Γιατί νοσούμε από ασθένειες όπως ο καρκίνος· και γιατί οι ασθένειες αυτές εμφανίζονται κυρίως στην τρίτη ηλικία; Γιατί κάποια παιδιά εκδηλώνουν καρκίνο; Γιατί γερνάμε; Ίσως μοιάζουν υπαρξιακά τα ερωτήματα αυτά, έχουν ωστόσο απαντήσεις -έστω κι αν δεν τις ξέρουμε όλες. Αν επισκεφτούμε τον γιατρό μας, μάλλον θα μας πει ότι ο καρκίνος οφείλεται στη μακροχρόνια συσσώρευση γενετικών αλλοιώσεων. Θα μας πει επίσης ότι η έκθεση σε καρκινογόνους παράγοντες, όπως το κάπνισμα, προκαλεί καρκίνο, καθώς επάγει μεταλλάξεις που μετατρέπουν φυσιολογικά κύτταρα σε καρκινικά. Ωστόσο, οι πιο αποκαλυπτικές απαντήσεις βασίζονται εντέλει στην εξελικτική κατανόηση της ιστορίας της ζωής και της νόσου.
Ο James DeGregori, χρησιμοποιώντας τις βασικές αρχές της θεωρίας της εξέλιξης, προτείνει μια νέα προσέγγιση για το πώς δημιουργείται ένας καρκίνος. Ο καρκίνος είναι συνάμα ασθένεια της εξελικτικής διαδικασίας: καθώς οι ιστοί μας γερνούν ή συσσωρεύουν βλάβες, τα φυσιολογικά βλαστικά κύτταρα σταδιακά παύουν να έχουν τις βέλτιστες ιδιότητες για το οικοσύστημά τους, και τα ιστικά περιβάλλοντα αλλοιώνονται.
Η θεωρία του DeGregori, όπως αναπτύσσεται στο βιβλίο μέσα από μια καθηλωτική αφήγηση, επιχειρεί να εξηγήσει σε βάθος ποιοι άνθρωποι εμφανίζουν καρκίνο, πότε και γιατί. Δεν μπορούμε να αποφύγουμε τις μεταλλάξεις· ίσως, όμως, μπορούμε να συντηρήσουμε το φυσικό σύστημα άμυνας των ιστών μας, ενόσω γερνάμε ή εκτιθέμεθα σε επιβλαβείς παράγοντες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η Πηνελόπη έχει υποστεί πολλές μεταμορφώσεις στην τρισχιλιετή ζωή της, από τότε που την έπλασε ο Όμηρος. Οι αιώνες την ανεβοκατέβασαν αλύπητα στο χρηματιστήριο των αξιών τους. Άλλοτε πρότυπο της αρετής, άλλοτε μια πολύ βαρετή συμβία, «μαντρόσκυλο» της αρετής, κάποτε επικίνδυνη και λάγνα, άλλοτε γριά και αμίλητη, ή νέα και δυναμική, η Πηνελόπη, η μέση γυναίκα, φανερώνει με τις περιπέτειές της τη θέση του γυναικείου φύλου στην κοινωνία και τις αντιλήψεις γύρω από τον γάμο και τον έρωτα.
Κάποτε σβήνει ολότελα από τις σελίδες της λογοτεχνίας, άλλοτε κάνει μια δειλή, μίζερη εμφάνιση. Ο 20ός αιώνας όμως είναι ο αιώνας της: πολλές σελίδες αφιερώθηκαν στα «σκάνδαλά» της στον μεσοπόλεμο, πολλές και οι απόπειρες να τής δοθεί μια καλύτερη τύχη στη ζωή, τόσο από γυναίκες όσο και από άνδρες.
Μεγάλη δόξα γνωρίζει μετά το 1968 και τη συλλογική κινητοποίηση για αλλαγή των νοοτροπιών και των σχέσεων ανάμεσα στα φύλα. Οι συγγραφείς, συνήθως γυναίκες, θεωρούν τώρα πως έχει δικαίωμα να ξαναφτιάξει τη ζωή της, μην περιμένοντας είκοσι χρόνια τον Οδυσσέα, να μη δεχθεί πίσω τον άπιστο σύζυγο, ακόμα και να απιστήσει η ίδια, ή απλώς να μείνει επιτέλους μόνη και να αφιερωθεί στην τέχνη. Στα τέλη του 20ού αιώνα η Πηνελόπη ταξιδεύει· η ακίνητη φιγούρα του αργαλειού κατακτά τη δυνατότητα να γνωρίσει τον κόσμο ή τουλάχιστον να γλυτώσει από την κακοπάθεια της Ιθάκης. Στον 21ο αιώνα απασχολούν πλέον τη λογοτεχνία και οι θεραπαινίδές της.
Αυτές και άλλες μεταμορφώσεις της Πηνελόπης θα βρουν οι αναγνώστριες και οι αναγνώστες σε τούτο το βιβλίο, σε έργα πεζά, ποιητικά, θεατρικά, κάποια κινηματογραφικά, και επίσης δοκίμια και φιλοσοφία, από την Ελλάδα, την Ευρώπη και την Αμερική. Μια ιστορία για τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία, μέσα από εικόνες και σύμβολα. Πότε θα καταφέρει, αλήθεια, η Πηνελόπη να μιλήσει στον δημόσιο χώρο, κατακτώντας την πλήρη ισοτιμία με τον Οδυσσέα; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Έστω και μια επιφανειακή θεώρηση του σημερινού κόσμου γεννά το ερώτημα: Γιατί άλλες χώρες είναι πλούσιες κι άλλες φτωχές; Το 1500, οι παγκόσμιες διαφορές στο εισόδημα των ανθρώπων ήταν πικρές, σήμερα όμως είναι τεράστιες. Σ' αυτό το μικρό βιβλίο, ο Robert C. Allen -από τους σημαντικότερους ιστορικούς της οικονομίας σήμερα- περιγράφει άκρως συνοπτικά πώς η αλληλεπίδραση Γης γεωγραφίας, της συμμετοχής στην παγκοσμιοποίηση, των τεχνολογικών αλλαγών και της εφαρμοζόμενης οικονομικής πολιτικής καθόρισε τον πλούτο (ή τη φτώχεια) κάθε ανθρώπινης κοινωνίας.
Ρόλο καταλύτη στην παγκόσμια οικονομική ιστορία έπαιξε η Βιομηχανική Επανάσταση, στη Βρετανία. Η Δυτική Ευρώπη και η Βόρεια Αμερική μπόρεσαν να την ακολουθήσουν, υιοθετώντας τέσσερις άξονες οικονομικής πολιτικής: α) δημιούργησαν ενιαία εθνική αγορά, β) προστάτεψαν με δασμούς την πρώιμη βιομηχανία τους οπό τον βρετανικό ανταγωνισμό, γ) ίδρυσαν τράπεζες, για τη σταθεροποίηση του νομίσματος και τη χρηματοδότηση επενδύσεων με τις εθνικές αποταμιεύσεις, και δ) προώθησαν τη γενική εκπαίδευση του πληθυσμού.
Ελάχιστες άλλες χώρες κατάφεραν να φτάσουν τούτη την ομάδα χωρών, που συλλογικά ονομάστηκαν Δύση, -η Ιαπωνία, η Σοβιετική Ένωση, η Νότια Κορέα, η Ταϊβάν και πρόσφατα, μάλλον, η Κίνα- εφαρμόζοντας ευφάνταστες λύσεις σε θέματα τεχνολογικής αλλαγής και ιδιαίτερα δυναμική βιομηχανική πολιτική. Ωστόσο, η διάχυση της οικονομικής ανάπτυξης συνιστά επιτακτική ανάγκη, διότι μόνον έτσι είναι δυνατό να περιοριστούν οι ακραίες ανισότητες που χαρακτηρίζουν και αποσταθεροποιούν τον σύγχρονο κόσμο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Κατά τον 18ο αιώνα, ενόσω η επιστημονική επανάσταση βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη και η εποχή των μεγάλων ανακαλύψεων στο απόγειό της, το πλέον ακανθώδες επιστημονικό πρόβλημα που κυριαρχούσε στους επιστημονικούς και πολιτικούς κύκλους της Βρετανίας, και όχι μόνο, είχε καθαρά πρακτική σημασία: ήταν ο υπολογισμός του γεωγραφικού μήκους. Η αδυναμία μέτρησής του είχε κοστίσει εδώ και αιώνες χιλιάδες ανθρώπινες ζωές χαμένες στη θάλασσα, ενώ έθετε σοβαρά εμπόδια στην εμπορική επέκταση και την αμυντική θωράκιση της νησιωτικής χώρας.
Με το συγκεκριμένο πρόβλημα καταπιάστηκαν οι κορυφαίοι αστρονόμοι της εποχής, όμως ένας επίμονος τεχνίτης, ο Τζων Χάρρισον, συνέλαβε μια μηχανική λύση. Αφιερώνοντας 40 χρόνια από τη ζωή του, μπόρεσε να κατασκευάσει ένα ρολόι που μετρούσε με ακρίβεια την πάροδο του χρόνου στη θάλασσα, κάτι που τα ρολόγια της εποχής δεν κατάφερναν ούτε στη στεριά. Τούτο το τέλειο ρολόι, που σήμερα ονομάζεται χρονόμετρο, υπήρξε το επιστέγασμα μιας ηρωικής προσπάθειας η οποία αντιμετώπισε ατέλειωτες δυσκολίες, αμφισβητήσεις και τρικλοποδιές, για να γνωρίσει τέλος την επίσημη αναγνώριση και την καθολική αποδοχή. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Όσοι αγνοούσαν τούτο το μοναδικό επεισόδιο της ανθρώπινης Ιστορίας, θα απολαύσουν μια συναρπαστική αφήγηση γύρω από ένα εκπληκτικό επίτευγμα στους τομείς της μέτρησης του χρόνου και της ναυσιπλοίας.» (Νηλ Άρμστρονγκ, ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε στη Σελήνη, 2005)

Ο Eric R. Kandel, βραβευμένος με Νόμπελ για τις θεμελιώδεις έρευνές του πάνω στο πώς αποθηκεύεται η μνήμη στον εγκέφαλο, είναι ένας από τους πρωτοπόρους της σύγχρονης επιστήμης του εγκεφάλου. Το έργο του εξακολουθεί να διαμορφώνει την αντίληψή μας για το πώς λειτουργούν οι διεργασίες της μάθησης και της μνήμης, αλλά και να ανατρέπει φραγμούς που διαχωρίζουν τα πεδία των επιστημών και της τέχνης.
Σ' αυτό το σημαντικό νέο βιβλίο του, ο Kandel, στηριζόμενος στην καινοτόμο έρευνα που διεξάγει εδώ και χρόνια, αλλά και στο έργο πολλών άλλων κορυφαίων νευροεπιστημόνων, μας προσφέρει μια ασυνήθιστη περιήγηση στα άδυτα του εγκεφάλου. Εξετάζει ένα από τα δυσκολότερα ερωτήματα που καλούμαστε να απαντήσουμε: Πώς προκύπτει, από τη φυσική ύλη του εγκεφάλου, ο νους μας -η προσωπική αίσθηση του εαυτού μας; Οι 86 δισεκατομμύρια νευρώνες του εγκεφάλου επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω συνδέσεων πολύ υψηλής ακρίβειας. Ορισμένες φορές, όμως, οι συνδέσεις αυτές απορρυθμίζονται. Οι εγκεφαλικές διεργασίες που διαμορφώνουν τον νου μας μπορούν να διαταραχθούν και, ως αποτέλεσμα, είναι δυνατόν να προκύψουν ασθένειες όπως ο αυτισμός, η κατάθλιψη, η σχιζοφρένεια, η νόσος Πάρκινσον, οι εξαρτήσεις και η διαταραχή μετατραυματικού στρες. Τούτες οι διαταραχές προκαλούν τεράστιο πόνο· μπορούν, όμως, και να αποκαλύψουν τους μυστηριώδεις τρόπους με τους οποίους ο εγκέφαλος παράγει τις πιο θεμελιώδεις εμπειρίες και ικανότητές μας - την ίδια τη φύση της ανθρώπινης υπόστασης. Οι μελέτες για τον αυτισμό ρίχνουν φως στη νευρολογική βάση των κοινωνικών μας ενστίκτων· οι έρευνες για την κατάθλιψη προσφέρουν σημαντικές πληροφορίες για τις συγκινήσεις και την ακεραιότητα του εαυτού· και οι ρηξικέλευθες εργασίες πάνω στις εξαρτήσεις έχουν οδηγήσει σε μια νέα αντίληψη για τη σχέση μεταξύ ευχαρίστησης και αυτοελέγχου.
Μελετώντας τις διαταραχές της τυπικής εγκεφαλικής λειτουργίας και εξερευνώντας πιθανούς τρόπους για τη θεραπεία τους, θα κατανοήσουμε σε μεγαλύτερο βάθος τις έννοιες της σκέψης, του συναισθήματος, της συμπεριφοράς, της μνήμης και της δημιουργικότητας. Μόνο τότε θα καταφέρουμε να δώσουμε απάντηση στο καίριο ερώτημα: Πώς, από δισεκατομμύρια νευρώνες, δημιουργείται η συνείδηση; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το βιβλίο αυτό εξετάζει τις ελληνογερμανικές σχέσεις κατά τη μεταπολεμική περίοδο και διηγείται μια εν πολλοίς ξεχασμένη σήμερα ιστορία: πώς μια χώρα που υπέφερε από τη γερμανική κατοχή στράφηκε ήδη από τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια προς τη Δυτική Γερμανία και πώς η τελευταία, κόντρα στα προγνωστικά, αποτέλεσε τον εγγυητή της ελληνικής ένταξης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.
Το βιβλίο θέτει ερωτήματα αναφορικά με το ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο των διμερών σχέσεων Ελλάδας-Γερμανίας, και επιδιώκει έτσι να συμβάλει στην αποδόμηση του blame game που τέθηκε σε κίνηση στις δύο χώρες κατά τη διάρκεια της πρόσφατης κρίσης. Παρότι οι διμερείς σχέσεις βρίσκονται στο επίκεντρο, η μελέτη δεν ακολουθεί το ρεύμα της διπλωματικής ιστορίας, και αποφεύγει έτσι συνειδητά την εξαντλητική αναπαραγωγή των επίσημων θέσεων των δύο πλευρών· ούτε προσχωρεί στην υπερβολική έμφαση που αποδίδουν οι πολιτικοί επιστήμονες στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Οι παράμετροι αυτές λαμβάνονται βεβαίως υπόψη, σκιαγραφώντας το ευρύτερο πλαίσιο της ιστορίας μας. Το στοιχείο όμως που διαφοροποιεί το βιβλίο είναι η εξέταση των ελληνογερμανικών σχέσεων και των ευρωπαϊκών συμφραζομένων τους μέσα από την οπτική γωνία της ιστορίας των επιχειρήσεων, των επιχειρηματιών και των επιχειρηματικών οργανώσεων· οπτική που φέρνει στο προσκήνιο τον τρόπο με τον οποίο ευρύτερες οικονομικές και κοινωνικές δυνάμεις επιδρούν στις πολιτικές πιέσεις που ασκούνται στο επίπεδο των διακρατικών σχέσεων και της ευρωπαϊκής ενοποίησης. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Με την εμφάνιση της ζωής στη Γη ξεκίνησε ένας δαρβινικός διάλογος μεταξύ έμβιων όντων και άβιου περιβάλλοντος, που αενάως αλληλοεπηρεάζονται και αλλάζουν. Και όταν η εξέλιξη τα έφερε έτσι ώστε να εμφανιστεί και η ανθρώπινη νοημοσύνη, μια τρίτη ειδοποιός συνιστώσα ήρθε να εμπλακεί στον διάλογο. Αρχικά, η πολιτισμική εξέλιξη άσκησε ήπια επίδραση στα γήινα πράγματα. Μέχρι που φτάσαμε στην περίοδο την οποία οι γεωλόγοι ονόμασαν Ολόκαινο και οι αρχαιολόγοι Νεολιθική Επανάσταση, οπότε εγκαθιδρύθηκε μια ισχυρή βιολογική συμβίωση: η υιοθέτηση από τον άνθρωπο της γεωργίας και της κτηνοτροφίας. Έκτοτε τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν ραγδαία: για πρώτη φορά στην ιστορία του πλανήτη ένα και μοναδικό είδος, ο Homo sapiens, αναγορεύτηκε σε κυρίαρχο παίκτη.
Ωστόσο, η εξημέρωση ζώων και φυτών δεν άλλαξε μόνο το πώς ο άνθρωπος εξασφαλίζει την τροφή του. Επηρέασε βαθιά τη βιολογία, την υγεία, τον τρόπο ζωής, τις κοινωνικές δομές, την ιδεολογία, τα κοσμοθεωρητικά συστήματα και, τελικά, την ίδια του τη συμπεριφορά.
Το βιβλίο αυτό αφηγείται το πότε, πώς και γιατί ο παλαιολιθικός άνθρωπος αντικατέστησε το κυνήγι, τη συλλογή τροφής από τη φύση και τη νομαδική ζωή με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την εδραία διαβίωση. Το πότε, πώε και γιατί τούτες οι αλλαγές οδήγησαν στην ανάπτυξη τεχνολογικού πολιτισμού και στη συσσώρευση πλούτου και ανθρώπων. Συνάμα όμως και στην υποχώρηση του εξισωτικού, γενναιόδωρου και συνεργατικού παλαιολιθικού ήθους, επιτρέποντας τη σταδιακή εμφάνιση των σημερινών ανταγωνιστικών κοινωνιών με την έκδηλη ανισότητα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Κάθε φυσική γλώσσα είναι μια απροσχεδίαστη τάξη, με άλλα λόγια μια τάξη που προκύπτει χωρίς κανένα σχεδιασμό και προμελέτη. Η γλώσσα δεν είναι ούτε φυσικό φαινόμενο ούτε τεχνούργημα, αλλά ένα φαινόμενο τρίτου είδους: είναι μεν αποτέλεσμα ανθρώπινης δράσης, αλλά όχι στόχος ανθρώπινων προθέσεων ή οποιουδήποτε ανθρώπινου σχεδίου· η παρούσα κατάσταση της γλώσσας, κάθε φυσικής γλώσσας, είναι το ακούσιο και απρόβλεπτο αποτέλεσμα των επιλογών στις οποίες προέβησαν οι ομιλητές της και οι πρόγονοί τους κατά την προσπάθειά τους να επικοινωνήσουν και η επανασύνθεση αυτής της γενετικής διαδικασίας αποτελεί τον θεμέλιο λίθο μιας ερμηνευτικής θεωρίας της γλωσσικής κατάστασης.
Ο Rudi Keller αναπτύσσει τη ρηξικέλευθη προσέγγισή του με γλώσσα διαυγή και προσιτή, αξιοποιώντας στοιχεία εκτός των τεχνικών ορίων της γλωσσολογίας, πρωταρχικά από τους τομείς της φιλοσοφίας, της κοινωνιολογίας και της οικονομικής επιστήμης, δίνοντας μια νέα διάσταση στην ιστορία της γλώσσας αλλά και στην προσέγγιση του φαινομένου της επικοινωνίας εν γένει. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Πώς θα περιέγραφε τη ζωή στον πλανήτη μας ένα εξωγήινο πλάσμα; Ποια χαρακτηριστικά θα του φαίνονταν οικεία και ποια τόσο ιδιαίτερα ώστε να τα θεωρήσει μοναδικά; Πόσο γενικό χαρακτήρα -κυριολεκτικά παγκόσμιο, θα λέγαμε- έχουν πολλά απ' όσα θεωρούμε δεδομένα και προφανή στον κόσμο μας; Πώς θα έβλεπε ειδικά εμάς τους ανθρώπους μια εξωγήινη διάνοια; Ποια στοιχεία της συμπεριφοράς μας θα μπορούσαν να έχουν γενικό χαρακτήρα στο σύμπαν;
Μπορεί ένας γήινος να μιλήσει σαν νά 'ταν εξωγήινος; Μα κι αν δεν μπορεί, μήπως η προσπάθεια να σκεφτεί ως εξωγήινος θα μπορούσε να ρίξει κάποιο φως στα γήινα πράγματα;
Μέσα από μια προφορικού χαρακτήρα αφήγηση, ενίοτε και λίγο παιγνιώδη, παρουσιάζονται κάποια, άλλοτε απλά κι άλλοτε πιο σύνθετα, επιστημονικά δεδομένα για τη ζωή, το σύμπαν και τα πάντα... Οπλισμένοι με καλή και κάπως εύθυμη διάθεση, ίσως παρασυρθούμε και καταφέρουμε όχι μόνο να εισχωρήσουμε στον νου του εξωγήινου, αλλά και να ρίξουμε μια ματιά στον πλανήτη μας "απ' έξω". (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Χούλιο Κορτάσαρ είναι ευρέως γνωστός ως ένας από τους σημαντικότερους Λατινοαμερικάνους συγγραφείς, που με το μυθοπλαστικό τους έργο σφράγισαν την ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Πολύ λιγότερο γνωστό παραμένει, ωστόσο, το εκτενές δοκιμιακό/κριτικό του έργο, το οποίο, πλην της φιλολογικής του αρτιότητας, ξεχωρίζει για την υψηλή αισθητική του αξία, κάτι, μάλιστα, που έχει κάνει ορισμένους μελετητές να το τοποθετούν ανάμεσα στα κορυφαίο δείγματα του δοκιμίου ως είδους.
Η παρούσα έκδοση περιλαμβάνει πέντε κείμενα, τα οποία συμπυκνώνουν αλλά και αναπτύσσουν με τον πλέον αντιπροσωπευτικό τρόπο τις θεωρητικές αρχές του Αργεντινού συγγραφέα πάνω στα δύο βασικό αφηγηματικά είδη που κατεξοχήν διακόνησε, το διήγημα και το μυθιστόρημα, καθώς και στην εν γένει σχέση τους με την ιστορική, πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η πρόσφατη διακοσιοστή επέτειος της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 έχει επαναφέρει στο ιστοριογραφικό προσκήνιο, καθώς και στο προσκήνιο του δημόσιου διαλόγου, τη μεγάλη εποχή των επαναστάσεων, όπως διαμορφώθηκε ιδίως από τις επιδράσεις και επιπτώσεις της Γαλλικής Επανάστασης στην ευρωπαϊκή ήπειρο και πέραν αυτής. Αν η διακοσιετηρίδα της Γαλλικής Επανάστασης το 1 989 συνέπεσε με τις ανατροπές που ακολούθησαν την κατάρρευση των ολοκληρωτικών καθεστώτων στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, η ελληνική διακοσιετηρίδα συνέπεσε με άλλες πλανητικής εμβέλειας προκλήσεις, με τις οποίες τα ιδεώδη και τα θεωρητικά προτάγματα της εποχής των επαναστάσεων καλούνται να αναμετρηθούν. Η τρίτη αναθεωρημένη έκδοση της παρούσας μονογραφίας, για την υποδοχή των ιδεών της Γαλλικής Επανάστασης στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και τη λειτουργία τους στις ιδεολογικές παραδόσεις των λαών της περιοχής, θέτει εκ νέου μια σειρά ζητημάτων των οποίων η αποσαφήνιση μπορεί να επιτρέψει την καλύτερη κατανόηση ιδίως της μετάβασης των βαλκανικών κοινωνιών προς την πολιτική σκέψη της νεωτερικότητας, όπως αυτή εκφράζεται από τον εθνικισμό και τον προβληματισμό για τις προοπτικές της ελευθερίας. Στις σελίδες του βιβλίου, ο συγγραφέας παρουσιάζει έναν ιστοριογραφικό διάλογο μεταξύ των ερμηνευτικών σχημάτων και των θεωρητικών συζητήσεων που προκάλεσε η διακοσιετηρίδα του 1789 και της μαρτυρίας της ιστορικής πορείας των βαλκανικών λαών κατά την εποχή των επαναστάσεων, όπως αυτή καταγράφεται στη σφυρηλάτηση της επαναστατικής νοοτροπίας, στη φιλελεύθερη κριτική της Γαλλικής Επανάστασης και στην ανέλιξη του βαλκανικού ριζοσπαστισμού από την επαναστατική πρωτοβουλία του Ρήγα Βελεστινλή έως τις ρουμανικές εξεγέρσεις του 1848. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)