Κίμων Θεοδώρου: «Ωραίο το βιβλίο σου, αλλά δεν κατάλαβα τίποτα»

Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέας; Τι το καινούργιο φέρνει;
Το καινούργιο πηγαίνει αγκαζέ με το κλασικό: μπορεί να διαβάζεται κάθε φορά προσφέροντας την εμπειρία του παλιού και του νέου συνάμα μέσα σε διαφορετικά συγκείμενα. Από την άποψη αυτή, είναι παρακινδυνευμένο να ισχυριστεί κανείς ότι προσφέρει κάτι καινούργιο και, επιπλέον, διακρίνεται από το πρόσκαιρο.

Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε για σας;
Θα έλεγα πως αν δεν του αρέσει το περιεχόμενο, τουλάχιστον έχει ωραίο εξώφυλλο. Προσφέρεται επίσης η ευχαρίστηση να γκρινιάζει για «αυτούς τους κενόδοξους γραφιάδες». Πέραν τούτου, ποικίλα πράγματα συμβαίνουν σε διαφορετικά επίπεδα μέσα σ' αυτό το βιβλίο και ένα αδιόρατο νήμα συνδέει τις παιγνιώδεις και ενίοτε πειραματικές στη μορφή και το περιεχόμενο στιγμές, η ερμηνεία βρίσκεται στον ίδιο τον αναγνώστη ανάλογα με τις εμπειρίες ή τις προσδοκίες του. Μπορεί να αναρωτηθεί αν έχουν να πουν κάτι οι ιστορίες του βιβλίου η καθεμία ξεχωριστά πίσω από τις πρώτες γραμμές ή σαν ένα σύνολο, αν υπάρχει μια ματιά που πηγαίνει πέρα από το δέντρο στο δάσος, και πάει λέγοντας. Μάλλον για κάθε συγγραφέα έχει ενδιαφέρον πως θα του πουν δέκα διαφορετικά πράγματα αντίστοιχοι αναγνώστες από τις εντυπώσεις που σχημάτισαν και μπορεί καμία απ' αυτές να μην είχε περάσει από το μυαλό του ίδιου όταν έγραφε. Αν συγκέντρωνα τις εντυπώσεις ή έστω γενικά σχόλια, θα αποτελούσαν μια ενδιαφέρουσα σύσταση - να, κάποια πρόσφατα: «Ωραίο το βιβλίο σου αλλά δεν κατάλαβα τίποτα», «δεν ντρέπεσαι γι' αυτά που γράφεις;»

Όταν σκαρώνουμε κάτι δεν σημαίνει πως είναι κατάλληλο για έκδοση και αυτό δεν μπορούμε να το αποδεχτούμε εύκολα, μεγαλώσαμε σ' έναν κόσμο περιθωριοποίησης της αποτυχίας. Οι συγγραφείς ωριμάζουν μόνο όταν συνειδητοποιήσουν πως, ευτυχώς, η άρνηση έκδοσης λειτουργεί και προστατευτικά.

Πείτε μας δυο λόγια για το νεότευκτο «συγγραφικό σας εργαστήρι».
Ακολούθησα τη μέθοδο «γράφω κάτι που θα διάβαζα και ο ίδιος». Άφησα τα κείμενα αρκετό καιρό ώστε τα δω ξανά μετά από ένα διάστημα με άλλο μάτι, έχοντας «βγει έξω» από αυτά. Έστειλα μερικά κείμενα από τη συλλογή σε φίλους που γράφουν κι αυτοί, από τις συμβουλές τους ορισμένες ήταν χρήσιμες -αν όχι όλες-, άλλες με βρήκαν σύμφωνο παρότι δεν τις ακολούθησα καθώς ήταν σε διαφορετικό πνεύμα από αυτό που ήθελα, άλλες έθεσαν προβληματισμούς όπως σχετικά με αναφορές που θα έπρεπε να αφαιρέσω προκειμένου να διαβαστεί το βιβλίο πιο εύκολα.

Ο δρόμος προς την έκδοση για τους νέους συγγραφείς συνήθως δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα. Ποια είναι η δική σας ιστορία;
Συνήθως δεν έχω στο μυαλό μου τον δρόμο προς την έκδοση, δεν είναι αυτοσκοπός. Τουλάχιστον όχι πρωτίστως. Αυτό έρχεται στη συνέχεια, σκάνε διάφοροι που λένε «άντε, δεν θα εκδόσεις τίποτα;» και σε βάζουν στην πρίζα. Η ιστορία δεν πρωτοτυπεί: περιλαμβάνει γκάφες του συγγραφέα, ευγενικές αρνήσεις εκδοτών, παροτρύνσεις από άλλους αγνώστους που διάβασαν κάτι δικό σου, διακρίσεις σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και δημοσιεύσεις κειμένων οι οποίες ενθαρρύνουν, δυο νουβέλες που έγραψα παλιότερα και δεν βγήκαν - χαίρομαι γι' αυτό επειδή δεν με εκφράζουν πια. Τέλος, όταν σκαρώνουμε κάτι δεν σημαίνει πως είναι κατάλληλο για έκδοση και αυτό δεν μπορούμε να το αποδεχτούμε εύκολα, μεγαλώσαμε σ' έναν κόσμο περιθωριοποίησης της αποτυχίας. Οι συγγραφείς ωριμάζουν μόνο όταν συνειδητοποιήσουν πως, ευτυχώς, η άρνηση έκδοσης λειτουργεί και προστατευτικά. Οι δρόμοι δεν τελειώνουν ποτέ, μπορείς να συνεχίσεις ή να ξαποστάσεις ή να αλλάξεις διαδρομή, ακόμη και να επινοήσεις τον δικό σου χάρτη.

* Ο ΚΩΣΤΑΣ ΑΓΟΡΑΣΤΟΣ είναι δημοσιογράφος.

Μερικοί το λένε αγάπη
(Μικρό)διηγήματα & ακροβασίες
Κίμων Θεοδώρου
Φαρφουλάς 2014
Σελ. 158, τιμή εκδότη €7,52