακόμη άλλος ένας, και ποτέ να μην σταματήσουν να υπάρχουν συγγραφείς, μιας και ο κίνδυνος να σταματήσουν να υπάρχουν είναι ορατός.
Δεν κομίζω σίγουρα κάτι εντελώς καινούριο, με την έννοια του ότι και άλλοι συγγραφείς έχουν γράψει πράγματα αντίστοιχα. Ο καθένας όμως γράφει με τον δικό του τρόπο και αυτή είναι η μαγεία του βιβλίου και της συγγραφής.
Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε γι’ αυτό;
Θα έλεγα ότι αυτό το βιβλίο αποτελεί ένα αντίδοτο στην λήθη, πως είναι ένα ταξίδι συναισθημάτων πίσω στον χρόνο, σε μια εποχή που η ζωή δεν έτρεχε με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Είναι μια πρόσκληση να αναζητήσουμε την χαμένη παιδικότητά μας και να ζωντανέψουμε τις παιδικές μας αναμνήσεις.
Πείτε μας δυο λόγια για το νεότευκτο «συγγραφικό σας εργαστήρι». (Ακολουθήσατε κάποια «μέθοδο»; Συμβουλευτήκατε κάποιον; Αυτοσχεδιάσατε; Πώς τα καταφέρατε να μην χαθείτε στον κόσμο των λέξεων;)
Ειλικρινά, δεν ακολούθησα κάποια συγκεκριμένη μέθοδο. Ξεκίνησα να γράφω εντελώς αυθόρμητα και κυρίως αυτοσχεδιάζοντας. Οδηγός στη συγγραφή υπήρξε το έργο μεγάλων κλασικών συγγραφέων, κυρίως ο Παπαδιαμάντης και ο Ντοστογιέφσκι. Επειδή επέλεξα να γράψω διηγήματα, η μια ιστορία έφερε την άλλη και έτσι κάπως καταλήξαμε οι ιστορίες αυτές όλες μαζί να γίνουν ένα βιβλίο.
Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες -κινηματογράφος, εικαστικά, κόμικς, μουσική κ.ά.- τη συγγραφική σας δουλειά; Αν ναι, με ποιους τρόπους;
Σίγουρα ναι. Ό,τι έχω δει, διαβάσει ή ακούσει, περνά με έναν τρόπο μέσα στις ιστορίες μου. Ο παλιός ασπρόμαυρος ελληνικός και ξένος κινηματογράφος, ας πούμε, τα κόμικς που διαβάζαμε μικροί, όπως ο Μικρός Καουμπόη, η Περιπέτεια, το Μπλεκ κ.α., έπαιξαν ρόλο στο πώς στήθηκαν οι ιστορίες. Και η μουσική που ακούω και η οποία κινείται από την κλασική και την παραδοσιακή μέχρι τη σύγχρονη, τη λεγόμενη εναλλακτική σκηνή, με έχουν επηρεάσει. Γιατί αυτή η μουσική δημιουργεί η ίδια τοπία, χρώματα και αναμνήσεις.
Θα έλεγα σε όσους θέλουν να το προσπαθήσουν, να επιμένουν, υπάρχουν ευκαιρίες, και όταν στο τέλος πάρεις στα χέρια σου το αποτέλεσμα, το βιβλίο τυπωμένο, διαπιστώνεις ότι άξιζε εκατό τοις εκατό τον κόπο και την επιμονή.
Ο δρόμος προς την έκδοση για τους νέους συγγραφείς συνήθως δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα. Ποια είναι η δική σας ιστορία;
Δεν είναι. Δεν είναι γενικά για το βιβλίο στρωμένος με ροδοπέταλα. Αλλά και τι είναι εύκολο στις μέρες μας; Η δική μου ιστορία είναι λιγάκι διαφορετική: Έγιναν όλα πολύ γρήγορα, είχα το υλικό και έστειλα ένα μέρος του προς αξιολόγηση στις εκδόσεις Γραφή. Οι άνθρωποι εκεί ανταποκρίθηκαν πολύ γρήγορα, μου έστειλαν την πρότασή τους, συνεργαστήκαμε άψογα και έτσι, σε σύντομο χρόνο η έκδοση του βιβλίου έγινε πραγματικότητα. Θα έλεγα σε όσους θέλουν να το προσπαθήσουν, να επιμένουν, υπάρχουν ευκαιρίες, και όταν στο τέλος πάρεις στα χέρια σου το αποτέλεσμα, το βιβλίο τυπωμένο, διαπιστώνεις ότι άξιζε εκατό τοις εκατό τον κόπο και την επιμονή.
