Ο Γιάννης Λαγουδάκης μας συστήθηκε πρόσφατα με το μυθιστόρημα «Ένα φιλήσυχος άνδρας – Μια ιστορία από το '22», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Επιμέλεια: Book Press
Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέας; Τι το καινούργιο φέρνει;
Μοντέρνα γραφή σε ένα κλασικό θέμα. Όταν έλεγα σε φίλους μου ότι γράφω μια ιστορία εμπνευσμένη από ένα πραγματικό γεγονός στο χωριό του παππού μου στη Μικρά Ασία πολλοί σκέφτονταν αφόρητη ηθογραφία και τη Σμύρνη στις φλόγες. Τους εντυπωσίασε θετικά ένα ψυχογράφημα με σφιχτή πλοκή, χιούμορ και καταιγιστική κατάληξη.
Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε γι’ αυτό;
Κάθε ιστορία κρύβει μια ιστορία. Ο παππούς μου ο Γιάννης ήταν 18 χρονών όταν οδηγήθηκε αιχμάλωτος στα τάγματα εργασίας. Επέζησε κι επιθυμούσε ένα από τα εγγόνια του να γράψει την ιστορία του. Πέθανε χωρίς να δει την ιστορία του να πραγματοποιείται. Όταν αποφάσισα να γράψω ένα οικογενειακό δράμα με ιστορικό φόντο, αναζήτησα πληροφορίες για τη ζωή του. Κι έτσι ξεκίνησα να γράφω τον «Φιλήσυχο Άνδρα».
Πείτε μας δυο λόγια για το νεότευκτο «συγγραφικό σας εργαστήρι».
Γράφω από μικρός διάφορα είδη: ποίηση, χρονογράφημα, σενάρια, διηγήματα. Το πρώτο μου πτυχίο είναι στη Λογοτεχνία και την Αφηγηματολογία. Διαβάζω λογοτεχνία – μέτρια, καλή, κακή. Ξέρω πώς στήνεται μια ιστορία. Το μεγαλύτερο σχολείο για μένα ήταν το πρώτο μου μυθιστόρημα για μια οικογένεια Τσερόκι στη μετεμφυλιακή Αμερική αλλά και η συλλογή διηγημάτων που ακολούθησε. Παρατηρήσεις για τα κείμενά μου από φίλους που γράφουν και διαβάζουν λογοτεχνία έχουν βοηθήσει να γίνει η γραφή μου οικονομικότερη. Και φυσικά, ο οδηγός γραφής του Στίβεν Κινγκ On Writing.
Ο παππούς μου ο Γιάννης ήταν 18 χρονών όταν οδηγήθηκε αιχμάλωτος στα τάγματα εργασίας. Επέζησε κι επιθυμούσε ένα από τα εγγόνια του να γράψει την ιστορία του. Πέθανε χωρίς να δει την ιστορία του να πραγματοποιείται.
Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες –κινηματογράφος, εικαστικά, κόμικς, μουσική κ.ά.– τη συγγραφική σας δουλειά; Αν ναι, με ποιους τρόπους;
Έχω μεγαλώσει με ήρωες κόμικς της DC. Έχω δει πολύ κινηματογράφο – και πάλι όχι όσο θα ήθελα. Οι ανατροπές που περιέχουν οι ιστορίες μου και οι πολλές εικόνες νομίζω οφείλονται σε αυτές τις δυο μου αγάπες.
Ο δρόμος προς την έκδοση για τους νέους συγγραφείς συνήθως δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα. Ποια είναι η δική σας ιστορία;
Πολλά αναπάντητα email∙ ένας εκδότης που με ενθάρρυνε να γράψω την ιστορία και στη συνέχεια δεν απαντούσε στα τηλεφωνήματά μου∙ μία εκδότρια που ενθουσιάστηκε όταν είδε την ιστορία ολοκληρωμένη και υποσχέθηκε να την εκδώσει μέχρι το πρωινό που έφτασα στο γραφείο της για να υπογράψουμε συμβόλαιο και μου είπε πως είχε αλλάξει γνώμη. Είμαι πολύ χαρούμενος που συνεργάζομαι με την ομάδα των εκδόσεων «Βακχικόν»: επαγγελματίες, υποστηρικτικοί, πίστεψαν στον «Φιλήσυχο Άνδρα» και τον έχουν αγκαλιάσει με αγάπη. Μακάρι να φτάσει μακριά.
