Lesvos 2

Η τέχνη τίθεται στην υπηρεσία του ανθρώπου, είναι δηλαδή τέχνη ανθρωπιστική, ειδάλλως δεν είναι τέχνη. Αυτά διακηρύσσει ο Κινέζος καλλιτέχνης Ai Weiwei, έργω και λόγω. Αρκεί όμως η τέχνη να έχει καλές προθέσεις, ακόμη και χρήσιμα αποτελέσματα, για να είναι καλή τέχνη; Σκέψεις με αφορμή πρόσφατη έκδοση με «λόγια» του καλλιτέχνη για την τέχνη και τον κόσμο, υπό τον τίτλο «Ανθρωπότητα» (εκδ. Gutenberg, μτφρ. Λένια Ζαφειροπούλου)

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

Τον Κινέζο καλλιτέχνη Άι Γουεϊγουέι οι περισσότεροι τον γνωρίσαμε τις μέρες του 2015, όταν έξω από το χωριό Ειδομένη, στα σύνορά μας με τη Βόρεια Μακεδονία, είχε συγκεντρωθεί ένας μεγάλος αριθμός από πρόσφυγες που, διαβιώντας σε συνθήκες άθλιες, «πίεζαν» για να τους δοθεί η δυνατότητα να φύγουν βόρεια, προς τις ευρωπαϊκές χώρες των ονείρων τους. Τότε, με ποικίλες δράσεις, τραβούσε την προσοχή της διεθνούς κοινότητας στο δράμα των προσφύγων, καθώς και τις κάμερες των δικών μας καναλιών που έκαναν λόγο για «κινέζο ακτιβιστή» ή «κινέζο καλλιτέχνη», ενίοτε με ειρωνικό τρόπο.

Η τέχνη ασχολείται με την αισθητική, την ηθική, την πίστη μας στην ανθρωπότητα. Χωρίς αυτά απλώς δεν υπάρχει τέχνη (σελ. 15)

Η αλήθεια είναι βέβαια ότι τότε ο Γουεϊγουέι ήταν ήδη παγκόσμια διασημότητα. Όχι μονάχα την ίδια χρονιά (2015) βραβεύτηκε από τη Διεθνή Αμνηστία για τη συνεισφορά του στον αγώνα για την υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων αλλά ήταν και ο άνθρωπος πίσω από την «ιδέα» της περίφημης «χελιδονοφωλιάς», το εμβληματικό Στάδιο όπου έγινε η έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου. Τελικά, βέβαια, διαφώνησε με τον τρόπο που χειρίστηκε η κινεζική κυβέρνηση τους Αγώνες και αρνήθηκε να συμμετάσχει σε γιορτές ή να κάνει δημόσιες εμφανίσεις. Ο Γουεϊγουέι, ας το σημειώσουμε, έχει σπουδάσει στις Ηνωμένες Πολιτείες, απ’ όπου και ξεκίνησε την καριέρα του ως καλλιτέχνης.

Ai Weiwei at Lesvos 1

Τον είδαμε ξανά εν δράσει, το επόμενο έτος, στη Λέσβο, πάλι δίπλα στους πρόσφυγες, όταν, όπως λέγεται, «έστησε το στούντιό του» στο νησί, κάνοντας και πάλι αυτό που γνωρίζει να κάνει καλά: να φτιάχνει «εικόνες» που αναγκάζουν τον κόσμο να στρέψει το βλέμμα του στο πρόβλημα. Μια από αυτές τις εικόνες, από τις πλέον αμφιλεγόμενες, ήταν όταν πόζαρε και φωτογραφήθηκε ο ίδιος σε μια παραλία του νησιού (βλ. κεντρική εικόνα), στη στάση που βρέθηκε νεκρός ο μικρός Αϊλάν, σε παραλία της Αλικαρνασσού.

Όταν βοηθάς έναν άνθρωπο βοηθάς την ανθρωπότητα (σελ. 16)

Η ίδια η φωτογράφιση του παιδιού και η διάχυσή της σε όλον τον πλανήτη είχε προκαλέσει συζητήσεις: κάνει πραγματικά καλό στην υπόθεση των προσφύγων η «εισβολή» τέτοιων εικόνων στις τηλεοράσεις των ανθρώπων, ή λειτουργεί αντίστροφα, εξωθώντας τους να αποστρέψουν το βλέμμα από τη φρίκη; Μήπως η ίδια η φωτογραφία ήταν, εν μέρει, προϊόν σκηνοθεσίας; Μήπως, δηλαδή, ο φωτογράφος «έστησε» ο ίδιος το θέμα του; Έτσι, η «εγκατάσταση» του Άι Γουεϊγουέι προκάλεσε και κάποια αρνητικά σχόλια.

Αισθάνομαι ότι το ανθρώπινο γένος είναι ένα. Η πληγή του ενός είναι πληγή όλων μας. Η χαρά του ενός είναι χαρά όλων μας (σελ. 23)

Αποτέλεσμα της παραμονής του καλλιτέχνη στη Λέσβο ήταν και η ταινία-ντοκιμαντέρ The Human Flow το οποίο παίχτηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ της Βενετίας το 2017 και στη συνέχεια την παρακολούθησαν χιλιάδες άνθρωποι σε όλον τον κόσμο.

ai weiwei art

Μια ακόμη «εγκατάσταση» που συζητήθηκε πολύ ήταν το Laundromat, μια έκθεση που αποτελούνταν από παπούτσια και ρούχα που άφησαν πίσω τους οι πρόσφυγες της Ειδομένης, πλυμένα και σιδερωμένα. Η έκθεση αυτή μεταφέρθηκε σε πολλές πόλεις του κόσμου, από τη Νέα Υόρκη μέχρι το Κατάρ.

Είναι αυτή η τέχνη σπουδαία τέχνη; αναρωτιούνται ορισμένοι μπροστά στη θέα παρατεταγμένων παπουτσιών ή ρούχων. Δεκάδες επιμελητές εκθέσεων (curators) ανά τον κόσμο απαντούν θετικά, συγκρίνοντας τον Κινέζο καλλιτέχνη ακόμη και με τον Άντι Γουόρχολ.

Τα σύνορα δεν βρίσκονται στη Λέσβο, αλλά στη σκέψη μας και στην καρδιά μας (σελ. 54)

Το βιβλίο με τις σκέψεις του Κινέζου καλλιτέχνη (απ’ όπου και τα αποσπάσματα στα ενδιάμεσα του κειμένου) είναι ένα μικρό κόσμημα, σε σχήμα «τσέπης», με σκληρό εξώφυλλο, καλό χαρτί, σε σχεδιασμό και επιμέλεια του Γιάννη Μαμάη. Τα λόγια του είναι συγκινητικά, μεστά, φορείς μιας ανθρωπιστικής αντίληψης που δύσκολα βρίσκει τη θέση της στη σημερινή, πιο πραγματιστική εποχή μας. Και είναι αλήθεια ότι αόριστες διακηρύξεις, για παράδειγμα, κατά των συνόρων, έχοντας δει πώς οι ανθρώπινοι πληθυσμοί μπορούν να γίνουν αντικείμενο μιας βιοπολιτικής στην υπηρεσία της γεωπολιτικής (βλ. η εξώθηση προσφύγων από την Τουρκία στον Έβρο), δεν μπορούν να ληφθούν στα σοβαρά σαν προτάσεις πολιτικής.

GH AWWInstall 18 1024x767

Όμως θα ήταν λάθος να κριθούν τα λόγια όπως και η τέχνη του Άι Γουεϊγουέι με κριτήρια πολιτικού πραγματισμού. Προφανώς, δεν συνιστούν προτάσεις για την επίλυση των εξαιρετικά σύνθετων προβλημάτων που προκαλούν τις «ροές» ανθρώπων (όχι μονάχα των προσφύγων) από τις πιο φτωχές χώρες στις πιο πλούσιες. Ο Γουεϊγουέι, με κάθε του έργο, με κάθε του παρέμβαση, προσπαθεί να στρέψει το βλέμμα του στην πυρηνική αλήθεια της μεταναστευτικής και προσφυγικής κρίσης, που είναι μια κρίση διαρκής, είτε πυροδοτείται από πολέμους είτε υποκινείται από δυνάμεις που έχει φέρει στο προσκήνιο η παγκοσμιοποίηση. Κι αυτή η πυρηνική αλήθεια είναι μεν απλή, αλλά εύκολα παραγνωρίζεται: Ότι είναι μια κρίση που αφορά ανθρώπους, ξεχωριστά άτομα, υπάρξεις με όνειρα και επιθυμίες, καθεμιά από τις οποίες ζυγίζει ακριβώς το ίδιο με κάθε άλλη στη μεγάλη ζυγαριά της Ανθρωπότητας. Και η Ανθρωπότητα, εν προκειμένω, είναι και το δέντρο και το δάσος.

* Ο Κ.Β. ΚΑΤΣΟΥΛΑΡΗΣ είναι συγγραφέας.

anthropotita weiweiΑνθρωπότητα
Ai Weiwei
Μτφρ. Λένια Ζαφειροπούλου
Πρόλογος: Larry Warsh
Εκδ. Gutenberg
Σελ. 210, τιμή €9,00

politeia link more

 

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Όταν ο Στέφαν Τσβάιχ αποστρεφόταν τον χορό, το ραδιόφωνο, τον κινηματογράφο

Όταν ο Στέφαν Τσβάιχ αποστρεφόταν τον χορό, το ραδιόφωνο, τον κινηματογράφο

Σκέψεις με αφορμή το κείμενο του Στέφαν Τσβάιχ [Stefan Zweig] «Η ομογενοποίηση του κόσμου» (μτφρ. Μαρία Αγγελίδου, Άγγελος Αγγελίδης), το οποίο κυκλοφορεί στη σειρά «Βιβλίδια» των εκδόσεων Άγρα.

Γράφει ο Κ.Β. Κατσουλάρης

Θα σου μιλήσω για ένα...

«Πυρηνική ενέργεια; ΝΑΙ, παρακαλώ» – Σκέψεις με αφορμή το γκράφικ νόβελ «Ένας κόσμος χωρίς τέλος»

«Πυρηνική ενέργεια; ΝΑΙ, παρακαλώ» – Σκέψεις με αφορμή το γκράφικ νόβελ «Ένας κόσμος χωρίς τέλος»

Σκέψεις με αφορμή το γκράφικ νόβελ «Ένας κόσμος χωρίς τέλος» των Ζαν Μαρκ Ζονκοβισί, Κλεμένς Σαπέν και Κριστόφ Μπλεν, που κυκλοφορεί σε μετάφραση Φωτεινής Βλαχοπούλου και επιμέλεια Γιάννη Ζηρίνη, από τις εκδόσεις Κριτική. Ένας προβληματισμός για την ενέργεια, και για την πυρηνική ενέργεια. 

Γράφει ...

«Μαντάμ Μποβαρί» του Γκιστάβ Φλομπέρ – Μια γυναίκα που διέρρηξε τα όρια

«Μαντάμ Μποβαρί» του Γκιστάβ Φλομπέρ – Μια γυναίκα που διέρρηξε τα όρια

Σκέψεις για το κλασικό μυθιστόρημα του Γκιστάβ Φλομπέρ [Gustave Flaubert] «Μαντάμ Μποβαρί», που κυκλοφόρησε ξανά πρόσφατα σε μετάφραση της Ρίτας Κολαΐτη από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Στην έκδοση περιλαμβάνεται χρονολόγιο, τα πρακτικά της δίκης εναντίον του Φλομπέρ καθώς και ένα δοκίμιο του Τιερί Λαζ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Ο Ρουμάνος συγγραφέας Μίρτσεα Καρταρέσκου [Μircea Cartarescu] έλαβε το βραβείο για το μυθιστόρημά του «Solenoid» που είναι εν μέρει αυτοβιογραφικό και μάς μεταφέρει στην κομμουνιστική Ρουμανία των τελών του ‘70. Στα ελληνικά τον έχουμε γνωρίσει με το μυθιστόρημα «Νοσταλγία» (μτφρ. Βίκτορ Ιβάνοβιτς, εκδ. Καστανιώτη)....

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

Ένα από τα αφιερώματα της φετινής ΔΕΒΘ ήταν αυτό στις «Γυναίκες», μια ευρεία θεματική που ξεδιπλώθηκε μέσα από συζητήσεις για συγγραφείς, εκδότριες και μεταφράστριες, για τη γυναίκα σαν λογοτεχνικό ήρωα, αλλά και τη γυναικεία γραφή. Οι εκδηλώσεις ήταν διάχυτες στο πρόγραμμα, αρκετές συνέπιπταν η μία με την άλλη, αλλ...

Μιχάλης Αλμπάτης: «Δεν θα έγραφα ποτέ ένα δεύτερο ‘’Και οι νεκροί ας θάψουν τους νεκρούς τους’’»

Μιχάλης Αλμπάτης: «Δεν θα έγραφα ποτέ ένα δεύτερο ‘’Και οι νεκροί ας θάψουν τους νεκρούς τους’’»

Από την απόλυτη επιτυχία στη συνειδητοποίηση. Ο Μιχάλης Αλμπάτης μάς μίλησε για το νέο του βιβλίο «Η κατάλυση του χρόνου» (εκδ. Νήσος), αλλά και πώς βίωσε το απίστευτο «γκελ» που έκανε το προηγούμενο μυθιστόρημά του.

Συνέντευξη στον Διονύση Μαρίνο

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της βραβευμένης με Νόμπελ λογοτεχνίας Ανί Ερνό [Annie Ernaux] «Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), μια συνομιλία, μέσω μέιλ, της Ερνό με τον Φρεντερίκ Ιβ Ζανέ [Frederic-Yves Jeannet]. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμ...

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ [Graeme Macrae Burnet] «Μελέτη περίπτωσης» (μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου), το οποίο κυκλοφορεί στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στην αρχή, καθώς ...

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Μουράτ Εσέρ [Murat Eser] «Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής», η οποία κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εφημερίδα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Για τα βιβλία των Κνουτ Χάμσουν [Knout Hamsun] «Η πείνα» (μτφρ. Βασίλη Δασκαλάκη), Νικολάι Γκόγκολ [Νikolai Gogol] «Το παλτό» (μτφρ. Κώστας Μιλτιάδης), Μαξίμ Γκόρκι [Maxim Gorky] «Τα ρημάδια της ζωής» (μτφρ. Κοραλία Μακρή) και Λέον Τολστόι [Leon Tolstoy] «Η σονάτα του Κρόιτσερ» (μτφρ. Κοραλία Μακρή). 

...
Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Εαρινά αναγνώσματα από όλο τον κόσμο. Νομπελίστες, αναγνωρισμένοι συγγραφείς, αλλά και νέα ταλέντα ξεχωρίζουν και τραβούν την προσοχή. Στην κεντρική εικόνα, οι Αμπντουλραζάκ Γκούρνα, Κάρα Χόφμαν, Ντέιβιντ Μίτσελ.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος 

Από την...

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Η επιστήμη προχωράει με ραγδαίoυς ρυθμούς. Η 4η βιομηχανική επανάσταση θα στηριχθεί στην κβαντική υπεροχή και την Τεχνητή Νοημοσύνη. Για να ξέρουμε πώς θα είναι το μέλλον μας επιλέγουμε τρία βιβλία που εξηγούν λεπτομέρως όλα όσα θα συμβούν. Kεντρική εικόνα: @ Wikipedia.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ