Για την ταινία Wild Horse Nine του Martin McDonagh, που παίζεται αυτές τις μέρες στους κινηματογράφους, ένα φιλμ με ευφυές σενάριο, πολλές απολαυστικές ατάκες, κωμικότητα, ζωντάνια και πολιτική.
Γράφει ο Θόδωρος Σούμας
Πολύ ενδιαφέρον, διασκεδαστικό, πραγματικά καλό και ψυχαγωγικό, το αγγλοαμερικανικό φιλμ Wild Horse Nine, του βρετανοϊρλανδού ΜακΝτόνα, με ευφυές σενάριο, πολλές απολαυστικές ατάκες, κωμικότητα, ζωντάνια και πολιτική. Ο σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας Μάρτιν ΜακΝτόνα έχει φτιάξει στο παρελθόν τέσσερις μαύρες, οξείες και διαβρωτικές –τρεις φορές crime– κομεντί όπως τα Αποστολή στη Μπρυζ (In Bruges, 2008), Οι τρεις πινακίδες έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι (2017), Επτά ψυχοπαθείς (2012) και Τα πνεύματα του Ινισέριν (2022). Το τελευταίο αναφέρεται στη φιλία και στα σκαμπανεβάσματά της, σταθερό μοτίβο των έργων του ΜακΝτόνα.
Στα θέματά του Wild Horse Nine συγκαταλέγονται τα πραξικοπήματα της CIA ανά τον κόσμο, η αντρική φιλία, ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός, ο θάνατος, η έλξη προς τις γυναίκες και άλλα, πάντα επίκαιρα ζητήματα και μοτίβα. Πρόκειται για μια ταινία μεταξύ πολιτικής σάτιρας, buddy movie, σκέψης για το γήρας και τον θάνατο και κριτικής των αμερικανικών επεμβάσεων προς αποσταθεροποίηση των αντίθετων και των δημοκρατικών καθεστώτων, σκηνοθετημένη με κέφι, εξυπνάδα, μπρίο και διαύγεια, δηλαδή με στοχασμό μαζί με ευδιαθεσία, ζωηράδα και ευθυμία.
Πολλή λειτουργική και εικαστικά εντυπωσιακή η χρήση του φυσικού ντεκόρ στο Νησί του Πάσχα με τα υπερμεγέθη, επιβλητικά κι αξιοθαύμαστα γλυπτά κεφάλια μέσα στο φυσικό περιβάλλον τους!
Δεν είναι αριστούργημα γιατί έχει κάποιες υπερβολές, για παράδειγμα την υποϊστορία (subplot) της υποτιθέμενης ανάμειξης του κεντρικού ήρωα (Μάλκοβιτς) στη δολοφονία του Τζον Κένεντι, μα έχει σαρκαστικό οίστρο, οξυδέρκεια και ζωντάνια.
Υπέροχες είναι οι ερμηνείες του Τζον Μάλκοβιτς και του Σαμ Ρόκγουελ (οι δυο φίλοι συνεργάτες, ο μέντορας και ο μαθητής του), του Μπουσέμι (ο προϊστάμενός τους στη CIA) και της ξανθής Χιλιανής Μαριάνα ντι Τζιρόλανο.
