ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΠΙΘΑΝΟΙ ΦΙΛΟΙ. ΕΝΑΣ ΦΟΝΟΣ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΑ ΚΟΝΤΑ...
Καλώς ήρθατε στη λέσχη φόνων της Πέμπτης
Τα μέλη της Λέσχης Φόνων της Πέμπτης λαμβάνουν σοκαριστικά νέα. Ένας παλιός φίλος αντικέρ σκοτώνεται και το επικίνδυνο πακέτο που είχε στη φύλαξή του εξαφανίζεται. Η παρέα αναλαμβάνει δράση και στην πορεία διασταυρώνονται με παραχαράκτες έργων τέχνης, απατεώνες του διαδικτύου και ναρκέμπορους, ενώ αντιμετωπίζουν και μια πολύ δυσάρεστη κατάσταση που τους αφορά προσωπικά. Καθώς ο αριθμός των πτωμάτων αυξάνεται, το πακέτο παραμένει άφαντο και οι συμφορές φαίνεται να μην έχουν τέλος, μήπως εντέλει υπάρχει ένας διάβολος ανάμεσά τους; (Από τον εκδότη)

Η μπεστ σέλερ σειρά μυστηρίων που έχει καταρρίψει όλα τα ρεκόρ

Μετάτρεψε κάθε εμπόδιο σε δύναμη. Όταν είσαι ψυχικά δυνατός, μπορείς να αντιμετωπίσεις στρεσογόνες καταστάσεις, να δοκιμάσεις καινούργια πράγματα, να καλλιεργήσεις ουσιαστικές σχέσεις και να ενισχύσεις την αυτοεκτίμησή σου. Στο βιβλίο αυτό θα μάθεις τεχνικές για να διαχειρίζεσαι τις καθημερινές δυσκολίες αλλά και τις αναπάντεχες προκλήσεις της ζωής, ώστε να γίνεις πιο υγιής και ευτυχισμένος. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Σε τρεις μήνες θα είμαι νεκρός. Ελάτε να γράψετε την ιστορία μου».
Αυτά τα λόγια γράφει ο Σεμπάστιαν Τραπ, ο ερημίτης συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας, στη Νίκι Χάντερ, μια μελετήτρια του είδους, με την οποία διατηρεί αλληλογραφία επί χρόνια. Κι ενώ του απομένει ελάχιστος χρόνος ζωής, ο Τραπ καλεί τη Νίκι στην εντυπωσιακή έπαυλή του στο Σαν Φρανσίσκο για να τον βοηθήσει να καταγράψει την ιστορία της ζωής του. Εκεί ζουν, επίσης, η πανέμορφη δεύτερη σύζυγός του Νταϊάνα και η προστατευτική κόρη του, Μάντλιν, ενώ στο σπίτι μπαινοβγαίνουν ελεύθερα ο αλλοπρόσαλλος ανιψιός του, Φρέντι, και η λαλίστατη νύφη του, Σιμόν. Συντομα η Νίκι αντιλαμβάνεται ότι μια αληθινή υπόθεση δολοφονίας αναζητά λύση και καταλαμβάνεται από την ακαταμάχητη νόσο - τον πυρετό του ντετέκτιβ.
«Δεν αποκλείεται οι δυο μας να ξεδιαλύνουμε και κάνα δυο παλιά μυστήρια».
Είκοσι χρόνια νωρίτερα -παραμονή Πρωτοχρονιάς του 1999-, η πρώτη σύζυγος του Σεμπάστιαν και ο έφηβος γιος τους εξαφανίστηκαν από διαφορετικές τοποθεσίες και δεν τους ξαναείδαν ποτέ. Διέπραξε άραγε το τέλειο έγκλημα ο διάσημος μετρ της αστυνομικής λογοτεχνίας; Γιατί βγήκε από την απομόνωσή του ύστερα από είκοσι χρόνια, δίνοντας την άδεια σε μιαν άγνωστη να σκαλίσει το παρελθόν του;
«Η ζωή είναι σκληρή. Και στο τέλος σε σκοτώνει».
Καθώς η Νίκι επιχειρεί να συνδέσει όλα τα κομμάτια της ζωής του Σεμπάστιαν, η Μάντλιν αρχίζει να αμφισβητεί τι στ' αλήθεια γνωρίζει ο αγαπημένος της πατέρας για εκείνη τη νύχτα πριν από τόσα χρόνια. Κι όταν ένα πτώμα εμφανίζεται στη λιμνούλα με τα ψάρια, οι δύο γυναίκες θα βρεθούν ενώπιον μιας σοκαριστικής αλήθειας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΒΑΛΕ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΟΥ ΣΕ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΗΡΕΜΗΣΕ! Αν νιώθεις ότι στο μυαλό σου επικρατεί χάος, δεν είσαι μόνος. Ο σύγχρονος κόσμος είναι γεμάτος πράγματα που απαιτούν την προσοχή μας. Αυτό το βιβλίο, μέσα από απλές πρακτικές, θα σε βοηθήσει να μάθεις πώς να αδειάζεις το μυαλό σου· θα σου δώσει τον χώρο να σκεφτείς πιο καθαρά και τη θετική διάθεση για να αντιμετωπίσεις την καθημερινότητα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Δώδεκα μήνες. Δώδεκα θεοί.
Όρισαν. Διέταξαν. Εκτέλεσαν.
Μια νύχτα με βροχή, ένα απότομο φρενάρισμα και μια καραμπόλα. Σπασμένα φανάρια στην άσφαλτο και τέσσερις οδηγοί να αλληλοκοιτάζονται και να αλληλοκατηγορούνται.
Ο Κωστής, η Μαρίνα, η Ελπίδα, η Ναταλία... Έτσι άρχισαν όλα...

Δώδεκα μήνες ακολούθησαν. Γεμάτοι ανατροπές, δάκρυα και γέλια για τους τέσσερις που ξεκίνησαν αντίπαλοι, έγιναν φίλοι και κατέληξαν να ξεπεράσουν ακόμη κι αυτό το στάδιο. Έγιναν ο ένας για τον άλλο το "τώρα", το "σήμερα", το "πάντα".

Σαν τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου, που κάποτε καθόριζαν τις ζωές των απλών θνητών, έτσι κι εκείνοι οι δώδεκα μήνες σφράγισαν το πεπρωμένο τους.
Ένα σύγχρονο μυθιστόρημα για τις ανθρώπινες σχέσεις, τη φιλία και τον έρωτα! (Από τον εκδότη)

Κλαίλια και Παύλος... Έρωτας σαν βροχή. Όχι σαν καταιγίδα... Σαν βροχή... Να φεύγει και να έρχεται... Να δυναμώνει και να χαμηλώνει... Να δροσίζει και να πνίγει...
Κλαίλια... Ένα όνομα-σταθμός στη ζωή της. Η μητέρα της λάτρεψε την ηρωίδα του Ξενόπουλου και της έδωσε, λίγο προτού φύγει από τη ζωή, το όνομά της. Μαζί όμως της δώρισε χωρίς να το θέλει και τη μοίρα της λαμπερής κοντεσίνας. Υπήρχε και για κείνην ένας Παύλος? βαθιά, απόλυτα ερωτευμένος? για μια ζωή. Αλλά η Κλαίλια ήθελε να γνωρίσει τον έρωτα όπως ζωντάνευε μέσα στις σελίδες των βιβλίων. Και βρήκε τον Ντένη της στο πρόσωπο του Νικηφόρου.
Χρόνια μετά, μόνη και κλεισμένη στον εαυτό της, ανάμεσα σε βράχια και σπασμένα όστρακα, εξακολουθεί να ζει παρέα με θύμησες που πληγώνουν και επιθυμίες που κοιμούνται. Μα ξαφνικά ένα μικρό κορίτσι μπαίνει στη ζωή της. Και... τι παράξενο... έχουν το ίδιο όνομα!
Μια ιστορία ρομαντική, όπως τα τρυφερά κοριτσίστικα όνειρα. Μια γυναίκα που αναδύεται από το σκοτεινό πέλαγος του έρωτα, για να αντικρίσει, ώριμη πια, τον εκτυφλωτικό ήλιο της αγάπης! (Από τον εκδότη)

Η γήρανση θεωρείται διαχρονικά μια φυσιολογική διαδικασία. Έχουμε την αντίληψη ότι η ασθένεια, η ευπάθεια και η σταδιακή κατάπτωση είναι αναπόφευκτα στάδια της ζωής. Όμως, δεν είναι απαραίτητο να έχουν έτσι τα πράγματα. Η επιστήμη σήμερα θεωρεί ότι η γήρανση αποτελεί ιάσιμη ασθένεια. Αντιμετωπίζοντας τις βασικές της αιτίες, όχι μόνο μπορούμε να διευρύνουμε το διάστημα που θα χαίρουμε υγείας, αλλά και να ζήσουμε περισσότερο αποτρέποντας και αναστρέφοντας τις παθήσεις της γήρανσης - μεταξύ των οποίων είναι οι καρδιαγγειακές παθήσεις, ο καρκίνος, ο διαβήτης και η άνοια.

Στο ΝΕΟΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ο δόκτωρ Μαρκ Χάιμαν μας θέτει την πρόκληση να σκεφτούμε ξανά τη βιολογία, την υγεία και τη διαδικασία της γήρανσης. Προκειμένου να αποκαλύψει τα μυστικά της μακροβιότητας, διερευνά τα βιολογικά ορόσημα της γήρανσης, τις αιτίες και τις επιπτώσεις τους - κι ύστερα μας δείχνει πώς να τα ξεπεράσουμε με απλές συμβουλές που αφορούν τη διατροφή και τον τρόπο ζωής, οδηγώντας μας στη μακροζωία.

Σε αυτό το βιβλίο θα μάθουμε:
- πώς να ενεργοποιήσουμε τους διακόπτες της μακροζωίας στο σώμα μας,
- πώς να μειώσουμε τη φλεγμονή και να ενισχύσουμε την υγεία του ανοσοποιητικού μας συστήματος,
- πώς να γυμναζόμαστε, να κοιμόμαστε και να αποφορτιζόμαστε για να γεράσουμε με υγεία,
- πώς να τρώμε ώστε να ζήσουμε περισσότερο και καλύτερα. (Από τον εκδότη)

Πρόσφατα ψαχούλευα σε ένα συρτάρι με παλιά γραπτά από τα εφηβικά και κολεγιακά μου χρόνια. Υπήρξα ένας επίμονος γραφιάς: μυθιστορήματα, δοκίμια, θεατρικά έργα. Και ποιήματα: τελειωμένα, ημιτελή, μερικώς τελειωμένα. Τα περισσότερα ήταν αρκετά κακά, αλλά υπήρχαν πολλά. Κάποια είχαν σταλεί με πολλές ελπίδες σε περιοδικά, με φάκελο επιστροφής, με το γραμματόσημό του, στον οποίο -συνήθως- επέστρεφαν. Τα ποιήματα αυτά είχαν πολλά θέματα: παιώνιες, η Ουγγρική Επανάσταση του 1956, χειμώνας, κομμένα κεφάλια. Τα συνηθισμένα.

Τα ποιήματα είχαν γραφτεί με μελάνι, μολύβι, στυλό -ό,τι είχα πρόχειρο- σε διάφορα είδη χαρτιού: γραμμωτό, κενό, λευκό, κίτρινο, μπλε - και πάλι, ό,τι είχα πρόχειρο. Κοιτάζοντας τα χειρόγραφα πρωτότυπα των ποιημάτων σ' αυτό το βιβλίο, βλέπω ότι οι μέθοδοί μου δεν έχουν αλλάξει. Χρησιμοποιώ τη λέξη "μέθοδοι" χαλαρά - δεν είχα ποτέ μεθόδους, αφού δεν παρακολούθησα ποτέ κανένα μάθημα που θα μπορούσε να μου τις διδάξει. Δεν υπήρχαν τέτοια μαθήματα στον Καναδά στα τέλη της δεκαετίας του '50. [...] (Από την έκδοση)

Σου τα γράφω αυτά με την οξιά μπροστά στα μάτια μου, και το μυαλό μου γυρίζει ξανά στην κόκκινη σαν αίμα δική μας οξιά, μια παλιά, πολύ παιδική μου ανάμνηση, είμαι ξαπλωμένος στο χορτάρι, εσύ σκύβεις από πάνω μου, πίσω σου ο ουρανός, ένας ουρανός από κόκκινα φύλλα. Σου γράφω για να αντισταθώ στην περιφρόνηση που νιώθω γι' αυτό το σώμα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου - κι αυτή η περιφρόνηση είναι ίσως εν μέρει ο λόγος που έχω τόσο λίγες αναμνήσεις του κορμιού μου. Πώς ν' αποτυπωθεί στη μνήμη κάτι που πάντα υποχωρεί, πάντα διαφεύγει, πάντα σβήνει και χάνεται;
[...] Δεν το κάνω για να βρω ενόχους, το κάνω για να ξεμπλέξω τα νήματα που μας έχουν υφάνει: να ξεμπερδέψω τα νήματα που αλυσοδένουν εμάς, όλες και όλους εμάς, τα θύματα του ανδρισμού, και μας φυλακίζουν σ' ένα κουκούλι σιωπής, ντροπής και υποκρισίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Η γραφή ως υπαρξιακή εμμονή: με τρομερή ορμή, το ΒΙΒΛΙΟ ΑΠΟ ΑΙΜΑ διηγείται τις απόπειρες της ελευθερίας και τις επιθυμίες της ένταξης, τις αναζητήσεις και τις απορρίψεις ταυτότητας, τον πόθο και την ντροπή· με λίγα λόγια, την πολυεπίπεδη κληρονομιά που φέρει μέσα της η αφηγηματική περσόνα του μυθιστορήματος". (RUTH SCHWEIKERT, συγγραφέας)