Σε συνέντευξή του στο 24 News Recorder, ο Manuel Vilas μίλησε για το μυθιστόρημά του «Τα φιλιά», που κυκλοφορεί στη γλώσσα μας από τις εκδόσεις Ίκαρος σε μετάφραση Νάννας Παπανικολάου.
Επιμέλεια: Book Press
Με αφορμή την κυκλοφορία του μυθιστορήματός του Τα φιλιά (εκδ. Ίκαρος, μτφρ. Νάννα Παπανικολάου), ο Μανουέλ Βίλας μίλησε στο 24 News Recorder για τους πρωταγωνιστές της ιστορίας, που έρχονται κοντά τον καιρό της πανδημίας:
«Είναι μια ιστορία που ουσιαστικά στηρίζεται σε μόνο δύο χαρακτήρες: τον Σαλβαδόρ και τη Μονσεράτ. Αυτός είναι ένας καθηγητής πενήντα οκτώ ετών και σχεδόν σχεδιάζει να συνταξιοδοτηθεί. Αυτή είναι σαράντα πέντε ετών και ζει σε μια πόλη στα περίχωρα της Μαδρίτης. Στο πλαίσιο της υποχρεωτικής καραντίνας (και της παραβίασης ορισμένων κανόνων του εγκλεισμού), ο Σαλβαδόρ και η Μονσεράτ αναπτύσσουν αναπάντεχα δεσμό και ζουν με ενθουσιασμό, πάθος και ερωτισμό».
Στο βιβλίο, ο χαρακτήρας του Σαλβαδόρ διαβάζει τον Δον Κιχώτη, το κλασικό έργο του Θερβάντες, και μαγεύεται από την ιστορία του:
«Νομίζω πως ο Δον Κιχώτης θα αντιμετώπιζε την πανδημία σαν να ήταν κάποιου είδους εχθρός, με τη λόγχη του σε ετοιμότητα, όπως έκανε με τους ανεμόμυλους. Φυσικά, δεν θα οδηγούσε κάπου όλο αυτό. Ο τρόπος που θα καταπολεμούσε την πανδημία θα ήταν κωμικός. Αλλά ταυτοχρόνως, θα έκρυβε και κάτι όμορφο. Λοιπόν, ο Σαλβαδόρ γοητεύεται από τον Δον Κιχώτη επειδή είναι ένας απλός άνθρωπος. Τον βλέπει σαν έναν άνθρωπο που είναι σφόδρα ερωτευμένος. Διαβάζει τον Δον Κιχώτη με πολύ ανορθόδοξο τρόπο και πιστεύει πως είναι ένα μυθιστόρημα για την αγάπη. Και αυτό είναι αλήθεια, γιατί ο Δον Κιχώτης κάνει τα πάντα για να δοξάσει και να τιμήσει τη Δουλτσινέα, ώστε να αισθανθεί περήφανη για αυτόν. Ο Σαλβαδόρ εντυπωσιάζεται από αυτό, είναι ουτοπικό να ζεις τη ζωή σου με πάθος και ομορφιά. Είναι ρομαντικός και βλέπει τον Δον Κιχώτη σαν έναν άλλο ρομαντικό, έναν πρόγονό του που είχε τις ίδιες πεποιθήσεις με αυτόν».
Στο τέλος του βιβλίου, ο Βίλας γράφει τη φράση: «Δεν είμαστε η χώρα του Σαίξπηρ, ανέκαθεν ήμασταν η χώρα του Θερβάντες». Όταν ερωτήθηκε για τη συγκεκριμένη φράση, ο συγγραφέας απάντησε:
«Γιατί είμαστε η χώρα της κωμωδίας. Δεν είμαστε η χώρα της τραγωδίας. Αυτό είπε κι ένας άλλος Ισπανός συγγραφέας, ο Valle-Inclán. Στην Ισπανία, η τραγωδία δεν λειτουργεί, γιατί έχουμε εστιάσει στην κωμωδία ή στο μελόδραμα. Στα μυθιστορήματά μου, υπάρχουν πάντα πράγματα που σχετίζονται με την ιστορία της Ισπανίας, την κοινωνία της και το πολιτικό παρόν της. Πάντα μου αρέσει να απεικονίζω το πολιτικό παρόν στην Ισπανία, όχι για να κάνω κάποια δήλωση, αλλά για να δημιουργήσω την ιστορία του μυθιστορήματος».
