Στα ελληνικά πρόκειται να κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Καστανιώτη το μυθιστόρημα του Φιλίπ Ζεναντά που βραβεύτηκε με το βραβείο Γκονκούρ 2026. Τι γνωρίζουμε την «Άγνωστη της αποβάθρας του Ζαβέλ», μια αληθινή γυναικοκτονία που συνέβη στο Παρίσι στα τέλη της δεκαετίας του 1940 με θύμα «το κορίτσι με τα 100 πορτρέτα».
Επιμέλεια: Book Press
Οι εκδόσεις Καστανιώτη ανακοίνωσαν ότι το μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Φιλίπ Ζεναντά «L’Inconnue du quai de Javel» («Η άγνωστη της αποβάθρας του Ζαβέλ») που τιμήθηκε πριν από λίγες μέρες με το βραβείο Γκονκούρ 2026 πρόκειται να κυκλοφορήσει στα ελληνικά είτε στα τέλη του 2027 είτε στις αρχές του 2028.
 |
|
Ο Φιλίπ Ζεναντά με το βιβλίο του στο παράθυρο του εστιατορίου Drouant στο Παρίσι λίγο μετά τη βράβευσή του με το Γκονκούρ 2026, την Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2026. |
Ο εκδοτικός οίκος αναφέρει επίσης ότι πριν την κυκλοφορία του βραβευμένου μυθιστορήματος θα προηγηθεί η κυκλοφορία ενός ακόμα βιβλίου του Ζεναντά που «θα μας προετοιμάσει για την ιδιαίτερη μέθοδο που ο συγγραφέας ακολουθεί τα τελευταία χρόνια» όπως σημειώνεται στη σχετική ανακοίνωση.
Ποια είναι «η γυναίκα με τα 100 πορτρέτα» που ζωντανεύει στις σελίδες του βιβλίου του Ζεναντά
Παρίσι, 1949. Η νεαρή Λουίζ Κανσό, μοντέλο των ζωγράφων του Μονπαρνάς, «η γυναίκα με τα εκατό πορτρέτα», βρίσκεται δολοφονημένη. Η υπόθεση δεν διαλευκάνθηκε ποτέ. Σχεδόν οκτώ δεκαετίες μετά, ο Ζεναντά βυθίζεται στα αρχεία της εποχής, εντοπίζει τις αντιφάσεις της αστυνομικής έρευνας και καταθέτει τη δική του εκδοχή για τον δολοφόνο, εμπνεόμενο από τον τρόπο του επιθεωρητή Μαιγκρέ, διάσημου λογοτεχνικού ήρωα του Ζορζ Σιμενόν.
Η Κανσό παρέμεινε στο Παρίσι κατά τη διάρκεια του πολέμου, εργαζόμενη ως κομπάρσος σε ταινίες, σερβιτόρα και χορεύτρια στο καμπαρέ Folies Bergère ενώ πόζαρε για ζωγράφους της εποχής. Η πεντάχρονη κόρη της, Ναταλί, ζούσε με μια νταντά στα προάστια του Παρισιού, ενώ η Κανσό προσπαθούσε να συγκεντρώσει χρήματα για να νοικιάσει ένα διαμέρισμα για να ζήσουν μαζί. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1949, η σορός της βρέθηκε στην αποβάθρα Quai de Javel, σημερινή Quai André-Citroën. Η αστυνομία εντόπισε τέσσερις πιθανούς δράστες, αλλά μετά από τέσσερις μήνες έκλεισε την υπόθεση ως ανεξιχνίαστη, έχοντας καταβάλει ελάχιστη προσπάθεια για την ανεύρεση του δολοφόνου.
Η έρευνά του περιλάμβανε την ανάγνωση 74 από τα 75 μυθιστορήματα του Ζορζ Σιμενόν με πρωταγωνιστή τον επιθεωρητή Μεγκρέ, τα οποία διαδραματίζονται στο Παρίσι της δεκαετίας του 1940.
Στην αναφορά της αστυνομίας, η Κανσό περιγραφόταν ως γυναίκα με «κακή φήμη», ενώ δημοσιεύματα στον Τύπο εικάζαν ότι ήταν ιερόδουλη, αλκοολική ή εξαρτημένη από ναρκωτικά. Στο 530 σελίδων μυθιστόρημά του ο Ζεναντά κοιτάζει με πιο τρυφερό βλέμμα την ηρωίδα του και κατονομάζει τον άνδρα που, κατά την εκτίμησή του, τη στραγγάλισε αφού την κάλεσε να δει ένα διαμέρισμα που εκείνη σκόπευε να νοικιάσει.
Όπως έχει πει ο ίδιος ο Ζεναντά, η έρευνά του περιλάμβανε την ανάγνωση 74 από τα 75 μυθιστορήματα του Ζορζ Σιμενόν με πρωταγωνιστή τον επιθεωρητή Μεγκρέ, τα οποία διαδραματίζονται στο Παρίσι της δεκαετίας του 1940.
Ο Ζεναντά, συγγραφέας 17 μυθιστορημάτων, ανακάλυψε την ιστορία της Κανσό σε παλιές εφημερίδες στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας. Παράλληλα, ένας άλλος συγγραφέας, ο Λικ Κορλουέ από το Τρεγκιέ στη Βρετάνη, πόλη καταγωγής του Ζεναντά, είχε αφιερώσει δεκαετίες στη συλλογή χαρτών, φωτογραφιών, πινάκων ζωγραφικής, εγγράφων, επιστολών και αποκομμάτων εφημερίδων που αφορούσαν την Κανσό. Το βιβλίο του, το οποίο βασίζεται σε τεκμηριωμένο υλικό και φέρει τον τίτλο «La Tragédie du plus beau modèle de Paris» («Η τραγωδία του ομορφότερου μοντέλου του Παρισιού»), κυκλοφόρησε στις 19 Αυγούστου — την ίδια ημερομηνία με το μυθιστόρημα του Ζεναντά.
Ο Κορλουέ έχει πει σε συνέντευξή του ότι το ενδιαφέρον του ξεκίνησε το 1981, όταν μια ηλικιωμένη γυναίκα, στο μνημείο πεσόντων του Τρεγκιέ, του είπε ότι η μικρότερη αδελφή της Λουίζ (Λιζ) Κανσό, η Ανίκ, είχε παρασυρθεί από γερμανικό φορτηγό κατά τη διάρκεια του πολέμου, ενώ η μεγαλύτερη αδελφή της είχε δολοφονηθεί στο Παρίσι. Εκείνος, προσπάθησε αρχικά να γράψει ένα μυθιστόρημα για την υπόθεση, αλλά όπου κι αν το είχε υποβάλει οι εκδότες το απέρριπταν. Πολλά χρόνια αργότερα, ο Ζεναντά ήρθε σε επαφή μαζί του εξηγώντας του ότι κι εκείνος ερευνούσε την ίδια υπόθεση και ο Καρλουέ του παραχώρησε το ερευνητικό υλικό που είχε συγκεντρώσει. Και όπως λέει «συμφωνήσαμε να γράψουμε ο καθένας το δικό του βιβλίο, καθώς τα έργα μας διαφέρουν πολύ μεταξύ τους». Ο Κορλουέ παραδέχεται ότι ο Ζεναντά μελέτησε το υλικό εξονυχιστικά και εντόπισε λεπτομέρειες που ο ίδιος είχε παραβλέψει. Ανέφερε επίσης ότι στόχος τους ήταν να αποκαταστήσουν τη φήμη της Κανσό, έπειτα από 77 χρόνια συκοφαντιών. Όπως εξήγησε, η αστυνομία και ο Τύπος την είχαν καταστήσει υπεύθυνη για τη δολοφονία της, επειδή ήταν ανύπαντρη μητέρα, ασκούσε επαγγέλματα που θεωρούνταν ανάρμοστα και πόζαρε για καλλιτέχνες.
Οι συγγραφείς εντόπισαν επίσης την κόρη της Κανσό, τη Ναταλί, η οποία σήμερα είναι 80 ετών, και μεγάλωσε με μια άλλη αδελφή της μητέρας της, τη Βαλεντίν. Η ηλικιωμένη γυναίκα δεν ήθελε να μάθει τίποτα για τη μητέρα της επειδή, όπως είπε στους δύο συγγραφείς όλη της τη ζωή πίστευε ότι η Λουίζ Κανσό της ήταν πόρνη κάτι το οποίο της έλεγε επί χρόνια η θεία της. Κορλουέ και Ζεναντά κατάφεραν με την αφήγησή τους και τα στοιχεία που της έδειξαν να αποκαταστήσουν τη φήμη της δολοφονημένης γυναίκας.
