Ο Στέργιος Πλήκας μας συστήθηκε πρόσφατα με τη συλλογή διηγημάτων του «Στο σπάσιμο της μέρας» (εκδ. Γραφή).
Επιμέλεια: Book Press
Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέας; Τι το καινούργιο φέρνει;
Τα συστατικά είναι λίγο πολύ τα ίδια για όλους. Φιλίες, έρωτες, παραξενιές, καθημερινότητα… Ο καθένας έχει τη δική του συνταγή. Το γράψιμο είναι κομμάτι της δικής μου. Μιλάω για ανθρώπους που συχνά χαρακτηρίζονται ως περιθωριακοί. Τίποτα το καινούργιο εδώ. Με γοητεύει το παράξενο και το παρεξηγημένο. Κάποιοι θα βρουν τις ιστορίες μου αδιάφορες, κάποιοι ίσως ανακαλύψουν κάτι το «καινούργιο».
Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε γι’ αυτό;
Οποιοσδήποτε έχει «γράψει» ατέλειωτες ώρες σε μπαράκια, παρέα με τον εαυτό του, και όσο προχωρά η βραδιά, με απίθανους αγνώστους, γνωρίζει ήδη πολλά για το βιβλίο.
Πείτε μας δυο λόγια για το νεότευκτο «συγγραφικό σας εργαστήρι». (Ακολουθήσατε κάποια «μέθοδο»; Συμβουλευτήκατε κάποιον; Αυτοσχεδιάσατε; Πώς τα καταφέρατε να μην χαθείτε στον κόσμο των λέξεων;)
Όπως και με τα περισσότερα πράγματα στην καθημερινότητά μου, έτσι κι εδώ, θα μου ήταν αδύνατο να μην αυτοσχεδιάσω ξεκινώντας κάποια ιστορία. Συχνά, είναι αλήθεια πως οι λέξεις σε νικούν. Τη μια στιγμή είσαι σίγουρος πως όλα είναι ξεκάθαρα και τακτοποιημένα στο μυαλό σου. Την επόμενη παλεύεις με τη σύγχυση… λες και όσα ήσουν σίγουρος πως θα ξεχείλιζαν σαν χείμαρρος, έχουν ξαφνικά στερέψει στη θέα του λευκού χαρτιού. Πολλά είναι εκείνα που σε βοηθάν να ξεκολλήσεις. Για μένα οι βραδινές βόλτες με το αυτοκίνητο και ένα καλό ουίσκυ (όχι ταυτόχρονα φυσικά…) ήταν συχνά η λύση.
Αφήνεις τη φαντασία να χωνέψει ανθρώπους και εικόνες. Εάν είσαι τυχερός, γράφεις μια καλή ιστορία.
Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες –κινηματογράφος, εικαστικά, κόμικς, μουσική κ.ά.– τη συγγραφική σας δουλειά; Αν ναι, με ποιους τρόπους;
Tom Waits, Rory Ghallagher, Stevie Ray Vaughan... έχω περάσει αμέτρητα βράδια «παρέα» με τη μουσική τους, αράζοντας στο σαλόνι μου ή στο συνηθισμένο σκαμπό στο αγαπημένο μου σαλονικιώτικο στέκι. Όλα γίνονται πολύ πιο ενδιαφέροντα με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση. Ακούς και παρατηρείς.
Αφήνεις τη φαντασία να χωνέψει ανθρώπους και εικόνες. Εάν είσαι τυχερός, γράφεις μια καλή ιστορία.
Ο δρόμος προς την έκδοση για τους νέους συγγραφείς συνήθως δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα. Ποια είναι η δική σας ιστορία;
Πιστεύω πως το σημαντικότερο είναι να το κυνηγήσει κανείς. Είναι σίγουρα δύσκολο για όσους από εμάς δεν είχαμε την παραμικρή επαφή με τον κόσμο των εκδόσεων στο παρελθόν, μα όλα ξεκινάνε με ένα πρώτο βήμα. Την απόφαση να εκτεθείς. Και θα ήθελα φυσικά να ευχαριστήσω θερμά τις εκδόσεις Γραφή που αγκάλιασαν το βιβλίο από την πρώτη στιγμή, και ιδιαίτερα τη Φωτεινή Φίλου για την εξαιρετική συνεργασία στο κομμάτι της επιμέλειας.
