Η Αμερικανίδα συγγραφέας Nicole Krauss μίλησε στο heyalma για την πρώτη συλλογή διηγημάτων της με τίτλο «Τι σημαίνει να είσαι άντρας», που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, σε μετάφραση Ιωάννας Ηλιάδη.
Επιμέλεια: Book Press
Στη συνέντευξή της, η Νικόλ Κράους μίλησε για το κεντρικό θέμα του βιβλίου της:
«Προβληματιζόμουν εδώ και καιρό για το τι σημαίνει να είσαι άνδρας και αντίστοιχα, για το τι σημαίνει να είσαι γυναίκα. Ίσως αυτό να είναι κάπως ασυνήθιστο για μία συγγραφέα, όμως στα βιβλία μου συναντάμε εξίσου συχνά πρωταγωνιστές και από τα δύο φύλα.
»Ανέκαθεν με ενδιέφεραν οι άνδρες χαρακτήρες, στον ίδιο βαθμό που με ενδιέφερε να γράφω για τις γυναίκες. Πλέον, σε αντίθεση με την εποχή που έγραφα το Man Walks Into a Room, που ήμουν μόλις είκοσι πέντε ετών, έχω πολλή εμπειρία από τη ζωή. Είμαι βέβαιη πως έχω να μάθω πολλά ακόμα, αλλά μέχρι στιγμής, μου έχουν συμβεί αρκετά, και έχω αποκτήσει εμπειρίες με διάφορους άντρες: με πατέρες, αδέλφια, φίλους, εραστές, με τους δύο γιους μου.
»Σε αυτή τη συλλογή, ήθελα να εξερευνήσω την ανδρική ψυχοσύνθεση μέσα από τα μάτια των γυναικών. Επιπλέον, με ενδιέφερε το ότι πολλές νεαρές γυναίκες βασίζονται στις εμπειρίες τους με τους άντρες για να αυτοπροσδιοριστούν - αγωνίζονται για να αποκτήσουν τον έλεγχο του εαυτού τους στη θεατρική παράσταση που είναι οι σεξουαλικές και οι ερωτικές συναναστροφές τους. Με ενδιέφερε, επίσης, το πόσο αμφιλεγόμενος και προβληματικός έχει καταντήσει ο τρόπος με τον οποίο προσδιορίζουμε τον ανδρισμό σήμερα. Ειδικά τώρα, που τα αγόρια μου προχωρούν προς την ενηλικίωση, με αφορά άμεσα το τι σημαίνει να είσαι άνδρας. Ήθελα να γράψω για όλα αυτά χωρίς να προσπαθήσω να δώσω μια σαφή ερμηνεία στα παράδοξα και στις αντιφάσεις, αλλά απλώς να τα εξετάσω με περιέργεια και τρυφερότητα.
»Σίγουρα, όλες οι ιστορίες της συλλογής δεν σχετίζονται απαραίτητα με τον ανδρισμό, αλλά νομίζω πως έχουν να κάνουν με τα χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν ένα άτομο ή με το πώς αυτοπροσδιορίζεται ένα άτομο με τους δικούς του όρους. Για αυτό παλεύουν όλοι οι χαρακτήρες του βιβλίου μου».
Στη συνέντευξη, η Κράους μίλησε επίσης για τη σπουδαιότητα της λογοτεχνίας:
«Πιστεύω πως το βασίλειο της λογοτεχνίας είναι ένας παράλληλος κόσμος, στον οποίο ισχύουν διαφορετικοί κανόνες. Οι ‘’χαρακτήρες’’ είναι οι άνθρωποι που μπορούν να υπάρξουν στον χώρο της λογοτεχνίας, αλλά δεν γίνεται να υπάρξουν -δεν θα ήταν ζωντανοί, πιστευτοί, δεν θα έβγαζαν νόημα- στο δωμάτιό μας αυτή τη στιγμή.
»Όμως, η ουσία του να ταξιδεύεις σε αυτόν τον παράλληλο κόσμο, με βάση την εμπειρία μου, είναι πως, είτε ως αναγνώστης είτε ως συγγραφέας, δίνεις αξία μόνο σε ό,τι μπορείς να μεταφέρεις λαθραία στη δική μας πραγματικότητα, στην πραγματικότητα όπου πρέπει να φτιάξεις τη ζωή σου. Και αυτά που κερδίζεις από τον παράλληλο κόσμο καθορίζουν και εξηγούν τις πράξεις σου στον δικό μας κόσμο, καθορίζουν τον τρόπο που βλέπεις τον εαυτό σου και τους άλλους. Αυτή είναι η σπουδαιότερη αξία της λογοτεχνίας, το δώρο της για εμάς. Γιατί, αν ήταν απλώς ένας παράλληλος κόσμος στον οποίο ταξιδεύαμε για να ξεσκάσουμε, τότε δεν θα είχαμε να πούμε πολλά λόγια για το πώς περάσαμε μετά από την επιστροφή μας. Θα ήταν σαν να κάναμε διακοπές στην Καραϊβική, θα είχαμε απλώς μαυρίσει, και ως εκεί.
»Και όσοι συνεχίζουμε να επισκεπτόμαστε αυτόν τον παράλληλο κόσμο, τον κόσμο των βιβλίων μας, όταν επιστρέφουμε στην πραγματικότητα για να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, ή για να φροντίσουμε τους γονείς μας, ή για να κάνουμε τα καθημερινά μας ψώνια, είμαστε πιο κατανοητικοί και υπομονετικοί, παρηγορημένοι, έχουμε ανακαλύψει νέες αλήθειες που μας βοηθούν να αποφασίσουμε ποιοι θέλουμε να είμαστε, που μας βοηθούν να αλλάξουμε τις πράξεις μας, τους εαυτούς μας, τις ζωές μας. Οπότε, για αυτό τον λόγο, όσα παίρνουμε από τον κόσμο της λογοτεχνίας κρύβουν μεγάλη δύναμη – τελευταία, μάλιστα, έχω αρχίσει να προτιμώ τον παράλληλο κόσμο από τον δικό μας».
