alt

Για το μυθιστόρημα του Anthony Trollope «Ο επίτροπος» (μτφρ. Σάντυ Παπαϊωάννου, εκδ. Gutenberg).

Του Γιώργου Λαμπράκου

Από τις πολλές θεματικές με τις οποίες ασχολήθηκε η περίφημη βικτωριανή πεζογραφία (Ντίκενς, Τρόλοπ, Θάκερι, Έλιοτ, αδελφές Μπροντέ, Κόλινς, Χάρντι, κ.ά.), η ατομική ηθική στο πλαίσιο των έντονων κοινωνικών ανακατατάξεων είναι ίσως η πιο σημαντική. Η ραγδαία εκβιομηχάνιση της Αγγλίας κατά τον 19ο αιώνα έθεσε νέες προκλήσεις αναφορικά με το πώς το ολοένα πιο εξατομικευμένο υποκείμενο θα όφειλε να σκέφτεται και να πράττει στο πλαίσιο ενός ισχυροποιούμενου κράτους και μιας εκσυγχρονιζόμενης οικονομίας. Κατά τη μετα-Διαφωτιστική εποχή όπου νέες ανάγκες ήρθαν να διαμορφώσουν νέες, κυρίως φιλελεύθερες, αξίες και πρότυπα συμπεριφοράς, οι παραδοσιακές δυνάμεις αναγκάστηκαν να αναζητήσουν τρόπους αντίδρασης (διάβαζε: η Εκκλησία πάσχιζε πάση θυσία να ανακτά τη μειούμενη ισχύ της). Μπροστά στον αναδυόμενο ατομοκεντρισμό και τον ισχυροποιούμενο κρατισμό, ο θεοκεντρισμός έπρεπε να δώσει απάντηση.

Σε αυτό το μυθιστόρημα το «βασισμένο σε αληθινά γεγονότα» –σύμφωνα με την έκφραση του συρμού– παρακολουθούμε μια εξουσιαστική διελκυστίνδα, από τη μία πλευρά της οποίας έχουμε τον επίσκοπο του Μπάρτσεστερ και τον γιο του, αρχιδιάκονο Θεόφιλο Γκράντλι, κι από την άλλη τον γιατρό Τζον Μπολντ και τον Τομ Τάουερς, διευθυντή της πανίσχυρης εφημερίδας Τζούπιτερ.

Λέγοντας θεοκεντρισμό δεν εννοώ τον όποιο θεό στο κέντρο, αλλά τους κληρονομικώ δικαίω επίγειους τοποτηρητές του. Έτσι, το μυθιστόρημα Ο επίτροπος του Άντονι Τρόλοπ (μτφρ. Σάντυ Παπαϊωάννου, Gutenberg, 2017), που εκδόθηκε το 1855 και αποτελεί το πρώτο έργο μιας εξαλογίας με γενικό τίτλο Τα χρονικά του Μπάρτσεστερ, πραγματεύεται την προσπάθεια ορισμένων εξεχόντων ιερωμένων να διατηρήσουν κληρονομικά προνόμια αιώνων τα οποία κάποια ανερχόμενα μέλη της αστικής τάξης έρχονται να αμφισβητήσουν σφοδρά. Σε αυτό το μυθιστόρημα το «βασισμένο σε αληθινά γεγονότα» –σύμφωνα με την έκφραση του συρμού– παρακολουθούμε μια εξουσιαστική διελκυστίνδα, από τη μία πλευρά της οποίας έχουμε τον επίσκοπο του Μπάρτσεστερ και τον γιο του, αρχιδιάκονο Θεόφιλο Γκράντλι, κι από την άλλη τον γιατρό Τζον Μπολντ και τον Τομ Τάουερς, διευθυντή της πανίσχυρης εφημερίδας Τζούπιτερ («το μάτι που τα βλέπει όλα»: πρόκειται για τους Times της εποχής), ενώ στη διαμάχη δεν θα αργήσουν να μπλεχτούν και οι δικηγόροι των δύο πλευρών. Στη μέση όλων βρίσκεται ο «επίτροπος», πρωτοψάλτης Σέπτιμος Χάρντινγκ, που δυσκολεύεται να αποφασίσει αν είναι ορθό να διατηρήσει τα προνόμια που του έχουν παραχωρηθεί νόμιμα ή αν οφείλει να τα αρνηθεί ώστε να γλιτώσει από τη βαριά κατηγορία του αργόμισθου.

Ο επίτροπος διευθύνει το τοπικό Γηροκομείο Χάιραμ λαμβάνοντας υψηλό μισθό κι έχοντας ως βοηθό του στη φροντίδα δώδεκα ηλικιωμένων έναν διαχειριστή, τον κύριο Τσάντγουικ. Βασικός καταγγέλλων της αργομισθίας του είναι ο Μπολντ, ο «μεταρρυθμιστής» όπως τον αποκαλεί ο πανταχού παρών και τα πάντα σχολιάζων αφηγητής (του) Τρόλοπ που αφενός εκτιμά τα ανιδιοτελή και φιλότιμα κίνητρα του Μπολντ, αφετέρου τον σαρκάζει για την υπέρμετρη βούλησή του να «διορθώσει την ανθρωπότητα», φτάνοντας στο σημείο να τον συγκρίνει με τον Δαντόν. Το ότι ο μεν Μπολντ ποθεί τη μικρότερη κόρη του Χάρντινγκ και θα κληθεί να αποφασίσει τι έχει μεγαλύτερη αξία για τον ίδιον (μια σχέση αγάπης ή μια κοινωνική διεκδίκηση;), ο δε «συντηρητικός» (όπως τον αποκαλεί ο αφηγητής) Γκράντλι είναι παντρεμένος με τη μεγαλύτερη κόρη του επιτρόπου, είναι δύο καταστάσεις που δεν διευκολύνουν τις ολοένα πιο τεταμένες σχέσεις των πρωταγωνιστών.

Ο Επίτροπος δεν θέτει πάντως ζητήματα θεολογικά, αλλά πολιτικά, κοινωνικά και προσωπικά: ποιος έχει τον πρώτο λόγο στην κατανομή των εκκλησιαστικών πόρων μέσα σε ένα ισχυρό και ευνομούμενο κράτος που έχει διαχωριστεί (ή βρίσκεται στο στάδιο του διαχωρισμού) από την εκκλησία;

Κάτι που φυσικά είναι προς όφελος του αναγνώστη, και ο αφηγητής το ξέρει και το εκμεταλλεύεται δεόντως: παρουσιάζει τα πρόσωπα να διέπονται από πάγιες ηθικές αρχές, οπότε στη σύγκρουσή τους δεν είναι εκ των προτέρων αυτονόητο για τον αναγνώστη (εκτός εάν είναι ιδεολογικά στρατευμένος) το ποιος έχει το δίκιο με το μέρος του. Με τα λόγια του ειδήμονα στη βικτωριανή λογοτεχνία Τζον Σάδερλαντ, «ακόμα και όταν έχει διαβάσει κανείς τα βιβλία του, είναι δύσκολο να καταλήξει για το ποια ακριβώς ήταν η στάση του σε σχέση με την εκκλησιαστική αναμόρφωση» (βλ. Εισαγωγή στο Οι πύργοι του Μπάρτσεστερ, μτφρ. Ισμήνη Καπάνταη, Gutenberg, 2017 – και τα δύο έργα του Τρόλοπ μεταφράζονται για πρώτη φορά). Ο Επίτροπος δεν θέτει πάντως ζητήματα θεολογικά, αλλά πολιτικά, κοινωνικά και προσωπικά: ποιος έχει τον πρώτο λόγο στην κατανομή των εκκλησιαστικών πόρων μέσα σε ένα ισχυρό και ευνομούμενο κράτος που έχει διαχωριστεί (ή βρίσκεται στο στάδιο του διαχωρισμού) από την εκκλησία; Τι είναι ένα κεκτημένο δικαίωμα και για πόσο πρέπει να βρίσκεται σε ισχύ; Από πού αρχίζει η πρόοδος, πώς πρέπει να διαχέεται στην κοινωνία και πότε δύναται να γίνει ένας νέος τύραννος στη θέση του παλιού; Ποιος πρέπει να είναι υπεύθυνος για την πρόνοια προς τους αδύναμους; Αξίζει να αγνοούνται έντονα συναισθήματα, όπως η ερωτική αγάπη, μπροστά σε κοινωνικές διεκδικήσεις; Και, τέλος, για να παραφράσω τον Τολστόι: πόσα χρήματα χρειάζεται ο άνθρωπος; 

alt
Ο Anthony Trollope

Ο αφηγητής δεν παίρνει ρητά θέση, απεναντίας αρέσκεται στο να σαρκάζει τον καθέναν, από όποια πλευρά κι αν προέρχεται, ιδίως αν χαρακτηρίζεται από ξεροκεφαλιά και τρέφει ισχυρές φιλοδοξίες.

Ο αφηγητής δεν παίρνει ρητά θέση, απεναντίας αρέσκεται στο να σαρκάζει τον καθέναν, από όποια πλευρά κι αν προέρχεται, ιδίως αν χαρακτηρίζεται από ξεροκεφαλιά και τρέφει ισχυρές φιλοδοξίες. Όσο τον ενοχλεί η καταφανής ανισότητα την οποία υπερασπίζονται οι «συντηρητικοί» ώστε να διαιωνίσουν το κύρος και την περιουσία τους (εάν αυτό δεν τον ενοχλούσε, δεν θα το έθετε ως κεντρικό ζήτημα – εξού θεωρώ πως η κριτική του στον αποκαλούμενο «Πόπιουλαρ Σέντιμεντ», όνομα που υποδηλώνει τον Ντίκενς, ξαστοχεί), άλλο τόσο τον ενοχλεί η βούληση των ανερχόμενων και συχνά υπερφίαλων «μεταρρυθμιστών» να μεταμορφώσουν ριζικά κι ακαριαία τα πάντα. Όσο βάζει στο στόμα των ηρώων του εύστοχες κουβέντες για τους κρατούντες ιερωμένους («Παπάδες! Δεν πάνε να πνιγούνε όλοι τους, λέω εγώ, έγρουξε ο Μούντι. Πεινασμένοι ζήτουλες, που δεν χορταίνουν αν δεν ληστέψουν τους πάντες και τα πάντα!»), άλλο τόσο κατανοεί έως και υπερασπίζεται την αντιδραστική πρακτική τους, θεωρώντας τη «μέρος μιας αιώνιας μάχης ενάντια σ’ έναν αιωνίως ακατάβλητο αντίπαλο: τη μάχη της Εκκλησίας κατά των εχθρών της». Ο Τρόλοπ, μολονότι δεν αγνοεί τις κραυγαλέες αδικίες της εποχής του, δείχνει να αγαπά την παλιά Αγγλία, όψεις της οποίας αλλοιώθηκαν ανεπιστρεπτί εξαιτίας της εκβιομηχάνισης (κεντρικό θέμα στο έργο του πρωτο-Ρομαντικού Μπλέικ και αργότερα, στην όψιμη βικτωριανή πεζογραφία, του Χάρντι).

Ο Επίτροπος του Τρόλοπ είναι ένα απολαυστικό μυθιστόρημα που ξεχωρίζει αφενός για τα φλέγοντα και επίκαιρα ζητήματα που θέτει, αφετέρου για το ύφος του.

Ο Επίτροπος του Τρόλοπ είναι ένα απολαυστικό μυθιστόρημα που ξεχωρίζει αφενός για τα φλέγοντα και επίκαιρα ζητήματα που θέτει (ας σκεφτεί κανείς π.χ. τη σύγχρονη Ελλάδα, όπου κράτος και εκκλησία δεν έχουν αρκούντως διαχωρισμένες ζώνες εξουσίας), αφετέρου για το ύφος του. Ο αφηγητής παρεμβαίνει διαρκώς («Και τώρα ομολογώ πως νιώθω φόβο για την ηρωίδα μου», κ.λπ.) και με τα ποικίλα σχόλιά του μας αναγκάζει, ούτως ειπείν, να γίνουμε κριτές των εξελίξεων. Οι περιγραφές είναι λιτές και χωρίς φιοριτούρες, το καυστικό χιούμορ διάχυτο, οι διάλογοι στακάτοι (κάτι διόλου αυτονόητο για τη λογοτεχνία της εποχής), οι χαρακτήρες ζωντανοί, υποχρεωμένοι να συμβιβάσουν τον δημόσιο ρόλο τους με τις ιδιωτικές σχέσεις και υποσχέσεις τους. Η δε κριτική πρόβλεψη του Τρόλοπ για την επερχόμενη παντοδυναμία των ΜΜΕ (τότε, ακόμα, μόνο του Τύπου), για τη σταδιακή ανύψωση της «τέταρτης» εξουσίας σε πρώτη, είναι ακριβέστατη. Έτσι, το «καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα», που ταλανίζει τη ζωή του επιτρόπου, έχει πάρει έκτοτε εκρηκτικές διαστάσεις, αφού ένα κίτρινο δημοσίευμα ή η όποια «έκφραση γνώμης» κάνει πλέον αυτομάτως τον γύρο του κόσμου με τη δυνατότητα να σπιλώσει ονόματα και συνειδήσεις, συχνά ανεπανόρθωτα. 

* Στην κεντρική εικόνα απόσπασμα από τον πίνακα του Sir John Everett Millais, «Yes» (1877).

* Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΟΣ είναι συγγραφέας και μεταφραστής.
Τελευταίο του βιβλίο, το μυθιστόρημα ««Αίμα μηχανή» (εκδ. Γαβριηλίδη).


Απόσπασμα από το βιβλίο

«Ποιος δεν έχει ακούσει για τον Όλυμπο, την υψηλή κατοικία όλων των δυνάμεων της Στοιχειοθεσίας, την προνομιούχο έδρα της θείας Τυπογραφίας, το θαυμαστό ενδιαίτημα θεών τε και δαιμόνων, από όπου, υπό το ακατάπαυστο βουητό του ατμού και την αστείρευτη ροή της κασταλίας μελάνης, κυκλοφορούν πενήντα χιλιάδες διατάγματα καθ’ εκάστην προς διακυβέρνησιν των υποτελών; […] «Αυτός είναι ο Όλυμπος;» ρωτά ο δύσπιστος ξένος. «Απ’ αυτά τα μικρά, σκοτεινά, μουντά κτήρια είναι που εκπορεύονται εκείνοι οι αλάθητοι νόμοι, στους οποίους καλούνται να υπακούσουν τα υπουργικά συμβούλια και από τους οποίους οφείλουν να κατευθύνονται οι επίσκοποι, να ελέγχεται η Βουλή των Λόρδων και η Βουλή των Κοινοτήτων, να καθοδηγούνται οι δικαστές στις αποφάσεις τους, οι στρατηγοί στα επιτελικά τους σχέδια, οι ναύαρχοι στις μανούβρες του στόλου και οι μανάβισσες στη διαχείριση των πάγκων τους;»


altΟ επίτροπος
Anthony Trollope
Μτφρ. Σάντυ Παπαϊωάννου
Gutenberg 2017
Σελ. 336, τιμή εκδότη €14,00

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ANTHONY TROLLOPE

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Το άλλο όνομα» του Γιόν Φόσε (κριτική) – Στα σκοτάδια και στο φως της αγάπης

«Το άλλο όνομα» του Γιόν Φόσε (κριτική) – Στα σκοτάδια και στο φως της αγάπης

Για το μυθιστόρημα του Γιόν Φόσε [Jon Fosse] «Το άλλο όνομα – Επταλογία I-II» (μτφρ. Σωτήρης Σουλιώτης, εκδ. Gutenberg).

Του Διονύση Μαρίνου

Υπήρξα από εκείνους τους τυχερούς που είδαν το έργο του Γιόν Φόσε «Κάποιος θα έρθει» που ανέβηκε τον Σεπτέμβριο...

«Το τούνελ» του Γουίλιαμ Χ. Γκας  – λογοτεχνικό επίτευγμα μακριά από μόδες και ταμπέλες

«Το τούνελ» του Γουίλιαμ Χ. Γκας – λογοτεχνικό επίτευγμα μακριά από μόδες και ταμπέλες

Σκέψεις, ερωτήματα και διαπιστώσεις με αφορμή το μυθιστόρημα «Το τούνελ» του Γουίλιαμ Χ. Γκας (William H. Gass), που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη, σε μετάφραση Γιώργου Κυριαζή. 

Του Φώτη Καραμπεσίνη

Ο Fredric Jameson στο βιβλίο...

«Το σιντριβάνι ξεχειλίζει» της Ρεμπέκα Γουέστ – Ταξίδι στην πιο εκπληκτική χώρα: την παιδική ηλικία

«Το σιντριβάνι ξεχειλίζει» της Ρεμπέκα Γουέστ – Ταξίδι στην πιο εκπληκτική χώρα: την παιδική ηλικία

Για το μυθιστόρημα «Το σιντριβάνι ξεχειλίζει» της Ρεμπέκα Γουέστ (μτφρ. Κλαίρη Παπαμιχαήλ, εκδ. Μεταίχμιο).

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

Πώς φαντάζει η ζωή και ο κόσμος μας μέσα από τα μάτια ενός παιδιού; Τι κερδίζεις και τι χάνεις ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Γιον Φόσε: «Θαυμάζω τον Ίψεν γιατί ήξερε να μισεί»

Γιον Φόσε: «Θαυμάζω τον Ίψεν γιατί ήξερε να μισεί»

Σε συνέντευξή του στο Revistascena, ο Νορβηγός δραματουργός Jon Fosse μίλησε για την πολυετή πορεία του στον χώρο του θεάτρου. Τα πρώτα δύο μέρη της γνωστής επταλογίας του «Το άλλο όνομα» κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις εκδόσεις Gutenberg, σε μετάφραση Σωτήρη Σουλιώτη.

Επιμέλεια: ...

Το μίσος για την ελληνική λογοτεχνία

Το μίσος για την ελληνική λογοτεχνία

Σκέψεις του γνωστού συγγραφέα σχετικά με την ανυποληψία της νεοελληνικής πεζογραφίας στο ελληνικό κοινό. Στην κεντρική εικόνα, τμήμα από το έργο «Portrait of George Dyer in a Mirror» (1968), του Φράνσις Μπέικον.

Του Αλέξη Πανσέληνου

Έγινε πρόσφατα μεγά...

Διαβάζοντας με τον Παναγιώτη Εξαρχέα

Διαβάζοντας με τον Παναγιώτη Εξαρχέα

Πρόσωπα από το χώρο των τεχνών, των ιδεών και του πολιτισμού, αποκαλύπτουν τον δικό τους αναγνωστικό χαρακτήρα, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση. Σήμερα, σκηνοθέτης Παναγιώτης Εξαρχέας απαντά σε 20 κλασικές ή απρόσμενες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Επιμέλεια: Λεωνίδας Καλούσης ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το πεζογράφημα του Χάρη Βλαβιανού «Πλατωνικοί διάλογοι ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι», που θα κυκλοφορήσει μέσα Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΟ ΟΛΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

...
«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Κώστα Καβανόζη «Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας – Το μυθιστόρημα τεκμηρίων και η λογοτεχνικότητα του αναφορικού λόγου», που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Πατάκη, τέλη Σεπτεμβρίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

 Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τρεις «γεμάτοι» μήνες μένουν μέχρι και το τέλος αυτής της χρονιάς και οι εκδοτικοί οίκοι β...

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια συμπληρώνονται αυτές τις μέρες από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πολλές και ενδιαφέρουσες εκδόσεις έχουν εμπλουτίσει φέτος τη σχετική βιβλιογραφία. Επιλέξαμε 15 πρόσφατες ή και παλιότερες, που αφορούν βιβλία μη μυθοπλαστικά. Καλύπτουν, πιστεύουμε, μια σφαιρική θέαση των όσων προηγήθηκαν, των γεγονότων του Σ...

Δέκα κλασικά βιβλία που λογοκρίνονται ξανά και ξανά

Δέκα κλασικά βιβλία που λογοκρίνονται ξανά και ξανά

Πολλοί πιστεύουν πως η εποχή που τα λογοτεχνικά βιβλία απαγορεύονταν και καίγονταν στην πυρά έχει παρέλθει. Στην πραγματικότητα, μέχρι και σήμερα, πολλές συντηρητικές ομάδες σε πολλές χώρες του κόσμου επιχειρούν να λογοκρίνουν και να καταστρέψουν ακόμα και έργα που θεωρούνται πλέον κλασικά, με διάφορες δικαιολογίες....

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΦΑΚΕΛΟΙ