stasinopoulou poulos

Για τις συλλογές διηγημάτων της Μαρίας Στασινοπούλου «Ασκήσεις αντοχής στον χρόνο» (εκδ. Κίχλη) και του Κώστα Πούλου «Αμφίβια τέρατα» (εκδ. Μεταίχμιο).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Μικροδιήγημα ή μπονζάι, flash fiction ή «twitter-ature»: μικρό ή «μικρότατο» κείμενο, σχεδόν... διήγημα, με συμπυκνωμένη έκφραση που εκρήγνυται κρουσιφλεγώς. Μπορεί να έχει ποιητική μορφή και να προκαλεί δονήσεις, όπως ένα αυτοαναφλεγόμενο ποίημα, ή να έχει αφηγηματική, που καταφέρνει ωστόσο να κορυφωθεί μέσα σε λίγες λέξεις. Έχουμε και στην Ελλάδα τέτοιες προσπάθειες, που ακόμα δεν με έχουν πείσει πλήρως για την αξία τους μέσα στην αναγκαία τους περιεκτικότητα. Οι δύο συλλογές που θα συνεξετάσω σήμερα δεν περιέχουν μόνο μπονζάι, αλλά και κείμενα τα οποία είναι μεν μεγαλύτερα σε έκταση αλλά δεν ξεπερνούν τις λίγες σελίδες.

Τα μικροδιηγήματα της Μαρίας Στασινοπούλου: «επιγήραια» και μετανάστες

Τα μικρά πεζά της Μαρίας Στασινοπούλου είναι κατά βάση μικροδιηγήματα, που αλυσιδώνονται σε μια μακρά γραμμή συνάρθρωσης, καταρχάς πάνω στο θέμα του γήρατος και του θανάτου κι έπειτα των αλλοδαπών, της γλώσσας αλλά και της καθημερινότητας. Ενώ δηλαδή διατηρούν την αυτοτέλειά τους, συνάμα στοιχίζονται σε κοινούς παρονομαστές, μικρές δηλαδή ακολουθίες σκέψης, και μάλιστα με ηρωίδα την Έλλη, ένα alter ego της ίδιας της εβδομηνταεξάχρονης συγγραφέως. Κυριαρχεί ο λιτός τόνος που εστιάζει στην αίσθηση των γηρατειών, ο ακαριαίος παλμός που κοιτά τον θάνατο, ο σαρκασμός μιας ζωής που ολοκληρώνεται, χωρίς μελοδραματισμούς ή πανικό. 

Η συλλογή κάνει έναν μεγάλο κύκλο, αφού ξεκινά με «επιγήραια» επιγράμματα, επιγράμματα, δηλαδή, όπως αυτά που γράφανε οι αρχαίοι (επιτύμβια, ερωτικά, σατιρικά, αφιερωματικά, επιδεικτικά), επιγράμματα για τη φιλοσοφία του θανάτου· και ολοκληρώνεται με ένα μικροδιήγημα που πάλι αναφέρεται στον θάνατο μιας ογδοντάχρονης. Έχουμε, λοιπόν, μικρές ιστορίες για τα προχωρημένα –ήντα, που διατηρούν τον καθημερινό τόνο και ταυτόχρονα αποτελούν μικρές θυμοσοφικές μπουκιές.

Τα περισσότερα από τα μικροδιηγήματα είναι πολύ πετυχημένα και πρέπει να προσεχτούν. Άλλα, όμως, καταγράφουν απλώς εμπειρίες και βιώματα, που μένουν ανενεργά ως δυνατότητες που θα τις πραγμάτωναν αν ανοίγονταν σε ευρύτερους προβληματισμούς ή κραδασμούς.

Μια άλλη δέσμη θεμάτων αφορά στη μετανάστευση. Μικρές ιστορίες αλλοδαπών και πώς αυτοί εγκλιματίζονται μέσα στη νέα πατρίδα, πώς η δική τους κουλτούρα ακαριαία χτυπά, διαλέγεται ή απλώς εφάπτεται με την εγχώρια, όπως δυο τεκτονικές πλάκες που συγκρούονται, άλλοτε με ισχυρούς σεισμούς κι άλλοτε απλώς με ασυναίσθητες δονήσεις. Οι έννοιες «πατρίδα», «πολιτισμός», «διαπολιτισμικότητα» και «ταυτότητα» στίζουν πολλά από τα μικροκείμενα και καρφιτσώνουν τον προβληματισμό, σαν ποστ στο ψυγείο, πάνω στη σελίδα της ανάγνωσης.

Stasinopoulou Maria photo
Η Μαρία Στασινοπούλου γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1945. Σπούδασε ιστορία και αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε ως φιλόλογος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ασχολείται με τη μελέτη και την κριτική της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Κείμενά της δημοσιεύονται συστηματικά στον ημερήσιο, περιοδικό και ηλεκτρονικό τύπο στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Έχει εκδώσει: "Χρονολόγιο-Εργοβιογραφία Γιώργου Σεφέρη" (Μεταίχμιο, 2000, 2002), "Πίσω από τις γραμμές" (Σελίδες κριτικής, University Studio Press, 2005) και τα βιβλία πεζογραφίας "Κυρία, με θυμάστε;" (αφηγήματα, Κίχλη 2010) και "Χαμηλή βλάστηση: Θάμνοι πόες και μπονσάι" (πεζογραφήματα, Κίχλη, 2018). Έχει επιμεληθεί, μεταξύ άλλων, την τρίτομη έκδοση του "Κοινού Λόγου" της Έλλης Παπαδημητρίου (Ερμής, 2003) και τον δεύτερο τόμο της "Αλληλογραφίας Γιώργου και Μαρώς Σεφέρη" (Ίκαρος, 2005)
 

Τα περισσότερα από τα μικροδιηγήματα είναι πολύ πετυχημένα και πρέπει να προσεχτούν. Άλλα, όμως, καταγράφουν απλώς εμπειρίες και βιώματα, που μένουν ανενεργά ως δυνατότητες που θα τις πραγμάτωναν αν ανοίγονταν σε ευρύτερους προβληματισμούς ή κραδασμούς. Ωστόσο, το σύνολο κρίνεται υπερικανοποιητικό, επειδή η συγγραφέας καταφέρνει να κλείσει μέσα στο μικρό όχι μόνο το καθημερινό και τη φιλοσοφία του, αλλά και την ευρύτερη ανθρώπινη ψυχολογία.

Διακειμενικοί κυματισμοί στα μικροδιηγήματα του Κώστα Πούλου

Τα διηγήματα του Κώστα Πούλου, από την άλλη, διακρίνονται για την παιγνιώδη ματιά του, ακόμα και σε θέματα τα οποία έχουν μέσα στο κέλυφός τους σοβαρά και δραματικά χαρακτηριστικά. Μέσα στον λόγο τους βλέπω τον συγγραφέα να κοιτάζει τον κόσμο πίσω από ένα ανάλαφρο μειδίαμα, με μια λοξή ματιά, σε ένα λογοτεχνικό παιχνίδι. Μπόρχες, Oulipo, ελληνική θυμηδία, διακειμενικοι κυματισμοί.

Ενδεικτικά γι’ αυτό το πνεύμα είναι τα πρώτα τέσσερα διηγήματα. Η γιαγιά μεγαλώνει την εγγονή, επειδή σκοτώθηκαν οι γονείς, και περιμένει την ώρα της, αλλά τα πράγματα έρχονται αντίστροφα: η εγγονή πεθαίνει πρώτη («Το ασημένιο πλαίσιο»)· ο αφηγητής έχει πάρει ένα σημείωμα που άφησε ο αυτόχειρας πατέρας του, ετοιμάζει κι ο ίδιος την αυτοκτονία του, αλλά τελευταία στιγμή τα πράγματα ματαιώνονται («Το νόημα»)· η αφηγήτρια παίζει με την έννοια του ποτού που σκοτώνει αφού η ίδια είναι... ποτήρι («Γιούλα»)· ο αφηγητής αρέσκεται να παίζει με το κατοικίδιό του, ώσπου αυτό τον παρατάει μαζί με τη σύντροφό του στην εξοχή, όπου γεννούν πέντε κουταβάκια («Κατοικίδια»). 

Κύριο γνώρισμά τους είναι η ανατροπή των φυσιολογικών δεδομένων, τα οποία μέσα στο λογοτεχνικό μικροσύμπαν αναποδογυρίζονται, τραγικά ή κωμικά. Η νομοτέλεια της ηλικιακής σειράς ως προς τον θάνατο δεν τηρείται πάντα κι οι άνθρωποι δεν είναι σίγουροι για όσα η λογική της βιολογίας υπαγορεύει. Αφετέρου, η ιστορία κάνει κύκλους, λειτουργεί σε σπειροειδείς πορείες, όχι όμως με παρόμοιες επαναλήψεις αλλά με αιφνίδιες αλλαγές: ο γιος ακολουθεί μέχρις ενός σημείου την πορεία του πατέρα, ευτυχώς σε μια αποτυχημένη μίμηση. Τέλος, η αφήγηση επαμφοτερίζει ανάμεσα στον άνθρωπο και σε κάτι άλλο, αφού μπορεί να μιλάει ένα ποτήρι ή ένας σκύλος, οι οποίοι φέρονται σαν άνθρωποι και συμπεριφέρονται στους ανθρώπους σαν... κατοικίδια.

Τα διηγήματα του Κώστα Πούλου, από την άλλη, διακρίνονται για την παιγνιώδη ματιά του, ακόμα και σε θέματα τα οποία έχουν μέσα στο κέλυφός τους σοβαρά και δραματικά χαρακτηριστικά.

Ανάλογες εσωτερικές συγκρούσεις, αντιθέσεις, καμπές και ελιγμούς βλέπουμε σε μια σειρά άλλων διηγημάτων, που αξίζει να διαβαστούν δύο φορές, επειδή παίζουν με την αφήγηση, με τα συναισθήματα, τη μοίρα, την απρόβλεπτη ζωή. Μόνο στο όνειρό του ο ήρωας προχωρά στην κόκκινη πίστα στο παιχνίδι πάκμαν («Μπανάνες»), αντί για λαούτο, όπως περίμενε ο μουσικός πατέρας του, ο μικρός μαθαίνει φλάουτο («Φι»), ο θάνατος είναι το ύστατο επιχείρημα περί αθανασίας («Επιχείρημα»), η επίσκεψη στο Τείχος Δυμαίων φέρνει δίπλα του κάποιον άγνωστο, ίσως τον Ηρακλή ως φάσμα («Σαράντα βαθμοί κελσίου»), το καλοκαίρι ο άστεγος κάθεται στην παραλία και χαζεύει, αλλά τον χειμώνα το κρύο τον σκοτώνει («Το καλοκαίρι είναι πιο καλά»), η παλιά κουζίνα κοιτάζει με τα μάτια της σαν το κουνέλι που το σφάζουν («Γουρούνα και κουζίνες»), η παραλία στον Σκαραμαγκά προκαλεί την αίσθηση του κενού, με τα σκουπίδια και τους μίζερους ανθρώπους που συχνάζουν εκεί («Καμιά ανωμαλία»), ο ενήλικος δεν μπορεί να αποστομώσει τους μικρούς γιατί δεν ξέρει τι είναι το BMX («ΜπιΕμΕξ»).

Poulos Kostas photo
Γεννήθηκε στον Ελικώνα της Βοιωτίας. Σπούδασε φιλολογία στα πανεπιστήμια Αθηνών, Wurzburg και Μονάχου και υπηρέτησε ως εκπαιδευτικός σε γυμνάσια και λύκεια, ημερήσια και εσπερινά, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει γράψει, μεταφράσει και διασκευάσει πλήθος βιβλίων για μεγάλους και κυρίως για παιδιά σε συνεργασία με πολλούς εκδοτικούς οίκους (Λιβάνης, Μπουκουμάνης, Το Ροδακιό, Παπαδόπουλος, Μεταίχμιο).  Επίσης έχει ασχοληθεί με αναγνώσεις, επιμέλειες και κριτικές/παρουσιάσεις βιβλίων σε περιοδικά και εφημερίδες. Έργα του έχουν μεταφραστεί και έχουν παρασταθεί στο θέατρο.
 

Ο Κώστας Πούλος παρουσιάζει τη ζωή μέσα από το απροσδόκητο πλέγμα των τραγελαφικών της εικόνων. Φαινομενικά το πεδίο είναι ναρκοθετημένο, καθώς ο θάνατος, η ηλικία, η σκληρή πραγματικότητα, η έλλειψη εστίας, η απώλεια είναι πανταχού παρόντα. Αλλά η λογοτεχνία, σαν ένα ποτήρι κρασί, χωρίς να εθελοτυφλεί μπροστά σε όλα αυτά, τα επανασυστήνει σε δύο επίπεδα σκέψης: το πρώτο σαγηνεύει με τη θυμηδία, την ανατροπή, την απρόσμενη σύντηξη των οριζόντων, ενώ το δεύτερο –σε αγαστή αρμονία με το πρώτο– παραπέμπει στη γλυκόπικρη γεύση των καταστάσεων που δεν είναι δυνατόν να μπουν στα καλούπια της μικρόνοης λογικής μας.

Διαβάζοντας τέτοια βιβλία, αντιλαμβάνεσαι για άλλη μια φορά την εκρηκτική δύναμη του διηγήματος. Σε λίγες παραγράφους ή σελίδες η μικρή φόρμα σε ανεβάζει σαν τρενάκι του λούνα παρκ στο υψηλότερο σημείο της διαδρομής και απότομα σε αφήνει να γλιστρήσεις στα τάρταρα της ψυχής και της ζωής. Αυτός ο ίλιγγος, παιγνιώδης και σοκαριστικός μαζί, είναι το κέρδος της ανάγνωσης, είναι η μαγεία του πρίσματος που λέγεται λογοτεχνία.

* Ο ΓΙΩΡΓΟΣ Ν. ΠΕΡΑΝΤΩΝΑΚΗΣ είναι διδάκτορας Νεοελληνικής Φιλολογίας, κριτικός βιβλίου και συγγραφέας. Τελευταίο του βιβλίο, το μυθιστόρημα «Πυθαγόρας» (εκδ. Καστανιώτη).


stasinopoulou ex 1Ασκήσεις αντοχής στον χρόνο
ΜΑΡΙΑ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΚΙΧΛΗ 2021
Σελ. 118, τιμή εκδότη €10,00

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ

 

 

  

 

poulos ex 2Αμφίβια τέρατα
Κώστας Πούλος
ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2021
Σελ. 160, τιμή εκδότη €12,20

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΟΥΛΟΥ

 

 

 

 


Αποσπάσματα από τα βιβλία

«Η φίλη μου η Ερατώ έκλεισε πριν από λίγες μέρες τα εβδομήντα. Έξαλλη γίνεται κάθε φορά που ακούει ότι γεράσαμε ή γερνάμε. “Δεν γερνάμε, μεγαλώνουμε”, λέει προσπαθώντας να παρηγορηθεί. Πάντα έβρισκε τον τρόπο να παραμυθιάζεται. Και έρχεται η φωνή της νηφάλιας Χαρούλας, για να την προσγειώσει: “Ερατώ μου, τα παιδιά μεγαλώνουν, εμείς απλώς γερνάμε”».

Μαρία Στασινοπούλου, «Ασκήσεις αντοχής στον χρόνο»

«Ο Αλέκος με τον Ηρακλή, τον κατασκευαστή του κυκλώπειου τμήματος, κατηφόριζαν το μονοπάτι κουβεντιάζοντας χαμηλόφωνα. Ο φύλακας με τα γυαλιά έριξε μια ματιά προς το μέρος τους. Έπειτα γύρισε στον ψηλό, που είχε μόλις κερδίσει και τη δεύτερη παρτίδα.

“Ρε συ, αυτός ο δεύτερος πότε μπήκε;”» 

Κώστας Πούλος, «Αμφίβια τέρατα»

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Βαθύ το σκοτάδι πριν την αυγή» της Ελένης Πριοβόλου (κριτική) – Χριστόδουλος Παμπλέκης, ένας γνήσιος εκπρόσωπος του Διαφωτισμού

«Βαθύ το σκοτάδι πριν την αυγή» της Ελένης Πριοβόλου (κριτική) – Χριστόδουλος Παμπλέκης, ένας γνήσιος εκπρόσωπος του Διαφωτισμού

Για το μυθιστόρημα της Ελένης Πριοβόλου «Βαθύ σκοτάδι πριν την αυγή» (εκδ. Καστανιώτη). Kεντρική εικόνα: Ο Γάλλος περιηγητής Σουαζέλ-Γκουφιέ συναντά στην Πάτμο ένα μοναχό που τον ρωτά αν ζουν ακόμα ο Βολταίρος και ο Ρουσσώ © Wikipedia. 

Γράφει η Διώνη Δημητ...

«Απολαύσεις της Καπούης» του Σπύρου Κακατσάκη (κριτική) – Δυνατό μυθιστόρημα ή καλογραμμένο ευπώλητο;

«Απολαύσεις της Καπούης» του Σπύρου Κακατσάκη (κριτική) – Δυνατό μυθιστόρημα ή καλογραμμένο ευπώλητο;

Για το μυθιστόρημα του Σπύρου Κακατσάκη «Απολαύσεις της Καπούης» (εκδ. Καλειδοσκόπιο).

Γράφει ο Γιώργος Ν. Περαντωνάκης

Αν η πλοκή του μυθιστορήματος χαρακτηρίζεται από στιβαρότητα και λελογισμένη πολυπλοκότητα, αν η γλώσσα του ρέει ομαλά και συστήνει ...

«Κλουαζονέ» της Λίνας Βαλετοπούλου (κριτική) – Επιστροφή στα χρόνια της αθωότητας και γυναικεία χειραφέτηση

«Κλουαζονέ» της Λίνας Βαλετοπούλου (κριτική) – Επιστροφή στα χρόνια της αθωότητας και γυναικεία χειραφέτηση

Για το βιβλίο της Λίνα Βαλετοπούλου «Κλουαζονέ» (εκδ.Βακχικόν). Κεντρική εικόνα: από την ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Το τελευταίο σημείωμα». 

Γράφει η Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου

Η Λίνα Βαλετοπούλου, μετά την τελευ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Βίος και Πολιτεία»: Ο μετρ του noir Ανδρέας Αποστολίδης έρχεται στο «υπόγειο»

«Βίος και Πολιτεία»: Ο μετρ του noir Ανδρέας Αποστολίδης έρχεται στο «υπόγειο»

Στο 40ο επεισόδιο της σειράς συζητήσεων στο Βιβλιοπωλείο της Πολιτείας με ανθρώπους από το χώρο του βιβλίου και της σκέψης, o Κώστας Κατσουλάρης θα συνομιλήσει με τον μετρ του noir, σκηνοθέτη, συγγραφέα και μεταφραστή Ανδρέα Αποστολίδη, με αφορμή την έκδοση του τελευταίου του βιβλίου «Roman-tica» (εκδ. Άγρα). Η συζή...

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Ο Ρουμάνος συγγραφέας Μίρτσεα Καρταρέσκου [Μircea Cartarescu] έλαβε το βραβείο για το μυθιστόρημά του «Solenoid» που είναι εν μέρει αυτοβιογραφικό και μάς μεταφέρει στην κομμουνιστική Ρουμανία των τελών του ‘70. Στα ελληνικά τον έχουμε γνωρίσει με το μυθιστόρημα «Νοσταλγία» (μτφρ. Βίκτορ Ιβάνοβιτς, εκδ. Καστανιώτη)....

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

Ένα από τα αφιερώματα της φετινής ΔΕΒΘ ήταν αυτό στις «Γυναίκες», μια ευρεία θεματική που ξεδιπλώθηκε μέσα από συζητήσεις για συγγραφείς, εκδότριες και μεταφράστριες, για τη γυναίκα σαν λογοτεχνικό ήρωα, αλλά και τη γυναικεία γραφή. Οι εκδηλώσεις ήταν διάχυτες στο πρόγραμμα, αρκετές συνέπιπταν η μία με την άλλη, αλλ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της βραβευμένης με Νόμπελ λογοτεχνίας Ανί Ερνό [Annie Ernaux] «Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), μια συνομιλία, μέσω μέιλ, της Ερνό με τον Φρεντερίκ Ιβ Ζανέ [Frederic-Yves Jeannet]. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμ...

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ [Graeme Macrae Burnet] «Μελέτη περίπτωσης» (μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου), το οποίο κυκλοφορεί στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στην αρχή, καθώς ...

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Μουράτ Εσέρ [Murat Eser] «Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής», η οποία κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εφημερίδα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Για τα βιβλία των Κνουτ Χάμσουν [Knout Hamsun] «Η πείνα» (μτφρ. Βασίλη Δασκαλάκη), Νικολάι Γκόγκολ [Νikolai Gogol] «Το παλτό» (μτφρ. Κώστας Μιλτιάδης), Μαξίμ Γκόρκι [Maxim Gorky] «Τα ρημάδια της ζωής» (μτφρ. Κοραλία Μακρή) και Λέον Τολστόι [Leon Tolstoy] «Η σονάτα του Κρόιτσερ» (μτφρ. Κοραλία Μακρή). 

...
Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Εαρινά αναγνώσματα από όλο τον κόσμο. Νομπελίστες, αναγνωρισμένοι συγγραφείς, αλλά και νέα ταλέντα ξεχωρίζουν και τραβούν την προσοχή. Στην κεντρική εικόνα, οι Αμπντουλραζάκ Γκούρνα, Κάρα Χόφμαν, Ντέιβιντ Μίτσελ.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος 

Από την...

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Η επιστήμη προχωράει με ραγδαίoυς ρυθμούς. Η 4η βιομηχανική επανάσταση θα στηριχθεί στην κβαντική υπεροχή και την Τεχνητή Νοημοσύνη. Για να ξέρουμε πώς θα είναι το μέλλον μας επιλέγουμε τρία βιβλία που εξηγούν λεπτομέρως όλα όσα θα συμβούν. Kεντρική εικόνα: @ Wikipedia.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ