Η Ελισάβετ Τζιάτα μας συστήθηκε πρόσφατα με το μυθιστόρημά της «Τα γράμματα του Αριστοφάνη» (εκδ. Βακχικόν).
Επιμέλεια: Book Press
Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε για σας;
Ο τίτλος κρύβει εν πολλοίς της αιτία της συγγραφής του βιβλίου μου. Πέντε πραγματικές επιστολές γραμμένες από τον έφηβο Αριστοφάνη το 1915, φυλαγμένες στο οικογενειακό μας αρχείο. Ο Παύλος, ένας σύγχρονος νέος, συνομιλεί με τον Αριστοφάνη μέσα από τις επιστολές αυτές και αρχίζει να δομεί, να εξερευνά, να ανακαλύπτει, μέσα σε έναν κόσμο εξαιρετικά ρευστό, την προσωπικότητά του στην τέχνη.
Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέας; Τι το καινούργιο φέρνει;
Το γεγονός ότι σώθηκαν «Τα γράμματα του Αριστοφάνη», κλειδωμένα για έναν αιώνα στο εντοιχισμένο ντουλάπι του παππού μου, καθώς και ο αντίκτυπος που είχαν στην προσωπική μου ζωή, με οδήγησαν στην προσπάθεια συγγραφής αυτού του βιβλίου. Πρόκειται για ένα δίδυμο αφήγημα, βαθιά βιωματικό όπου κυριαρχεί το ασύμπτωτο ανάμεσα σε δύο εποχές. Δεν πρόκειται για απλή περιγραφή γεγονότων αλλά μέσα από τη γεμάτη ευαισθησία εσωτερική αναζήτηση των πρωταγωνιστών τίθενται ερωτήματα, δημιουργούνται προβληματισμοί.
Πείτε μας δυο λόγια για το νεότευκτο «συγγραφικό σας εργαστήρι». (Ακολουθήσατε κάποια «μέθοδο»; Συμβουλευτήκατε κάποιον; Αυτοσχεδιάσατε; Πώς τα καταφέρατε να μη χαθείτε στον κόσμο των λέξεων;)
Μου ζητάτε να σας αποκαλύψω τα μυστικά μου; Πρέπει να επισημάνω ότι έχω μεγάλη εμπειρία στη διαχείριση έργων και επιπρόσθετα εμπλουτίζω τις γνώσεις που χρειάζομαι κάθε φορά, μελετώντας σε βάθος διάφορες πηγές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση άρχισα με τη μελέτη των γραμμάτων του Αριστοφάνη. Έκανα ανάλυση κειμένου μιας παραγράφου περίπου, σχεδόν για κάθε πρόταση που περιείχαν τα γράμματα. Αυτό απαιτεί τεκμηρίωση μετά από έλεγχο, έρευνα. Έπειτα παρακολούθησα σεμινάριο δημιουργικής γραφής όπου μου προτάθηκε η γραφή σε δύο εποχές, μια και ο Αριστοφάνης μού θύμιζε τον γιο μου τον Παύλο. Τότε άρχισα να γράφω τις δύο παράλληλες ιστορίες χωριστά και σταματούσα όποτε χρειαζόταν να ταξιδέψω ή να μελετήσω. Τελικά ήταν σαν να ετοίμαζα τη διδακτορική μου διατριβή. Ως προς τον μοχλό ελέγχου, για να μην χαθώ στην άβυσσο της πληροφορίας, ήταν η γραφή σε πρώτο πρόσωπο και η σκέψη ότι γράφω μόνο το τι αισθάνονται οι πρωταγωνιστές μου.
Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες –κινηματογράφος, εικαστικά, κόμικς, μουσική κ.ά.– τη συγγραφική σας δουλειά; Αν ναι, με ποιους τρόπους;
Αναμφίβολα ναι. Όραμά μου ήταν να δημοσιευθούν τα γράμματα και στόχος μου να διαβαστούν, τόσο από ενήλικες όσο και από έφηβους. Προσπάθησα λοιπόν, με κάθε μέσο, να συγγράψω ένα μυθιστόρημα που να μην είναι βαρετό, σύμφωνα με τα δικά μου πρότυπα ως αναγνώστη. Κινηματογραφική γραφή, πυκνό κείμενο με ρυθμό αλλά και λίγη εικόνα.
Όραμά μου ήταν να δημοσιευθούν τα γράμματα και στόχος μου να διαβαστούν, τόσο από ενήλικες όσο και από έφηβους.
Ο δρόμος προς την έκδοση για τους νέους συγγραφείς συνήθως δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα. Ποια είναι η δική σας ιστορία;
Έστειλα το έργο μου σε επιλεγμένους εκδοτικούς οίκους. Το Βακχικόν εκτίμησε αμέσως το έργο μου και μου απάντησε θετικά. Ακολούθησε η προσωπική μου έρευνα για τον εκδοτικό ώστε να διασφαλίσω όσο γίνεται την ποιότητα της έκδοσης και τελικά δικαιώθηκα.
