Δύο φορές περνάμε από τον Παράδεισο.
Στα παιδικά χρόνια μας και σε έναν έρωτα αληθινό.
Μετά, στην ουσία ζούμε με τις αναμνήσεις τους.
Μόνο ό,τι αγαπήσαμε υπάρχει.
Μόνο εκείνος που αγαπήσαμε ζει.
Κάθε άλλο, μόνο φασαρία έκανε, κι ύστερα με γόμα το έσβησε η λησμοσύνη.
Η αγάπη μόνο διαιωνίζει.
Κυριολεκτικά διαιωνίζει!
Συναντάμε μια στιγμή έναν ξένο και λέμε: Τον ήξερα από πάντα... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Στον Ιβ Σεν Λοράν έχει αποδοθεί η ανάδειξη της υψηλής ραπτικής σε μορφή τέχνης, μετατρέποντας την επίδειξη μόδας σε θέαμα που κόβει την ανάσα και εκσυγχρονίζοντας την έννοια της γυναικείας ένδυσης με το κλασικό ανδρόγυνο στιλ του.
Γεννημένος στην Αλγερία, η ανέλιξη του Σεν Λοράν από μαθητευόμενος στον χώρο της μόδας σε δεξί χέρι του ίδιου του Κριστιάν Ντιόρ ήταν ταχεία. Προχωρώντας στην ίδρυση του δικού του οίκου μόδας το 1961, ο Σεν Λοράν δημιούργησε το διάσημο κοστούμι Le Smoking και το φόρεμα Mondrian, έκανε το δερμάτινο τζάκετ κυρίαρχη τάση και κατέπληξε τον κόσμο της μόδας με τον συγκερασμό πολυτέλειας και καλλιτεχνικής έκφρασης. Εξήντα τρία χρόνια μετά την ίδρυση του οίκου του, το βιβλίο αυτό έρχεται να καταγράψει τη ζωή και το έργο του αινιγματικού, τολμηρού και εκπληκτικά δημιουργικού σχεδιαστή μέσα από πλούσιο φωτογραφικό υλικό και κείμενο βασισμένο σε έγκυρες πηγές. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένα πρωί, ένας άντρας ξυπνά και διαπιστώνει πως έχει μεταμορφωθεί. Μες στη νύχτα, το δέρμα του Άντερς έχει σκουρύνει και τώρα το είδωλό του στον καθρέφτη είναι αυτό ενός ξένου. Στην αρχή μοιράζεται το μυστικό του με μια παλιά του φίλη, και ερωμένη τώρα, την Ούνα. Σύντομα, ειδήσεις για παρόμοια συμβάντα αρχίζουν να βγαίνουν στην επιφάνεια. Παντού, άνθρωποι ξυπνούν μεταμορφωμένοι κι αβέβαιοι για το πώς θα τους δεχτούν οι συγγενείς τους, οι γείτονες, οι φίλοι. Κάποιοι βλέπουν τούτες τις μεταμορφώσεις ως την ανατροπή της καθεστηκυίας τάξης που έτρεμαν ανέκαθεν ότι μπορούσε να συμβεί και που πρέπει να της αντισταθούν μέχρι τέλους. Σε πολλούς, όπως στον πατέρα του Άντερς και στη μητέρα της Ούνα, μια αίσθηση βαθιάς απώλειας κι ανησυχίας αντιμάχεται τη βαθιά αγάπη. Καθώς ο δεσμός ανάμεσα στον Άντερς και στην Ούνα βαθαίνει, η αλλαγή μεταβάλλεται σε ευκαιρία για αναγέννηση - μια ευκαιρία να αντικρίσουμε εκ νέου τον εαυτό μας καταπρόσωπο.
Αποπνέοντας λυρισμό και συνάμα μια αίσθηση επείγοντος, Ο τελευταίος λευκός μάς κάνει με τη δύναμη της πρόζας του πιο ικανούς να δείχνουμε ενσυναίσθηση, ξεπερνώντας τη μισαλλοδοξία, τον θυμό, τον φόβο.
"Μια ιστορία αιχμηρού μαγικού ρεαλισμού... Εξίσου σε συναρπάζει και σου μένει αλησμόνητη". (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Κι αν φορέσεις τα τακούνια μιας άλλης, ποια στ' αλήθεια είσαι; Η Νίσα Κάντορ ζούσε μια κοσμοπολίτικη ζωή μες στα πλούτη ώσπου ο σύζυγός της, αφού την αποκόπτει από όλα αυτά, της ανακοινώνει ότι θέλει διαζύγιο. Η Νίσα είναι αποφασισμένη να μη χάσει τα προνόμιά της, αλλά στο μεταξύ πρέπει να σταθεί στα πόδια της με κάποιον τρόπο -αν και δεν έχει ούτε καν τα ψηλοτάκουνα τα οποία φορούσε μέχρι πριν από λίγο. Κι αυτό επειδή η Σαμ Κεμπ -στη σκοτεινότερη στιγμή της ζωής της- πήρε κατά λάθος την τσάντα του γυμναστηρίου της Νίσα. Ωστόσο η Σαμ δεν μπορεί να ασχοληθεί με μια τσάντα γυμναστηρίου, καθώς παλεύει να συντηρήσει την οικογένειά της. Όταν, μάλιστα, δοκιμάζει τα κόκκινα κροκό δωδεκάποντα που βρίσκει μέσα στην τσάντα, η αυτοπεποίθησή της τονώνεται και συνειδητοποιεί ότι έχει έρθει η ώρα για αλλαγή - και η αλλαγή αφορά την ίδια. Με το χαρακτηριστικό χιούμορ της Τζότζο, τη ζεστασιά και την ανυπέρβλητη αφηγηματικότητά της, αυτή η ιστορία παρεξηγήσεων και ανατροπών εστιάζει στο πώς κάτι μικρό, όπως ένα ζευγάρι τακούνια, μπορεί να αλλάξει τα πάντα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΙΡΕΣ, 1974
Λίγο πριν απ' το πραξικόπημα. Μια γυναίκα και ένας άντρας, σε ένα γύρισμα της τύχης.
ΑΘΗΝΑ, 2018
Λίγο πριν απ' την πανδημία. Ένας άντρας και μια γυναίκα, σε μια εξομολόγηση εκ βαθέων.
Υπάρχει κεραυνοβόλος έρωτας; Κι αν ναι, από τι εξαρτάται; Από την τρέλα μιας μέρας, ή από το πεπρωμένο της καρδιάς, όπως τραγουδούν οι ποιητές του τάνγκο;
Δύο ερωτικές ιστορίες που στροβιλίζονται στον δικό τους ρυθμό, όσο οι άντρες και οι γυναίκες, με τα λάθη και τα πάθη που τους ενώνουν, τυλίγονται σε κόμπους πιο σφιχτούς από την αγάπη, πιο ισχυρούς από τον πόθο, πιο αέναους από τον θάνατο, καταραμένους σαν το διαγενεακό τραύμα, να επαναλαμβάνονται στο διηνεκές - μέχρι να καούν για να ξαναγεννηθούν. (Από την έκδοση)

Γεννήθηκε στη Ζυρίχη, έζησε στο παλάτι του αυτοκράτορα της Αιθιοπίας, ερωτεύτηκε βαθιά και αγιάτρευτα, έκανε την Ελλάδα δεύτερη πατρίδα του. Η μοίρα τού φέρθηκε σκληρά αλλά αυτός πάλεψε για μια δεύτερη ευκαιρία στην ευτυχία. Ένα συναρπαστικό ταξίδι γεμάτο έντονα συναισθήματα η ζωή του. Πολλοί και σημαντικοί οι συνταξιδιώτες του.
Ήταν ο Βέρνερ Γκέρμπερ, ο άνθρωπος που σημάδεψε όχι μόνο τη ζωή μιας γυναίκας, αλλά κι ενός τόπου ολόκληρου, διαμορφώνοντας την Ιστορία του. Ήταν ο ΕΛΒΕΤΟΣ. (Από την έκδοση)

Η Παρθένα
Εκ γενετής επιλεγμένη για να οδηγήσει τον κόσμο σε μια νέα εποχή, η Πόπι ζει μια ζωή που δεν της ανήκει, γεμάτη απαγορεύσεις. Να μην την αγγίζουν ποτέ. Να μην την κοιτάνε. Να μην της μιλάνε. Να μην μπορεί να γευτεί την ηδονή. Μέχρι να φτάσει η ημέρα της Ανάληψής της, προτιμάει να περνάει τον καιρό της με τους φρουρούς και να πολεμάει το κακό που διέλυσε την οικογένεια της παρά να ετοιμάζεται για να κριθεί άξια από τους θεούς. Αλλά η επιλογή ποτέ δεν υπήρξε δική της.
Το Καθήκον
Το βάρος για το μέλλον του βασιλείου έχει πέσει πάνω στην Πόπι, κάτι που ούτε η ίδια είναι σίγουρη ότι θέλει. Γιατί ακόμη και μια Παρθένα έχει καρδιά και επιθυμίες. Κι όταν ο Χοκ, ένας φρουρός με χρυσαφένια μάτια, ορκισμένος να διασφαλίσει την Ανάληψή της, μπαίνει στη ζωή της, το πεπρωμένο και το καθήκον μπερδεύονται με το πάθος και την ανάγκη. Ο Χοκ ξυπνάει μέσα της την οργή και τη δελεάζει με το απαγορευμένο.
Το Βασίλειο
Το βασίλειο, αυτό που οι θεοί έχουν απαρνηθεί και οι θνητοί φοβούνται, ξεσηκώνεται και πάλι. Καθώς οι σκιές των καταραμένων πλησιάζουν όλο και πιο κοντά, η γραμμή μεταξύ του απαγορευμένου και του σωστού θολώνει. Η Πόπι βρίσκεται ξαφνικά πολύ κοντά να χάσει όχι μόνο την καρδιά της και να κριθεί ανάξια από τους θεούς, αλλά και την ίδια της τη ζωή, όταν το αιματοβαμμένο νήμα που κρατάει τα κομμάτια του κόσμου της ενωμένα αρχίζει να ξεφτίζει. (Από την έκδοση)

Η Ρόζα, γυμνή, έδινε την εντύπωση μιας θαλάσσιας θεάς. Για να γεννηθώ τόσο όμορφη, συλλογίστηκε, θα πει πως έχω στον κόσμο έναν προορισμό. Κι ακολουθώ τον προορισμό μου! Έτσι βρήκε ακόμα μια δικαιολογία της ελεεινής της ζωής. (Από τον εκδότη)

ΕΘΝΙΚΟΝ ΑΡΙΣΤΕΙΟΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ