Για τη συλλογή μελετών του Tadashi Suzuki «Πολιτισμός είναι το σώμα – Κείμενα για το θέατρο» (μτφρ. – σχόλια: Αναστάσης Ροϊλός, εκδ. Κείμενα). 

Του Νίκου Ξένιου

Για την παράσταση «Χαλεπάς» σε σκηνοθεσία της Αργυρώς Χιώτη και με λιμπρέτο του «The Boy», η οποία θα παρουσιάζεται στην Κεντρική σκηνή της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση, μέχρι και τις 27 Φεβρουαρίου.

Του Νίκου Ξένιου

Για την παράσταση «Αντόνιο ή το μήνυμα», της Λούλας Αναγνωστάκη, σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη από την «Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων».

Του Νίκου Ξένιου

Το ισπανικό θέατρο έχει την τιμητική του στις αθηναϊκές σκηνές του Ιανουαρίου. Ιδού τέσσερα έργα που ξεχωρίσαμε. 

Του Νίκου Ξένιου

Για το βιβλίο της Βαρβάρας Δ. Γεωργοπούλου «Η ιστορία “ενός θρύλου”: Η Ελένη Ουράνη και η θεατρική κριτική (1915-1971)» (εκδ. Σιδέρης Ι.). Φωτογραφία: Ελένη Ουράνη, 1945 © Studio Ξανθάκη (Σταδίου 7) / Φωτογραφικό αρχείο Ε.Λ.Ι.Α.

Του Γιώργου Πεφάνη

Τρεις παραστάσεις, τρία έργα αγγλοσαξονικού ρεπερτορίου ανεβαίνουν στις θεατρικές σκηνές της Αθήνας: «Χάρπερ Ρήγκαν» στο studio Μαυρομιχάλη, «Η Βασίλισσα της ομορφιάς» (κεντρική εικόνα) στο Σύγχρονο Θέατρο και «Τα πουλιά» στο θέατρο Vault. 

Του Νίκου Ξένιου

Το θέατρο act και η ομάδα Κάνθαρος παρουσιάζουν μια πρωτότυπη πολιτιστική δράση για παιδιά 5 έως 10 ετών με τίτλο «Ιστορίες στο τηλέφωνο». 

Επιμέλεια: Book Press

Κριτική αποτίμηση για τέσσερις θεατρικές παραστάσεις που ξεχωρίζουν αυτόν το μήνα. Από «Το Λεωφορείον ο πόθος» στο «Τέλος του παιχνιδιού» και από το «Όπως πάει το ποτάμι» στη «Συμφορά από το πολύ μυαλό». Κεντρική εικόνα: Από την παράσταση «Συμφορά από το πολύ μυαλό» στο θέατρο της Οδού Κυκλάδων. 

Του Νίκου Ξένιου

Πρόσωπα από το χώρο των τεχνών, των ιδεών και του πολιτισμού, αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό χαρακτήρα, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση. Η σκηνοθέτης Ελένη Δάγκα απαντά σε 18 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Επετειακό Συνέδριο για τα 30 χρόνια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών με τίτλο  «Ελληνική Επανάσταση και Θέατρο» διοργανώνεται στις 10, 11 & 12 Νοεμβρίου.

Το συνέδριο είναι αφιερωμένο στους Ομότιμους Καθηγητές Νάσο Βαγενά και Άννα Ταμπάκη.

Επιμέλεια: Book Press

«Η μοναδική πιθανή μορφή αισιοδοξίας είναι η συστηματική απαισιοδοξία. Η μόνη φιλοσοφία είναι η συνεχής άσκηση κριτικής» - Βάλτερ Μπέντζαμιν

Για τη μελέτη του Διονύση Μουσμούτη «Το Θέατρο στη Ζάκυνθο τον 19ο αιώνα – Μουσική ζωή και λαϊκά θεάματα» (εκδ. Πλέσσα).

Του Νίκου Ξένιου

Για την παράσταση «Υπηρέτης δύο Αφεντάδων» του Γκολντόνι, σε σκηνοθεσία Κώστα Γάκη, η οποία παρουσιάζεται στο Θέατρο Άλφα.

Του Νίκου Ξένιου

Το να ανεβάζεις ένα δημοφιλές και πολυπαιγμένο έργο του Γκολντόνι αυτοσχεδιάζοντας στη φόρμα της Commedia dell’ Arte είναι ριψοκίνδυνη υπόθεση. Στο θέατρο «Άλφα», ο Κώστας Γάκης παρουσιάζει με την ομάδα του μια κωμική σκηνική σύνθεση διατηρώντας –κακώς, κατά την άποψή μου– τον τίτλο του πρωτότυπου έργου Υπηρέτης δύο αφεντάδων, αλλά στην ουσία γράφοντας ένα πολύ ενδιαφέρον καινούργιο έργο και σκηνοθετώντας μιαν αξιόλογη παράσταση.

Για την παράσταση «Καντίντ ή η αισιοδοξία» βασισμένη στο σατιρικό μυθιστόρημα του Βολταίρου σε διασκευή-σκηνοθεσία του Θωμά Μοσχόπουλου, η οποία παρουσιάζεται στο Θέατρο Πόρτα.

Του Νίκου Ξένιου

Μια μουσική παράσταση, ένα μικτό θέαμα-ακρόαμα πάνω στην πολυπρισματική ποίηση της Κικής Δημουλά, θα παρουσιαστεί στο Θέατρο Τζένη Καρέζη στις 16 και 17 Οκτωβρίου, 23 και 24 Οκτωβρίου και 30 και 31 Οκτωβρίου.

Επιμέλεια: Λεωνίδας Καλούσης

Για την παράσταση Zvizdal, της ομάδας Berlin, που παίζεται χθες και σήμερα, 11 Μαΐου, στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, στο πλαίσιο του Fast Forward Festival. 

Του Νίκου Ξένιου

Για την παράσταση Δον Ζουάν, σε σκηνοθεσία Μιχαήλ Μαρμαρινού, η οποία παρουσιάζεται στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, μέχρι και τις 19 Φεβρουαρίου 2017. 

Του Νίκου Ξένιου

Με θλίψη περισσή πληροφορήθηκα κι εγώ τον θάνατο του αγαπημένου Σπύρου Ευαγγελάτου. Περίσσεψαν τα δημόσια πένθη τον τελευταίο 1-1,5 χρόνο – καθένας, συνήθως, βρίσκει ένα μερίδιο (μικρό, μεγάλο ή μηδαμινό) σε αυτά. Μα, κάποιες φορές, συμβαίνει η λύπη να είναι πιο προσωπική, πιο βιωμένη.

Του Χρήστου Αποστολόπουλου

Μολονότι δεν υπήρξα ποτέ «εγγεγραμμένος» μαθητής του Σπύρου Ευαγγελάτου, τον θεωρούσα ανέκαθεν έναν κορυφαίο δάσκαλο στη ζωή μου. Ήταν ένας άνθρωπος, ειδικά στα χρόνια της μεγάλης ακμής του, με σπάνια ποιότητα και ακτινοβολία.

Για την παράσταση «Η Σονάτα του Κρόιτσερ», σε σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου, η οποία παρουσιάζεται στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, στη σκηνή της Φρυνίχου.

Του Νίκου Ξένιου

Με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία της μελέτης της «Ο θεατρικός Δημήτρης Δημητριάδης – εξερευνώντας τη δυνατότητα του αναπάντεχου» (εκδ. Νεφέλη), μιλήσαμε με τη θεατρολόγο και σκηνοθέτιδα Δήμητρα Κονδυλάκη. 

Του Κώστα Κατσουλάρη