Πέντε νέες συλλογές διηγημάτων από τις εκδόσεις Βακχικόν

Πέντε διηγηματογράφοι των εκδόσεων Βακχικόν κυκλοφόρησαν πρόσφατα το νέο τους βιβλίο.

«Διηγήματα για τον άνθρωπο, το τώρα και το χθες, ιστορίες ευάλωτης ενηλικίωσης. Ήρωες που στοχάζονται πάνω στη σχέση του είναι και του συν-είναι, θραύσματα ζωής και βαθύτερων σκέψεων, στιγμιότυπα άλλοτε κωμικά κι άλλοτε δραματικά, όπως συμβαίνει άλλωστε και με την ίδια τη ζωή. Πέντε συλλογές διηγημάτων, πέντε διαφορετικοί -μα και τόσο όμοιοι συνάμα- κόσμοι, ένα ταξίδι σύντομο σε έκταση, αλλά βαθύ σε ένταση και συγκίνηση», όπως αναφέρουν οι εκδόσεις Βακχικόν.

Απόστολος Γιώτας, Κάτι

Ένας άντρας που φοράει μια κάλτσα για να κρύψει το κομμένο του χέρι, ένας μουσικόφιλος γιαουρτάς, μια ιστορία από το νεκροταφείο, αυτόχειρες σε κοινή θέα, μια αναπάντεχη έκρηξη, ένα ζώο που οδηγείται στην ευθανασία, μια Κινέζα, ένα νεκρό κορίτσι.

Έντεκα διηγήματα για τον άνθρωπο, το τώρα και το χθες. Μισή ζωή σε λίγες λέξεις.

Χρυσούλα Σ. Γεωργούλα, Φτου σου, κοπελάρα μου!

Ένας καθρέφτης που μιλάει και μια κάλτσα που ψάχνει το χαμένο της ταίρι ανοίγουν και κλείνουν, αντίστοιχα, ένα τοπίο που πλάστηκε από παιδιά για να διαβαστεί από ενήλικες. Μια χαραμάδα στη γη καταπίνει μια έφηβη, ένα κορίτσι γράφει γράμμα στον μικρό του εαυτό, ένας γκραφιτάς ταγκάρει στο χέρι μιας γυναίκας, κι ένα νεαρό θύμα τράφικινγκ περιπλανιέται στο κέντρο της Αθήνας. Παιδιά και έφηβοι που μεγαλώνουν δύσκολα σ’ έναν κόσμο χτισμένο από και για ενήλικες συγκρούονται με όρους όπως δικτατορία, παρέλαση, εκκλησία, κοινωνία, αποκτώντας το πρώτο τους τραύμα.

Στο Φτου σου, κοπελάρα μου! η Χρυσούλα Σ. Γεωργούλα προσφέρει στον αναγνώστη δώδεκα ιστορίες ευάλωτης ενηλικίωσης. 

Αριστούλα Δάλλη, Οι κόρες της Δήμητρας

Οικείο και ανοίκειο. Συνειδητό και ασυνείδητο. Ο άνθρωπος, σύμφωνα με την υπαρξιακή φιλοσοφία, σε όλη την πορεία της ζωής του αναζητάει την ουσία τού είναι του και τον οικείο, γνωστό στο συνειδητό, χώρο όπου θα αισθανθεί ασφάλεια, αποφεύγοντας ταυτόχρονα το ανοίκειο, το μύχιο, το άβολο, το αλλόκοτο.

Οι κόρες της Δήμητρας είναι ένα ταξίδι στον κόσμο των απωθημένων ανοίκειων εικόνων του ασυνείδητου, οι οποίες, κάτω από κατάλληλες συνθήκες, αναδύονται στο συνειδητό και, γνώριμες πλέον, βιώνονται ως οικείες μέσω της μυθοπλαστικής αφήγησης, της αλληγορίας, του συμβολισμού.

Οι ήρωες στις ιστορίες του βιβλίου αναζητούν την παρουσία ή την απουσία του άλλου, στοχάζονται πάνω στη σχέση τού είναι και του συν-είναι, αναζητώντας τελικά την κάθαρση και την υπαρκτική ελευθερία τους.

Τριαντάφυλλος Ε. Λυσιμάχου, Σπασμένες μνήμες

Το παρελθόν μάς περιτριγυρίζει, άλλοτε σαν σμήνος πολύχρωμων αποδημητικών πουλιών και άλλοτε σαν αγέλη σκύλων. Είναι φορές που τριβόμαστε πάνω στα απομεινάρια του κι άλλες πάλι που αφήνουμε τη λήθη να το καταπιεί. Ακόμα όμως και πεθαμένο, είναι το μόνο νεκρό πράγμα που έχει γλυκιά μυρωδιά.

Στις Σπασμένες μνήμες, μια συλλογή πολύτιμων θραυσμάτων της ζωής και βαθύτερων σκέψεων, γραμμένη με ειλικρίνεια και αμεσότητα, ο Τριαντάφυλλος Ε. Λυσιμάχου μάς μιλάει για ανθρώπους και γεγονότα που αφορούν το παρελθόν -αλλά και το παρόν και μέλλον- της ζωής της δικής του μα και άλλων, σε ένα βιβλίο που δεν επιδιώκει να σαγηνεύσει ούτε να επιτεθεί, παρά μόνο να δημιουργήσει μία οικειότητα μέσω των λέξεων, που τρυπώνουν παντού και τα φωτίζουν όλα, ακόμα και αυτά που συνήθως από φόβο αφήνουμε στο σκοτάδι.

Στεφανία Τσουκαλίδου, Παλμαρέ

Μια φινετσάτη γυναίκα ερωτεύεται έναν βοσκό, ένας άντρας τρώει παγωτό για να πεθάνει, μια εργαζόμενη αποφασίζει να ξυρίσει το κεφάλι της προκειμένου να κρατήσει τη δουλειά της, ένας ασφαλιστής νομίζει πως διέπραξε φόνο μετά από ένα one night stand, μια γυναίκα σκέφτεται να γίνει οικογένεια με ένα ζευγάρι γκέι αντρών, ένας αστυνομικός των ΜΑΤ δέχεται επίθεση από την πρώτη του αγάπη κατά τη διάρκεια μιας διαδήλωσης, ένας άντρας σπρώχνει απαλά τη σύζυγό του από το μπαλκόνι επειδή δεν την αντέχει.

Αυτοί είναι μερικοί μόνο από τους ήρωες και αντιήρωες των είκοσι έξι νουάρ ιστοριών του Παλμαρέ, οι οποίες εκτυλίσσονται σαν ταινίες μικρού μήκους, άλλοτε δραματικές και άλλοτε κωμικές. Όπως ακριβώς συμβαίνει και στη ζωή. Με λόγο μεστό, η συγγραφέας σκιαγραφεί χαρακτήρες που πορεύονται παράλληλα ή συγκρούονται μετωπικά, πάντα έξω από το κάδρο της «κανονικότητας», με φόντο έρωτες, σεξ και συμπερίληψη, συζυγοκτονίες και από τα δύο φύλα, ακραία φτώχεια, ακρωτηριασμούς.

«Είναι μια συλλογή διηγημάτων, που αναφέρονται σε ανθρώπους ζορισμένους από έναν βίο αβίωτο, που προσπαθούν να κρατήσουν το κεφάλι τους πάνω από το νερό. Εξιστορώ την προσωπική αστάθεια των χαρακτήρων μου» μας είχε πει, μεταξύ άλλων, η συγγραφέας σε συνέντευξη που μας παραχώρησε.