salinger kentriki

Για το εμβληματικό μυθιστόρημα του J.D. Salinger «Ο φύλακας στη σίκαλη» (μτφρ. Αθηνά Δημητριάδου, εκδ. Πατάκη). Στην κεντρική εικόνα: Ο Σάλιντζερ το 1952 φωτογραφημένος από τον © Antony Di Gesu.

Του Φώτη Καραμπεσίνη

Όταν ο Δον Κιχώτης αποφάσισε να βγει από το σπίτι του σε έναν απομαγεμένο, μουντό κόσμο, προκειμένου να ζήσει τις περιπέτειες που διάβαζε στα αγαπημένα του ιπποτικά αναγνώσματα, η λογοτεχνία ανθοφόρησε. Στον κήπο που πρώτος έσπειρε ο Θερβάντες, ο Σάλιντζερ εμφανίστηκε στα μέσα του 20ού αιώνα για να συνεισφέρει με τη δική του ποικιλία ανθών.

Σε πρώτο επίπεδο, ο Φύλακας στη σίκαλη, το πιο δημοφιλές και αειθαλές του έργο (κυκλοφόρησε το 1951), διαβάζεται απολαυστικά ως ιστορία ενηλικίωσης ή, ακριβέστερα, άρνησης ενηλικίωσης (η οποία όταν επέρχεται καθυστερημένα στην μεν περίπτωση του Δον Κιχώτη συνεπάγεται θάνατο, στη δε του Φύλακα εγκλεισμό και ψυχιατρική παρακολούθηση).

Οι καταγωγικοί δεσμοί είναι προφανείς, καθώς ο Χόλντεν Κόλφηλντ, ο έφηβος πρωταγωνιστής του βιβλίου, ξεκινάει το ταξίδι του ωθούμενος κακήν κακώς στον έξω κόσμο από την καθόλου στοργική φωλιά του ιδιωτικού (πρώτης τάξεως) σχολείου του. Καθ' οδόν συναντά ενδιαφέρουσα ποικιλία ανθρωπότυπων, στους οποίος περιλαμβάνονται πρώην καθηγητές, πρώην συμμαθητές και φίλοι, ταξιτζήδες, πόρνες κ.ο.κ. Η επαφή του, δοσμένη πάντα σε πρώτο πρόσωπο, παραμένει ελλιπής και μονομερής, καταγράφοντας πρόδηλη αδυναμία επικοινωνίας, δεδομένου ότι ο νεαρός πρωταγωνιστής κινείται μοναχικά στους δαιδάλους του μυαλού του, ξιφουλκώντας αέναα με τα μετεικάσματα των απωθημένων και των φοβιών του. Το αποτέλεσμα είναι η παρωδία επικοινωνίας, η ανάπηρη αυτοαναφορικότητα και η αγχώδης αδυναμία ουσιαστικής επαφής με τους άλλους.

Ο Χόλντεν Κόλφηλντ, ο έφηβος πρωταγωνιστής του βιβλίου, ξεκινάει το ταξίδι του ωθούμενος κακήν κακώς στον έξω κόσμο από την καθόλου στοργική φωλιά του ιδιωτικού (πρώτης τάξεως) σχολείου του. Καθ' οδόν συναντά ενδιαφέρουσα ποικιλία ανθρωπότυπων...

Ο Χέγκελ αναφέρει κάπου ότι τραγωδία είναι η σύγκρουση του ορθού με το ορθό. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι τραγικό πρόσωπο είναι εκείνο που εν μέσω συμπληγάδων και αντικρουόμενων δυνάμεων δεν έχει άλλη επιλογή από το να σφάλλει. Ο Χόλντεν Κόλφηλντ είναι ξεκάθαρα ένας τραγικός ήρωας, καθώς το ορθό όπως εκείνος το αντιλαμβάνεται απέχει και αντιδιαστάλλεται με το ορθό του κοινωνικού περίγυρου. Ο Χόλντεν λανθάνει, υποπίπτει σε συνεχόμενα σφάλματα, αδυνατεί να έρθει σε κοινωνία με τον περίγυρό του, με την οικογένειά του. Στις συνεχείς τους προσδοκίες αποτελεί τη μόνιμη διάψευση.

Ετούτη η στρεβλή πορεία δεν αποτελεί ακριβώς συνειδητή επιλογή, είναι κάτι… χειρότερο: αυθόρμητη, ορμέμφυτη, ανυπότακτη και διαρκής. Δεν προβάλλει ως ηθική στάση, ως δόκιμο παράδειγμα προς μίμηση, ένα πείραμα με αρχή και τέλος, αποκοπή από το κοπάδι που εντέχνως θα προετοιμάσει τη διθυραμβική επιστροφή του ασώτου σε εύθετο χρόνο. Ο άγγελος αυτός έχει οριστικά εκπέσει και δεν δείχνει διάθεση να συρθεί στα πόδια κανενός ελεήμονος Θεού εκλιπαρώντας για έλεος.

Ο Φύλακας στη σίκαλη, σύμφωνα με μια άλλη ανάγνωση, θα μπορούσε να είναι ο Τσελεμεντές του Αναρχικού της λογοτεχνίας. Με τη βασική διαφορά ότι εκείνο το παροιμιώδες ανάγνωσμα, ως γραφικό κείμενο, έχει απωλέσει την όποια επαναστατικότητά του και διαβάζεται για ιστορικούς λόγους κυρίως.

Ο Φύλακας στη σίκαλη, σύμφωνα με μια άλλη ανάγνωση, θα μπορούσε να είναι ο Τσελεμεντές του Αναρχικού της λογοτεχνίας. Με τη βασική διαφορά ότι εκείνο το παροιμιώδες ανάγνωσμα, ως γραφικό κείμενο, έχει απωλέσει την όποια επαναστατικότητά του και διαβάζεται για ιστορικούς λόγους κυρίως. Το αντίθετο ακριβώς ισχύει για το κορυφαίο έργο του Σάλιντζερ, το οποίο παραμένει δυναμίτης στα θεμέλια της αστικής ευτυχίας, του παγκόσμιου ονείρου επιτυχίας (όσοι αναφέρονται αποκλειστικά στο αμερικανικό απλά βαυκαλίζονται και εθελοτυφλούν).

Ο Χόλντεν εμφανίζεται εξαρχής ως κυνικός, καυστικός, δίχως ιερό και όσιο, στηλιτεύοντας, αφορίζοντας, καθυβρίζοντας όλα εκείνα που η πλειονότητα των ανθρώπων θεωρεί ιερά και απρόσιτα στην κριτική. Άνθρωποι, θεσμοί, ιδέες, δεν ξεφεύγουν από το απύλωτο στόμα του, καθώς κινείται σε έναν κόσμο που ο ίδιος δεν έχει επιλέξει να ζει. Ο κόσμος αυτός και οι κάτοικοί του, σύμφωνα με την δεσπόζουσα οπτική του, είναι κάλπικος.

Έχει ιδιάζουσα σημασία η χρήση της λέξης αυτής για την κατανόηση του βιβλίου. Όχι «κακός» ή ό,τι αρνητικό μπορεί κάποιος να σκεφτεί, αλλά «κάλπικος», ψεύτικος, επιφανειακός, δήθεν κ.ο.κ. Άρα, ανάξιος σεβασμού, υπακοής, ανάξιος ως υπόδειγμα, ως καθοδηγητική αρχή, ως κατηγορική προσταγή, ως τίποτα και ποτέ. Αυτό το κενό, άρα η απουσία νοήματος, είναι που τρελαίνει κυριολεκτικά και μεταφορικά τον ήρωα, είναι αυτό που τον πληγώνει βαθιά, που τον καταθλίβει, που τον οδηγεί στο να φέρεται με τον τρόπο που επιλέγει. Ο κυνικός είναι ένας άνθρωπος που έχει υποφέρει, που έχει τραυματιστεί και στρέφει το μαχαίρι της κριτικής ενάντια στους άλλους και, πρώτιστα, στον εαυτό του.

Αυτό το βιβλίο είναι μια παρατεταμένη κραυγή στην έρημο: Μη γίνεις σαν τους γονείς σου, μη γίνεις σαν την οικογένειά σου, μη γίνεις σαν τους φίλους σου! Μη γίνεις τίποτα που δεν θες, αν ίσως θελήσεις να γίνεις όλα εκείνα που μπορείς!

Κι όμως, ετούτος ο αναρχικός δεν είναι απόλυτα μηδενιστής. Πιστεύει σε κάτι: στην παιδική αθωότητα. Όταν ο Χόλντεν αναφέρεται στα «πιτσιρίκια» νιώθεις αυτόματα τις σελίδες να σου χαμογελούν, το πέπλο κυνισμού να σκίζεται, το τοπίο να φωτίζεται με κάτι που παραπέμπει –έστω προσωρινά και για το ελάχιστο που διαρκεί– σε ελπίδα. Όχι ότι ο συγγραφέας αφήνει πολλά περιθώρια – τα πιτσιρίκια θα μεγαλώσουν και θα γίνουν οι επόμενοι κάλπηδες. Δεν υπάρχει διαφυγή από αυτόν τον φαύλο κύκλο και ο Χόλντεν το γνωρίζει. Και είναι ένας από τους βασικότερους λόγους της κατάθλιψής του. Εκεί όμως στο κέντρο της απελπισίας, στο βαθύτερο σκοτάδι, εμφανίζεται η κλήση, ο σκοπός, η αποστολή του (αλλά κι αυτή ανέφικτη, ουτοπική, μα όχι λιγότερο πολύτιμη): να γίνει ο Φύλακας για τα πιτσιρίκια, να τα προστατεύσει, να μην τα αφήσει να πέσουν στον γκρεμό που είναι η ενηλικίωση, που είναι ο κάλπικος κόσμος, που είναι η κόλαση, που είναι οι άλλοι…

Αυτό το βιβλίο είναι μια παρατεταμένη κραυγή στην έρημο: Μη γίνεις σαν τους γονείς σου, μη γίνεις σαν την οικογένειά σου, μη γίνεις σαν τους φίλους σου! Μη γίνεις τίποτα που δεν θες, αν ίσως θελήσεις να γίνεις όλα εκείνα που μπορείς!

Ο συγγραφέας κατάφερε το σπανίως κατορθωτό, να γράψει ένα βιβλίο που προκάλεσε στην εποχή του, και συνεχίζει να προκαλεί και τώρα. Και τούτο, με τον αμιγώς αμερικανικό τρόπο συγγραφής, τον μόνο, θεωρώ, άξιο λόγου από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά. Τούτος ο αφηγηματικός τρόπος διαφοροποιείται αισθητά από τις μεγάλες στιγμές του Μοντερνισμού, για παράδειγμα, ο οποίος απαιτούσε από τον αναγνώστη πλήρη συμμετοχή, θέτοντας υψηλά κριτήρια κατανόησης, υπερβαίνοντάς τον εκούσια, χωρίς διάθεση υπαναχώρησης και εφησυχασμού.

Τουναντίον, το σύγχρονο αμερικανικό μυθιστόρημα (από τον Χέμινγουεϊ και μετά) ακολούθησε διαφορετική πορεία πλεύσης. Εν πρώτοις απλός ως προς τα αφηγηματικά μέσα, δεν εξαντλείται παρά μόνο στιγμιαία σε λεκτικές υπερβολές, σπανιότερα σε δαιδαλώδεις φιλοσοφικές έννοιες ως αλλεπάλληλες επιστρώσεις που δεν αφήνουν τον μην έγκριτο αναγνώστη να απολαύσει το βιβλίο. Αυτό δεν σημαίνει ότι η αφηγηματική τεχνική είναι απλοϊκή ή άτεχνη. Η αφαίρεση, η μορφολογική λιτότητα, η απόσταξη (βλέπε και ασιατική λογοτεχνία) συνεπάγεται πανίσχυρη βαρυτική έλξη και αποπνέει πρωτοτυπία μέσω αποκοπής από το ένδοξο, πλην όμως ανεπανάληπτο, παρελθόν των λιθοξόων της ευρωπαϊκής τέχνης.

salinger 5

Ο Φύλακας στη Σίκαλη, είναι ένα long seller βιβλίο με αναγνωρισμένη λογοτεχνική αξία και παρ' όλα αυτά δεν έχει μεταφερθεί ποτέ στον κινηματογράφο. Σκηνοθέτες και παραγωγοί δεν κατάφεραν να πείσουν τον Σάλιντζερ να τους παραχωρήσει τα δικαιώματα για μια κινηματογραφική εκδοχή του βιβλίου. Το 1957 ο Σάλιντζερ είχε γράψει σχετικά: «για μένα η ουσία του βιβλίου βρίσκεται στη φωνή του αφηγητή, η οποία δεν μπορεί να διαχωριστεί από το πρώτο πρόσωπο. Κι έπειτα υπάρχει και ο ακαθόριστος παράγοντας του ηθοποιού που θα υποδυθεί τον Χόλντεν Κόλφηλντ. Θα πρέπει να φέρει αυτή την αύρα Χ, αλλά ακόμη κι αν βρεθεί ηθοποιός στη σωστή ηλικία, με αυτή την αύρα, το πιθανότερο είναι να μην ξέρει πώς να τη διαχειριστεί».

Ταυτόχρονα, σε νοηματικό επίπεδο, τα κείμενα του είδους διαβάζονται σχετικά εύκολα από το εγγράμματο κοινό, υπακούοντας στη λογική του κρεμμυδιού: όσο πιο ενεργός και καλλιεργημένος ο αναγνώστης τόσο πιο βαθιά μπορεί να προχωρήσει στον πυρήνα, αποκαλύπτοντας ολοένα και περισσότερα επίπεδα ανάγνωσης. Τούτη είναι η μαγεία του αμερικανικού μυθιστορήματος και ο Φύλακας στη σίκαλη αποτελεί ακρογωνιαίο δείγμα.

Τι μας τραβάει όμως σε αυτό το ανάγνωσμα, το οποίο ανακαλύπτουν νέες γενιές αναγνωστών με το ίδιο πάθος κάθε φορά; Με τι ακριβώς ταυτιζόμαστε; Ο ήρωας είναι, σύμφωνα με τα τρέχοντα κυρίαρχα κριτήρια, ανώριμος – επιτηδευμένα, εκούσια, κατ' επιλογήν ανώριμος. Ποιος αλήθεια στην πραγματική ζωή, τη ζωή ετούτη στο παρόν, θα ανεχόταν έναν τύπο σαν τον Χόλντεν, ως φίλο, ως μέλος της οικογένειάς του; Εγώ δεν γνωρίζω πολλούς.

Η μάγισσα τέχνη δίνει την απάντηση: Ό,τι στη ζωή αποστρεφόμαστε, αίφνης αποκτά γοητεία όταν αναγιγνώσκεται. Η τυπωμένη σελίδα καθαίρει τις πράξεις, περιθάλπει τον εκπεσόντα, μυρώνει τις χαίνουσες πληγές του.

Αναγνωρίζουμε προφανώς ότι οι κάλπηδες που συνεχώς αναφέρει με κάθε ευκαιρία ο συγγραφέας στο έργο του τόσο απολαυστικά, είμαστε εμείς. Κι αν επιλέγουμε να το ξεχάσουμε είναι διότι προς στιγμήν ταυτιζόμαστε με τον πρωταγωνιστή και το ταξίδι του νόστου του. Εντούτοις, το γεγονός παραμένει: είμαστε οι κάλπηδες που ο νεαρός πρωταγωνιστής απορρίπτει σε κάθε βήμα είτε ως οικογένεια, είτε ως φίλοι, είτε ως, γνωστοί κ.ο.κ. Απολαμβάνουμε ενοχικά τις λοιδορίες και τους εξευτελισμούς που με υπέροχα δηκτικό και άναρχο τρόπο εκτοξεύει ο συγγραφέας, αποδεικνύοντας στον εαυτό μας πόσο υπεράνω, πόσο προοδευτικοί και ανοιχτόμυαλοι παραμένουμε – τουλάχιστον όσο διαρκεί η ανάγνωση και έως ότου επιστρέψουμε σε αυτό που οι άνθρωποι (τους οποίους ο Χόλντεν και προφανώς ο Σάλιντζερ θα απεχθανόταν) αποκαλούν «κανονικότητα».

Διότι η αληθινή τέχνη, ω ανοιχτόμυαλε αναγνώστη, δεν είναι επ' ουδενί κατάφαση. Αρνείται να καταθέσει διαπιστευτήρια πολιτικής ορθότητας, να υπογράψει σύμφωνα συμβίωσης ή δηλώσεις μετάνοιας ώστε να επαναφομοιωθεί δοξαστικά από το υπάρχον. Στρέφει υπερήφανα την πλάτη της, αφήνοντάς όλους τους κάλπηδες στην ημιζωή της πραγματικότητας. Ο Χόλντεν –και κάθε Χόλντεν της λογοτεχνίας– σου δείχνει τον δρόμο, μόνο που εσύ είσαι αρκετά πολυάσχολος, αρκετά δεσμευμένος αλλά, μεταξύ μας, πολύ δειλός να τον ακολουθήσεις.

Υ.Γ.: Πολύς λόγος έχει γίνει για τη μεταφορά του κλασικού πλέον μυθιστορήματος στην ελληνική γλώσσα, με τους φανατικούς οπαδούς του να παραμένουν εσαεί επιφυλακτικοί. Έχοντας διαβάσει την πρώτη μετάφραση της Τζένης Μαστοράκη, οφείλω να δηλώσω ότι η νέα προσπάθεια της Αθηνάς Δημητριάδου αποδίδει άψογα τα του Καίσαρος και τα του... Σάλιντζερ – όπως δηλαδή αξίζει σε ένα τέτοιο κείμενο.

* Ο ΦΩΤΗΣ ΚΑΡΑΜΠΕΣΙΝΗΣ είναι πτυχιούχος Αγγλικής Φιλολογίας. Διαχειρίζεται το βιβλιοφιλικό blog Αναγνώσεις.


fylakas exΟ φύλακας στη σίκαλη
ΤΖ. ΝΤ. ΣΑΛΙΝΤΖΕΡ
Μτφρ. ΑΘΗΝΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ
ΠΑΤΑΚΗΣ 2020
Σελ. 312, τιμή εκδότη €16,60

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ J.D. SALINGER

 

 


Απόσπασμα από το βιβλίο

«Τέλος πάντων, όλο και βλέπω μπροστά μου όλα τα πιτσιρίκια που παίζουνε κάποιο παιχνίδι σ' έναν τεράστιο αγρό με σίκαλη και τέτοια. Χιλιάδες πιτσιρίκια, και να μην υπάρχει κανένας τριγύρω –θέλω να πω κανένας μεγάλος– εκτός από μένα. Κι εγώ στέκομαι άκρη άκρη σ' έναν κωλογκρεμό! Και πρέπει να τα πιάνω αν κάνει πως γλιστράνε κατά τον γκρεμό – θέλω να πω αν τρεχοβολάνε και δεν βλέπουνε πού πατάνε, εγώ πρέπει από κάπου να βγω και να τα πιάσω. Όλη μέρα αυτό θα κάνω. Θα είμαι απλά ο φύλακας στη σίκαλη, να πούμε. Το ξέρω ότι είναι τρελό, αλλά είναι ειλικρινά το μόνο πράμα που θα 'θελα να γίνω. Το ξέρω πως είναι τρελό».

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Η Ολλανδή παρθένος» της Μαρέντε ντε Μόορ (κριτική) – Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014

«Η Ολλανδή παρθένος» της Μαρέντε ντε Μόορ (κριτική) – Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014

Για το μυθιστόρημα της Μαρέντε ντε Μόορ [Marente de Moor] «Η Ολλανδή παρθένος» (μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης), που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν. Το μυθιστόρημα έχει βραβευτεί στην Ολλανδία με το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014.

Της Χριστίνας Μο...

«Το άλλο όνομα» του Γιόν Φόσε (κριτική) – Στα σκοτάδια και στο φως της αγάπης

«Το άλλο όνομα» του Γιόν Φόσε (κριτική) – Στα σκοτάδια και στο φως της αγάπης

Για το μυθιστόρημα του Γιόν Φόσε [Jon Fosse] «Το άλλο όνομα – Επταλογία I-II» (μτφρ. Σωτήρης Σουλιώτης, εκδ. Gutenberg).

Του Διονύση Μαρίνου

Υπήρξα από εκείνους τους τυχερούς που είδαν το έργο του Γιόν Φόσε «Κάποιος θα έρθει» που ανέβηκε τον Σεπτέμβριο...

«Το τούνελ» του Γουίλιαμ Χ. Γκας  – λογοτεχνικό επίτευγμα μακριά από μόδες και ταμπέλες

«Το τούνελ» του Γουίλιαμ Χ. Γκας – λογοτεχνικό επίτευγμα μακριά από μόδες και ταμπέλες

Σκέψεις, ερωτήματα και διαπιστώσεις με αφορμή το μυθιστόρημα «Το τούνελ» του Γουίλιαμ Χ. Γκας (William H. Gass), που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη, σε μετάφραση Γιώργου Κυριαζή. 

Του Φώτη Καραμπεσίνη

Ο Fredric Jameson στο βιβλίο...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Κλίμακα Μπόγκαρτ» της Μαρίας Φακίνου (κριτική) – Το κακό ως γόρδιος δεσμός

«Κλίμακα Μπόγκαρτ» της Μαρίας Φακίνου (κριτική) – Το κακό ως γόρδιος δεσμός

Για τη νουβέλα της Μαρίας Φακίνου «Κλίμακα Μπόγκαρτ» (εκδ. Αντίποδες).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Η ενοχή των απογόνων, και ειδικότερα της ακριβώς επόμενης γενιάς, είναι ένα ψυχολογικό ζήτημα που εμφανίζεται σε κάθε περίοδο της ιστορίας, όταν μεγάλα εγ...

Στην Ανί Ερνό (Annie Ernaux) το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2022

Στην Ανί Ερνό (Annie Ernaux) το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2022

Το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2022 θα απονεμηθεί, όπως ανακοίνωσε πριν από λίγο από τη Στοκχόλμη η Σουηδική Ακαδημία, στη Γαλλίδα συγγραφέα Annie Ernaux. Τα βιβλία της Ερνό κυκλοφορούν στη χώρα μας από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, σε μετάφραση της Ρίτας Κολαΐτη.

Ένα χρόνο μετά τη βρά...

Συζήτηση με τον Εντουάρ Λουί στη Νομική περί πολιτικής και λογοτεχνίας

Συζήτηση με τον Εντουάρ Λουί στη Νομική περί πολιτικής και λογοτεχνίας

Ο Εντουάρ Λουί παρουσιάζει στην Αθήνα το καινούργιο του βιβλίο «Αλλαγή: μέθοδος» (μτφρ. Στέλα Ζουμπουλάκη), το οποίο μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αντίποδες. 

Επιμέλεια: Book Press

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ανδρωμάχη» του Κώστα Ακρίβου (προδημοσίευση)

«Ανδρωμάχη» του Κώστα Ακρίβου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη νουβέλα του Κώστα Ακρίβου «Ανδρωμάχη» που θα κυκλοφορήσει στις 13 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Δεν υπάρχει, λέω, τίποτα πιο σκληρό και άδικο από το να πρέπει να αγαπάς κάπο...

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το πεζογράφημα του Χάρη Βλαβιανού «Πλατωνικοί διάλογοι ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι», που θα κυκλοφορήσει μέσα Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΟ ΟΛΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

...
«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Κώστα Καβανόζη «Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας – Το μυθιστόρημα τεκμηρίων και η λογοτεχνικότητα του αναφορικού λόγου», που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Πατάκη, τέλη Σεπτεμβρίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για το νέο σας βιβλίο;» – 16 Έλληνες συγγραφείς απαντούν

«Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για το νέο σας βιβλίο;» – 16 Έλληνες συγγραφείς απαντούν

Δεκαέξι συγγραφείς γράφουν για την πρώτη ιδέα, το θεμελιακό αίτημα, το αρχικό ερέθισμα του νέου τους βιβλίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κώστας Ακρίβος: «Ανδρωμάχη» (Μεταίχμιο)

...

 Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τρεις «γεμάτοι» μήνες μένουν μέχρι και το τέλος αυτής της χρονιάς και οι εκδοτικοί οίκοι β...

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια συμπληρώνονται αυτές τις μέρες από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πολλές και ενδιαφέρουσες εκδόσεις έχουν εμπλουτίσει φέτος τη σχετική βιβλιογραφία. Επιλέξαμε 15 πρόσφατες ή και παλιότερες, που αφορούν βιβλία μη μυθοπλαστικά. Καλύπτουν, πιστεύουμε, μια σφαιρική θέαση των όσων προηγήθηκαν, των γεγονότων του Σ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

22 Σεπτεμβρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών.  Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΦΑΚΕΛΟΙ