Η μετάφραση, ως καθολική πρακτική λόγου και ως επιτελούμενο έργο του κάθε ξεχωριστού μεταφραστή, αποτελεί έγχρονη μιμητική επανάληψη. Ο μεταφραστής, ως διαχειριστής αλλότριου λόγου, αναδεικνύεται σε πολυμήχανο μηχανικό της γλώσσας που, εικάζοντας κα γνωμοδοτώντας, μιμείται έργα συγγραφέων. Γι' αυτό και η μετάφραση παρουσιάζεται ως καθαρά δοξικός αγώνας του μεταφραστή σε στίβο ανάλογο με αυτόν της ρητορικής, όπου το πρωτότυπο είναι άτεχνη και το μετάφρασμα έντεχνη πίστη. Η μετάφραση είναι επίσης κινητική διαδικασία: είτε ως φορά είτε ως αλλοίωση κατατείνει στη διαφορότητα: αποβλέπει, δηλαδή, στην ποιότητα της διαφοράς μεταξύ των μεταφραζόμενων και των μεταφρασμένων κειμένων, αφού, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, «το εν και το ον πολλαχώς λέγεται». Η μετάφραση, τέλος, είναι συνάρτηση με μία σταθερά (το πρωτότυπο) και με το αόριστο πλήθος μεταβλητών, από τις τιμές των οποίων διαμορφώνεται το μετάφρασμα. Αλλά και η μοναδική σταθερά, ακριβώς επειδή αναγιγνώσκεται, τρέπεται σε μεταβλητή, διότι υπόκειται στην ερμηνεία που της χορηγεί ο κάθε ξεχωριστός μεταφραστής στην κάθε ξεχωριστή γλώσσα. Ο μεταφραστικός μόχθος χωρεί, ως εκ τούτου, πλήρως στο πλατωνικό σχήμα «γιγνόμενα και ποιούμενα και απολλύμενα και αλλοιούμενα» που εγγυάται το «κατά φύσιν φθέγγεσθαι». Η μετάφραση, όντας έργον μεταφραστού, είναι επικράτεια της υποκειμενικότητας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Σ' ένα λιμάνι της Ανδαλουσίας, δυο παλιοί φίλοι, άνθρωποι του υποκόσμου, περιμένουν με αγωνία ένα πλοίο από την Ταγγέρη. Μια χαμένη αγάπη, μια κόρη εξαφανισμένη..., η ζωή τους έχει έρθει τα πάνω κάτω - άραγε, υπάρχει κάτι που μπορεί ακόμη να σωθεί; Κατά την πολύωρη αναμονή τους ανατρέχουν στο κοινό τους παρελθόν, σε ιστορίες βίας και ρομαντισμού, σε λάθη, έρωτες, αμοιβαίες υποχωρήσεις και προδοσίες.
Ένα ταξίδι στην άβυσσο της ψυχής που θυμίζει το "Περιμένοντας τον Γκοντό" του Μπέκετ, ένα «υπέροχα γραμμένο» (The Guardian) «τραγούδι για όλα όσα έχουμε χάσει ή όλα όσα μας ξέφυγαν την ώρα που απλώς περιμέναμε» (El Mundo).
Ό πολυβραβευμένος Ιρλανδός Κέβιν Μπάρι (γενν. 1969) υπογράφει ένα από τα πέντε καλύτερα μυθιστορήματά του 2019 (New York Times). Το έργο είχε συμπεριληφθεί στη μακρά λίστα του Booker (2019). (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ποια παράπονα είχε η Πηνελόπη από τον Οδυσσέα που απουσίαζε επί είκοσι συναπτά έτη; Τι περιείχε η επιστολή της Διδώς προς τον Αινεία που την εγκατέλειψε και αναχώρησε για την Ιταλία; Σε ποια γλώσσα ήταν γραμμένο το γράμμα της Βρισηίδας στον Αχιλλέα; Πόση αγάπη ή μίσος περιείχε η επιστολή της Μήδειας προς τον Ιάσονα; Τι έγραψε στο δικό της γράμμα προς τον Ιάσονα η Υψιπύλη, αντίζηλος της Μήδειας; Μήπως το γράμμα της Φαίδρας προς τον Ιππόλυτο του στοίχισε τη ζωή; Γνώριζε άραγε η Λαοδάμεια πως ο νιόπαντρoς Πρωτεσίλαος, στον οποίο έγραφε επιστολή, ήταν ήδη νεκρός; Πού βρήκε η Αριάδνη γραφική ύλη στην έρημη Νάξο για να γράψει γράμμα στον Θησέα που την εγκατέλειψε;
Απαντήσεις σε αυτά και άλλα πολλά παράξενα και αναπάντεχα ερωτήματα βρίσκει κανείς διαβάζοντας τις Ηρωίδες του Οβίδιου (43 π.Χ. - 17 μ.Χ.) , μια συλλογή δέκα πέντε ευφάνταστων ποιητικών επιστολών που στέλνουν γνωστές γυναίκες του μύθου στους αγαπημένους τους.
Το βιβλίο αυτό αποτελεί την πρώτη έμμετρη νεοελληνική μετάφραση των Ηρωίδων (1- 15) στο σύνολό τους, η οποία συνοδεύεται από κατατοπιστική εισαγωγή και αναλυτικά ερμηνευτικά σχόλια. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Σας ενδιαφέρει να διευρύνετε τις γνώσεις σας στην επιστήμη της γλωσσολογίας;
Θέλετε να ασκηθείτε στο επίπεδο γνώσης σημαντικών γλωσσολογικών όρων;
Το εισαγωγικό εγχειρίδιο που κρατάτε στα χέρια σας είναι ένας πλήρης και συνοπτικός πλοηγός στον γοητευτικό κόσμο της γλωσσολογίας. Στις 532 σελίδες του αναπτύσσονται 100 αυτόνομες ενότητες που περιγράφουν και εξηγούν έννοιες-κλειδιά της επιστήμης, διαρθρωμένες σε οκτώ μέρη: εισαγωγικές έννοιες και διακρίσεις, επίπεδα γλωσσικής ανάλυσης, γλωσσικές μονάδες, γλωσσικά φαινόμενα, κλάδοι γλωσσολογίας, πρόσκτηση και διδασκαλία της γλώσσας, γλωσσολογικές θεωρίες, ιστορία ελληνικής γλώσσας. Στα πλεονεκτήματα του βιβλίου εντάσσονται η πολύπλευρη ανάπτυξη βασικών αλλά και πιο ειδικών εννοιών σε όλο το φάσμα των τριών κλάδων της γλωσσολογίας (θεωρητική, ιστορική, εφαρμοσμένη), η συμπερίληψη των δεδομένων της σύγχρονης και εξειδικευμένης διεθνούς και ελληνικής βιβλιογραφίας, καθώς και η παιδαγωγική προοπτική μέσω της δομής και της ένταξης σχεδιαγραμμάτων, πινάκων και άνω των 300 ασκήσεων με τις απαντήσεις τους. Τέλος, το παρόν βιβλίο, καρπός της συνάντησης και της συνεργατικής διεπίδρασης των συγγραφέων στο Τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας του Δ.Π.Θ., μπορεί να αποτελέσει ένα πολύτιμο εκπαιδευτικό και διδακτικό εργαλείο στο πλαίσιο προπτυχιακών και μεταπτυχιακών μαθημάτων γλωσσολογίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν ένα σημαντικό και επίκαιρο ζήτημα που συνδέεται με διαχρονικές πανανθρώπινες αρχές και αξίες όπως η αλληλεγγύη, η (κοινωνική) δικαιοσύνη, η ελευθερία, η ανεξαρτησία, η ανεκτικότητα, η ισότητα, η ισονομία, η ανεξιθρησκία, ο σεβασμός, η ισότιμη συμμετοχή, η ασφάλεια, η αξιοπρέπεια κ.ά.
Η εκπαίδευση, ως ανθρώπινο δικαίωμα και απαραίτητο μέσο για την επίτευξη και άλλων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην προώθηση και στη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τόσο μέσω της διδασκαλίας όσο και μέσω εκπαιδευτικών πολιτικών και πρακτικών. Η ενιαία εκπαίδευση βασίζεται στις διεθνείς διακηρύξεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα του παιδιού, όπως, για παράδειγμα, τα Πορίσματα της Επιτροπής του ΟΗΕ για το Δικαίωμα στην Ενιαία Εκπαίδευση (2016).
Στον παρόντα συλλογικό τόμο περιλαμβάνονται κείμενα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ενιαία εκπαίδευση. Τα κείμενα προέρχονται από διαφορετικά επιστημονικά πεδία (την κοινωνιολογία, την παιδαγωγική και την ψυχολογία), γεγονός που επιτρέπει μια ολιστική προσέγγισή τους. Η σημασία που έχουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και η ενιαία εκπαίδευση ως κοινωνικά ζητήματα και η διεπιστημονική προσέγγισή τους καθιστούν τον συλλογικό τόμο πολύτιμο εργαλείο σε φοιτητές, εκπαιδευτικούς, ερευνητές, γονείς και πολίτες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)