Θανάσης Σκρουμπέλος: «Η Καταγωγή της Οικογένειας του Ένγκελς με πέρασε, και πνευματικά, απέναντι»

Το πρώτο βιβλίο που θυμάμαι

Ο παππούς μου από τη μεριά του πατέρα μου ήταν τυχοδιώκτης. Ταξιδιώτης, ευκαιριακός έμπορος, που κυρίως στην Αμερική –Νότια & Βόρεια– και την Αφρική κυνηγούσε τον παρά και την ευκαρία για παρά. Μετά απο κάθε του ταξίδι, μου 'φερνε δώρα και ιστορίες απο κάθε τόπο και λιμάνι. Αυτός ο παππούς μου ήταν το πρώτο μου βιβλίο.

Το αγαπημένο μου βιβλίο ως παιδί

Η μάνα μου είχε ωραία φωνή και έψελνε και διάβαζε «Ω τι κραταιά ως θάνατος η αγάπη, σκληρός ως Άδης ο ζήλος...», το 'χα μάθει απέξω και το διάβαζα εμμονικά. Μου το 'χε καρφώσει η φωνή της στο νου και την καρδιά. Ακόμη να το ξεκαρφώσω.

Το βιβλίο που σημάδεψε την εφηβεία μου

Είμαι από μια γειτονιά σκληρή και λαϊκή – τον Κολωνό. Το ποδόσφαιρο, ο πετροπόλεμος, η πλατεία, oι μικροπαγαποντιές, η ίδια η ζωή μου με τους φίλους και τους εχθρούς, σε γλέντια και σε τσακωμούς, ήταν τα βιβλία της εφηβείας μου. Δεν «προκάμαμε» να διαβάζουμε ξεθεωμένοι απo τα όσα απαιτούσε η δράση, που μας έσπρωχνε το καυτό αίμα της εφηβείας μας. Να μάθουμε δοκιμάζοντας τον κόσμο γύρω μας, με τα χέρια και τις αισθήσεις, σωματικά κυρίως. Μην υποτιμούμε τη σάρκα.

Το βιβλίο που επηρέασε τη σκέψη μου

Η ένταξή μου απο νωρίς στην αριστερά. Κάθε απόγευμα μας σέρναν δήθεν για εξακρίβωση οι ασφαλίτες σε κείνη την –πολύ σκληρή και φοβική για κάθε τι «ξένο»– καραμανλική οκταετία. Εποχή που ως έφηβοι αρχίσαμε να νιώθουμε τον κόσμο, να χτίζουμε την εικόνα του καλού και του κακού μέσα μας. Το ξεπούλημα της Κύπρου, η ταπείνωση και ξεφτίλα με τον Μέρτεν, το 15% για την παιδεία –κατεβαίναμε έφηβοι στους δρόμους να το διεκδικησουμε–, η δολοφονία Λαμπράκη. Όλα αυτά μας στέλναν την παρέα απέναντι. Η καταγωγή της οικογένειας του Ένγκελς, με πέρασε και πνευματικά, πέρα απ’ τον θυμό, απέναντι.

Το βιβλίο που με έκανε να θέλω να γίνω συγγραφέας

Τα βιώματά μου. Αυτά γεννήσαν την ανάγκη να τα αποτυπώσω σε σελίδες. Όχι ως μαρτυρία, μα ως χωνεμένο υλικό. Γι' αυτό και άργησα σχετικά να γράψω. Θέλει χώνεμα το βίωμα εντός σου και χρόνο αρκετό για να γίνει λογοτεχνική ύλη. Κι όταν γίνει θα σπρώξει την κρούστα να βγει έξω στο φως.

Το βιβλίο που ξαναδιαβάζω

Κοιτάζομαι στον καθρέφτη. Ξανά και ξανά – τα λάθη μου τα παλιά και τα καινούργια.

Το βιβλίο που χαρίζω

Γράφω. Λέω ιστορίες. Επινοώ. Αυτά είν' τα δώρα μου.

Το βιβλίο που άργησα να ανακαλύψω

Δεν με έκαιγε και δεν με καίει να ανακαλύπτω σε σελίδες πράγματα, αλλά το πού στράβωσε το πράγμα στη ζωή και φτάσαμε να στέλνει ο χυδαίος αυτοκράτορας του νέου Ιμπέριουμ μπόμπες και τρόμο όπου γουστάρει και να αφανίζει ζωές και πόλεις και να βάζει στην περίφραξη όταν κλείνει στο σύρμα φτωχούς και απελπισμένους με φίδια και κροκοδείλους γύρω γύρω να τους φρουρούν για να σπάει την πλάκα του το καθηκι. Και τρομάρα μας, ανήμποροι εμείς πάει να μας γίνει και συνήθεια ο τρόμος και η χυδαιότητα Ave Caesar, morituri te salutant.

Το βιβλίο που ντρέπομαι να λέω ότι έχω διαβάσει

Δεν ντρέπομαι για ό,τι έχω κάνει γιατί όταν τα έκανα αυτό ήμουν, με σπρώχναν να βγουν, καλά κακά, άθλια ή υπέροχα, άσκημα ή ωραία. Η ζωή μου είναι το μοναδικό μου βιβλίο. Έχω κάνει κουταμάρες πολλες και αποκοτιές μα και καλά πράγματα.

Το βιβλίο που διαβάζω τώρα

Άρχισα να γράφω ξανά.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Θανάσης Σκρουμπέλος, εκτός από συγγραφέας, είναι γνωστός σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Σπούδασε Καλές Τέχνες (χαρακτική και αγιογραφία) στην Αθήνα και κινηματογράφο στο Λονδίνο (στο London Film School), με υποτροφία της Διεθνούς Αμνηστίας, ως διωκόμενος από τη δικτατορία. Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος σε αθηναϊκές εφημερίδες και περιοδικά, ενώ έχει γράψει σενάρια για την τηλεόραση (Τα παιδιά της Νιόβης του Κώστα Κουτσομύτη) και τον κινηματογράφο (Το πέρασμα, Η Αριάδνη μένει στη Λέρο, Καλή πατρίδα σύντροφε κ.ά). Έχει σκηνοθετήσει ταινίες μεγάλου μήκους (Αλιόσσα, Χαβάη, Ο Τζώνης Κελν, κυρία μου, την ομαδική Νέος Παρθενώνας, και τη σπονδυλωτή Η αυλή με τα σκουπίδια κ.ά.). Ασχολείται επίσης με τη συγγραφή και τη μετάφραση θεατρικών έργων (Χαβάη, Μυστικές φωνές, Γέρμα, Γέλιο στο σκοτάδι κ.ά.). Έχει εκλεγεί αρκετές φορές μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών και είναι από τα ιδρυτικά μέλη της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος. Το 2018 κυκλοφόρησε το Ο Γάτος μου ο κλόουν ο Μαλόουν, το πρώτο παιδικό βιβλίο που έγραψε και εικονογράφησε ο ίδιος και το 2022 το δεύτερο παιδικό βιβλίο του, Η Κατερίνα και το φεγγάρι. Το μυθιστόρημα Μπλε καστόρινα παπούτσια ανέβηκε με επιτυχία στο θέατρο το 2023, σε σκηνοθεσία Θανάση Ζερίτη. Τον Νοέμβριο 2023 κυκλοφόρησε το Σα μαγεμένο το μυαλό μου που περιλαμβάνει ιστορίες εμπνευσμένες από ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια, εικονογραφημένα από τον ίδιο. Τον Σεπτέμβριο του 2024 κυκλοφόρησε επίσης το βιβλίο του Αρχίζει το ματς και το 2025 το πιο πρόσφατο μυθιστόρημά του Τα κόκκινα χρόνια (εκδ. Τόπος).