The Reunion of Cupid and Psyche Jean Pierre Saint Ours oil painting

Για την ποιητική συλλογή του Νίκου Παπάνα «Σας αρέσουν τα σονέτα;» (εκδ. Ιωλκός). Κεντρική εικόνα: O πίνακας του Jean Pierre Saint-Ours «Η επανένωση του Έρωτα και της Ψυχής».

Γράφει η Ελένη Παπανδρέου

Ο Νίκος Παπάνας με την τρίτη ποιητική συλλογή του που φέρει τον τίτλο Σας αρέσουν τα σονέτα; (εκδ. Ιωλκός) παραμένει πιστός στη βασική θεματική του έρωτα ως υπαρξιακό σύνορο, εμπλουτίζοντάς την όμως με έναν άρτια δομημένο λόγο που αναζητεί τον υψηλό συσχετισμό με τη γλώσσα και τους κανόνες της ποίησης. Γνωρίζει πως η ψυχή του ποιήματος κοιμάται μέσα στην εσωτερική αρμονία που υπαγορεύει η αυστηρότητα της αρχιτεκτονικής δομής, την οποία και υπηρετεί με προσήλωση, προκειμένου να τιθασεύσει τον λόγο για να τον οδηγήσει σε μια δυνητικά αισθητική έκρηξη.

iolkos papanas sas aresoun ta soneta

Σε μια εποχή που ο ελεύθερος στίχος εισάγει τόσο έντονα πεζολογικά στοιχεία στην ποίηση, ο Νίκος Παπάνας αποζητά τη μουσικότητα και την πειθαρχία που ορίζει μια πιο παραδοσιακή δομή, ενώ ταυτόχρονα εισάγει νεωτερίστικα στοιχεία, αναβαπτίζοντας το έργο του σε τόπο συνάντησης του παλιού με το νέο.

Έτσι, ενώ στην προηγούμενη ποιητική του συλλογή με τίτλο Σε ανακηρύσσω νικήτρια (εκδ. Ιωλκός) επέλεξε τα χαϊκού, την πιο σύντομη μορφή ποίησης στον κόσμο, για να μας χαρίσει μικρά λεκτικά και εικονοπλαστικά διαμάντια, στην παρούσα ποιητική συλλογή επιλέγει το σονέτο, ένα είδος με επίσης ιδιαίτερα αυστηρή στιχουργική μορφή, το οποίο δομικά χωρίζεται σε δύο μέρη.

Το πρώτο μέρος 

Το πρώτο μέρος αποτελείται από δύο τετράστιχα, τα κουαρτέτα, μέσα στα οποία ο ποιητής παρουσιάζει τα συστατικά στοιχεία ενός θέματος ή προβλήματος, ενώ με το δεύτερο μέρος που αποτελείται από δύο τρίστιχα, τις τερτσίνες, καλείται να δώσει μια λύση, να αλλάξει τη διάθεση ή το ύφος του ποιήματος. Παραδοσιακά, φορέας της πολυπόθητης ανατροπής στο ρυθμό είναι ο ένατος στίχος, ενώ ο τελευταίος στίχος κορυφώνει νοηματικά το ποίημα, ενισχύοντας τη δύναμη και την αρμονία του.

Καθόλου τυχαία, λοιπόν, ο Ν. Παπάνας επιλέγει ένα είδος ποίησης με περιοριστικά χαρακτηριστικά που απαιτεί μεγάλη πειθαρχία, δεξιοτεχνία και στιχουργική πείρα. Αυτό γίνεται, όχι για να επιδείξει την ποιητική δεινότητα που, έτσι κι αλλιώς, τον χαρακτηρίζει, αλλά γιατί, ως καλός γνώστης της ποίησης, αναγνωρίζει πως η υψηλή τέχνη υπηρετεί κανόνες που απογειώνουν το αισθητικό αποτέλεσμα.

Χρησιμοποιεί με μαεστρία βασικές συντεταγμένες του συγκεκριμένου είδους, όπως οι σύνθετοι περιορισμοί σε επίπεδο φόρμας, η έμφαση στη μουσικότητα που απαιτεί την εσωτερική αρμονία του κάθε στίχου ως μεμονωμένο δημιούργημα αλλά και ως συνθετικό στοιχείο ενός συνόλου, για να φτιάξει μια ποίηση με παραδοσιακή δομή αλλά ελεύθερο στίχο, ρομαντική στην έκφραση αλλά στοχαστική στην ουσία της, καθώς παλεύει να αποκωδικοποιήσει τον έρωτα, ως βασικό συστατικό της ανθρώπινης ύπαρξης.

Υιοθετώντας τον ρόλο του παρατηρητή χτίζει με τα δύο πρώτα τετράστιχα το πλαίσιο ενός υπαρξιακού δράματος. Σκέφτεται, ορίζει και προσδιορίζει τον κόσμο μέσα από μονολόγους με διαλογικά στοιχεία.

Υιοθετώντας τον ρόλο του παρατηρητή χτίζει με τα δύο πρώτα τετράστιχα το πλαίσιο ενός υπαρξιακού δράματος. Σκέφτεται, ορίζει και προσδιορίζει τον κόσμο μέσα από μονολόγους με διαλογικά στοιχεία, τα οποία απευθύνει στον ίδιο του τον εαυτό, ακόμη και όταν συνδιαλέγεται με εκείνη, το πολυπόθητο όσο και άπιαστο αντικείμενο του έρωτα.

Η αιώνια αγαπημένη

Η αιώνια αγαπημένη, ένας συμβολισμός εξιδανίκευσης, μια φιγούρα που στα προηγούμενα έργα του ποιητή επιβεβαιώνεται μέσα από την απουσία, εδώ φαίνεται να χάνει την παντοδυναμία της προς όφελος ενός έρωτα στοχαστικού, που αναγεννιέται μόνο μέσα από την μετουσίωσή του σε ποίηση. Τον ποιητή ενδιαφέρει ο προσωπικός του αντικατοπτρισμός στο συλλογικό αποτύπωμα μιας ιστορίας που μας χωρά όλους, ως συνταξιδιώτες στον παραλογισμό της ύπαρξης. Ο κόσμος δεν υπάρχει έξω από το ποιητικό υποκείμενο, αλλά ορίζεται και οριοθετείται από μια ματιά διεισδυτική που ίπταται αιθέρια, και ταυτόχρονα αληθινή στην ουσία της.

Πιστός στο προσωπικό του ύφος, ορίζει με ακρίβεια τα συστατικά στοιχεία του κόσμου, με τρόπο ανατρεπτικό όσο και πολυσυλλεκτικό, στεγάζοντας σε ένα σύμπλεγμα διαφάνειας και ομορφιάς τον άκρατο λυρισμό με πεζολογικά στοιχεία που υποκρύπτουν λέξεις όπως τατουάζ, κτηματολόγιο, μπουφάν, τεθλασμένη.

Οι αισθητικοί κανόνες αναμορφώνονται μέσα σε μια τολμηρή σύγκλιση λέξεων, καθώς η ουσία τους έρχεται στην επιφάνεια για να δημιουργήσει ένα εκρηκτικό μίγμα εικόνων και παραστάσεων οι οποίες ορίζουν τη σύγχρονη ποιητική οπτική του δημιουργού. Σε εκφράσεις όπως όξινη φθοροποιό βροχή, χρυσελεφάντινη αυταρέσκεια των πληγών, παρένθετη λάμψη, χερουβική ομορφιά παρατηρούμε πώς τα επίθετα χρωματίζουν σαν λεπτές ψηφίδες τα νοήματα, δίνοντας τον ρυθμό αλλά και εισάγοντας πολυεπίπεδα νοήματα, προκειμένου γύρω από το λυρικό πυρήνα του ποιήματος να δημιουργηθεί μια εικόνα οξυδερκή στη σύλληψη.

nikos papanas

Από το 1988 ο Νίκος Παπάνας έχει δημοσιεύσει ποιήματα, μεταφράσεις ποιημάτων και δοκίμια για την ποίηση σε έγκυρα λογοτεχνικά περιοδικά. Είναι μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης. Το 2004 έλαβε τιμητική διάκριση από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας. Το 2019 κυκλοφόρησε η ποιητική του συλλογή Πρώτη δημοτικού και άλλα (εκδόσεις Ιωλκός) και το 2021 η συλλογή Σε ανακηρύσσω νικήτρια (εκδόσεις Ιωλκός).

Χαρακτηριστικό των δομικών στοιχείων της ποίησης του Ν. Παπάνα είναι το ποίημα «Παράξενο λουλούδι». Όπως προαναφέρθηκε, στα δύο πρώτα τετράστιχα αναδύει με τα εκφραστικά μέσα ενός ρομαντικού λυρισμού την προβληματική του ποιήματος, υιοθετώντας για τον εαυτό του τον ρόλο του παρατηρητή, ενώ στα δύο τρίστιχα που έπονται εισάγει μια πρωτοπρόσωπη γραφή που αφορά το ίδιο το ποιητικό υποκείμενο ανάγοντας το σκηνικό του δράματος από συλλογικό σε ατομικό:

Παράξενο λουλούδι ο έρωτας:
Κι όλα τα χρώματα έχει και κανένα.
Τα πέταλά του ανθίζουν στο σκοτάδι,
οι ρίζες του ποτίζονται με δάκρυα.

Παντού ανθίζει, ακόμη και στην άσφαλτο.
Ξεχωριστό είδος, θα μπορούσε να ονομάζεται
κρινοκυκλάμινο το απουσιοτρόπιο.
Φημίζεται και για τα δηλητηριώδη αγκάθια του.

Βέβαια, δε σπουδάζω ανθοκομία-
έχω μόνο γνώσεις βασικές.
Μαζί σου, όμως, κάτι αρχίζω να μαθαίνω:

Άδοξο θερμοκήπιο του μετέωρου γέλιου σου,
υγρός μίσχος που ανθίζει επίμονα,
γαλάζια χείλη αυτόφωτα σε κούφια νύχτα

Όλη η ποιητική συλλογή κινείται στο τρίπτυχο ομορφιά-έρωτας-χρόνος. Ο ποιητής παλεύει να ορίσει τον έρωτα μέσα από τις εγγενείς αντιθέσεις του, μόνο και μόνο για να δηλώσει την αδυναμία του να κατανοήσει αυτό το μυστήριο. Θα μας πει πως είναι ένα πολύχρωμο λουλούδι με αγκάθια, που ανθίζει στα σκοτάδια της ψυχής προορισμένο να μαραθεί, φέροντας έτσι το οριστικό τέλος της ομορφιάς του.

Είναι πυρακτωμένο ειδύλλιο, δηλαδή φωτιά, αλλά και παλίρροια του αίματος, δηλαδή νερό. Υπάρχει μια αμφιθυμία που πηγάζει από τη σχέση του έρωτα με τον χρόνο. Είναι αιώνια προσωρινός, δηλώνει ο ποιητής. Άλλοτε είναι κύκλος και μοιάζει με φεγγάρι -σύμβολο γονιμότητας. Διαγράφει μια πορεία που του δίνει το σχήμα με το οποίο αποκτά νόημα, καθώς κορυφώνεται για να εξαφανιστεί. Άλλοτε είναι μια παρένθεση, δηλαδή ένας κύκλος προορισμένος να μείνει ανολοκλήρωτος. Σε κάθε όμως περίπτωση, είναι καμπύλη και όχι ευθεία, δηλαδή συναίσθημα και όχι λογική.

Ο ποιητής εμμένει στην αιθερική πλευρά του έρωτα. Γι’ αυτό κι ο έρωτας είναι άπιαστος, ανολοκλήρωτος, θνητός, προορισμένος να πεθάνει, εκτός κι αν μετουσιωθεί.

Ο ποιητής εμμένει στην αιθερική πλευρά του έρωτα. Γι’ αυτό κι ο έρωτας είναι άπιαστος, ανολοκλήρωτος, θνητός, προορισμένος να πεθάνει, εκτός κι αν μετουσιωθεί. Εκτός κι αν γίνει ποίηση. Αυτό είναι το πραγματικό καταφύγιο της αθανασίας και της ομορφιάς. Μόνο εκεί ο έρωτας απεκδύεται από το ανέφικτο της φύσης του για να μεταμορφωθεί μέσα από την ομορφιά στο ιδανικό που κατοικεί αλώβητο στο χρόνο αλλά και στις ψυχές των ανθρώπων. Ο Ν. Παπάνας έχει ανάγκη να επιστρέψει στην πηγή της μεγάλης ποίησης, πατώντας στα χνάρια αγαπημένων δημιουργών.

Απευθύνεται στα ποιήματα που αγάπησε με ένα δικό του ποίημα-φόρο τιμής σε ένα αντίστοιχο σονέτο των Κωνσταντίνο Θεοτόκη, Λορέντζο Μαβίλη και Francois Villon. Στα δικά τους πρόσωπα αναμετράται με την ποίηση που δίνει νιότη αιώνια, μια ποίηση που το οριοθετημένο συναίσθημα της σύγχρονης εποχής αδυνατεί να χωρέσει. Απαντά στον άκρατο ρομαντισμό του σονέτου «Κι έπαψες να μιλείς» του Κωνσταντίνου Θεοτόκη με το σονέτο «Γλώσσα μιας άλλης εποχής», επιλέγοντας ως αφετηρία μια στιγμή σιωπής που καταλήγει στη λυτρωτική ένωση των δύο εραστών, πιο κυριολεκτικά και σωματικά για τον μοντέρνο Ν. Παπάνα, πιο μεταφορικά κι αιθερικά για τον παραδοσιακό Κ. Θεοτόκη όπου η ψυχή του ποιητή γίνεται καθρέφτισμα στο νερό καθώς τυλίγει την αγαπημένη του.

Συνομιλία με τον Λορέντζο Μαβίλη

Η συνομιλία του με τον Λορέντζο Μαβίλη είναι περισσότερο επικεντρωμένη στη λεπτή (και γι’ αυτό αιώνια) φύση της μεγάλης ποίησης που έρχεται από το παρελθόν. Έτσι στο σονέτο «Καλότυχοι οι παλιοί» (σε αντιστοιχία του σονέτου «Λήθη» του Λ. Μαβίλη) γίνεται απευθείας αναφορά στη χερουβική ομορφιά και την αιώνια λάμψη των στίχων των μεγάλων δημιουργών, ενώ στο σονέτο «Η γέρικη ελιά σήμερα» (σε αντιστοιχία του σονέτου «Η ελιά») ένα μελίσσι που ζει σε ένα γέρικο δέντρο γίνεται φορέας της ομορφιάς που τόσο έχει αγαπήσει ο ποιητής.

Αξίζει να αναφερθεί πως τα ποιήματα της συλλογής δεν συνδιαλέγονται με την ομορφιά μόνο μέσα από τον λόγο, αλλά και μέσα από τα εξαιρετικά έργα της Ρένας Ανούση-Ηλία που πραγματικά κοσμούν το βιβλίο.

Τέλος, στο βιβλίο θα βρούμε ένα ακόμα σονέτο αφιερωμένο στον James Dean ως άλλο ένα σύμβολο, αναλλοίωτο από τον χρόνο και τον θάνατο. Αξίζει να αναφερθεί πως τα ποιήματα της συλλογής δεν συνδιαλέγονται με την ομορφιά μόνο μέσα από τον λόγο, αλλά και μέσα από τα εξαιρετικά έργα της Ρένας Ανούση-Ηλία που πραγματικά κοσμούν το βιβλίο. Το αποτέλεσμα είναι γοητευτικό και συμπλέει με τις σταθερές μεταβλητές της ποίησης του Ν. Παπάνα που είναι ο έρωτας και η ποίηση ως έκφανση του ωραίου.

Σε όλη τη συλλογή, ο ποιητής, ενδεδυμένος με τον μανδύα του παρατηρητή που ενυπάρχει στον κόσμο στο βαθμό που τον παρατηρεί, αν και φλερτάρει με την ποίηση μιας άλλης εποχής, καταφέρνει τελικά να μας προσφέρει μια ποίηση προσωπική που πάλλεται από το εσωτερικό πάθος ενός ανανεωμένου ρομαντισμού με έντονα λυρικά στοιχεία, τοποθετημένα σε ένα πιο σύγχρονο πλαίσιο που με την προσεκτική επιλογή των εκφραστικών μέσων στοιχειοθετεί ένα ακόμα υπαρξιακό περιδιάβασμα στο στοχαστικό σύμπαν του ποιητή.

* Η ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ είναι συγγραφέας.

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Τη γλώσσα της την πέταξαν στη γάτα» της Αντωνίας Μποτονάκη (κριτική) – Η ποιητική εξαίρεση του Φεστιβάλ Βιβλίου των Χανίων

«Τη γλώσσα της την πέταξαν στη γάτα» της Αντωνίας Μποτονάκη (κριτική) – Η ποιητική εξαίρεση του Φεστιβάλ Βιβλίου των Χανίων

Για το ποιητικό βιβλίο της Αντωνίας Μποτονάκη «Τη γλώσσα της την πέταξαν στη γάτα» (εκδ. Θράκα). Kεντρική εικόνα: Pablo Picasso, Cat Catching a Bird, 1939, Musée Picasso, Paris, France.

Γράφει η Άννα Αφεντουλίδου 

Έχει...

«…κι ύστερα δεν υπάρχεις» της Μαρίας Πατακιά (κριτική) –  Ένα ποιητικό κοσμοθεώρημα προσηλωμένο στη ζωή

«…κι ύστερα δεν υπάρχεις» της Μαρίας Πατακιά (κριτική) – Ένα ποιητικό κοσμοθεώρημα προσηλωμένο στη ζωή

Για το ποιητικό βιβλίο της Μαρίας Πατακιά «…κι ύστερα δεν υπάρχεις» (εκδ. Μελάνι). Κεντρική εικόνα: πίνακας του Martin Grzelczak με τίτλο «non-existence». 

Γράφει η Άννα Αφεντουλίδου

Το καινούργιο ποιητικό βιβλίο της Μ...

«Accordion» της Ζέφης Δαράκη (κριτική)

«Accordion» της Ζέφης Δαράκη (κριτική)

Για την ποιητική συλλογή της Ζέφης Δαράκη «Accordion» (εκδ. Ύψιλον). Κεντρική εικόνα: Πίνακας του Ron Fasand «Γυναίκα με ακορντεόν» (1840).

Γράφει η Άλκηστις Σουλογιάννη

Όσοι ακολουθούμε συστηματικά ή έστω περιστασιακά τη Ζέφη Δαράκη στη μακρά δημ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Βίος και Πολιτεία»: Η Εύα Καραϊτίδη, εκδότρια της Εστίας, έρχεται στο Υπόγειο

«Βίος και Πολιτεία»: Η Εύα Καραϊτίδη, εκδότρια της Εστίας, έρχεται στο Υπόγειο

Στο 48ο επεισόδιο της σειράς συζητήσεων στο Βιβλιοπωλείο της Πολιτείας με ανθρώπους από το χώρο του βιβλίου και της σκέψης, o Κώστας Κατσουλάρης συνομιλεί με την εκδότρια της Εστίας, Εύα Καραϊτίδη. Η συζήτηση θα μεταδοθεί, την Πέμπτη, 25 Ιουλίου, στις 7.00μμ.

Επιμέλεια: Book Press

...
Επιστρέφει τον Νοέμβρη η 3η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Λεμεσού

Επιστρέφει τον Νοέμβρη η 3η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Λεμεσού

Αναβαθμισμένη, πλουσιότερη, υποσχόμενη και με πολλές εκπλήξεις θα είναι φέτος η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Λεμεσού, η οποία επιστρέφει για τρίτη χρονιά στους Χαρουπόμυλους Λαντίτη, από τις 22 μέχρι τις 24 Νοεμβρίου 2024.

Επιμέλεια: Book Press

Όπως δηλώνουν...

Καλοκαίρι 2024: Γκουρογιάννης, Βανς, Κουτσί – Τρία επίκαιρα μυθιστορήματα

Καλοκαίρι 2024: Γκουρογιάννης, Βανς, Κουτσί – Τρία επίκαιρα μυθιστορήματα

Τρία μυθιστορήματα που εφάπτονται με σημαντικές πλευρές της πραγματικότητας αυτού του δύσκολου καλοκαιριού. Κύπρος, αμερικανικές εκλογές, Παλαιστίνη. Τρία μυθιστορήματα που μας βοηθούν να εμβαθύνουμε σε μεγάλα γεγονότα, χωρίς να μας περιορίζουν σε αυτά.

Γράφει ο Κ.Β. Κατσ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ο λαγός έχει λεφτά» του Τζον Απντάικ (προδημοσίευση)

«Ο λαγός έχει λεφτά» του Τζον Απντάικ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση του επίμετρου του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη, από το μυθιστόρημα του Τζον Απντάικ [John Updike] «Ο λαγός έχει λεφτά» (μτφρ. Πάνος Τομαράς), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 12 Ιουλίου από τις εκδόσεις Οξύ.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Μεγάλη Αμερικανική βόλτα τε...

«Σκάβοντας εντός» του Χρήστου Β. Μασσαλά (προδημοσίευση)

«Σκάβοντας εντός» του Χρήστου Β. Μασσαλά (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του ομότιμου καθηγητή πανεπιστημίου Ιωαννίνων, 
Χρήστου Β. Μασσαλά «Σκάβοντας εντός», το οποίο θα κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ξύπνησε μέσα μου η επιθ...

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αστυνομικό μυθιστόρημα του Αλέξις Ραβέλο [Alexis Ravelo] «Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» (μτφρ. Κρίτων Ηλιόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 25 Ιουνίου από τις εκδόσεις Τόπος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα βιβλία του 21ου αιώνα σύμφωνα με τους Νιου Γιορκ Τάιμς – Μεθοδολογία, σχόλια, διακρίσεις, τα 20 πρώτα

Τα 100 καλύτερα βιβλία του 21ου αιώνα σύμφωνα με τους Νιου Γιορκ Τάιμς – Μεθοδολογία, σχόλια, διακρίσεις, τα 20 πρώτα

Τα 100 καλύτερα βιβλία του 21ου αιώνα, όπως ψηφίστηκαν από 503 μυθιστοριογράφους, συγγραφείς μη μυθοπλαστικών έργων, ποιητές, κριτικούς και άλλους βιβλιόφιλους – με την επιμέλεια των συντακτων του Book Review των Νew Υork Τimes. Έκπληξη; Οι γυναίκες συγγραφείς είναι, οριακά, περισσότερες από τους άντρες. 

...
50 χρόνια από την εισβολή στην Κύπρο: 5 μυθιστορήματα που μιλούν για το ανεπούλωτο τραύμα

50 χρόνια από την εισβολή στην Κύπρο: 5 μυθιστορήματα που μιλούν για το ανεπούλωτο τραύμα

Στις 20 Ιουλίου συμπληρώνονται 50 χρόνια από τον Αττίλα Ι που αποτέλεσε την πρώτη πράξη της κυπριακής τραγωδίας. Επιλέγουμε πέντε μυθιστορήματα που εξετάζουν τα επίχειρα της Ιστορίας μέσα από το πρίσμα προσωπικών καταστροφών. Εικόνα στο κέντρο του άρθρου: © Doros Partasides. 

...
Θρίλερ στην καρδιά του καλοκαιριού: 13 μυθιστορήματα που ανεβάζουν την αδρεναλίνη

Θρίλερ στην καρδιά του καλοκαιριού: 13 μυθιστορήματα που ανεβάζουν την αδρεναλίνη

Σίριαλ κίλερς, πτώματα που ξεθάβονται τυχαία, ένοχα μυστικά που έρχονται από το παρελθόν, βία και αγωνία στο έπακρο. Επιλέγουμε 13 θρίλερ για τις καυτές ημέρες και νύχτες του καλοκαιριού. 

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ