alt

Κάθε δεύτερη Παρασκευή, ο ιχνηλάτης βιβλιοπωλείων και βιβλιοθηκών Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης φορτώνει στον Σάκο Εκστρατείας του βιβλία, μιλώντας γι᾽ αυτά σαν να αφηγείται ιστορίες σ᾽ ένα φιλόξενο στέκι. Σήμερα, στον Σάκο του, μια τελευταία φουρνιά από Φραντς Κάφκα.

Του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη

altΟ Κάφκα είναι ένα λαγούμι. Ένας λαβύρινθος είναι ο Κάφκα. Ο Κάφκα είναι ένα διαυγές μυστήριο που περιμένει την αέναη και αενάως ανανεωμένη εξιχνίασή του. Ένα άνοιγμα στο αίνιγμα είναι ο Κάφκα. Μαζί με τους Βίτγκενσταϊν, Μπένγιαμιν και Ντεμπόρ, ο Κάφκα είναι ο ανατόμος του εικοστού και ο προπομπός του εικοστού πρώτου αιώνα. Το έργο του σε καλεί διαρκώς να καταβυθιστείς μέσα του για να ανακαλύψεις το πώς λειτουργούν οι κοινωνικοί μηχανισμοί που συντρίβουν τον μεμονωμένο άνθρωπο αλλά και, συνάμα, το πώς συγκροτούνται μηχανισμοί άμυνας απέναντι σε αυτούς τους κοινωνικούς μηχανισμούς. Το έργο του Κάφκα, επισημαίνει ο Michael Löwy, θεωρήθηκε επικίνδυνο από όλα τα αυταρχικά καθεστώτα του εικοστού αιώνα. Το έργο του Κάφκα, επισημαίνει ο Félix Guattari, ενεργοποιεί στον αναγνώστη «μια δουλειά πρωτογενούς διαδικασίας, μέσω της οποίας έρχονται να εκφραστούν οι ασυνείδητες δυνητικότητες μιας ολόκληρης εποχής». Προσφάτως επανεκδόθηκαν τα Ημερολόγια του Κάφκα, τα οποία βρίσκονται στον Σάκο Εκστρατείας του Επίμονου Αναγνώστη, μαζί με ορισμένα σημαίνοντα έργα που καταπιάνονται με τον συγγραφέα/ποιητή/στοχαστή της Πράγας. 

alt«Τίποτε άλλο από μια αναμονή, αιώνια αμηχανία», γράφει ο Φραντς Κάφκα στις 15 Μαρτίου του 1914. Στα Ημερολόγια 1910-1923 (μτφρ. Αγγέλα Βερυκοκάκη, εκδ. Εξάντας) εντοπίζεται όλη η προσπάθεια του Κάφκα να στοχαστεί, να καταγράψει και να εκφράσει λογοτεχνικά τον καιρό του, αλλά και τη στάση του ίδιου απέναντι στην εποχή του. Μια τιτάνια, ουσιαστικά μοναχική, προσπάθεια ενός ανθρώπου που θέλησε να γίνει ένα ψυχονοητικό σύστημα σύλληψης και καταγραφής των πιο κρίσιμων τάσεων μιας εποχής κοσμοϊστορικών συγκρούσεων και ανακατατάξεων. Ο Κάφκα εδώ σημειώνει ιδέες που έμελλε να επεξεργαστεί λογοτεχνικά και να τις μετατρέψει σε αφηγήματα, αποτυπώνει ύλη ονείρων, μιλάει για τα κίνητρά του, εκθέτει τις στιγμές της καθημερινότητάς του, παρηγορεί τον εαυτό του, σαν μια κάμερα φιλμάρει δρόμους, σοκάκια, τοίχους, πρόσωπα. Στις 21 Φεβρουαρίου του 1911, γράφει: «Η ζωή μου σ᾽ αυτό τον κοσμο είναι σαν να ήμουν βέβαιος για μια δεύτερη ζωή, έτσι όπως παραδείγματος χάριν παρηγορούμαι για την αποτυχημένη παραμονή μου στο Παρίσι λέγοντας πως θα προσπαθήσω να ξαναπάω εκεί γρήγορα. Πέρα απ᾽ αυτό, το θέαμα των έντονα διαχωρισμένων τμημάτων φωτός και σκιάς στο λιθόστρωτο του δρόμου». Βλέπουμε εδώ τη διαλεκτική έσω/έξω, το πώς ένα ψυχικό στιγμιότυπο, μια ψυχική διάθεση, ακολουθείται από μια φραστική πολαρόιντ, μια λήψη αυτού που υπάρχει μπροστά στα μάτια του περιπατητή συγγραφέα. Η πάλη του Κάφκα με τις λέξεις καταγράφεται επίσης. Η αναζήτηση της σωστής λέξης, η ρυθμολογία της εκάστοτε φράσης, ο συνδυασμός των φράσεων ώστε να εκφραστεί το βαθύτερο νόημα που είχε κατά νουν ο Κάφκα, ήταν το κεντρικό του μέλημα, απέναντι στο οποίο αισθανόταν συνήθως αποτυχημένος. Δύο ημερολογιακές εγγραφές είναι σπαρακτικά αποκαλυπτικές: «Άθλια, άθλια, κι όμως με καλές προθέσεις. Είναι βέβαια μεσάνυχτα, αφού όμως έχω κοιμηθεί πολύ καλά, αυτό δεν είναι παρά μια δικαιολογία, πόσο μάλλον που ούτε στη διάρκεια της ημέρας δεν έγραψα απολύτως τίποτα. altΗ αναμμένη λάμπα, το ήσυχο σπίτι, το σκοτάδι έξω, οι τελευταίες στιγμές πριν τον ύπνο, μου δίνουν το δικαίωμα να γράψω, ακόμα κι αν αυτό θα είναι το αθλιότερο κείμενο. Κι αυτό το δικαίωμα θα το αξιοποιήσω γρήγορα. Αυτός είμαι, λοιπόν» (25 Δεκεμβρίου 1910). Και, δύο μέρες μετά, με έναν τρόπο που θυμίζει σύγχρονους μινιμαλιστές τελειοθήρες, ο Κάφκα σημειώνει, ψαλμωδώντας, ή ψελλίζοντας, κάτι σαν αυτοκριτική και σαν προσευχή: «Η δύναμή μου δεν φτάνει πια ούτε για μια πρόταση. Αν τουλάχιστον επρόκειτο για μία μόνο λέξη, αν αρκούσε να προστεθεί μία λέξη για να απομακρυνθεί κανείς με ήσυχη συνείδηση. ότι έχει γεμίσει απόλυτα αυτή τη λέξη με τον εαυτό του». 

«Πώς να εισέλθουμε στο έργο του Κάφκα; Είναι ένα ρίζωμα, ένα λαγούμι», γράφουν και αναρωτιώνται οι Ζιλ Ντελέζ και Φελίξ Γκουατταρί, στην εναρκτήρια μάλιστα πρόταση του σημαντικού τους έργου Κάφκα — Για μια Ελάσσονα Λογοτεχνία (μτφρ. Κωστής Παπαγιώργης, εκδ. Καστανιώτης). Ο φιλόσοφος και ο ψυχαναλυτής ντεκουπάρουν το σύνολο το έργο του Κάφκα, μιμούμενοι θαρρείς τον Ουίλιαμ Μπάροουζ προβαίνουν σε μια αλληλουχία από cut-up και fold-in, ταξινομούν, αρχειοθετούν, τεμαχίζουν, αποδομούν και ανασυνθέτουν σκηνές από το Φιλμ Κάφκα — μάλιστα αργότερα ο ψυχαναλυτής, ο Γκουατταρί θα σχεδιάσει ένα τέτοιο φιλμ. altΕπισημαίνουν το χιούμορ που επιστράτευσε ο Κάφκα απέναντι στον ζόφο, τον τρόπο με τον οποίο προσπάθησε να αντιταχθεί στον Αμερικανισμό, τον Φασισμό, τη Γραφειοκρατία, κάνοντας τον εαυτό του μια λογοτεχνική μηχανή που «ξεπερνά την επιτάχυνσή τους», πασχίζοντας, με όλες του τις δυνάμεις, να μην ειναι «καθρέφτης», αλλά να είναι «ρολόι που τρέχει» για να ξεπεράσει τις «διαβολικές δυνάμεις» προτού συγκροτηθούν.

Μόνος, άνευ Ντελέζ πια, ο Γκουατταρί συνθέτει ένα ταχυβιβλίο με τίτλο 65 Όνειρα του Φραντς Κάφκα (μτφρ. Ευγενία Γραμματικοπούλου, εκδ. Πατάκης), όπου τωόντι αλιεύει/ταξινομεί/αρχειοθετεί τα όνειρα που είχε καταγράψει ο συγγραφέας στα ημερολόγια, στις επιστολές, αλλά και σε κάποια αφηγήματά του. Ο Γκουατταρί έχει συλλάβει το ότι ο Κάφκα ζούσε σαν σε όνειρο, όπως διατεινόταν, αλλά και ονειρευόταν όπως έγραφε, όντας πλασμένος από των ονείρων την ύλη, σύμφωνα με τη διατύπωση του Σαίξπηρ. Στήνει θεματικούς και θεαματικούς μικροκαταλόγους από τούτο το ονειρικό υλικό και ανακαλύπτει αρμούς ανάμεσα στα όνειρα, στον βίο, και στο έργο του συγγραφέα. Ο ποιητικός λόγος του Κάφκα, πάντα παρών: «Η αγαπημένη μου είναι μια πύρινη περιστερά που κατέρχεται στη γη. Τώρα μ᾽ έχει περικυκλώσει. Δεν οδηγεί όμως όσους έχει περικυκλώσει, μα όσους τη βλέπουνε». Και: «[…] είναι ότι διαρκώς αλλάζαμε, εσύ γινόσουν εγώ, κι εγώ γινόμουν εσύ […]».

* Ο ΓΙΩΡΓΟΣ-ΙΚΑΡΟΣ ΜΠΑΜΠΑΣΑΚΗΣ είναι συγγραφέας και μεταφραστής.
Τελευταίο του βιβλίο, η συλλογή αφηγημάτων «Συλλαλητήρια στο δωμάτιό μου» (εκδ. Gutenberg).

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

40 χρόνια από το 1984: Παλιές και νέες πολιτικές δυστοπίες [ΙΙI]  – Άπνοια και Πάγος

40 χρόνια από το 1984: Παλιές και νέες πολιτικές δυστοπίες [ΙΙI]  – Άπνοια και Πάγος

Ο ιχνηλάτης βιβλιοπωλείων και βιβλιοθηκών Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης έρχεται και πάλι με τον Σάκο Εκστρατείας του, μιλώντας μας για βιβλία σαν να αφηγείται ιστορίες. Σήμερα, στο τρίτο και τελευταίο μέρος, ο σάκος του περιλαμβάνει το μυθιστόρημα της Άννας Καβάν [Anna Kavan] «Πάγος» (μτφρ. Λευτέρης Καλοσπύρος, εκδ. Gu...

40 χρόνια από το 1984: Παλιές και νέες πολιτικές δυστοπίες [ΙΙ] – Στα χνάρια του Καρύλ Φερέ

40 χρόνια από το 1984: Παλιές και νέες πολιτικές δυστοπίες [ΙΙ] – Στα χνάρια του Καρύλ Φερέ

Ο ιχνηλάτης βιβλιοπωλείων και βιβλιοθηκών Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης έρχεται και πάλι με τον Σάκο Εκστρατείας του, μιλώντας μας για βιβλία σαν να αφηγείται ιστορίες. Σήμερα, στο δεύτερο μέρος, ο σάκος του περιλαμβάνει δύο βιβλία του Καρύλ Φερέ [Caryl Ferey]. Κεντρική εικόνα: Το Νορίσλκ όπως είναι σήμερα (© Sergey Po...

40 χρόνια από το 1984: Παλιές και νέες πολιτικές δυστοπίες [Ι]

40 χρόνια από το 1984: Παλιές και νέες πολιτικές δυστοπίες [Ι]

Ο ιχνηλάτης βιβλιοπωλείων και βιβλιοθηκών Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης έρχεται με τον πρώτο Σάκο Εκστρατείας του για το 2024, μιλώντας μας για βιβλία σαν να αφηγείται ιστορίες. Σήμερα, στο πρώτο μέρος, ο σάκος του περιλαμβάνει βιβλία για παλιές και νέες δυστοπίες, εστιάζοντας στο μυθιστόρημα «Οι αθέατοι» του Αλέν Νταμ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Πέθανε ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Δημήτρης Φύσσας – Ανακοίνωση της Εταιρείας Συγγραφέων

Πέθανε ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Δημήτρης Φύσσας – Ανακοίνωση της Εταιρείας Συγγραφέων

«Ο θάνατος του συγγραφέα, δημοσιογράφου και μέλους της Εταιρείας μας, Δημήτρη Φύσσα, ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία και γέμισε θλίψη όλους όσους τον γνώριζαν, προσωπικά ή μέσω των κειμένων του.« 

Επιμέλεια: Book Press

Ο Δημήτρης Φύσσας, «Μήτσος» για τ...

Η «Σκέψη» του Αντρέγιεφ και το mal du siècle, στο θέατρο «Σφενδόνη»

Η «Σκέψη» του Αντρέγιεφ και το mal du siècle, στο θέατρο «Σφενδόνη»

Για τη μεταφορά της νουβέλας «Η Σκέψη» (1902) του Λεονίντ Αντρέγιεφ, στο θέατρο Σφενδόνη και σκηνοθεσία Χάρη Φραγκούλη, με τον Κωνσταντίνο Αβαρικιώτη στον πρωταγωνιστικό ρόλο. 

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Στις 11 Φεβρουαρίου του 1900, ο γιατρό...

«Η καντιανή ηθική στον σύγχρονο κινηματογράφο» της Δήμητρας Δήμου (κριτική)

«Η καντιανή ηθική στον σύγχρονο κινηματογράφο» της Δήμητρας Δήμου (κριτική)

Για τη μελέτη της Δήμητρας Δήμου «Η καντιανή ηθική στον σύγχρονο κινηματογράφο – Ανάδειξη παραδειγμάτων κατηγορικής προσταγής σε σύγχρονες κινηματογραφικές αναπαραστάσεις» (εκδ. Βακχικόν).

Γράφει ο Θόδωρος Σούμας

Το βιβλίο της Δήμητρας Δήμου επικε...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Σέρχι Ζαντάν [Serhiy Zhadan] «Depeche mode» (μτφρ. Δημήτρης Τριανταφυλλίδης), το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Καθισμένος εδώ,...

«Ο λευκός ελέφαντας» της Αγνής Ιωάννου (προδημοσίευση)

«Ο λευκός ελέφαντας» της Αγνής Ιωάννου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Αγνής Ιωάννου «Ο λευκός ελέφαντας», το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 21 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ανήμερα των γενεθλίων μου, στο διάλειμμα της δεύτερης ώρας, ήμουν σ...

«Το αύριο θα είναι καλύτερο» της Μπέτι Σμιθ (προδημοσίευση)

«Το αύριο θα είναι καλύτερο» της Μπέτι Σμιθ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Μπέτι Σμιθ [Betty Smith] «Το αύριο θα είναι καλύτερο» (μτφρ. Μαρία Φακίνου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 27 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Πιο παγωμένο, πιο μοναχι...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Φεβρουάριος: «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» – 15 καλά μυθιστορήματα «μαύρης λογοτεχνίας» που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο

Φεβρουάριος: «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» – 15 καλά μυθιστορήματα «μαύρης λογοτεχνίας» που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο

Με αφορμή το γεγονός ότι ο Φεβρουάριος έχει ανακυρηχθεί «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» [Black History Month] γεγονός που έχει τις ρίζες του πίσω στο 1915, επιλέγουμε 15 καλά μυθιστορήματα που μιλούν ανοιχτά για τον ρατσισμό, τις φυλετικές διακρίσεις, τις αγωνίες και τα όνειρα των μαύρων.

...
Σώμα και τραύμα: μεταθέσεις, υποκαταστάσεις, θεραπεία – 3 βιβλία που ανοίγουν ορίζοντες

Σώμα και τραύμα: μεταθέσεις, υποκαταστάσεις, θεραπεία – 3 βιβλία που ανοίγουν ορίζοντες

Πώς το ψυχικό τραύμα επηρεάζει το σώμα; Τι κρύβεται πίσω από σοβαρές ασθένειες, όπως ο καρκίνος ή οι διαταραχές διατροφής; Ποιο είναι το «αμετάφραστο μήνυμα» που μας καλούν να αποκωδικοποιήσουμε και πώς μπορούμε να περάσουμε από τη νόσο στη θεραπεία; Τρία βιβλία, τα δύο από αυτά διακεκριμένων Ελλήνων ψυχαναλυτών, μα...

Mάθε τέχνη και μην την αφήνεις: 7 βιβλία που μας βοηθούν να δούμε τον κόσμο και τη ζωή αλλιώς

Mάθε τέχνη και μην την αφήνεις: 7 βιβλία που μας βοηθούν να δούμε τον κόσμο και τη ζωή αλλιώς

Η ζωή απαιτεί μια σειρά από δεξιότητες για να μπορεί κανείς να ανταποκριθεί καλύτερα στις απαιτήσεις της. Επιλέγουμε κάποια από τα βιβλία που μας μαθαίνουν διάφορες «εναλλακτικές» τέχνες του ζην. Ορισμένες, εξόχως πρωτότυπες. 

Γράφει ο Λεωνίδας Καλούσης

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

02 Απριλίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα μεγαλύτερα μυθιστορήματα όλων των εποχών: 20 έργα-ποταμοί από την παγκόσμια λογοτεχνία

Πολύτομα λογοτεχνικά έργα, μυθιστορήματα-ποταμοί, βιβλία που η ανάγνωσή τους μοιάζει με άθλο. Έργα-ορόσημα της παγκόσμιας πεζογραφίας, επικές αφηγήσεις από την Άπω Ανατ

ΦΑΚΕΛΟΙ