Του Χρήστου Χρυσόπουλου
Πρώτος γάμος
Το 1595 ο ελισαβετιανός ποιητής Έντμουντ Σπένσερ, πατέρας της σύγχρονης αγγλικής γραμματείας, δημοσιεύει ένα από τα πιο γνωστά του έργα, το «Επιθαλάμιον».
Γράφτηκε για την ημέρα του γάμου του με τη νεαρή Ελίζαμπεθ Μπόιλ. Το ποίημα αναβιώνει το ομώνυμο αρχαιοελληνικό είδος (πιο γνωστό παραμένει το επιθαλάμιο του Κάτουλλου, το οποίο ήταν εμπνευσμένο από ένα χαμένο αντίστοιχο της Σαπφούς, ενώ αξίζει να αναφέρουμε το επιθαλάμιο που έγραψε ο ε.ε. κάμμινγκς το 1923) και το οποίο αποτελείται από:
- 365 εκτενείς στίχους, που αντιστοιχούν στις ημέρες του χρόνου.
- 68 σύντομους στίχους, που αντιστοιχούν στο άθροισμα των 52 εβδομάδων, των 12 μηνών και των 4 εποχών του ετήσιου κύκλου.
- 24 στροφές, που αντιστοιχούν στις ώρες της ημέρας.
Δεύτερος γάμος
Το 1596 ο Σπένσερ δημοσιεύει το «Προθαλάμιον», ένα από τα ομορφότερα λυρικά ποιήματα του έργου του. Γράφτηκε για τον διπλό γάμο δύο θυγατέρων της βασιλικής αυλής. Ολόκληρος ο τίτλος του ποιήματος έχει ως εξής: «Προθαλάμιον ή Συζυγικοί Στίχοι φτιαγμένοι από τον Έντμ. Σπένσερ τιμής ένεκεν του Διπλού Γάμου των δύο Αξιότιμων και Ενάρετων Δεσποινίδων, Ελίζαμπεθ και Κάθριν Σόμερσετ, θυγατέρων του Αξιότιμου Δούκα του Γούστερ και ύπανδρων στους δύο άξιους Κυρίους Μ. Χένρυ Γκίφορντ και Μ. Γουίλιαμ Πήτερ, Esq». Η τελετή έλαβε χώρα στις 8 Νοεμβρίου 1596.
Τρίτος γάμος
Το φθινόπωρο η βασίλισσα Ελισάβετ η Α’ έχρισε τον Σπένσερ ιππότη, όχι επειδή ήθελε να τιμήσει το ποιητικό του ταλέντο, αλλά επειδή ο ποιητής βρέθηκε ως κουμπάρος σε έναν γάμο της αριστοκρατίας, και το πρωτόκολλο απαιτούσε όσοι συμμετείχαν στο μυστήριο να διαθέτουν τίτλο. Ο Σπένσερ ονομάστηκε Σερ εκείνη ακριβώς τη στιγμή και ο γάμος συνεχίστηκε απρόσκοπτα.
Το τέλος
Ο Σπένσερ πέθανε σε ηλικία 47 ετών, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες στην King Street του Λονδίνου. Ο ποιητής βρέθηκε στην πρωτεύουσα αφότου το κάστρο του στο Κιλκόλμαν της Ιρλανδίας πυρπολήθηκε από Ιρλανδούς επαναστάτες, κατά τη διάρκεια του εννεαετούς πολέμου (γνωστού και ως «η επανάσταση του Τάιρον»).
Ο Σπένσερ ήταν διάσημος για τα αντι-ιρλανδικά του αισθήματα, και μάλιστα είχε παραδώσει στη βασίλισσα Ελισάβετ τη μυστική έκθεση «A View of the Present State of Ireland», στην οποία εισηγούνταν τακτικές «καμένης γης» για την υποταγή του νησιού. Η έκθεση περιέγραφε με ψευδοεπιστημονικό τρόπο τους Ιρλανδούς ως βάρβαρους και υποστήριζε ότι η κουλτούρα και η γλώσσα τους έπρεπε να εξαφανιστούν!
Δίπλα στα ερείπια του κάστρου υπήρχε ως το 1960 (οπότε κάηκε από κεραυνό) ένα δέντρο γνωστό ως η «βελανιδιά του Σπένσερ». Η βασίλισσα Ελισάβετ η Α’ επισκέφτηκε το σημείο λίγο πριν πεθάνει το 1603, εδραιώνοντας τον μύθο ότι ο Σπένσερ, καθισμένος στη σκιά αυτού του δέντρου, συνέθεσε το επικό ποίημα «Τhe Faerie Queene», που αποτελεί ιδρυτικό έργο της σύγχρονης αγγλικής λογοτεχνίας και ήταν αφιερωμένο στην 25χρονη τότε βασίλισσα.
Στο αβαείο
Όταν η σορός του ποιητή οδηγήθηκε στη «γωνιά των συγγραφέων» στο αβαείο του Γουέστμινστερ, το φέρετρο μεταφέρθηκε στους ώμους των συναδέλφων του. Ανάμεσά τους ήταν και ο Γουίλιαμ Σαίξπηρ. Οι ποιητές αποχαιρέτισαν τον Σπένσερ γράφοντας στίχους με χρυσές πένες, οι οποίες στη συνέχεια εντοιχίστηκαν μαζί με τις περγαμηνές και τον νεκρό Σπένσερ, δίπλα στον τάφο του Γουίλιαμ Τσόσερ. Η κρύπτη δεν έχει ανοιχτεί. Κανείς ποτέ δεν έμαθε με ποια λόγια αποφάσισαν να τον αποχαιρετίσουν. Εικάζεται ότι «επαγγελματικές αντιζηλίες» έδωσαν αφορμή για κάποια μάλλον καυστικά αποχαιρετιστήρια σημειώματα...
