Μια μέρα σαν σήμερα, 16 Δεκεμβρίου 1897, έφυγε από τη ζωή στα 57 του χρόνια ο Γάλλος συγγραφέας Άλφονς Ντοντέ.
Του Ευθύμιου Σακκά
Είχε γεννηθεί στις 13 Μαΐου 1840 στην πόλη Νιμ. Ο πατέρας του ήταν βιομήχανος αλλά έχασε την περιουσία του μ’ αποτέλεσμα τα παιδικά χρόνια του Άλφονς να στιγματιστούν από την φτώχεια. Σπούδασε στην Λυόν και αμέσως μετά εργάστηκε ως επιμελητής σε σχολείο. Η θέση αυτή αποδείχτηκε αφόρητη γι’ αυτόν, μάλλον εξαιτίας του συντηρητικού και αυστηρού συστήματος, ενώ αργότερα ο Ντοντέ είχε εξομολογηθεί ότι για πολλούς μήνες μετά την παραίτησή του έβλεπε εφιάλτες. Εγκατέλειψε λοιπόν την Λυόν και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου διέμενε και ο αδελφός του Ερνέστος, ο οποίος δούλευε ως δημοσιογράφος. Αυτός τον παρακίνησε να αρχίσει να αρθρογραφεί και κατά διαστήματα ο Άλφονς εργάζεται ως χρονικογράφος. Παράλληλα κάνει τις πρώτες απόπειρές του σε ποιητική πρόζα και το 1858 εκδίδει την πρώτη του συλλογή υπό τον τίτλο «Οι ερωτευμένες» που δεν έχει καμιά απήχηση. Σ’ αντίθεση με την λογοτεχνική του φήμη άρχισε να εδραιώνει το όνομά του στους δημοσιογραφικούς κύκλους τα επόμενα χρόνια μέσα από τις συνεργασίες του με σημαντικά έντυπα, όπως η Le Figaro.
Το 1867 εκδίδει το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα «Το μικρό πράμα», αλλά και πάλι δεν κατορθώνει να κινήσει το ενδιαφέρον του λογοτεχνικού κόσμου. Μέσα σ’ αυτά τα δέκα χρόνια είχε αρχίσει να γράφει και μια σειρά διηγημάτων που εκδοθήκανε τον επόμενο χρόνο. Επρόκειτο για την συλλογή «Γράμματα από τον μύλο» μέσα από την οποία θα δώσει τα πρώτα δείγματα υψηλής γραφής. Η ρεαλιστική αφήγηση, η λακωνικότητα, ο νατουραλισμός και η πολυμορφία των χαρακτήρων είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά του. Αμέσως μετά αρχίζει να δημοσιεύει σε διάφορες εφημερίδες και σε συνέχειες το σημαντικότερο ίσως μυθιστόρημά του Ο Ταρταρέν από το Ταρασκόν, ένα εκλαϊκευμένο μυθιστόρημα που ρίχνει μια ενδελεχή ματιά στα ήθη της αστικής τάξης.
Από εκεί κι έπειτα και εξαιτίας του πολέμου της Γαλλίας με την Γερμανία μεταξύ των ετών 1870-1871 αρχίζουνε να διαφαίνονται στην γραφή του και πολλά πατριωτικά στοιχεία. Χαρακτηριστικά προς αυτή τη κατεύθυνση είναι τα κείμενά του «Γράμματα σ’ έναν απόντα» και «Ρομπέρ Ελμόν». Μεταξύ του πλούσιου έργου του συμπεριλαμβάνονται και θεατρικά κείμενα με πιο αξιόλογο από αυτά την «Αρλεσιανή».
